Кіріспе

Клод Китчин (1869–1923) – американдық саясаткер, 1901 жылдан 1923 жылы қайтыс болғанға дейін АҚШ Өкілдер палатасының Солтүстік Каролина штатынан сайланған мүшесі. Демократиялық партияның өмір бойы мүшесі болған ол 64-ші және 65-ші конгрестерде (1915–1919) көпшілік көшбасшысы, ал 67-ші конгресс кезінде (1921–1923) азшылық көшбасшысы болып сайланды. Бірінші дүниежүзілік соғыс федералды үкіметтің назарын сыртқы саясатқа бұрған кезде, Китчин АҚШ-тың соғысқа араласуы мүмкін болғандықтан алаңдады. 1917 жылдың сәуір айында президент Вудро Вильсон Конгрестен Германияға соғыс жариялауды сұрағанда, Китчин палатада құмарлықпен сөйледі де, содан кейін қарсы дауыс берді.

Ерте өмір

Ол 1869 жылы Солтүстік Каролина штатының Галифакс округіне жақын, Шотландия мойынында Уильям Х. және Мария Аррингтон Китчиннің 11 баласының үшіншісі болып дүниеге келді. Китчин Уэйк Форест колледжінде оқып, 1888 жылы бітірді. Содан кейін заң оқып, округтік жер тіркеушісінің көмекшісі қызметін атқарды. 1890 жылдың қыркүйегінде адвокаттық құқық алды. 1890-жылдары Китчин "қызыл көйлектерді" – қарулы, радикалды ақ үстемдікшілдердің топтарын ұйымдастыруға көмектесті. Олар ауылдық аймандарды аралап, қара нәсілділерді дауыс беруден қайтарды. Бұл топтар штаттағы Демократиялық партияның бір бөлігі ретінде әрекет етті, ал 1896 және 1898 жылғы сайлауларға дейін оның тиімділігі оның конгресске сайлануына себеп болды. 1898 жылы Китчин 1898 жылғы Уилмингтон төңкерісін – ақ үстемдікшілдер тобы жасаған зорлық төңкерістің басшыларының бірі болды. 1 қарашада Лоринбургте өткен митингте Китчинге мыңдаған ақ адамдар қолдау көрсетіп, ол: "Біз қара нәсілділерді санымызбен жеңе алмаймыз, сондықтан біз оларды алдап, санауда басымдыққа шығуымыз керек немесе оларды атып тастауымыз керек" деді. Егер қара полицей ақ адамды қамауға тырысса, оның линчеленеді деп мәлімдеді. Сайлаудан кейін Уилмингтонның ақ азаматтары оппозициядағы қара және ақ саяси лидерлерді қаладан қуды, азамат соғысынан бері қара нәсілділердің салған мүлкін және бизнесін, соның ішінде қаладағы жалғыз қара газетті жойды және шамамен 60-дан 300-ге дейін адамды өлтірді.

Конгресс мансабы

Китчин алғаш рет 1900 жылы Конгресске сайланды. Ол 11 рет қайта сайланып, өмірінің соңына дейін қызмет етті. Конгресте ол 1915 жылдан 1919 жылға дейін төрағалық еткен Палатаның жолдар және құралдар комитетінде жұмыс істеді. 1915 жылдан 1919 жылға дейін ол Палатаның көпшілікке жетекшісі болды; осы лауазымда Вильсон әкімшілігінің «Дайындық» науқанына қарсы шығып, армия мен флоттың мөлшерінің өсуін тежеуге тырысты. Ол 1917 жылдың сәуір айында Германияға қарсы АҚШ соғыс жариялауына қарсы дауыс берген Конгресс мүшелерінің санатында болды (Палата 373–50, Сенат 82–6 дауыспен мақұлдады). Содан кейін ол соғысқа қатысуды толық қолдады, бірақ әкімшіліктің соғыс саясатын, әсіресе салық саясатын сынға алды. Ол болашақ ұрпақтарға соғыстың қаржылық жауапкершілігін жүктемейтін, «артық табысқа» салынатын салыстырмалы түрде жоғары салықты жақтады, ал үкіметтік облигацияларды сату арқылы қаржылық жүктемені кейінгі ұрпаққа ауыстыруға қарсы болды.

Отбасы және өлім

1890 жылы Кейт Миллзге үйленді; олардың он баласы болды. Оның інісі Уильям Уолтон Китчин 1909 жылдан 1913 жылға дейін Солтүстік Каролина штатының губернаторы болды. 1920 жылғы наурыз айында құмарлы сөз сөйлегеннен кейін ол ауыр инсульт алды, және одан толыққанды жазыла алмады. 1922–1923 жылдардың қысында ол тұмау және пневмонияға шалдықты, содан кейін 1923 жылғы 31 мамырда туындаған асқынулар салдарынан қайтыс болды. Ол Солтүстік Каролина штатындағы Шотландия мойынындағы Троица епископтық зиратына жерленген.