Макс фон Шиллингс: Неміс дирижері, композиторы және театр директоры

Кіріспе

Неміс дирижері, композиторы және театр режиссері Макс фон Шиллингс (19 сәуір 1868 – 24 шілде 1933) – неміс дирижері, композиторы және театр режиссері. 1919–1925 жылдары Берлин мемлекеттік операсының бас дирижері болды. Шиллингстің «Мона Лиза» (1915) операсы халықаралық деңгейде сәтті болды және Метрополитен опера театрында қойылды. Композитор басты рөлді орындаған сопрано әншісі Барбара Кемпке үйленді. «Мона Лизадан» бұрын Шиллингс үш опера жазған: «Ингвельде» (1894), «Дер Пфайфертаг» (1899) және «Дер Молох» (1906).

Өмірбаян

Дюрен қаласында туған Макс фон Шиллингс фотограф Карл Георг Шиллингстің інісі болды. Ол алғашқы музыкалық білімін скрипка, фортепиано және теориядан бірдей уақытта Бонн қаласында алды. Оның ұстаздары Каспар Жозеф Брамбах және Отто фон Кенигслоу болды. Кейіннен Шиллингс Мюнхен университетінде заңтану, философия, әдебиет және өнер тарихын оқыды. 1892 жылдың 1 қазанында Ромлингховенде кузені Каролина Жозефа Пейлге үйленді. Олар 1923 жылы ажырасып, 1923 жылдың 11 маусымында Берлиндегі Шарлоттенбургте опера әншісі Барбара Кемпке қайта үйленді. Макс Шиллингске 1903 жылдың 16 ақпанында Баварияның ішкі істер министрлігі профессорлық атақ берді. 1911 жылдың қазанында Гейдельберг университетінің философия факультеті оған құрметті философия докторы атағын берді. Ол Вюртемберг тәжінің бес ең жоғары дәрежесі саналатын «Эренкрейц» (нем. құрметті крест) орденімен марапатталды. Осы құрметпен оған Макс фон Шиллингс есімін пайдалануға рұқсат берілді. Дюренде Гёте көшесі мен Аахен көшесі арасындағы көше «Шиллингс көшесі» деп аталды. 1890 жылдардың басында ол Байройт фестивалінде ассистент болып жұмыс істеді, кейін Мюнхенде дирижер және музыка мұғалімі болып жұмыс істеді. 1908-1918 жылдары Штутгарттағы Корольдік сарай театрының интенданты болды, осыған байланысты жоғарыда аталған құрметке ие болды. 1918-1925 жылдары ол Берлиндегі Мемлекеттік операның интенданты қызметін Ричард Штраустан кейін иеленді, сонымен қатар жазғы уақытта Зоппот орман операсының музыкалық директоры болды. Осы онжылдықтың екінші жартысында ол Еуропа мен АҚШ-қа концерттік турнелер жасады. Германияға оралғаннан кейін 1932 жылы Пруссия өнер академиясының президенті қызметін Макс Либерманнан кейін иеленді. 1933 жылдың наурыз айынан бастап өмірінің соңына дейін Шиллингс Берлин қалалық операсының көркемдік директоры болды. 1933 жылы Берлинде өкпе эмболиясынан қайтыс болды. Оның күлі Франкфурт-на-Майнеде жерленді. Оның шығармаларына бірнеше опера, мелодрама, хорлық шығармалар, камералық музыка, скрипка және фортепиано концерттері, симфониялық поэмалар және сахналық шығармалар кіреді (төмендегі тізімді қараңыз). Оның ең маңызды туындысы – «Мона Лиза» операсы (алғаш рет 1915 жылдың 26 қыркүйегінде Штутгартта қойылған), ол өмірінің соңына дейін Германияда ең көп қойылған опералардың бірі болды. Ол ХХ ғасырдың басында Энгельберт Хумпердинк пен Ричард Штраусспен бірге мелодрама жанрын қайта жаңғыртуға атсалысқан композиторлардың бірі. Шиллингс музыка педагогы ретінде танымал болды, оның ең белгілі шәкірттерінің бірі Вильгельм Фуртвенглер болды. Фредерик Делиустың «Теңіз ағыны» шығармасы оған арналған. Шиллингс Веймар республикасының қарсыласы және ашық антисемит болды. Пруссия өнер академиясынан маңызды еврей және бостандыққа ұмтылған суретшілерді қуу және шығару оның президенттігі кезінде басталды. Осыған ұшыраған суретшілердің арасында Кете Коллвиц, Генрих Манн, Рикарда Хух, Альфред Дёблин, Томас Манн, Макс Либерманн, Альфонс Пакет, Франц Верфель және Якоб Вассерман болды. Ол Академияның оқытушы құрамынан Арнольд Шёнбергті келісімшартына қайшы келіп босатып, 1933 жылы Академияда композиция бойынша шеберлік сыныптарының жетекшісі Франц Шрекерді мерзімінен бұрын зейнеткерлікке жіберді.

Born in Düren, Max von Schillings was brother to the photographer Carl Georg Schillings. He received his first musical training in violin, piano and theory at the same time as his formal education in Bonn. His teachers were Caspar Joseph Brambach and Otto von Königslow. Schillings later studied jurisprudence, philosophy, literature and art history at the University of Munich. On October 1, 1892, he married his cousin Caroline Josefa Peill in Römlinghoven. They were divorced in 1923, and on June 11, 1923, he married the opera singer Barbara Kemp in Berlin Charlottenburg. Max Schillings was given a professorship by the Royal Bavarian Ministry of the Interior (Königliches Bayerisches Staatsministerium des Innern) on February 16, 1903. In October 1911, he was named an Honorary Doctor of Philosophy by the Philosophy Faculty at the University of Heidelberg. He was awarded the Ehrenkreuz (Ger. honorary cross) by the Order of the Württemberg Crown, the fifth highest rank awarded. With this honor, he was allowed to use the name Max von Schillings. In Düren, the street between Goethestraße and Aachener Straße was renamed "Schillingsstraße". As early as the 1890s, he was given a position as an assistant at the Bayreuth Festival; later he was engaged as a conductor and music teacher in Munich. Between 1908 and 1918 he was the Intendant at the Königlichen Hoftheater (Royal Court Theatre) in Stuttgart, for which he received the honor mentioned above. From 1918 to 1925, he succeeded Richard Strauss as intendant of the State Opera in Berlin, whilst concurrently being the musical director of the summer time Zoppot Forest Opera. In the second half of this decade, he undertook concert tours which took him through Europe and to the USA. Having returned to Germany, he took over the job of President of the Prussian Academy of the Arts in 1932, succeeding Max Liebermann. From March 1933 until his death, Schillings was also the artistic director of the Städtische Oper Berlin. He died in 1933 from a pulmonary embolism in Berlin. His ashes were entombed at Frankfurt am Main. His composition work includes several operas, melodramas, choral works, chamber music pieces, violin and piano concertos, symphonic poems and works for stage (see list below). His most important work is undoubtedly his opera Mona Lisa (first performed on September 26, 1915, in Stuttgart), which became one of the most performed operas in Germany until his death. He stands beside Engelbert Humperdinck and Richard Strauss as one of the composers who re established the music form of melodrama at the start of the 20th century. Schillings was renowned as a music educator – one of his more famous students was Wilhelm Furtwängler. He was the dedicatee of "Sea Drift" by Frederick Delius. Schillings was an opponent of the Weimar Republic and a declared anti Semite. The expulsion and exclusion of important Jewish and free thinking artists from the Prussian Academy of the Arts began during his time as President – some artists affected were Käthe Kollwitz, Heinrich Mann, Ricarda Huch, Alfred Döblin, Thomas Mann, Max Liebermann, Alfons Paquet, Franz Werfel and Jakob Wassermann. He laid off Arnold Schoenberg from the teaching staff of the Academy, in contravention of Schoenberg's contract and in 1933, he ordered Franz Schreker, the leader of masterclasses in composition at the Academy, into early retirement.

Концерттер

А минорындағы скрипка концерті, оп. 25

Әр түрлі

Глокенлидер ("Қоңырау әндері"), оп. 22
Meergruß und Seemorgen (Теңіз сәлемі мен көл таңы), op. 6
Vier liederen aus der Wanderzeit ("Саяхат уақытынан төрт ән"), op.2

Құжаттар

Макс фон Шиллингстің Лейпцигтегі Мемлекеттік мұрағатта сақталатын хаттары, C. F. Peters музыка баспасының (Лейпциг) компаниялық мұрағаттары.