Алессандро Виттория (1525-1608) – италиялық мүсінші, Венеция мектебінің өкілі. Маньеризм стиліндегі ең бағалы туындылары, өмірі мен шығармашылығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық мүсінші (1525–1608)
Italian sculptor (1525–1608)
Алессандро Виттория (1525 – 27 мамыр 1608) – итальяндық маньеризм мүсіншісі, Венеция мектебінің өкілі, "венециялық классикалық стильдің маңызды өкілдерінің бірі" және Италиядағы 16 ғасырдың соңындағы ең ірі мүсіншілердің бірі болып, Джанболоньямен бәсекелесіп, «Жарлау» (Art Institute of Chicago) сияқты туындыларды жасады.
Alessandro Vittoria (1525 – 27 May 1608) was an Italian Mannerist sculptor of the Venetian school, "one of the main representatives of the Venetian classical style" and rivalling Giambologna as the foremost sculptors of the late 16th century in Italy, producing works such as Annunciation (Art Institute of Chicago).
Өмірбаян
Виттория Италияның қазіргі солтүстігіндегі Тренто қаласында Алессандро Виттория ди Виджилио делла Волпа болып дүниеге келді. Ол тігіншінің ұлы еді. Виттория архитектор-скульптор Жакопо Сансовиноның шеберханасында тәлім алды; ол Тицианның замандасы болды, және оның композицияларында Тицианның ықпалы байқалады. Виттория терракоттадан шеберлікпен жұмыс істеді, көбінесе алтын жалатылған, мәрмәр және қоламен безендіретін. Замандас итальян мүсіншілері сияқты, Витторияға Микеланджело мен флоренциялық манерші Бартоломео Амманнати да әсер етті. Сансовино, Санмикели және Палладио сәулетшілерінің жобаларында, сондай-ақ Тициан, Тинторетто және Веронезе суретшілерімен тығыз байланыста жұмыс істегенінің арқасында, Виттория 16 ғасырдың соңындағы Венеция өнер әлемінің маңызды тұлғаларының біріне айналды.
Vittoria was born Alessandro Vittoria di Vigilio della Volpa, in Trento, Italy, in what is now northern Italy, and was the son of a tailor. Vittoria was trained in the atelier of the architect sculptor Jacopo Sansovino; he was a contemporary of Titian whose influence can be detected in his compositions. He was a virtuoso in terracotta, often presented with gilded surfaces, marble and bronze. Like all Italian sculptors of his generation, Vittoria was influenced also by Michelangelo and by the Florentine Mannerist, Bartolomeo Ammannati. The closeness of his associations in projects by architects Sansovino, Sanmicheli and Palladio, working with painters Titian, Tintoretto and Veronese placed him squarely among the protagonists of the art world in late 16th century Venice.
Мансап
Виттория алғаш рет туған қаласы Трентода білім алды, содан кейін 1543 жылғы 25 шілдеде Венецияға көшіп, онда Жакопо Сансовиномен оқыды және жұмыс істеді. Сансовиномен арадағы ұзақ көркемдік байланысы шиеленісті болды. Сансовиномен болған бір даудан кейін ол Венециядан кетіп, Виченцада жұмыс істеді, онда ол Веронеземен бірлесіп Мазердегі Вилла Барбароның (1560–62) әдекорлау жұмыстарын орындады, содан кейін қайта оралды. Екі шебер Сансовиноның өліміне дейін үлкен мүсіндік тапсырыстарды бірлесіп орындады. Виттория оның шеберханасын иеленді және Сансовиноның аяқталмаған тапсырыстарын аяқтады. Оның шәкірттерінің ішінде Камилло Мариани және Андреа ди Алессандро болды. Виттория 1563 жылғы 24 қаңтарда Scuola Grande di San Marco-ға, ал шамамен 1567 жылы Флоренциядағы Accademia del Disegno-ға қосылды. Ол 1608 жылғы 27 мамырда Венецияда қайтыс болды. Оның қабірі, өзінің портреттік бюстімен бірге, Сан-Закария шіркеуінде орналасқан. Виттория классикалық портреттік бюстерімен, одан бұрын Венецияда кездеспеген жанрмен, сондай-ақ медальдарымен және толық бой мүсіндерімен танымал, олардың кейбіреулері Сансовиноның Biblioteca Marciana-сын безендіреді.
Vittoria was first trained in his native city, Trento, then moved to Venice on 25 July 1543, where he trained and worked with Jacopo Sansovino. His long artistic relationship with Sansovino was a stormy one. After one quarrel with Sansovino, he removed from Venice and worked in Vicenza, where he collaborated with Veronese on the decorations of the Villa Barbaro at Maser (1560–62) before returning. The two masters worked jointly on great sculptural commissions until Sansovino's death. Vittoria took up his studio and completed Sansovino's unfinished commissions. His pupils included Camillo Mariani and Andrea di Alessandro. Vittoria joined the Scuola Grande di San Marco on 24 January 1563 and the Accademia del Disegno, Florence, c. 1567. He died at Venice on 27 May 1608. His tomb, with his self portrait bust, is in the church of San Zaccaria. Vittoria is known for his classicising portrait busts, a genre that scarcely existed in Venice before him, and for medals as well as for his full length figures, some of which surmount Sansovino's Biblioteca Marciana.