Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гран-Эст аймағындағы коммуна, Франция
Commune in Grand Est, France
Хунинг (ynɛ̃ɡ; Hüningen;) – Францияның Жоғарғы Рейн департаментіндегі коммуна. Хунинг – Швейцарияның Базель қаласының солтүстік жаққа орналасқан маңы. Ол сонымен қатар Германиямен (Weil am Rhein, Германиядағы Базельдің маңы) шектеседі. Қаланың бас алаңы – Абатуччи алаңы, ол 1796 жылы австриялықтарға қарсы сәтті қорғамаған және осы жерде қайтыс болған корсикалық француз генералы Жан Шарль Абатуччинің құрметіне аталған. Хунинг балық шаруашылығымен әйгілі және балық уылдырысының ірі өндірушісі болып табылады.
Huningue (ynɛ̃ɡ; Hüningen; ) is a commune in the Haut Rhin department of France. Huningue is a northern suburb of the Swiss city of Basel. It also borders Germany (Weil am Rhein, a suburb of Basel located in Germany). The main square of the town is the Place Abbatucci, named after the Corsican born French general Jean Charles Abbatucci who unsuccessfully defended it in 1796 against the Austrians and died here. Huningue is noted for its pisciculture and is a major producer of fish eggs.
Тарих
Хунингю алғаш рет 826 жылы бір құжатта еске алынған. 1634 жылы Вестфалия келісімшарты бойынша Хунингю Лауенбург герцогынан Киелі Рим империясынан тартып алынды, кейіннен сатып алынып Людовик XIV-ке өткізілді. Людовик XIV Вобанға Хунингю бекінісін салуды тапсырды, ол 1679 жылдан 1681 жылға дейін Тарадтың басшылығымен Рейн өзені арқылы салынатын көпірмен бірге салынды. Бекініс құрылысы үшін Ауст аралының және оны қоршаған аумақтың халқы қоныс аударуға мәжбүр болды. Бекініс 1736-1737 жылдардағы Бөтелке соғысына (Salmon War) қатысты. Бұл негізінен Хунингю мен Кляйнхюнинген арасындағы балық аулау құқықтарына байланысты дау еді, бірақ шын мәнінде Рейннің оң жағалауында көпір салу үшін қажетті жерді қамтыды. 1796-1797 жылдары Хунингю австриялықтармен қоршауға алынды. Қоршау кезінде француз командирі, генерал Аббатуччи 1 желтоқсан 1796 жылы шабуылға басшылық ету кезінде қаза тапты, ал бекініс тағы бір ай бойы тұрып беріп, 1797 жылдың 5 ақпанында капитуляциялады. 1813 жылдың 22 желтоқсанынан 1814 жылдың 14 сәуіріне дейін генерал Золлердің басшылығымен бавариялық әскерлер бекіністі қоршады. 1815 жылы Хунингю үшінші рет қоршауға алынды, генерал Барбанегре 25 000 австриялық әскерге қарсы 500 сарбаздық гарнизонға басшылық етті. 28 маусымда Наполеонның тақтан басқаны туралы хабар тарағаннан кейін, және француз уақытша үкіметі атысты тоқтатуды сұрағаннан кейін, Барбанегре Базельді бомбалауға бұйрық берді, бұл жетінші коалиция тарапынан соғыс қылмысы деп есептелді. 1815 жылдың 26 тамызында Габсбург империясына капитуляциялаған кезде қала қираған күйде болды және Базельдің өтініші бойынша Париж шартының (1815) III бабына сәйкес бекіністер бұзылды. 1828 жылы Хунингю каналын салу аймақты кеме жүруге қолайлы етті (канал жүйесінің құрылысы 1834 жылы аяқталды), ол Рона-Рейн каналына сумен қамтамасыз етті. Хунингю каналы – Рона-Рейн каналының қоректендіруші тармағы, ол өзенге негізгі доктар орналасқан жерге қарама-қарсы құяды. Қазіргі таңда каналдың шамамен бір шақырымы ғана кеме жүруге жарамды, ол Кембс қаласына жетелейді. 1871 жылы қала Эльзас-Лотарингиямен бірге Германия империясына қарады. Эльзас-Лотарингия Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Францияға қайтарылды. 1939 жылы эвакуацияланды, 1940 жылы Германия басып алды, соның салдарынан екінші дүниежүзілік соғыста қаланың 60% қирады, және 1945 жылы Францияға қайтадан қайтарылды. 2007 жылы Хунингю мен Германиядағы Вейль-ам-Райн қаласын байланыстыратын Рейн өзені арқылы көпір салынды.
Huningue was first mentioned in a document in 826. Huningue was wrested from the Holy Roman Empire by the duke of Lauenburg in 1634 by the Treaty of Westphalia, and subsequently passed by purchase to Louis XIV. Louis XIV tasked Vauban with the construction of Huningue Fortress, built by Tarade from 1679 to 1681 together with a bridge across the Rhine. Construction of the fortress required the displacement of the population on the island of Aoust and the surrounding area. The fortress became embroiled in the Salmon War of 1736/37. This was mainly concerned with a dispute over fishing rights between Huningue and Kleinhüningen, but actually involved land required for the construction of a bridgehead on the right bank of the Rhine. In 1796 to 1797, Huningue was besieged by the Austrians. During the siege the French Commander, General Abbatucci was killed on 1 December 1796 while commanding a sortie, the fort held out for a further month, surrendering on 5 February 1797. The fortress was besieged from 22 December 1813 until 14 April 1814 by Bavarian troops under the command of General Zoller before the French garrison surrendered. Huningue was besieged for the third time in 1815 and General Barbanègre headed a garrison of only 500 men against 25,000 Austrians. On the 28 June shortly after word of Napoleon's abdication became known, and the French Provisional Government had requested a ceasefire, Barbanègre ordered the bombardment of Basel something that contemporaries on the Seventh Coalition side considered to be a war crime. At its surrender to the Habsburg Empire on 26 August 1815, the city was a ruin and the fortifications were demolished under the terms of Article III of the Treaty of Paris (1815) at the request of Basel. The building of the Huningue channel in 1828 made the area more navigable (the entire channel system was completed in 1834); it provided water to the Rhone Rhine canal. The Huningue canal is a feeder arm of this Rhone–Rhine Canal; it enters the river opposite the main dock basins. Only about a kilometre of the canal is still navigable, leading to the town of Kembs. In 1871, the town passed, with Alsace Lorraine, to the German Empire. Alsace Lorraine returned to France after the First World War. It was evacuated in 1939, retaken by Germany in 1940 with some 60% of the town destroyed during World War II, and finally returned to France once again in 1945. In 2007, a bridge over the Rhine, linking Huningue with Weil am Rhein, Germany was built.
Экономика
Хуньингу балық шаруашылығымен әйгілі және балық жұмыртқасының ірі өндірушісі болып табылады. Хуньингуде бірнеше химия, пластик және фармацевтикалық компаниялардың зауыттары орналасқан, олардың көпшілігі Novartis, Ciba, Clariant, Hoffmann La Roche, Weleda сияқты швейцарлық фирмалар. Рейн портын Хуньингудің солтүстік-батысында жатқан Мулхаус қаласының сауда-өнеркәсіп палатасы басқарады.
Huningue is noted for its pisciculture and is a major producer of fish eggs. Several chemical, plastics and pharmaceutical
companies have factories in Huningue, mainly Swiss firms such as Novartis, Ciba, Clariant, Hoffmann La Roche, Weleda etc. The Rhine port is managed by the Chamber of Commerce and the industry of Mulhouse, which lies to the northwest of Huningue.
Көлік
Хуньингудегі қоғамдық көлікті Distribus компаниясы жасайды, ол Сент-Луис агломерациясының барлық аумағын қамтиды. Хуньингуде енді жолаушылар пойыздары тоқтамайды, бірақ Сент-Луи-Хуньингу темір жолының соңғы стансасы болып қалады және жүк пойыздарымен қызмет көрсету жалғастырылуда.
Public transportation in Huningue is provided by Distribus, which serves the entirety of the Saint Louis Agglomération. While no longer served by passenger trains Huningue is the terminus for the Saint Louis–Huningue railway line, and is continued to be served by freight trains.
Белгілі жерлер
2007 жылдың наурыз айынан бастап Хуньинге Вель-ам-Райнмен аркалы көпірмен байланысты. Бұл жаяу жүргіншілер мен велосипедшілер үшін ең ұзын көпір. Көпір Франция мен Германияны байланыстырады және Швейцарияға жақын орналасқандықтан, оны "Үш ел көпірі" немесе француз тілінде Passerelle des Trois Pays деп атайды. Тарихи және әскери мұражай: Әскери және тарихи мұражай ежелгі Вобан бекінісіндегі әскери өмірді көрсетеді. Мұражай бұл жердің бұрынғы басшысы мен каммисарының бұрынғы резиденциясында орналасқан. L'ancienne église de garnison: бұрынғы гарнизон шіркеуі инженер Жак Тарадтың жобасы бойынша салынған; Абатуччи алаңында орналасқан бұл шіркеу қазір құдайға табыну орны ретінде пайдаланылмайды. Ғимаратта кейде камералық концерттер өткізіледі. Ол сайлау кезінде дауыс беру учаскесі ретінде де қолданылады. 1938 жылдан бері ғимараттың қасбеттері, қоңырау мұнарасы және шатыры тарихи ескерткіштер тізіміне енгізілген. Parc des Eaux Vives және Wheelhouse: жасанды арнасы бар парк, онда каякпен жүзуге, каноэ шауып, ақ су рафтингімен айналысуға болады. Le Triangle: 5540 шаршы метрді алып жатқан мәдени орталық, ол 21 белсенді бөлмеге бөлінген. Архитектор Жан Мари Мартини салған бұл кешен 2002 жылдың ақпан айында ашылды. Би, театр, музыка, цирк өнері, комедия сияқты көптеген түрлі қойылымдардан басқа, Triangle көрмелерге (скульптура, сурет, жазу) және жастар үшін ақпарат алмасу мен ойын-сауық форумына да арналған. Бұған қоса, тұрақты түрде шай билері, философиялық семинарлар, Өнер академиясының тыңдалымдары (музыка, би, театр), конференциялар мен суретшілермен кездесулер ұйымдастырылады.
Since March 2007 Huningue has been connected with Weil am Rhein via a arch bridge, the longest of its kind for pedestrians and cyclists. Because the bridge connects the two countries, France and Germany, and is near Switzerland it is named the "Three country bridge", or Passerelle des Trois Pays in French. Musée historique et militaire: The military and historical museum evokes the military life of the ancient fortress of Vauban. The museum is housed in a former residence of the intendant of the place and commissary. L'ancienne église de garnison: the former garrison church was built according to plans of the engineer Jacques Tarade; the church which dominates the Place Abattucci is now disused as a church. The building occasionally hosts chamber concerts. It also serves as a polling station during elections. Since 1938, the facades, the bell tower and the roof have been listed in the inventory of historical monuments. Parc des Eaux Vives and the Wheelhouse: a park with an artificial torrent, with kayaking, canoeing, and white water rafting. Le Triangle: a cultural complex covering 5540 square metres, divided into 21 activity rooms. Created by architect Jean Marie Martini, it was inaugurated in February 2002. In addition to the many varied shows (dance, theater, music, circus arts, comedy), the Triangle also hosts exhibitions (sculpture, painting, writing) and a forum for the exchange of information and entertainment for the young. In addition, regular tea dances are organized, philosophy workshops and hearings of the Academy of Arts (music, dance, theater), conferences and meetings with artists.