Кіріспе

Австралиялық кеме жасау орны. Кокату аралындағы кеме жасау орны – Сиднейде (Австралия) орналасқан маңызды кеме жасау орны. Бұл орны 1857 жылы Корольдік теңіз флотының соғыс кемелерін күтіп ұстау үшін құрылған. Кейіннен әскери және соғыс кемелерін жасап, жөндеу жұмыстарын жүргізді, сондай-ақ Австралия Корольдік теңіз флотын дамытуда маңызды рөл атқарды. 1991 жылы кеме жасау орны жабылды, ал оның қалдықтары Кокату аралының өнеркәсіптік мұра аймағы ретінде сақталды.

Колониялық меншік

Жаңа Оңтүстік Уэльс отаршылдық үкіметімен құрылған және 1857 жылдың желтоқсанында Фицрой догының ашылуымен жұмысын бастады. 1846 жылдың мамыр айында губернатор Джордж Гиппс британ үкіметіне Кокату аралында Корольдік теңіз күштерінің кемелеріне қызмет көрсету үшін құрғақ док салуды ұсынғанда жоспарлау басталды. Құрылыс 1851 жылы басталды, бас инженер ретінде капитан Готер Манн тағайындалды және ол алты жылға созылды. Отарлау кезеңінде «Билоела үкіметтік кемежайы» деп аталды. Кеме жасауға қатысты жабдықтар, мысалы, шұңқырлар мен шеберханалар салынды, сонымен қатар кемежай британ үкіметінің кемелеріне қызмет көрсетумен қатар, отаршылдық үкімет үшін шағын кемелерді де жасады. Алғашқыда оны жақын жердегі түрменің бастығы басқарды, бірақ 1864 жылдан бастап Порттар мен өзендер департаменті басқаруды жүзеге асырды. Сол жылы негізгі машина жасау шеберханасы жаңартылды. 1890 жылдары Сазерленд догының ашылуынан кейін кемежайдың құрылысы едәуір кеңейтіліп, Кокату аралының үлкен бөлігін қамтыды. Австралия Федерациясы 1901 жылы құрылғанмен, Жаңа Оңтүстік Уэльс үкіметі кемежайдың меншігінде қалды. 1904-1908 жылдар аралығында кемежай қайтадан кеңейтілді, оның ішінде болат құю шеберханасы, қолданыстағы шеберханалардың кеңейтілуі, екі жаңа шұңқырдың салынуы, қосымша болат өңдеу жабдықтары мен консольдік крандар орнатылды.

Қауымдастық меншігі

Кейін Комонвелл Кокату аралы кемежайын Жаңа Оңтүстік Уэльс үкіметінен сатып алды, ал ресми келісімге 1915 жылға дейін қол қойылмаса да, 1913 жылдың 31 қаңтарынан бастап иелігіне берді. Комонвелл кемежай үшін 867 716,19 фунт төледі. Содан кейін оған Комонвелл Әскери-теңіз кемежайы, Кокату аралы деген ат берілді. Комонвелл меншігінде әскери және азаматтық мақсаттар үшін көптеген кемелер салды. 1919-1921 жылдар аралығында Гарден аралы мен Кокату аралының болашағы жөніндегі Корольдік комиссия өтті. Комиссия Кокату аралы кеме жасау қызметін тоқтатып, техникалық қызмет көрсету және жөндеу орталығы ретінде жұмыс істеуін ұсынды. Бірақ бұл орындалмады, алайда 1923 жылдың қыркүйегінде кемежай Әскери-теңіз флотынан Австралия Комонвелл Кеме қатынасы басқармасына берілді және теңіз жұмысына қоса коммерциялық негізде жұмыс істеуге кірісті. Дегенмен, 1927 жылдың қарашасындағы Жоғары сот шешімі үкіметтің жеке кәсіпкерлікпен ашық конкурстарда бәсекелесуге құқығы жоқ екенін көрсетті, нәтижесінде Буннеронг электр стансасының маңызды келісімшарты жойылды. 1928 жылғы тағы бір экономикалық төмендеу кемежай жұмысына одан әрі әсер етті, ал Ұлы депрессияның салдарынан 1928 жылы 1300 болған жұмысшылар саны 1932 жылы 560-қа дейін азайды.

Коккдоу Докс және Инженерлік Компания

1935 жылы кемежай қаржылық қиындықтарға тап болғаннан кейін, ол «Кокату Докс & Инжиниринг Компаниясы» жеке компаниясына жалға берілді. Жалға алу шарты кемежайға кеме жасаудан басқа да түрлі ауыр өнеркәсіптік жобаларды іске асыруға мүмкіндік берді. Меншік иелерінің үкіметпен жасасқан келісімі бойынша теңіз кемелерін жөндеуге басымдық берілсе де, кемежай коммерциялық тасымал жұмыстарын да жүргізді. Ауыр инженерлік саланың дамуымен ол шахталар мен бөгеттерге арналған машиналар жасады, кейіннен «Мұзды таулар жобасына» да қатысты. Соғыстан кейін кемежай әскери кемелерді коммерциялық пайдалануға бейімдеумен айналысты.