Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чарльз Фенно Джейкобс (14 желтоқсан 1904 – 27 маусым 1974; көбінесе Фенно Джейкобс деп еске алынады) – 20 ғасырдың ортасындағы американдық фотограф.
Charles Fenno Jacobs (December 14, 1904 – June 27, 1974; often credited as Fenno Jacobs) was an American photographer active in the mid 20th century.
Ерте өмір
Джейкобс Массачусетс штатының Уолтем қаласында дүниеге келген. Оның голландия тегінен тараған әкесі бу кәсіпші болған. Ерекше жандара, ол орта мектепті бітірмеген, ал 8-ші сыныпта оқуын тастап кеткен немесе мектептен қуылған деген әңгімелер бар. Осыған қарамастан, ол өзімен-өзі білім алып, көптеген заманауи әдебиеттерді оқыды, сол дәуірдегі танылуға лайық барлық адамдармен қарым-қатынас жасады және сапалы журналист болды. Оның үлкен әпкесі Фрэнсис, бала кезінде ол ауданның қызыл шашты дүрлігі болғанын айтады.
Jacobs was born in Waltham, Massachusetts. His Dutch descended father was a steamfitter. An enfant terrible extraordinaire, he did not graduate from high school and rumor has it he dropped out or was expelled in 8th grade. In spite of this, he got an education on the fly, read a great deal of contemporary literature, met almost everyone of the period worth knowing and was a fine journalistic writer. His older sister Frances reports that he was the red headed scourge of the neighborhood as a child.
Фотографиялық мансап
Жасы жеткенде ол сауда флотында қызмет ете бастап, бірнеше жыл бойы әлемді аралап саяхаттады. Сауда флотынан кеткен соң ол Нью-Йоркке көшіп, онда алғашқы әйелі Китке үйленді және коммерциялық жылжымайтын мүлік фирмасы үшін суреттер түсіру арқылы фотографтық мансабын бастады. Өзінің алғашқы 35 мм камерасымен ол Нью-Йорк тұрғындары мен Нью-Йорк қаласын жасырын түрде суретке түсіре бастады, содан кейін журналдардың кеңселеріне барып, жұмыс істеуге барған тегін ұсыныс жасады, үшінші әйелі Глорияның айтуынша, ол сол кезде Fortune журналының ғылыми қызметкері болған. Оның ерекше қабілеті – адамдарды ең шынайы сәттерінде бейнелеуде еді. Ол Time, Inc. үшін фотограф болып жұмыс істеді және көп ұзамай Оңтүстік Америка мен АҚШ бойынша саяхаттап, Life, National Geographic, U.S. Camera және Fortune журналдарына сурет түсірді. Оның ең есте қаларлық суреттерінің қатарында – Мехико қаласындағы гүл базары мен Мексикадағы агава егістіктері, анасының арқасында отырған боливиялық кішкентай қыздың фотографа қарап тұрған үлкен қара көзі, алтынмен тоқылған киім киген банан диктаторы бар. Fortune журналының мұқабалары әрқашан көзге түсетіндей болды. 1941 жылы Нью-Йоркте екінші әйелі Марджори Кентке үйленді, олардың екі қызы болды – Шелли Исом және Кэти Стольц.
Reaching his majority, he joined the Merchant Marines and traveled the world for a period of years. After leaving the Merchant Marines, he moved to New York where he married his first wife, Kit, and began his career as a photographer by taking pictures for a commercial real estate firm. With his first 35mm camera, he also began taking candid shots of New Yorkers and of New York and began going to magazine offices, offering to work for practically nothing, according to his third wife, Gloria, who was at the time of their meeting a researcher for Fortune magazine. His particular talent was in catching his subjects at their most revealing moments. He became a photographer for Time, Inc. and was soon traveling as a photographer throughout South America as well as the United States, taking pictures for Life, National Geographic, U. S. Camera, and Fortune. Some of his more memorable photos were of the Mexico City flower market and agave fields in Mexico, a Bolivian toddler on the back of her mother, with one large black eye fixed on the photographer, and a down at heels banana dictator in a gilt braided uniform. His color covers for Fortune were always striking. He married his second wife, Marjorie Kent, in New York in 1941 and together they had two daughters, Shelley Isom and Kathe Stolz.
Тану
1945 жылдың қаңтар айында Музейде Штайхен бөлімшесінің «Тынық мұхитындағы күш» атты топтық көрмесі өтті. Одан бері Джейкобстың туындылары бірнеше маңызды көрмелерде көрсетілді және 1981 жылғы «Steichen at War» кітабына енді.
"Power in the Pacific", a group exhibition of the Steichen unit, was held at the Museum of Modern Art in January 1945. Since then Jacobs' work has appeared in several major shows and the 1981 book Steichen at War.
Басқа қызығушылықтар
Кейінгі өмірінде Джейкобс екі мейрамхана ашты, біреуі Мэриленд штатының шығыс жағалауында – өзінің керемет жұмсақ қабыршақты крабтарының орнына, кейде мәжбүрлігімен, Смитфилд шұжығы немесе Мэриленд стиліндегі тауықпен бірге гамбургерлерді қуыруға тура келді, – және тағы біреуі Марлборо, Вермонт штатында, онда ол басқалармен бірге Будапешт квартетінің мүшелерін және пианист Рудольф Серкинді тамақтандырды. "Нью-Йорк Таймс" газетінде Крейг Клейборн жариялаған жарқын мақаласы оған бір жаз бойы тұрақты клиенттер әкелді. Кейін ол Мэриленд штатының Аннаполис қаласындағы "Skipper" атты яхта журналының редакторы болды, оның бас редакторы – әріптес теңізші фотографы және көп жылдық досы Виктор Йоргенсен. Яхтаға құмар, бір кезде алғашқы әйелімен Миссисипи өзенімен саяхаттаған Джейкобс 42 футтық Old Matthews яхтасын сатып алып, оның көмегімен Флоридаға дейін ішкі су жолымен жол тартты. Ол үшінші әйелі Глориямен бірнеше жыл қайықта тұрды. Олар ажырасып кеткенімен, өмір бойы жақын дос болып қалды. Джейкобс 1970-ші жылдардың басына дейін суретке түсіруді жалғастырды, саяхат және қайық жүзуге деген қызығушылықтарын үйлестірді. Соңында, ойсырап зейнеткерлікке шығып, Нью-Джерси штатының Энглвуд қаласында сол кездегі серіктесі Хелен Хербстманмен бірге күтпеген жерден дүниеден өтті.
In later life, Jacobs opened two restaurants, one on Maryland's Eastern Shore—grudgingly frying up hamburgers when obliged to instead of his wonderful soft shelled crabs with smithfield ham or chicken à la Maryland—and one in Marlboro, Vermont, where he fed, among others, the members of the Budapest Quartet and pianist Rudolf Serkin. A glowing review in The New York Times by Craig Claiborne provided him with customers for a summer. Later he became an editor for a yachting magazine named Skipper based in Annapolis, Maryland, whose chief editor was Victor Jorgensen, fellow Navy photographer and longtime friend. A lover of yachting who once took his first wife down the Mississippi River, Jacobs bought a beautiful Old Matthews 42 foot yacht on which he traveled down the inland waterway to Florida. He lived on the boat several years with his third wife, Gloria. They were divorced but remained close friends for the rest of their lives. Jacobs continued to take photographs through the early 1970s, combining his interests in travel and boating. He eventually and reluctantly retired and he died suddenly in Englewood, New Jersey, with his then partner, Helen Herbstman.