Афроамерика музыкасындағы қайталау және импровизация өнері
Cut (music)
Афроамерикандық музыкадағы "cut" техникасы, қайталау арқылы импровизацияға мүмкіндік береді. Музыкалық даму емес, дыбыстық деңгейдегі қайталау маңызды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Африка-американдық музыкада, диджейлік және түрлендіру (turntablism) өнерінде, кесу (cut) музыканың қайталанатын сипатына тікелей назар аударады, оны біз естіген бастапқы нүктеге қайтару арқылы. Сонымен қатар, қайталаудың таза әдемілігі мен құндылығына қаншалықты көбірек мән берілсе, соғұрлым қайталау музыкалық даму немесе прогрессия деңгейінде емес, ең таза тональді және тембрлік деңгейде жүзеге асатынын түсіну қажет (Snead 1984, 69 б., Chernoff 1979-ға сүйене отырып). Дэвид Брэкет (Interpreting Popular Music, 2000, 118 б.) кесуді, соққы деңгейіндегі қайталауды, остинатоны және гармониялық тізбекті импровизацияны мүмкін ететін фактор ретінде сипаттайды. Кесуде қайталау жинақталу ретінде қарастырылмайды. "Прогресс, егер ол 'қайталаудан аулақ болу' мағынасында түсінілсе, мұндай күш-жігерді бірден құлатты" (Снид, "Қайталау – қара мәдениетінің бейнесі", 1984, 68 б.). Брэкетт (сол жерде) барлық афроамерикандық халықтық және эстрадалық музыкада "рингтен рэпке дейін" кесуді кездестіреді және блюзді (AAB), джаздағы "Ритмдік" өзгерістерді, бибоптың AABA формасын, госпел әндерінің соңындағы импровизация мен энергияның артуына мүмкіндік беретін остинато вамптерін, фанктің қысқа остинатоларын, олардың арқасында осы интенсивтік сезім ән бойына таралады, рэптегі семплдерді, соңғысы екі деңгейде кесуді қамтиды: семплдің өзінің қайталануы және оның мәтіндік қайталануы. Африка-американдық музыкадағы кесулерді дәстүрлі ирланд музыкасындағы кесулермен, әсіресе қалайы сыбызғысындағы аспапта шатастыруға болмайды. "Кесулер мен роллдар" ирланд және кейде шотланд халық музыкасында әшекейлеу құралы ретінде қолданылады.
In African American music, and in deejaying and turntablism, a cut "overtly insists on the repetitive nature of the music, by abruptly skipping it back to another beginning which we have already heard. Moreover, the greater the insistence on the pure beauty and value of repetition, the greater the awareness must also be that repetition takes place not on the level of musical development or progression, but on the purest tonal and timbric level" (Snead 1984, p. 69, drawing on Chernoff 1979). David Brackett (Interpreting Popular Music, 2000, p. 118) describes the cut, repetition on the level of the beat, ostinato, and the harmonic sequence, as what makes improvisation possible. In a cut repetition is not considered accumulation. "Progress in the sense of 'avoidance of repetition' would at once sabotage such an effort" (Snead, "Repetition as a Figure of Black Culture", 1984, p. 68). Brackett (ibid) finds the cut in all African American folk and popular music "from ring to rap" and lists the blues (AAB), "Rhythm" changes in jazz, the AABA form of bebop, the ostinato vamps at the end of gospel songs allowing improvisation and a rise in energy, short ostinatos of funk which spread that intensity throughout the song, samples in rap, the last of which cuts on two levels, the repetition of the sample itself and its intertexual repetition. The cuts of African American music are not to be confused with those of traditional Irish music, especially on the instrument of the tin whistle "Cuts and rolls" are used as a form of ornamentation in Irish traditional, and sometimes Scottish tunes.