Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сүйектің физикалық жарақаттан жыртылуы
Tearing away of a bone by physical trauma
Авульсиялық сынық – бұл сүйектің бір бөлігінің физикалық жарақат салдарынан сүйектің негізгі массасынан жыртылып кетуі. Бұл денеден сыртқы күштердің әсерінен (мысалы, құлау немесе тартылу) немесе сүйекті байланыстырып ұстаған күштен артық бұлшықет жиырылуынан туындауы мүмкін. Әдетте, бұлшықеттің авульсиясы бұлшықет жиырылуына жүйке жүйесі тарапынан қойылған шектеулермен алдын алады. Кәсіби спортшылар бұл жүйкелік тежелімді жеңіп, сүйекті сындыра немесе жыртыла алатын күшті күш шығара алады.
An avulsion fracture is a bone fracture which occurs when a fragment of bone tears away from the main mass of bone as a result of physical trauma. This can occur at the ligament by the application of forces external to the body (such as a fall or pull) or at the tendon by a muscular contraction that is stronger than the forces holding the bone together. Generally muscular avulsion is prevented by the neurological limitations placed on muscle contractions. Highly trained athletes can overcome this neurological inhibition of strength and produce a much greater force output capable of breaking or avulsing a bone.
Тіс авульсиясы
Тіс альвеолалық сүйектегі тіс ұясынан толық сығу жарақаты. Бұл тіс дәрігерлігіндегі жедел шара қолдануды қажет ететін (жарақаттан кейін 20-40 минут ішінде) ауыр төтенше жағдай, және уақытылы емдеу тістің жағдайына әсер етеді.
Traumatic complete displacement of a tooth from its socket in alveolar bone. It is a serious dental emergency in which prompt management (within 20–40 minutes of injury) affects the prognosis of the tooth.
5-ші метатарсальдың түбіршектік авульсиясы
Тубероздық аульсия сынығы (сонымен қатар псевдо-Джонс сынығы немесе бишінің сынығы деп те аталады) – бесінші метатарсальдың (аяқтың сыртқы жиегіндегі кішкентай саусаққа дейін созылатын сүйек) жиі кездесетін сынығы. Бұл сынық, көбінесе, табан апанэврозының (шеміршек) бүйірлік таспасынан туындайды. Мұндай сынықтардың көпшілігі қатты табанды аяқ киіммен немесе жүруге арналған гипспен емделеді. Ауырсың басылғанға дейін және науқас қалыпты қызметке оралғанға дейін мұндай ем қажет.
The tuberosity avulsion fracture (also known as pseudo Jones fracture or dancer's fracture is a common fracture of the fifth metatarsal (the bone on the outside edge of the foot extending to the little toe). This fracture is likely caused by the lateral band of the plantar aponeurosis (tendon). Most of these fractures are treated with a hard soled shoe or walking cast. This is needed until the pain goes away and then the patient can return to normal activities.
Табьелық түбіршектің авульсиясы
Тибиалдық тубероздың жұлыну сынығы – тибиалдық тубероздың тібік сүйектен толық немесе жартылай ажырауы. Бұл көбінесе жоғары қарқынды секіру кезінде болатын төртбас бұлшық еттерінің күшті жиырылуынан туындайды. Жартылай сынықтар көбінесе дәстүрлі RICE (демалыс, мұз, қысым, көтеру) әдісімен емделеді, ал толық немесе орын ауысқан сынықтар көбінесе туберозды орнына қайта орнату үшін хирургиялық араласуды қажет етеді. Тибиалдық тубероздың жұлынуы көбінесе көп спортпен айналысатын жасөспірімдерде кездеседі, және көптеген зерттеулер Озгуд-Шлаттер ауруының анамнезі сынықпен байланысты екенін көрсеткен.
A tibial tuberosity avulsion fracture is an incomplete or complete separation of the tibial tuberosity from the tibia. This occurs as a result of a violent contraction of the quadriceps muscles, most often as a result of a high power jump. Incomplete fractures are usually treatable with the traditional RICE (rest, ice, compression, elevation) method, but complete/displaced fractures will most often require surgery to pin the tuberosity back in place. Tibial tuberosity avulsions occur most often in teenagers that engage in a large amount of sporting activities, and many studies have shown a history with Osgood Schlatter's disease to be linked to the fracture.
Емдеу
Егер сынық шағын болса, көбінесе тынығу және таңғышпен қолдау көрсету жеткілікті, бірақ күрделі жағдайларда операция қажет болуы мүмкін. Ісінуді басу үшін мұз қолдануға болады. Орын ауысқан жұлыну сынықтарын ашық редукция және ішкі бекіту немесе жабық редукция және тігізгішпен бекіту арқылы емдеген абзал. Ашық редукция (хирургиялық тілік арқылы) және ішкі бекіту сүйек сынығын бекіту үшін тігізгіштер, бұрандалар немесе осыған ұқсас құралдар қажет болғанда қолданылады.
If the fracture is small, it is usually sufficient to treat with rest and support bandage, but in more severe cases, surgery may be required. Ice may be used to relieve swelling. Displaced avulsion fractures are best managed by either open reduction and internal fixation or closed reduction and pinning. Open reduction (using surgical incision) and internal fixation is used when pins, screws, or similar hardware is needed to fix the bone fragment.
Динозаврлар
2001 жылы Брюс Ротшильд және басқа палеонтологтар теропод динозаврларындағы сіңірлердің жыртылуына қатысты дәлелдерді зерттеген мақала жариялады. Зерттелген динозаврлардың ішінде, сіңір жыртылуы тек Тираннозавр мен Аллозаврларда ғана анықталды. Осы жарақаттардың іздері тек иық сүйектері мен жауырын сүйектерінде байқалды. Сью Т. рексінің иық сүйегіндегі ойық осындай бір сіңір жыртылуының салдары болды. Ойын дельтовидті немесе үлкен дөңгелек бұлшық еттерінің басталу жерінде орналасқан сияқты. Сьюдың жауырын сүйегіндегі сіңір жыртылуының куәлігі терроподтардың бұлшық еттері олардың ұрпақтары – құстардан гөрі күрделірек және функционалды түрде өзгеше болуы мүмкін екенін көрсетеді.
In 2001, Bruce Rothschild and other paleontologists published a study examining evidence for tendon avulsions in theropod dinosaurs. Among the dinosaurs studied, avulsion injuries were only noted among Tyrannosaurus and Allosaurus. Scars from these sorts of injuries were limited to the humerus and scapula. A divot on the humerus of Sue the T. rex was one such avulsion. The divot appears to be located at the origin of the deltoid or teres major muscles. The localization in theropod scapulae as evidenced by the tendon avulsion in Sue suggests that theropods may have had a musculature more complex and functionally different from those of their descendants, the birds.