Магниттік кедергі: магнит ағынына қарсылық, магниттік схемаларды талдаудағы маңызды ұғым. Геометрия мен құрамына байланысты, электр кедергісімен салыстыру.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Магниттік ағымға қарсылық
Resistance to magnetic flux
Магниттік қарсылық немесе магниттік кедергі – магниттік тізбектерді талдау кезінде қолданылатын түсінік. Ол магнитомотивтік күштің (mmf) магниттік ағынға қатынасы ретінде анықталады. Ол магниттік ағымға қарсылықты көрсетеді және нысанның геометриясы мен құрамына байланысты. Магниттік тізбектегі магниттік кедергі, электр тізбектегі электр кедергісіне ұқсас, себебі кедергі – электр тогына қарсылықты өлшеу шамасы. Магниттік қарсылықтың анықтамасы осы жағынан Ом заңына ұқсас. Дегенмен, қарсылық арқылы өтетін магниттік ағын, электр кедергісі арқылы өтетін ток сияқты, жылуды бөліп шығармайды. Сондықтан, энергияның магниттік және электрлік салалар арасында өтетін жүйелерде энергия ағынын модельдеу үшін осы теңеуді қолдануға болмайды. Энергия ағындарын дұрыс бейнелейтін қарсылық моделінің баламалы теңеуі – гиратор-конденсатор моделі. Магниттік қарсылық – скалярлық, кеңейтілген шама. Магниттік кедергінің өлшем бірлігі – кері Генри, H−1.
Magnetic reluctance, or magnetic resistance, is a concept used in the analysis of magnetic circuits. It is defined as the ratio of magnetomotive force (mmf) to magnetic flux. It represents the opposition to magnetic flux, and depends on the geometry and composition of an object. Magnetic reluctance in a magnetic circuit is analogous to electrical resistance in an electrical circuit in that resistance is a measure of the opposition to the electric current. The definition of magnetic reluctance is analogous to Ohm's law in this respect. However, magnetic flux passing through a reluctance does not give rise to dissipation of heat as it does for current through a resistance. Thus, the analogy cannot be used for modelling energy flow in systems where energy crosses between the magnetic and electrical domains. An alternative analogy to the reluctance model which does correctly represent energy flows is the gyrator–capacitor model. Magnetic reluctance is a scalar extensive quantity. The unit for magnetic reluctance is inverse henry, H−1.
Тарих
Терминді 1888 жылдың мамыр айында Оливер Хевисайд енгізді. "Магниттік кедергі" ұғымын алғаш рет 1840 жылы Джеймс Джоул атады. Жабық электр тізбектері үшін Ом заңына ұқсас магниттік ағым заңының идеясы 1873 жылғы мақаласында Генри Август Роулендке тиесілі. Роуленд 1880 жылы магнитодвигатель күші терминін де енгізді, ал Босанке де, бұл терминге 1883 жылы дербес түрде қолданды. Кедергі әдетте қисық бас әріппен белгіленеді.
The term reluctance was coined in May 1888 by Oliver Heaviside. The notion of "magnetic resistance" was first mentioned by James Joule in 1840. The idea for a magnetic flux law, similar to Ohm's law for closed electric circuits, is attributed to Henry Augustus Rowland in an 1873 paper. Rowland is also responsible for coining the term magnetomotive force in 1880, also coined, apparently independently, a bit later in 1883 by Bosanquet. Reluctance is usually represented by a cursive capital .