Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сэр Джон Тюдор Уолтерс ПК (25 ақпан 1866 - 16 шілде 1933) - Уэльстің сәулетшісі, геодезист және Либералды партияның саясаткері. Ол 1919 жылдан 1922 жылға дейін Дэвид Ллойд Джорджның басшылығымен және 1931 жылы Рамзи Макдональдтың басшылығымен қысқа уақытқа бас төлемші болып қызмет етті.
Sir John Tudor Walters PC (25 February 1866 – 16 July 1933) was a Welsh architect, surveyor and Liberal Party politician. He served as Paymaster General under David Lloyd George from 1919 to 1922 and once again briefly in 1931 under Ramsay MacDonald.
Саяси мансап
Уолтерс 1906 жылғы жалпы сайлауда Шеффилд Бригсайд үшін парламент мүшесі болып сайланды және 1912 жылы рыцарь атағына ие болды. Ол 1919 жылдан 1922 жылға дейін Дэвид Ллойд Джордж үкіметінде генерал-майстер болып қызмет етті және 1919 жылы құпия кеңеске ант берді. Ол 1922 жылғы жалпы сайлауда Шеффилдтен орыннан айырылды. Ол 1923 жылы Йоркширдің Батыс Ридингідегі Пудси мен Отлиде Коммундар палатасына қайта оралуға тырысты. Ол 1929 жылғы жалпы сайлауда Корнуолл Penryn және Falmouth орындығына либералды кандидат ретінде Парламентке сайлауға тағы да қатысты. Бұл орын 1923 жылы либералдылар жеңген, бірақ 1924 жылы консервативтілер жеңген, бірақ консервативті депутаттың қайта сайлануға үміті жоқ. Ақырында Уолтерс консерваторлардан 1138 дауыспен басымдыққа ие болды, лейбористтер кандидаты салыстырмалы түрде үшінші орынды иеленді. Ол 1931 жылдың қыркүйегінен қарашасына дейін Рамзи Макдональдтың басқаруымен қысқа уақытқа бас төлемші болды. Ол 1931 жылғы жалпы сайлауда парламенттен кетіп қалды.
Walters was elected as the Member of Parliament (MP) for Sheffield Brightside at the 1906 general election and was knighted in 1912. He served as Paymaster General in the Government of David Lloyd George from 1919 to 1922 and was sworn of the Privy Council in 1919. He lost his seat at Sheffield at the 1922 general election. He tried unsuccessfully to get back into the House of Commons in 1923 at Pudsey and Otley in the West Riding of Yorkshire. He again stood for election to Parliament at the 1929 general election as Liberal candidate for the Cornish seat of Penryn and Falmouth. The seat was a marginal which had been won by the Liberals in 1923, but gained by the Conservatives in 1924, although the incumbent Conservative MP did not seek re election. Ultimately Walters gained the seat from the Conservatives with a majority of 1,138 votes, with the Labour candidate finishing a relatively close third. He was once again briefly Paymaster General from September to November 1931 under Ramsay MacDonald. He stood down from parliament at the 1931 general election.
Тұрғын үй саясаты
Ол 1918 жылы қарашада дүниежүзілік соғыс аяқталып, бір ғасыр бойы британдық тұрғын үй саясатына әсер еткен Тюдор Уолтерс баяндамасымен танымал. Уолтерс саябақ қала қозғалысынан шабыт алды, ол кең, тығыздығы төмен және жоғары құрылыс стандартына сай салынған жартылай жеке тұрғын үйлерді шақырды. Егде жастағы әйелдер енді дауыс бере алды, сондықтан жергілікті саясаткерлер оларды тыңдай бастады, және жауап ретінде қоғамдық кір жуу, қосымша жатын бөлмелері, ішкі дәретханалар, жылы су, құрмет көрсету үшін жеке салондар және практикалық көкөніс бақтары сияқты қолайлы жағдайларға көбірек көңіл бөлді. Үй шаруасындағы әйелдер тойына толған ыдыс-аяқтарды алып тастады. Оның баяндамасы 1919 жылғы тұрғын үй және қала құрылысы туралы заңға әсер етті. Бұл заңмен премьер-министр Дэвид Ллойд Джордж 1918 жылы "батырларға лайықты үйлер" туралы үгіт-насихат кезінде берген уәдесіне сәйкес мемлекеттік тұрғын үй жүйесін құрды. "Аддисон заңы" деп аталатын бұл заң жергілікті билік органдарына тұрғын үй қажеттілігін зерттеуді және шұңқырлардың орнына үйлер салуды бастауды талап етті. Қазынашылық арзан жалдау ақысын субсидиялады. Бұрынғы тұрмыстық жайларды тазалау қоғамдық денсаулық мәселесінен қала құрылысына айналды.
He is best known for the Tudor Walters Report that appeared just as the World War was ending in November 1918 and influence British housing policy for a century. Walters was inspired by the garden city movement, calling for spacious low density developments and semi detached houses built to a high construction standard. Older women could now vote so local politicians started listening to them, and in response put more emphasis on such amenities as communal laundromats, extra bedrooms, indoor lavatories, running hot water, separate parlours to demonstrate respectability, and practical vegetable gardens rather than manicured yards. Housewives had had their fill of chamber pots. His Report influenced the Housing and Town Planning Act of 1919. With it Prime Minister David Lloyd George set up a system of government housing that followed his 1918 campaign promises of "homes fit for heroes". Called the "Addison Act", it required local authorities to survey their housing needs, and start building houses to replace slums. The treasury subsidized the low rents. Slum clearance now moved from being a public health issue, to a matter of town planning.