Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аргентиналық бейнелеу суретшісі (1905–1981)
Argentine figurative artist (1905–1981)
Дэлесио Антонио Берни (14 мамыр 1905 – 13 қазан 1981) – аргентиналық бейнелеу суретшісі. Ол "Жаңа реализм" ("Nuevo Realismo") деп аталатын қозғалыспен байланысты, бұл әлеуметтік реализмнің Аргентинадағы бір саласы. Оның туындылары, соның ішінде Буэнос-Айрестегі кедейлік пен индустрияландырудың салдарларын бейнелейтін Хуанито Лагуна коллаждар сериясы, әлемнің түкпір-түкпірінде көрмелерге қойылды.
Delesio Antonio Berni (14 May 1905 – 13 October 1981) was an Argentine figurative artist. He is associated with the movement known as Nuevo Realismo ("New Realism"), an Argentine extension of social realism. His work, including a series of Juanito Laguna collages depicting poverty and the effects of industrialization in Buenos Aires, has been exhibited around the world.
Ерте өмір
Берни 1905 жылдың 14 мамырында Росарио қаласында дүниеге келді. Оның анасы Маргарита Пикко итальяндықтардың Аргентинада туған қызы болған. Оның әкесі Наполеон, Италиядан көшіп келген тігінші, Бірінші дүниежүзілік соғыста қаза тапты. 1914 жылы Берни каталондық шебер Н. Бруксадераның Buxadera and Co. витраж компаниясында шәкірт болды. Кейіннен ол Росарио Катала орталығында сурет салуды оқыды, онда оны бала кезіндегі дарынды бала деп сипаттады. 1920 жылы оның 17 майлы суреті Мари салонында көрмеге қойылды. 1923 жылдың 4 қарашасында оның импрессионистік пейзаждары сыншылар тарапынан La Nación және La Prensa газеттерінде жоғары бағаланды.
Berni was born in the city of Rosario on 14 May 1905. His mother, Margarita Picco, was the Argentine daughter of Italians. His father Napoleon, an immigrant tailor from Italy, died in the first World War. In 1914 Berni became the apprentice of Catalan craftsman N. Bruxadera at the Buxadera and Co. stained glass company. He later studied painting at the Rosario Catalá Center, where he was described as a child prodigy. In 1920 seventeen of his oil paintings were exhibited at the Salon Mari. On 4 November 1923, his impressionist landscapes were praised by critics in the daily newspapers La Nación and La Prensa.
Париж
Росарионың Жокей клубы Берниге 1925 жылы Еуропаға оқуға стипендия берді. Ол испандық сурет өнерінің, әсіресе Хоакин Соролла, Игнасио Зулоага, Камараса Англада және Хулио Ромеро де Торрес еңбектерінің кең таралғанына байланысты Испанияға баруды жөн көрді. Сонымен қатар, ол Анри Лефеврдің марксистік теориясы сияқты революциялық саясатты зерттей бастады, ол 1928 жылы оны коммунист ақын Луи Арагонмен таныстырды. Берни Франциядан кеткен соң да Арагонмен хат алмасып тұрды, кейін ол былай деп еске алды: "Мен көптеген нәрселердің арасында Арагоннан Франциядан келген хаттарды жоғалтқаныма өкінемін; егер менде олар болғанда, олар керемет құжаттар болар еді деп ойлаймын, себебі сол хаттарда біз саясат пен мәдениеттің тікелей байланысы, суретшінің және зиялы қоғамның жауапкершілігі, отар елдеріндегі мәдениет мәселелері, бостандық туралы мәселелер талқыланды". Оның орнына ол аргентиналықтардың күресі мен кернеуін бейнелейтін реалистік суреттер салуға кірісті. Оның танымал «Nuevo Realismo» картиналарына «Desocupados» (Жұмыссыздар) және «Manifestación» (Шеру) жатады. Бір сыншы атап көрсеткендей, «оның туындыларының сапасы – күшті әлеуметтік мазмұны бар баяндау суреті мен эстетикалық жаңалық арасындағы нақты тепе-теңдікте». Хуанито туралы белгілі туындыларына «Retrato de Juanito Laguna» (Хуанито Лагунаның портреті), «El mundo prometido a Juanito» (Хуанитоға уәде етілген әлем) және «Juanito va a la ciudad» (Хуанито қалаға барады) кіреді. Хуанито (және оған ұқсас әйел кейіпкері Рамона Монтиел) бейнеленген туындылары Берниге 1962 жылы Венеция биенналесінде графика саласындағы Гран-при жүлдесін жеңіп берді. Берни Нью-Йоркке көшіп, сурет салу, гравюра жасау, коллаждар құрастыру және көрмелер өткізуді жалғастырды. Нью-Йорк оған сән-салтанатты, тұтынушылыққа баулы, материалдық жағынан бай, бірақ рухани жағынан кедей болып көрінді. Ол бұл байқауларын кейінгі туындыларында әлеуметтік ирониямен жеткізді. Оның Нью-Йорк картиналарында түс үлкен рөл атқарады.
The Jockey Club of Rosario awarded Berni a scholarship to study in Europe in 1925. He chose to visit Spain, as Spanish painting was in vogue, particularly the art of Joaquín Sorolla, Ignacio Zuloaga, Camarasa Anglada, and Julio Romero de Torres. He also began studying revolutionary politics, including the Marxist theory of Henri Lefebvre, who introduced him to the Communist poet Louis Aragon in 1928. Berni continued corresponding with Aragon after leaving France, later recalling, "It is a pity that I have lost, among the many things I have lost, the letters that I received from Aragon all the way from France; if I had them today, I think, they would be magnificent documents; because in that correspondence we discussed topics such as the direct relationship between politics and culture, the responsibilities of the artist and the intellectual society, the problems of culture in colonial countries, the issue of freedom." Instead, he began painting realistic images that depicted the struggles and tensions of the Argentine people. His popular Nuevo Realismo paintings include Desocupados (The Unemployed) and Manifestación (Manifestation). As one critic noted, "the quality of his work resides in the precise balance that he attained between narrative painting with strong social content and aesthetic originality." Notable Juanito works include Retrato de Juanito Laguna (Portrait of Juanito Laguna), El mundo prometido a Juanito (The World Promised to Juanito), and Juanito va a la ciudad (Juanito Goes to the City). Art featuring Juanito (and Ramona Montiel, a similar female character) won Berni the Grand Prix for Printmaking at the Venice Biennale in 1962. Berni moved to New York City, where he continued painting, engraving, collating, and exhibiting. New York struck him as luxurious, consumerist, materially wealthy, and spiritually poor. He conveyed these observations in subsequent work with a touch of social irony. His New York paintings display a great protagonism of color
2008 жылдың шілдесінде полиция қызметкерлері кейпіндегі ұрылар қала маңынан Ұлттық көркемсурет мұражайына тасымалданып жатқан Бернидің он бес картинасын ұрлады. Мәдениет министрі Хосе Нун картиналарды «ұлттық құндылық» деп сипаттап, ұрлықты «Аргентина мәдениеті үшін ауыр соққы» деп атады.
In July 2008, thieves disguised as police officers stole fifteen Berni paintings that were being transported from a suburb to the Bellas Artes National Museum. Culture Secretary Jose Nun described the paintings as being "of great national value" and described the robbery as "an enormous loss to Argentine culture."