Тахо аймағындағы жер пайдалану және экологиялық даулар
Tahoe Regional Planning Agency
Тахо өңірлік жоспарлау агенттігі (TRPA) – Калифорния мен Невада арасындағы келісім. Тахо көлінің экологиясын сақтау, құрылыс шектеулері, жер пайдалану ережелері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тахо аймақтық жоспарлау агенттігі (TRPA) 1969 жылы Калифорния және Невада арасындағы екі штаттық келісім арқылы құрылды, бұл келісім АҚШ Конгресімен бекітілді. Агенттіктің міндеті – жерді пайдалану ережелері арқылы Тахо көлінің бассейнінің қоршаған ортасын қорғау, және ол АҚШ-тағы су алабына негіделген реттеуші агенттіктердің санаулы бірі болып табылады.
The Tahoe Regional Planning Agency (TRPA) was formed in 1969 through a bi state compact between California and Nevada which was ratified by the U. S. Congress. The agency is mandated to protect the environment of the Lake Tahoe basin through land use regulations and is one of only a few watershed based regulatory agencies in the United States.
Пікірталас пен сын
Тахо аймақтық жоспарлау агенттігі адамдардың өздерінің меншігін қалай дамытатынын реттеуге міндетті болғандықтан, дау-дамай мен сын-пікірлер бұл аймақ үшін жаңа емес. TRPA 35 жылдан бері Тахо көлінің айқындығына дамудың әсері туралы зерттеулер жинап келеді және жеке учаскеде ғимараттар мен жабындармен жабылған жер көлеміне, яғни жер жабынына шектеулер қойды (өте сезімтал деп саналатын аудандарда 1%-дан бастап, ең аз сезімтал деп саналатын аудандарда 30%-ға дейін). Сезімталдықты белгілеу ТРПА-ның толық құзыретінде. Тахо көлінің тұрғындары, Калифорния штаты, экологиялық ұйымдар мен меншік құқығын қорғайтын ұйымдар Техо аймағындағы шектеулер мен алымдарды өзгерту үшін TRPA-ға бірнеше рет сотқа жүгінген. TRPA-ға қарсы талқылаулар Агенттікке қатысты наразылық пен наразылықтың кең ауқымын көрсетеді, агенттік тым күшті, зорлық көрсетуге бейім немесе бейтарап, сайланбаған лауазымды тұлғалармен басқарылады, немесе қоршаған ортаны қорғау мандатына асып түсетін экологиялық деректерді таңдап қолданады, сондай-ақ тұрғындар мен жеке меншікті дамытуға қойылған шектеулер АҚШ Конституциясының "Мүлікті алу" ережесін қоса алғанда, бірқатар заңдарды бұзады. TRPA-ның ережелерін қалыптастыру үшін қолданатын ғылыми дәлелдерге де алаңдаушылық бар. Мысалы, жиырма жылдан астам уақыт бойы "балықтардың негізгі мекендеу аймақтарында" жаңа айлақтар салуға тыйым салынды, бірақ кейінірек "азықтандыру және қашу" мекендеу аймақтарындағы кейбір жасанды құрылыстар балық популяциясына пайдалы болатынын көрсеткен зерттеулер жарияланды. TRPA-ны сынға алу көбінесе экономикалық мәселелерге байланысты. Кейбір бизнес иелері мен үй иелері өздерінің мүліктерінен максималды пайда алу үшін құрылыс салуға немесе кеңейтуге көбірек еркіндік алғысы келеді. TRPA меншік иелеріне өздерінің меншігін экологиялық тұрғыдан сезімтал жолдармен дамытуға мүмкіндік беретін инновациялық тәсілдерді табу үшін тырысатынын және экологиялық әсерді азайту арқылы тепе-теңдететін бағдарламалар жасағанын мәлімдейді, бірақ бұл талап TRPA-ның жауапкершіліктен жалтарғанын және жұртшылықты елемейтінін көрсетіп, дау тудырады. Көшіру шаралары көбінесе қоршаған ортаны жақсарту және қалпына келтіру жобаларын қаржыландыру үшін пайдаланылатын алым түрінде жүзеге асырылады, бірақ тұрғындар мен кәсіпорындар олар төлеген көшіру алымдары нақты экологиялық жеңілдетуге жұмсалған-жұмсалпағанын тексеруге мүмкіндік таппайды. Кейбіреулер бұл алымдардың орынсыз салық салуға тең екенін санайды, мысалы, жолаушылар көлігін жалға алған келушілер үшін күндік алым. 2021 жылы бұл төлем күніне 5,50 доллар болды, ал түскен қаражат қоғамдық көлікті қаржыландыруға бағытталған, бұл 1969 жылғы TRPA жарғысынан тыс деп кейбіреулер санайды. TRPA өздерінің ақы кестесін онлайн жариялайды, онда үй иелері мен бизнестер жерді жақсарту үшін өтініш ақысы ретінде мыңдаған доллар төлеуі мүмкін екені көрсетілген, оның ішінде учаскені бағалау ақысы, ақпараттық технология ақысы, зерттеу ақысы, өңдеу ақысы, шаршы метрге арналған ақы және көптеген басқа статикалық және өзгермелі алымдар бар, тіпті жеке адам немесе бизнес жеке жерлерін жақсартуды жоспарлай бастамас бұрын. Бұл алымдар іс жүзінде кемсітушілік ретінде қарастырылды, тек бай тұрғын үйлер мен бизнестер ғана айналадағы қалалар мен округтерге қарағанда тым жоғары алымдарды төлеуге қабілетті. 2005 жылы TRPA көлдегі барлық буяларды қолданыстағы ережелерге сәйкес келтіру үшін бастапқыда бірінші буя үшін 5000 доллар және екінші буя үшін 7500 доллар көлемінде буяға рұқсат беру ақысын ұсынды. Көптеген тұрғындар TRPA салық салуға билігі жоқ деп ойлап наразылық білдірді. Қоғамның қарсылығы мен TRPA Басқару кеңесінің басшылығымен 2006 жылы жаңа ұсыныс жасалды, ол бірінші буя үшін 500 долларға және екіншісі үшін 1500 долларға дейін рұқсат беру ақысын төмендетті. Егер комиссия бекітілсе, агенттік оны судың сапасына тигізетін зиянды өтеу үшін және су кемесі мен заңсыз буяларды бақылау бағдарламасын қаржыландыру үшін пайдаланатынын мәлімдеді. Екі жылдық талқылаудан кейін бұл ұсыныс 2007 жылдың ақпан айында аяқталуы тиіс еді. Бірақ "Тахо көлін құтқару лигасы" және "Сиерра клубы" кемежайға тыйым салуды жалғастыруды қалайды, олар өзгерістерге наразылық білдіруді жалғастырды. Сонымен қатар, Калифорнияның кейбір мемлекеттік мекемелері көбірек айлақтардың экологиялық әсеріне күмән келтіреді. Басқа жеке тұлғалар мен қоғамдық мүдделер тобы TRPA-ның дамуды қатаң бақылауда ұстау үшін жеткілікті шаралар қабылдамайтынын санайды. Олар Тахо көлі баршаға тиесілі болғандықтан, меншік иелері өздерінің дамуының салдарына жауапкершілік тартуы керек деп мәлімдейді. Бұған қоса, агенттіктің саясатын қолдаушылар бүкіл елдегі қауымдастардағы кешенді басқару стратегиялары тиісті мүліктерге және осы әсерлерден ең көп пайда көретін қатысушыларға салынатын алымдар есебінен қаржыландырылатынын атап көрсетеді. Агенттікке қатысты сын айтылатын басқа мәселелер – айып мөлшері және агенттік құрамындағы жергілікті өкілдік. TRPA айыптары әдетте рұқсатсыз ағаш кесу сияқты бұзушылықтар үшін шамамен 5000 доллар көлемінде болады. Кейбір сыншылар мұндай айыптар жеткілікті емес екенін айтады, өйткені бай көл жағасындағы үй иесі оны өз көрінісін жақсарту үшін қуана төлей алады, ал басқа сыншылар бұл TRPA-ның кеңейтілген билігінің тағы бір дәлелі екенін айтады. TRPA екі штаттық құрылым болғандықтан және квази-федералдық өкілеттіктерге ие болғандықтан, штаттық және жергілікті сайланған лауазымды тұлғалар агенттіктің стратегияларына қарсы шығуға көп мүмкіндік таппайды. TRPA-ның 15 мүшелі Басқару кеңесінің жартысы жергілікті сайланған лауазымды тұлғалардан тұрса да, жұртшылық оларға тепе-теңдік үшін тек сотқа жүгінуге мүмкіндік бар деп санайды. Егер біреу агенттіктің шешімдеріне қарсы шықса, олар қоршаған ортаға қарсы екені ретінде көрсетіледі деп сезінеді. Сонымен қатар, агенттіктің сыншылары TRPA қызметкерлері өздерін "жергілікті тұрғындар" ретінде көрсетеді деп мәлімдейді, бұл кеңес мүшелері мен қызметкерлердің көпшілігі үшін шындыққа сәйкес келеді, бірақ қызметкерлердің шағын бөлігі Тахо алқабынан тыс, Карсон-Сити сияқты жақын аудандарда тұрады. Қызметкерлер – келіссөздердің көп бөлігі жүргізілетін және Басқару кеңесі тыңдайтын күн тәртібінің барлық тармақтарын ұсынатын адамдар болғандықтан, агенттік аз адамдарға қызмет етеді және жергілікті тұрғындар мен кәсіпорындардың мүддесін қорғамайды деген пікір бар. Жергілікті меншік құқығын қорғайтын ұйымдар мен жылжымайтын мүлік дамытушылары бастаған Басқару кеңесінің барлық мүшелерін жергілікті тұрғындар сайлау қозғалысы бірнеше жыл бойы қолдау тауып келді, бірақ үкіметтік шенеуніктер мен экологиялық ұйымдар көлді қорғауға қатысты алаңдаушылықтарға байланысты осыған дейін қарсылық көрсетіп келеді. Агенттік кездесетін дау-дамайдың мысалы – жағалық аймақтағы даму. Тахо көлінің жағалық аймағы – көл мен құрлықтың кездесетін жері. Көріністің сапасымен, демалыспен және көлдің айқындығымен байланысы бар болғандықтан, жағалық аймақ аймақтағы ең сезімтал аудандардың бірі болып табылады. Қоршаған ортаны қорғау агенттігі Тахо көлін Таза су туралы заң бойынша ерекше ұлттық ресурстар сулары деп белгілеген. Бұл ерекше мәртебе деградацияланбау стандартын және жоғары деңгейде қорғауды талап етеді. Батыс жағалауында осы мәртебеге ие үш су нысаны бар: Калифорниядағы Моно көлі және Орегондағы Кратер көлі. Тахо көлінің жағалық аймағының ұзақ және қиын тарихы бар. Айлақтар, буялар және басқа жағалық аймақтарға қатысты құрылысқа қатысты ережелер 1980 жылдардан бері зерттелді және кеңінен талқыланды. Тахо көлінің жағажай үй иелері қауымдастығы және басқалар дамуға қойылған шектеулерді азайтуға шақырады, әрбір көл жағасындағы меншік иесі айлақ салуға рұқсат алуы керек деп мәлімдейді. "Тахо көлін құтқару лигасы" және "Сиерра клубы" сияқты басқа топтар жүзден астам жаңа айлақтар салу балықтардың мекендеу ортасына зиян келтіретінін, көріністің сапасын нашарлататынын, сондай-ақ жағажайларға қоғамдық қол жеткізілуін шектеуіне және жағалау бойымен каякинг жасауға кедерілтіретінін айтады. 25 жылдан астам уақыттан бері TRPA "балықтардың негізгі мекендеу аймақтары" деп саналатын аудандарда айлақтар сияқты жаңа құрылыстарға рұқсат бермейді. Бұл аудандар әлі де шектеулі және осал деп саналады. Аталған ғылыми...
Since the Tahoe Regional Planning Agency must regulate how individuals develop their property within a fragile environment, controversy and criticism are no strangers. TRPA has been collecting research on the effects of development on Lake Tahoe's clarity for more than 35 years, and has set limits on the amount of land that can be covered by buildings and pavement, called land coverage, on an individual parcel (ranging from 1% in areas it deems to be highly sensitive areas to 30% in areas deemed to be least sensitive areas). The designation of sensitivity is at the sole discretion of the TRPA. Lake Tahoe residents, the State of California, environmental groups and property rights groups have repeatedly sued TRPA to change restrictions and fees in the Tahoe Region. The charges levied against TRPA represent a wide range of grievances and displeasure with the Agency, claiming that the agency is too powerful, abusive or biased, exclusively run by non elected officials, or applying selective environmental data that goes far beyond their mandate of environmental protection, and asserting restrictions on residents and development of private property violate a range of laws, including the Takings Clause in the U. S. constitution. There is also concern over the scientific evidence TRPA uses to form its regulations. For example, for more than twenty years, construction of new piers in "prime fish habitat" areas was prohibited, but studies were later released that showed some manmade structures in "feeding and escape cover" habitat areas could actually benefit fish populations. Criticism of TRPA often falls under the category of economics. Some business owners and homeowners express concerns that they want more freedom to build or expand in order to realize the maximum value from their properties. TRPA says it works diligently to find innovative ways to allow property owners to develop their property in environmentally sensitive ways and has created programs that balance environmental impacts through mitigation, but this claim is also disputed claiming that the TRPA is unaccountable and ignores the public. Mitigation measures usually come in the form of fees which are used to fund environmental improvement and restoration projects, but there is no way for residents and businesses to verify whether the mitigation fees they paid were applied to actual environmental mitigation. Some feel that the fees amount to undue taxation, such as a per day fee for visitors renting a passenger vehicle. In 2021 this fee was $5.50 per day, with the proceeds earmarked to fund public transportation, which some argue falls outside of the 1969 TRPA Charter. TRPA posts their fee schedule online which shows that homeowners and businesses must pay potentially thousands of dollars in parcel improvement application fees, including site assessment fees, Information Technology fees, surveys fees, processing fees, per square footage fees, and many other static and variable fees before an individual or business can even begin to plan for improvement to their private lot. The fees have been viewed as discriminatory in practice, with only wealthy residences and businesses able to cover fees that are exorbitant in comparison to surrounding cities and counties. In 2005, in an effort to bring all buoys on the lake into compliance with current regulations, TRPA initially proposed a buoy permitting fee of $5,000 for the first buoy and $7,500 for a second buoy. Many residents protested thinking that the TRPA did not have the power to charge taxes. Due to public opposition and guidance from the TRPA Governing Board, a new proposal was made in 2006 reducing the permitting fee to $500 for the first buoy and $1,500 for the second. If the fee is approved, the agency claims it would be used to offset the impacts to water quality and to fund a watercraft and illegal buoy enforcement program. The proposal, after two years of discussion, was supposed to be finalized in February 2007. But the League to Save Lake Tahoe and the Sierra Club, which want the pier moratorium to continue, continued to protest the changes. Furthermore, some California government agencies continue to question the environmental impacts of more piers. Other individuals and public interest groups feel that TRPA does not go far enough in strictly controlling development. They claim that, since Lake Tahoe belongs to everyone, property owners must take responsibility for the impacts of their development. Further, supporters of the agency's policies point out that comprehensive management strategies in communities across the nation are funded by assessing fees on the associated properties and participants who benefit the most from such impacts. Other issues the agency is criticized for are fine amounts and local representation at the agency. TRPA fine amounts are generally around $5,000 for violations like unpermitted tree cutting. While some critics say such fines aren't large enough since a wealthy lake front owner may happily pay that much to improve their view, other critics argue that it is further evidence of TRPA's over reaching expansion. Since TRPA is a bi state entity with quasi federal powers, state & local elected officials have little recourse in opposing the agency's strategies. Although half of the TRPA's 15 member Governing Board is made up of locally elected officials, there is public sentiment that they have only the courts to turn to for balance. If anyone contests the agency's decisions, they feel they are painted as against the environment. Furthermore, critics of the agency have alleged that TRPA staff represent themselves as "locals", which is actually true of most of the board and the staff, though a small percentage of staff members live outside the Tahoe basin, in nearby areas such as Carson City. Since staff are the individuals with whom most of the negotiations are engaged, and who propose nearly all agenda items the Governing Board hears, there is local sentiment that the agency serves too few and is not working for the benefit of local residents and businesses. A movement led by local property rights groups and real estate developers to have all Governing Board members elected by local residents has been pushed for several years, but has thus far been resisted by government officials and environmental groups, due to concern that environmental protection of the lake will be compromised in favor of development. An example of the controversy the agency faces is development in the shore zone. Lake Tahoe's shore zone is where the lake meets the land. Because of its relationship to the quality of scenery, recreation, and lake clarity, the shore zone is one of the most sensitive areas in the region. The Environmental Protection Agency has designated Lake Tahoe as Outstanding National Resource Waters under the Clean Water Act. Having this special designation calls for a non degradation standard and a high level of protection. There are only three bodies of water on the West Coast with this designation; Mono Lake in California, and Crater Lake in Oregon are the other two. The shore zone of Lake Tahoe has a long and challenging history. Regulations affecting the construction of piers, buoys and other shore zone related issues have been researched and debated extensively since the 1980s. The Tahoe Lakefront Homeowners Association and others call for fewer restrictions on development, claiming that every lake front property owner should be allowed to build a pier. Other groups, such as the League to Save Lake Tahoe and the Sierra Club, argue that allowing hundreds of new piers will harm fish habitat and scenic quality, and will further block the public from access to beaches and will inhibit kayaking along the shore. For more than 25 years, the TRPA has not allowed new structures such as piers in areas considered "prime fish habitat." These areas are still considered limited and fragile. However, aforementioned scientific studies were conducted over a period of 15 years that showed protective measures could be taken to reduce the impacts of additional piers on the lake and that some underwater structures actually benefited fish populations in "feed and escape cover" habitat areas. In 2005 and 2006, after 20 years of debate, the agency released an environmental document with alternatives that would allow some new development in the shore zone, but says it balanced new development with programs that increased public beach access, protected sensitive areas, and set high standards for development. According to the agency, the shore zone example shows how TRPA attempts to serve all members of the public fairly by using the best available science and planning practices to protect Lake Tahoe and create a balance between the man made and natural environments. The agency says it understands that on some controversial issues, consensus isn't possible. But after robust collaboration between TRPA and the public, common ground can emerge to move the process forward. Even so, the shore zone changes remain in limbo.
Ангора өрт/Калдор өрт және TRPA-ға қарсы қарсылық
2007 жылдың маусым айында Ангора өрті салдарынан 254 тұрғын үй және Оңтүстік Тахо көліне жақын орналасқан көптеген басқа да құрылыстар өртеніп жойылды. Өрт қала шекарасына жақындағанда желдің бағыты өзгеруі аймақты одан да ауыр апаттан сақтап қалды ("Y" – US50 және 89 тас жолдарының қиылысы). Ұстаздар, құрылыс салушылардың құқықтарын қорғайтын ұйымдар мен жергілікті жылжымайтын мүлік лоббистері құрылыстардың TRPA-ның қатаң экологиялық ережелері салдарынан өртенгенін дереу мәлімдеді. Cal Fire ережелеріне қайшы болғанымен, TRPA далалық қызметкерлері үй иелеріне үйлерінің айналасында тиісті қорғаныс аймағын құруға тыйым салып, көлдің тазалығын сақтау мақсатында эрозияны бақылау үшін жаңадан түскен және өте жанғыш құрғақ қарағай инелерін жинауды талап етті. TRPA қоғамдық тыңдауларда қорғаныс аймағының әрқашан агенттік үшін маңызды мәселе болғанын және агенттік оны үнемі қолдағандығын, TRPA-ның жарияланған ережелерін, қоғамдық құжаттарды және өткен қоғамдық тыңдауларды келтірді. Алайда, өрттен кейінгі тыңдауларда осы ұстанымды айтқанда, үйлерін жоғалтқандар соншалықты ашуланды, TRPA қызметкерлерінің қауіпсіздігін қамтамасыз ету үшін күзетшілерді қосуға тура келді. Жергілікті газеттерде TRPA қызметкерлері үй иелерін үйлерінің айналасына құрғақ қарағай инелері мен басқа да жанғыш материалдарды үйіп қоюға мәжбүрлегені және тіпті оларды құрылыстарға жақын орналастырып, қауіпті өрт жағдайларын жасағаны туралы ақпараттар жарияланды. Осыған байланысты мемлекеттік және жергілікті саясаткерлер TRPA саясатын және қызметкерлерінің теріс әрекеттерін тексеруді талап етіп, дереу ден қойды. 2007 жылдың шілдесінде Калифорния және Невада штаттарының губернаторлары Арнольд Шварценеггер мен Джим Гиббонс Тахо көлі бассейніндегі өрт мәселелерін, соның ішінде жүздеген құрылыстардың жойылуына әкелген TRPA ережелерін зерттеу үшін екі штаттық "Көк ленталы өрт комиссиясы" келісіміне қол қойды. АҚШ Орман шаруашылығы қызметінің Angora өрті бойынша жүргізген тергеулері қызметкерлердің теріс қылықтары мен агенттіктің зиянды саясатының заңдық шегіне жетпегенімен, құрылыстардың көпшілігі "өртке ұшқындардан" – көршілес құрылыстардан немесе жақын маңдағы жанып жатқан өсімдіктерден түтін бағанасында тасымалданған жанып жатқан ағаш сынықтарынан өртенгенін растады. Тергеу барысында бірнеше ескі үйлердің өте жанғыш ағаш шатырлары және құрылыстардың айналасындағы өртке қарсы жеткіліксіз аймақтары бар екені анықталды. Кейбір жағдайларда үйлерге жақын жерде қысқы отын мен от жағуға арналған материалдар үйіліп қойылған. Зерттеуде Ангора өзені бойындағы өліп бара жатқан өсімдіктердің өрттің жылдам таралуына "ықпал еткені" айтылды. Тахо аймағындағы "сулық орта аймақтарындағы" (мысалы, Ангора Крик) өзен жағалауындағы өсімдіктер қорғалатын сезімтал ресурстар ретінде қарастырылады және TRPA топыраққа, тіршілік ортасына және су сапасына зиян келтірмеу үшін осы аймақтардан өсімдіктерді алып тастауды қатаң шектейді. Өртке қатысты тергеушілер бірнеше факторлар апатты өрттің пайда болуына себеп болды деп қорытындылады, соның ішінде бұрынғы орманды сұрыптау жобаларынан өртенбеген үйінділер, қорғаныс аймағының болмауы, құрылыстардың жанындағы жанғыш материалдардың жиналуы және қалың жер қаптамасы. Тергеушілер бірнеше құрылыстардың айналадағы өсімдіктерді өртеп жібергенін анықтады, керісінше емес. Құрылыстардың 30 метрлік шеңбері ішіндегі жер қаптамасы туралы келіспеушіліктер әлі де жалғасуда. Кейбір жағдайларда TRPA ережелері топырақты эрозиядан қорғау үшін жер жабынын талап етеді. Жер жабыны көбінесе газон немесе басқа да ландшафты болуы мүмкін, алайда жергілікті өсімдіктер немесе табиғи орман қоқыстары, мысалы, қарағай инелерінің жұқа қабаты немесе ағаш сынықтары, әдетте экологиялық жағынан артықшылықты балама болып табылады және оны ұстау тиімдірек және оңай. Кейбір топтар ағаш шұңқырларын және ағаш сынықтарын құрылыстың 30 метрлік шеңберіне дейін жер жабу ретінде пайдалану Калифорниядағы қорғаныс кеңістігін талап ететін Калифорнияның 4291 мемлекеттік ресурстар кодексін бұзу болып табылады деп мәлімдейді, бірақ орман қоқысының жабуы (дуф қабаты), шірігеннен кейін, 30 метр қашықтықтағы құрылыстарды өртеуге жеткілікті жалын жеткіліксіз. Алайда, жаңадан қолданылған қарағай инелері толық ыдырағанға дейін өте тез тұтанады. Осыған қарамастан, TRPA қызметкерлері мен жергілікті өрт сөндіру топтары жерді қорғау және өртке қарсы күрес үшін жанбайтын немесе отты баяулататын баламаларды зерттейді. Сонымен қатар, TRPA қызметкерлері мен кеңес мүшелері үй иелеріне үйлерінің айналасында қорғаныс аймағын құру процедураларын жеңілдету және TRPA эрозияны бақылау талаптары мен қорғаныс аймағы талаптары арасындағы жаңсақтықтарды және дауларды жою, сондай-ақ сезімтал аймақтардағы ауыр техниканы пайдалану шектеулерін жеңілдету үшін жергілікті өрттен қорғау аудандарымен жұмыс істеп жатыр. Алайда, Ангора өртінен кейін TRPA-ға қарағай инелерін алып тастау ережелерін нақтылауға 15 жылдан астам уақыт кетті, үй иелері мен кәсіпкерлер 2022 жылға дейін құрылыстың 5 метр шеңберінен тыс қарағай инелерін алып тастағаны үшін 5000 доллар және одан да көп сомада TRPA айыбына ұшырады, өйткені қорғаныс өрт аймағындағы жер жабыны 30 метрлік қорғаныс аймағына (Аймақ 1) қатысты Калифорния Орман шаруашылығы және өрттен қорғау департаментінің үнемі ұсынатын нұсқауларына тікелей қайшы келді. TRPA кез келген ағаш алып тастау өтінімімен бірге қайтарылмайтын 83 доллар төлем талап етеді, бұл қорғаныс аймағын құруды баяулатып, төмен кірісті тұрғындардың өздерін қорғауын қиындатады. Тергеулер Ангора өртінің себептері мен салдарына қатысты мәлімдемелердің шындыққа сәйкес келмеуі мүмкін екенін көрсетсе де, ресурстарды қорғау саясаты апаттың түпкі себебі болмауы мүмкін, бірақ TRPA-ға қарсы көңіл қауымның көп бөлігінде өте жоғары. Көптеген адамдар агенттік мүліктің қауіпсіздігіне, конституциялық жеке мүлік құқықтарына нұқсан келтіргенін және Тахо көлі аймағындағы экономикалық дамуды тежегенін түйіндеді. 2021 жылдың тамыз/қыркүйек айларында Калдор өрті кезінде үкіметтік бригадалар үлкен аумақтарды топыраққа дейін кесіп, қаланың қорғалуын қамтамасыз ету үшін көршілес орманды агрессивті түрде сұрыптады. Бұл төтенше шара Ангора өрті кезінде "Y" аймағына жақындағандағы жүз метрлік биіктіктегі өрттің биіктігін шамамен он бес метрге дейін төмендетті, осылайша қаланы сақтап қалды. Нәтижесінде, TRPA рұқсаттарынсыз үлкен аумақта ағаштарды сұрыптау және жаңадан түскен қарағай инелерін топыраққа дейін алып тастау кеңінен орын алды. Phos check үйді қорғауға арналған өртке қарсы заттарды өсімдіктерге қолданудың алдын ала техникалары да кеңінен таралды. Ангора өрті адамдардың өз қауіпсіздігін өзіне алуын жаңартқан болса, Калдор өрті оны бекітті.
In June 2007, the Angora Fire burned and destroyed 254 residences and many other structures adjacent to South Lake Tahoe. A reversal of the winds as the fire approached the city limits near the "Y" (junction of US50 and 89) saved the area from a far more devastating disaster. Owners, developers' rights groups, and local real estate lobbyists immediately charged that the structures burned because of TRPA's strict environmental regulations. While inconsistent with Cal Fire regulations, TRPA field staff prohibited property owners from establishing proper defensible space around their homes and required the laying down of newly fallen and highly flammable dry pine needles to serve as erosion control in favor of lake clarity. In public hearings, TRPA countered that defensible space has always been a significant agency concern, and has always been encouraged by the agency, citing published TRPA regulations, public documents, and previous public hearings. However, in post fire hearings stating this position, those that lost their homes were so infuriated that security escorts were required to protect TRPA Staff's exit. Prompted by local newspaper articles quoting allegations of TRPA staff forcing homeowners to pile dry pine needles and other flammable materials around their homes, and even up against the structures, creating dangerous fire hazards, state and local politicians reacted swiftly by calling for investigations into TRPA policies and staff misconduct. In July 2007, California and Nevada governors Arnold Schwarzenegger and Jim Gibbons signed a bi state "Blue Ribbon Fire Commission" agreement, to investigate fire issues in the Lake Tahoe basin, including TRPA regulations that caused problems that led to the loss of hundreds of structures. While not meeting the legal threshold of staff misconduct and detrimental agency policies, the U. S. Forest Service fire investigations in the Angora Fire investigations confirmed that most of the structures caught fire from "firebrands"—pieces of burning wood—carried in the smoke column either from neighboring structures or from nearby burning vegetation. The investigations found that a few older homes had highly flammable wooden shake roofs and inadequate fire clearance around the structures. In some cases, winter fire wood and kindling supplies were piled too close to homes. The study did state that dead and dying vegetation along Angora Creek "likely contributed" to the fire's rapid spread. Native riparian vegetation in "stream environment zones" (such as Angora Creek) in the Tahoe Region are protected as sensitive resources, and removal of vegetation from these areas is vigorously restricted by TRPA to protect damage to soils, habitat, and water quality. While fire investigators have concluded that several factors contributed to the disastrous fire, including unburned piles from previous forest thinning projects, lack of defensible space, stockpiling of flammable materials near structures, and thick ground covers, investigators found that several structures actually burned the surrounding vegetation—not the reverse. There is continuing disagreement regarding ground cover within 30 feet (9 m) of structures. In certain cases, TRPA regulations require ground cover to provide protection from soil erosion on disturbed soil. Ground cover may often be lawn or other landscaping, however site specific native vegetation, or naturally occurring forest litter such as a thin layer of pine needles or wood chips, is generally the environmentally preferable alternative, and is more cost effective and easier to maintain. While some groups argue that utilizing pine needles and wood chips as ground cover up to the 30 foot perimeter of a structure is a violation of California Public Resources Code 4291 requiring defensible space in California, a covering of forest litter (duff layer), once decay has taken place, is not sufficient to carry a flame intense enough to burn structures from a distance of 30 feet away. However, freshly applied pine needles remain highly flammable until decomposition has fully occurred. Regardless, TRPA staff and local fire groups are investigating possible nonflammable or flame retardant alternatives to provide both soil protection and fire prevention. In addition, TRPA staff and board members state they are working with the local fire protection districts to simplify procedures for homeowners to implement defensible space requirements around their homes, and eliminate confusion and possible conflicts regarding TRPA erosion control requirements and defensible space requirements, and to ease restrictions on use of heavy machinery in sensitive areas near communities. However, after the Angora Fire, it took the TRPA over 15 years to clarify pine needle removal guidelines, with homeowners and businesses remaining subject to TRPA fines of $5000 or more for removing pine needles beyond 5 feet of a structure (a. k. a. Zone 0 space) until 2022 as ground cover within their defensible fire space zone remained in direct contradiction to the 30 foot guidelines for defensible space (Zone 1) that was consistently recommended by the California Department of Forestry and Fire Protection, which explicitly recommends to "remove dead or dry leaves and pine needles". The TRPA requires an $83 non refundable filing fee with any tree removal application, further slowing defensible space creation and arguably prevents lower income residents from defending their space. While investigations into the causes and effects on the Angora Fire show that allegations of staff misconduct may have occurred, and resource protection policies may not have been the root cause of the disaster, anti TRPA sentiment remains extremely high among most residents. Many have concluded that the agency has infringed on property safety, constitutional private property rights, and impeded economic development in the Lake Tahoe region. In August/September 2021, during the Caldor fire, government crews cut large swaths to the bare soil and aggressively thinned neighboring forests to protect the City. This emergency act lowered the fire height from 100s of feet as was seen during the Angora fire approaching the Y area, to about fifteen feet, thus saving the City. As a result, significant tree thinning without the required TRPA permits and removal of freshly fallen pine needles to the bare ground occurred widely. Proactive techniques of applying Phos check home defense fire retardant products to vegetation has also become more widespread. While clearly, the Angora Fire has reinvigorated the public taking hold of their own safety, the Caldor fire has cemented it.