Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
British Rail Class 103 дизельдік бірнеше бірліктері Park Royal Vehicles компаниясымен құрастырылған, ал дизель қозғалтқыштары British United Traction (BUT) компаниясы жасаған. 1955 жылдың бірінші жартысында тапсырыс берілген, осы бірліктердің 20 данасы Park Royal компаниясы ACV Group-тың Стокпорттағы Crossley Motors зауытында жасалды. Олар қуатты вагон мен басқаруға арналған вагоннан тұрды. Стандартты BUT жабдықтары "А" типіндегі қозғалтқыштармен жабдықталған. 16 бірінші сыныпты және 100 екінші сыныпты орындықтары бар екі вагондық бірлік 60 тоннадан сәл кем салмақта, яғни әр орындыққа 1150 фунт (520 кг) шамасында келеді, ал бос салмағы тоннасына 5 ат күші немесе толық жүктелгенде тоннасына 4,35 ат күші құрайды.
The British Rail Class 103 diesel multiple units were built by Park Royal Vehicles with diesel engines by British United Traction (BUT). Ordered in the first half of 1955, 20 of these sets were built by Park Royal at the Crossley Motors works in Stockport of the ACV Group. They consisted of a power car and a driving trailer. Standard BUT equipment was fitted, with 'A' type engines. A two car set with 16 first class and 100 second class seats weighed just under 60 long tons, representing 1,150 lb (520 kg) a seat and had 5 hp per ton of empty weight or 4.35 hp per ton when full.
Бұйрықтар
Ло́т № Көлік түрі Саны Флот нөмірлері Ескертулер 30286 Жүргізуші моторлық тежегіш екінші (DMBS) 20 50395–50414 30287 Жүргізуші вагон-прицеп композиттік дәретханасы (DTCL) 20 56150–56169
Lot No. Car type Quantity Fleet numbers Notes 30286 Driving Motor Brake Second (DMBS) 20 50395–50414 30287 Driving Trailer Composite Lavatory (DTCL) 20 56150–56169
Операциялар
Олар Британ теміржолының Лондон-Мидленд аймағына жаңадан бөлінді, көп бөлігі Честерде орналасты. Алғашқы партиялар 1958 жылдың басында Лланддуно торабындағы көліктерге жіберілді, Лланддуно торабына бөлінді. Бұл BRCW поездарындағы доңғалақ жинағыштарының (bogie) ақауларынан туындаған бірліктердің тапшылығының тікелей салдары деп саналады [Trains Illustrated 1958]. Сол жылдың соңына дейін барлық поездар Уолсоллдан (Walsall) шығатын бағыттар үшін Райкрофтқа (Ryecroft) бөлінді. Бұл бағыттар сол жылдың 17 қарашасында дизельмен жабдықталды [Trains Illustrated Jan 1959, 53-бет]. Соңғы төрт жиынтық, оның ішінде W50413 және W56169 – сақталған толық жиынтық, Британ теміржолының Батыс аймағына ауыстырылды және Лайра депосынан (Laira Depot) Кингсвейр тармағында жұмыс істеді. Көліктің құрылысы стандартты болмаса да, стандартты BUT жабдықтары мен көк шаршы байланыс кодын пайдалану арқасында олар басқа типтегі поездармен де жұмыс істей алды. Олар Уотфорд аймағында біраз уақыт болды, ACV/BUT "ұшатын кірпіш" рельс вагондары тоқтатылғаннан кейін Сент-Олбанс және Белмонт тармақтарында жұмыс істеді. Trains Illustrated журналының мәліметінше (1959 жылғы ақпан, 110-бет), 1958 жылдың желтоқсанында осы бағытқа үш пойыз ауыстырылды.
They were allocated new to the London Midland Region of British Railways, spending most of their time at Chester. The first deliveries went to traffic in the Llandudno area, allocated to Llandudno Junction in early 1958. This is believed to be an indirect consequence of unit shortages as a result of bogie problems with the BRCW units [Trains Illustrated 1958]. By the end of the same year they were all allocated to Ryecroft for the routes radiating from Walsall. These services were dieselised on 17 November that year [Trains Illustrated Jan 1959 p53]. The last four sets, including W50413 and W56169 the surviving full set, were transferred to the Western Region of British Railways, and worked on the Kingswear Branch having been based out of Laira Depot. Although considered non standard, owing to their bodywork construction, their use of standard BUT equipment and blue square coupling code allowed them to operate with other classes. They spent some time in the Watford area, working the St Albans and Belmont branches after the demise of the ACV/BUT "flying brick" railcars. Three units were transferred for this service in December 1958, according to Trains Illustrated [Feb 1959 p110].
Апаттар мен оқиғалар
1972 жылы 8 мамырда мұнай тасымалдайтын пойыз бақылаусыз қозғалып, Честер генераль станциясында апатқа ұшырады. M50407 және M56154 жанындағы платформада тұрды және жөндеуге келмейтіндей зақымдалды.
On 8 May 1972 an oil train 'ran away' and crashed in Chester General station. M50407 and M56154 were in an adjacent platform and damaged beyond repair.
Ливерьдері
Олар Брансуик жасыл түсімен, кремді ішкі қаптамасымен, қызыл буферлік сәулесімен және ақшыл сұр төбесімен жеткізілді. Алғашқы партиялар "жылдамдық мұрттары" (алдыңғы бөлігіндегі сәндік элемент) болмастан келді. Кейіннен, бастапқыда тек кішкентай сары жолақпен, қарапайым көк түс, сары түсті ұштарымен қолданылды.
They were delivered in Brunswick green with cream lining, red bufferbeam and pale grey roof. The first sets were delivered without "speed whiskers" (a decorative device on the front). Plain blue with yellow ends was later applied, initially with just a small yellow panel.
Құлдырау
Көліктің корпусы пайдалану кезінде көп мәселе туғызды, көптегені ерте тоқтатылды. 1972 жылдың соңына қарай қызметте 12 локомотив және 14 вагон қалды. Соңғы локомотив 1982 жылдың желтоқсанында, ал соңғы вагон 1983 жылдың ақпанында қызметтен алынды.
The bodywork became troublesome in service, seeing many withdrawn early. By the end of 1972 there were only 12 power and 14 trailers left in service. The last power car was withdrawn in December 1982, and the last trailer in February 1983.