Франклин Камени: Америкалық гомосексуалдық құқықтар қозғалысының белгілі тұлғасы

Кіріспе

Американдық гомосексуалдық құқықтар қозғалысының белсендісі (1925–2011)

Франклин Эдвард Камены (21 мамыр 1925 – 11 қазан 2011) – американдық гомосексуалдық құқықтар қозғалысының белсендісі. Ол американдық гомосексуалдық құқықтар қозғалысының "ең маңызды тұлғаларының бірі" деп есептеледі. 1957 жылы "Лавандалық қорқыныш" кезеңінде Камены Вашингтондағы АҚШ Армиясының Карта жасау қызметіндегі астроном қызметінен гомосексуализміне байланысты босатылды, бұл оны "американдық жүйемен қаһармандық күрес" бастауға итермеледі, ол 1960 жылдардың басындағы гомосексуалдық құқықтар қозғалысының жаңа белсенді кезеңін бастады. Камены АҚШ Мемлекеттік қызмет комиссиясына жұмыстан босатылуына ресми шағым түсірді. Бұл шағым нәтиже бермесе де, АҚШ сотында сексуалдық бағдарына негізделген алғашқы азаматтық құқық талабы ретінде танылды.

Ерте өмір және жұмыстан босату

Камены Нью-Йорк қаласында ашкенази еврей ата-анасының отбасында дүниеге келген. Ол Ричмонд Хилл орта мектебін бітіріп, 1941 жылы тәмамдады. 1941 жылы 16 жасында Камени Нью-Йорк қалалық университетінің Куинс колледжіне физиканы оқуға түсті, ал 17 жасында ата-анасына өзінің атеист екенін айтты. Оқуын аяқтамай АҚШ армиясына шақырылды. Ол Еуропадағы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әскерде қызмет етті, содан кейін 20 жыл бойы Сайланма қызмет кеңесінде жұмыс істеді. Армиядан шыққаннан кейін Куинс колледжіне қайта оралып, 1948 жылы физика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Камени содан кейін Гарвард университетіне оқуға түсті. Гарвардта оқытушы болып жұмыс істеген кезде ол біліктіліктерді қоса бермей, адалдыққа берілген антқа қол қоюдан бас тартты және қабылданған догмаларға күмәнмен қарады. Бұл жұмыс профессор Сесилия Пэйн Гапошкиннің жетекшілігімен жазылған. 1956 жылдың 26 тамызында Камени Бостоннан алыс, Сан-Францискодағы Америка астрономиялық қоғамының мәжілісіне қатысты. Мәжіліс аяқталғаннан кейін Камени гомосексуалдық кездесулерге арналған ыстық нүкте деп белгіленген Кей Терминалында көрінді. Жыныстық қатынасқа арналған әбденеттерді бақылау вице-эскадрон үшін әдеттегі практика болды. Екі полицей қызметкері терминалдың ерлер әбденетінің желдеткіш торларының артында күтіп тұрды және Камени мен тағы бір ер адамның жыныстық қатынас жасап жатқанын көрді. Камени ұсталды және "әдепсіз және ұятсыз әрекеттер" жасады деп айыпталды. Сан-Франциско қалалық соты Камениге кінәсін мойындап, 55 доллар айып төлеуге және 6 айға сынаққа алуға мүмкіндік берді, Камени осы ұсынысты қабылдады. Вашингтонға көшіп келген Камени Джорджтаун университетінің астрономия факультетінде бір жыл сабақ берді және 1957 жылдың шілдесінде АҚШ армиясының карта жасау қызметіне жұмысқа орналасты. Сан-Францискодағы тұтқындалуы туралы естігенде, Каменидің жоғары лауазымдағы қызметкерлері оны сұраққа алды, бірақ ол өзінің сексуалдық бағдары туралы ақпарат беруден бас тартты. Одан кейін Камени комиссия тарапынан жұмыстан босатылды. 1958 жылдың қаңтарында ол федералдық үкімет тарапынан болашақта жұмысқа орналасуына тыйым салынды. Кейінірек жазушы Дуглас Шэнд Туччи былай деп жазды: Камени өте дәстүрлі адам болды, ол Гарвардта және Джорджтаунда жұмысына толығымен берілді. Сондықтан, ол Прескотт Таунсендке ондаған жылдар бұрын болған осы оқиғаның орын алғанын көргенде, одан да қатты шокқа түсті. Ол тұтқындалды. Кейін жұмыстан шығарылды. Таунсенд сияқты Камени де радикалды көзқарастарға ие болды. Камени сот арқылы жұмыстан босатылуына қарсы шағымданып, екі рет жеңіліске ұшырады, содан кейін АҚШ Жоғарғы сотынан қайта қарауды сұрады, бірақ сот істі қараудан бас тартты, оның сертификат беру туралы өтінішін қабылдамады. Каменидің АҚШ үкіметінің гомосексуалды қызметкерлерге қатысты саясатына қарсы күресі гей-адамнан алғашқы наразылық болды. Ол жазбаша хаттар арқылы және содан кейін соттар арқылы үкіметтің сексуалдық белгісіне негізделген дискриминациясы нәсілге немесе дінге негізделген дискриминациядан ешқандай айырмашылығы жоқ екенін дәлелдеді. Камени дәстүрлі нәсілдік белгілеулерден бас тартты; өмірі бойы ол өзінің нәсілін үнемі "адам" деп атады. Балтимор вице-эскадрон 1969 жылдың 14 наурызында гомосексуалды моншаға түнгі шабуыл жасады. Олар Фрэнк Камени мен тағы жиырма жеті еркекті "гомосексуалды әрекетке" қатысып жатқан жерде ұстап, "үйдің тәртібін бұзуға" қатысқандары үшін айыптады. Камени NCACLU ұсынған адвокатты жалдады және тұтқындалғаны үшін ешқандай жаза алған жоқ.

Kameny was born to Ashkenazi Jewish parents in New York City. He attended Richmond Hill High School and graduated in 1941. In 1941, at age 16, Kameny went to Queens College, City University of New York, to learn physics, and at age 17 he told his parents that he was an atheist. He was drafted into the United States Army before completion. He served in the Army throughout World War II in Europe, and later served 20 years on the Selective Service board. After leaving the Army, he returned to Queens College and graduated with a baccalaureate in physics in 1948. Kameny then enrolled at Harvard University; while a teaching fellow at Harvard, he refused to sign a loyalty oath without attaching qualifiers, and exhibited a skepticism against accepted orthodoxies. and was written under the supervision of professor Cecilia Payne Gaposchkin. On August 26, 1956, Kameny was away from his home in Boston, attending the meeting for American Astronomical Society in San Francisco. Following the conclusion of the meeting, Kameny was seen at a Key Terminal, a location labeled a hotspot for homosexual encounters. Staking out bathrooms marked for sexual encounters was common practice for vice squads. Two police officers were waiting behind a ventilation grille in the terminal men's bathroom, and witnessed Kameny and another man engaging in a sexual encounter. Kameny was detained and accused of "lewd and indecent acts." The San Francisco municipal court offered Kameny the option to plead guilty and accept a $55 fine and 6 months probation, to which Kameny obliged. Relocating to Washington, D. C., Kameny taught for a year in the Astronomy Department of Georgetown University and was hired in July 1957 by the U. S. Army Map Service. When they learned of his San Francisco arrest, Kameny's superiors questioned him, but he refused to provide information regarding his sexual orientation. Kameny was fired by the commission soon afterward. In January 1958, he was barred from future employment by the federal government. Author Douglass Shand Tucci later wrote,

Kameny was the most conventional of men, focused utterly on his work, at Harvard and at Georgetown He was thus all the more rudely shocked when the same fate befell him as we've seen befall Prescott Townsend, class of 1918, decades before He was arrested. Later he would be fired. And, like Townsend, Kameny was radicalized. Kameny appealed against his firing through the courts, losing twice before seeking review from the U. S. Supreme Court, which declined to consider the case, turning down his petition for certiorari. Kameny's pushback against the U. S. Government's policy on homosexual employees was the first of its kind from a gay man. He argued through written letters and eventually through the courts that the government's discrimination on the basis of sexuality is no different from discrimination based on race or religion. Kameny eschewed conventional racial designations; throughout his life, he consistently cited his race as "human". The Baltimore Vice Squad conducted a night raid on a homosexual bath house, on March 14, 1969. They encountered Frank Kameny along with twenty seven other men engaging in "homosexual activity," and arrested them, cited for participating in a "disorderly house." Kameny hired an attorney recommeded by the NCACLU and would serve no time for the arrest.

1970 2000 жыл

1971 жылы Каменьі Колумбия округінің сайлауында дауыс беру құқығы жоқ конгресс делегаты үшін бірінші рет қатысқанда, АҚШ Конгресіне ашық гей кандидат болды. Демократ Уолтер Э. Фаунтройдан жеңілгеннен кейін Камени және оның науқаны Вашингтон қаласындағы Гейлер мен лесбияндық альянсын құрды, бұл ұйым үкіметке үгіт жүргізіп, тең құқықтарды қорғауды жалғастыруда. 1972 жылы Камени мен Барбара Гиттингс Америка Психиатриялық қауымдастығын (АПА) "Психиатрия: гомосексуалдардың досы немесе жауы? Диалог" тақырыбында жылдық мәжілісте пікірсайыс өткізуге көндірді. Осы пікірсайыста дәрігер Джон Э. Фрайер, "Доктор Генри Анонимді" есімімен жасырынып, гомосексуалдықты психикалық ауру тізіміне енгізудің гомосексуал психиатрлар мен басқа да гомосексуалдардың өміріне қалай әсер еткенін айтты. Камени көптеген гей психиатрларға жүгінген, бірақ Фрайер куәлік беруге келіскен жалғыз адам болды, тіпті ол Темпл университетіндегі лауазымын жоғалтудан қорқып, жасырын түрде ғана жасады. Келесі жылы АПА гомосексуалдықты DSM-нен алып тастады. Камени сол күнді – 1973 жылдың 15 желтоқсанын – "психиатрлар бізді бірден емдеген" күн деп сипаттады. "Жүріс-тұрысы: АҚШ әскери қызметіндегі гейлер мен лесбиянкалар" кітабының авторы Рэнди Шилтс Каменидің гей екендігі анықталғаннан кейін бірнеше әскери қызметкерлерге ардақты босату алуға көмектескенін құжаттады. 18 жасар теңізші Джеффри Данбар үшін:

Камени жас жігіттің сотта куәлік беруі үшін бұрынғы гей-теңізшілерді шақырды. The Washington Post газеті Данбардың "ешқандай дауға қатыспағанын және Теңізшілер корпусына ұят келтірмегенін" атап, жағымсыз босатуды "әскери "әділеттілікті" іске асырудың таңғажайып және біздің ойымызша, мағынасыз жолы" деп бағалап, жақсырақ босатуды қолдады. 1975 жылы гомосексуалдықты әскери қызметке тыйым салуға қарсы наразылық тудыру үшін мінсіз қызмет тарихы бар гомосексуал әскери қызметкерін іздеуі Леонард Матловичке әкелді, ол 11 жылдан бері мінсіз қызмет еткен, Қызғылт Жүрек және Қола Жұлдыз ордендерімен марапатталған АҚШ Әуе күштерінің техникалық сержанты. Матлович өзін 1975 жылдың 6 наурызында командиріне ашып айтты. Матлович Каменидің мақсаты туралы алғаш рет "Air Force Times" газетінде оқыған. Олар телефон арқылы сөйлесіп, кейін ACLU адвокаты Дэвид Аддлстоунмен бірге кездесіп, заңдық шағымдануды жоспарлады. Матловичтің New York Times Magazine журналына берген сұхбатынан кейін олардың қарым-қатынасы шиеленісті болды, себебі Камени Матлович гей қауымдастығын жағымсыз бейнелегенін сезінді, тіпті ол өзінің гетеросексуалды болуын қалағанын айтты. 1975 жылдың қазанында босатылған Матлович 1980 жылы федералды аудандық соттың шешімімен қайта жұмысқа орналастырылды, бірақ бұл шешім техникалық тұрғыдан тек оған ғана қатысты. Матлович Әуе күштері оны қайтадан босату үшін тағы бір себеп табады деп сеніп, қаржылық өтемақыны қабылдады және 1988 жылдың маусымында СПИД салдарынан қайтыс болғанға дейін гейлік белсенділігін жалғастырды. Камени оның жерлеу рәсіміне арнайы қатысып, Вашингтондағы Конгресс зиратындағы қабір басында сөз сөйледі. 1977 жылдың 26 наурызында Камени және гейлер мен лесбиянкалар қауымының оннан астам мүшелері, сол кездегі Ұлттық Гей жұмыс тобының басшылығымен, сол кездегі қоғамдық байланыс офицері Мидж Костанцаға федералды заңдар мен саясаттағы қажетті өзгерістер туралы брифинг берді. Бұл Ақ үйde гейлердің құқықтары алғаш рет ресми түрде талқыланған оқиға болды. Камени 1970-ші жылдары Колумбия округінің Адам құқықтары жөніндегі комиссиясына алғашқы ашық гей мүше ретінде тағайындалды.

Kameny lined up gay ex Marines to testify at the young man's hearing. The Washington Post ran an editorial supporting an upgraded discharge, noting that Dunbar "was involved in no scandal and had brought no shame on the Marine Corps", and called the undesirable discharge a "strange and, we think, pointless way of pursuing military 'justice'." In 1975, his search for a gay service member with an impeccable record to initiate a challenge to the military's ban on homosexuals culminated in protégé Leonard Matlovich, a Technical Sergeant in the United States Air Force with 11 years of unblemished service and a Purple Heart and Bronze Star, purposely outing himself to his commanding officer on March 6, 1975. Matlovich had first read about Kameny's goal in an interview in the Air Force Times. Talking first by telephone, they eventually met and, along with ACLU attorney David Addlestone, planned the legal challenge. Their relationship was strained after Matlovich's interview with the New York Times Magazine, as Kameny felt that Matlovich had portrayed the gay community negatively by saying that he would have preferred to be straight. Discharged in October 1975, Matlovich was ordered reinstated by a federal district court in 1980 in a ruling that, technically, would only have applied to him. Convinced the Air Force would create another excuse to discharge him again, Matlovich accepted a financial settlement instead, and continued his gay activism work until his death from AIDS complications in June 1988. Kameny was an honorary pallbearer at his funeral and spoke at graveside services in Washington, D. C.'s Congressional Cemetery. On March 26, 1977, Kameny and a dozen other members of the gay and lesbian community, under the leadership of the then National Gay Task Force, briefed then Public Liaison Midge Costanza on much needed changes in federal laws and policies. This was the first time that gay rights were officially discussed at the White House. Kameny was appointed as the first openly gay member of the District of Columbia's Human Rights Commission in the 1970s.

20002011 жыл

2007 жылы «Адвокат» журналы 22 мамырдағы «Прайд» санында Каменидің қайтыс болғаны туралы, сондай-ақ оның ВИЧ жұқтырғаны туралы қате ақпарат жариялады. Кейін бұл хабарлама қайтарылып алынып, кешірім сұралып, Камени «Адвокат» журналына: «Сіз өлім күнін атадыңыз ба?» – деп сұрады. 2007 жылы Камени консервативті, гомофобиялық WorldNetDaily басылымына Айдахо штатының республикалық сенаторы Ларри Крейгтің Миннеаполис әуежайының дәретханасында секске шақырғаны үшін тұтқындалуына қатысты хат жазды. Ол хатын былай аяқтады: «Мен Ларри Крейгтің жақтасы емеспін және оны қорғамаймын. Ол өзін-өзі алдаған екі жүзді, гомофобтық фанатик. Бірақ әділдік әділдік. Ол Миннеаполисте қандай да бір қылмыс жасаған жоқ, сондықтан оның осылай азапталуы керек емес». «Нью-Йорк Таймс» газетінің журналисі Фрэнк Рич Крейгті кешіруді талап етуде Камениге қосылды. 2007 жылдың қараша айында Камени NBC журналисі Том Брокауға (және оның баспа үйі Random House-қа) наразылық білдіріп ашық хат жазды. Бұл хат Брокаудың «Алпысыншы жылдардың дауысы: 60-шы жылдар мен бүгінгі күн туралы жеке ойлар» атты кітабында 1960-шы жылдардағы гомосексуалдар мен лесбиянкалардың құқықтары туралы ешқандай сөз қозғалмағанына байланысты жазылды. Камени Брокауды «бүкіл бір буынды гомофобиядан айырғандығы» үшін айыптады. Хатқа бұрынғы «Вашингтон Пост» редакторы Говард Курц, Гарри Рубинштейн (Америка тарихының ұлттық мұражайының кураторы), Джон Эрл Хейнес, Дадли Клендинен және Стивен Боттум қол қойды. Брокау Курцтың CNN арнасындағы «Сенімді дереккөздер» бағдарламасында бұл шектеуді қорғап, «гомосексуалдардың құқықтары қозғалысы сәл кейінірек басталды. Ол сол кезде қарқын алып, мен неге назар аудару керектігін таңдауыма тура келді. Басты мәселелер – соғысқа қарсы қозғалыс және контрмәдениет болды» деді.

Өлім

Камены соңғы жылдары жүрек ауруынан зардап шекті, бірақ қоғамдық шараларға қатысып, белсенді өмір сүрді. Оның соңғы сөйлеген жері 2011 жылдың 30 қыркүйегінде Вашингтон қаласындағы ЛГБТ тобы болды. Камены 2011 жылдың 11 қазанында (Ұлттық ашық айту күні) Вашингтондағы үйінде қайтыс болған күйде табылды. Медициналық сарапшылар өлімнің себебін артериосклеростық жүрек-қан тамырлары ауруына байланысты табиғи себептер деп анықтады.

Вашингтон штатының белсенділігі

1981 жылы Камень Колумбия округінің штаттық конституциялық конвенциясына сайланған делегат болды, бұл округтың штат болуына бағытталған бастама еді. Өмірінің соңына дейін ол Колумбия округінің штат болуын жақтады. Паллисайдс ауданының тұрғыны болған ол, жыл сайынғы 4 шілде мерекесіндегі шеруге қатысушы еді.

Марапаттар мен құрметтер

2006 жылы Камени мен Барбара Гиттингс Америка Психиатриялық Ассоциациясының бірінші Джон Э. Фрайер, доктор медицинасы (MD) сыйлығын алды. 2007 жылы Смитсонов институтының Америка тарихы ұлттық мұражайы 1965 жылы Ақ үй алдында өткен Каменидің пикет тақтайшаларын «Америка тарихының қазыналары» Смитсонов көрмесіне қосты. Смитсонов мұражайында қазір Ақ үй алдында өткен гейлер мен лесбиянкалардың алғашқы гей құқығын қорғау демонстрациясында қолданылған 12 түпнұсқа пикет тақтайшасы сақталған. 2006 жылы Конгресс кітапханасы Каменидің өмірі мен жетекшілік қызметін көрсететін құжаттарын қабылдады. 2009 жылдың ақпан айында Каменидің Вашингтондағы үйі Колумбия округінің Тарихи сақтауды тексеру кеңесі тарапынан Вашингтондағы тарихи ескерткіш деп жарияланды. 2009 жылдың 29 маусымында Джон Берри (Кесіптік басқару басқармасының директоры) АҚШ үкіметі атынан Камениге ресми түрде кешірім сұрады. Ашық гей екенін мәлімдеген Берри, Камениге ОПМ-нің ең беделді сыйлығы – Теодор Рузвельт сыйлығын табыс етті. 2010 жылдың 10 маусымында Дупонт шеңберінің кеңесші аудандық комиссиясының бірауыздан қабылдаған шешімінен кейін Вашингтон, округтің мэрі Адриан Фенти Каменидің құрметіне 17-ші көшенің P және R көшелері арасындағы бөлігін «Фрэнк Камени жолы» деп атап, жаңа көше тақтайшаларын ашты. 2010 жылдың 10 желтоқсанында Канон үйі кеңсе ғимаратының Каукус залында өткен түскі ас кезінде Камени 2010 жылғы Корнелиус Р. «Нил» Александр гуманитарлық сыйлығымен марапатталды. Камени 2010 жылдың 22 желтоқсанында Президент Барак Обаманың «Сұрамай, айтпа» заңын жою туралы заңға қол қою салтанатына шақырылды. Камени Триангл қорының кеңесшілер кеңесінің мүшесі болды. Камени қайтыс болғаннан кейін Сан-Францискодағы Кастро ауданындағы Маркет және Кастро көшелерінің бұрышындағы байраққа ілінген алып жаңбырлы ту 2011 жылдың 12 қазанынан бастап 24 сағатқа жартылай төмен түсірілді. Бұл жаңбырлы тудың авторы Гилберт Бейкердің өтініші бойынша жасалды. 2011 жылдың 2 қарашасында Каменидің үйі Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. 2012 жылдың қаңтар айында ұлттық жиналысы барысында Америка астрономиялық қоғамы Камениге «гомосексуал ерлер мен әйелдердің тең құқықтарын ілгерілетуге өмір бойы берілгендігі» және «оның белсенділігінің көптеген мансаптарды қиып тастаған кемсітуші кедергілерді қалай жойғанын» мойындап, қаза болғаннан кейін құрмет көрсету сертификатын табыс етті. Бұл марапаттау оның қайтысынан бірнеше ай бұрын жоспарланған, бірақ Камени жиналысқа дейін қайтыс болды. Сыйлықты Камени атынан оның жақын досы Чарльз Фрэнсис мырза, Камени құжаттары жобасының негізін қалаушы және әртүрлі мансаптық деңгейдегі үш ЛГБТҚ астрономы қабылдады. 2012 жылдың 3 шілдесінде Халықаралық астрономиялық одақ және Кіші планеталар орталығы Каменидің құрметіне (40463) Frankkameny астероидіне ат қойды. 2013 жылы Камени Чикагодағы ЛГБТ тарихы мен тұлғаларын көрсетіп тұратын ашық аудандағы Legacy Walk көрмесіне енгізілді. 2015 жылы Камени Вашингтон, округ Колумбиядағы Конгресс зиратындағы өзінің мемориалдық орнында АҚШ Ардагерлер әкімшілігінің мемориалдық тасын алды. Мемориалдық тас 2015 жылдың 11 қарашасында Ардагерлер күнінде өткен салтанатты шарада ашылды. Тастың алдында «Гей – жақсы» деген жазуы бар тақта орнатылды. 2019 жылдың маусымында Камени Нью-Йорк қаласындағы Стоунволл мейманханасындағы Стоунволл ұлттық монументінің (SNM) ішіндегі Ұлттық ЛГБТҚ құрмет қабырғасына енгізілген алғашқы 50 американдық «пионерлердің, жол салушылардың және батырлардың» бірі болды. SNM – ЛГБТҚ құқықтары мен тарихына арналған АҚШ-тың алғашқы ұлттық монументі, ал қабырғаның ашылуы Стоунволл көтерілісінің 50 жылдығымен сәйкес келеді. Ұлттық ЛГБТҚ+ адвокаттар қауымдастығы жыл сайын Каменидің құрметіне Фрэнк Камени сыйлығын табыс етеді. Бұл сыйлық, қауымдастықтың Дан Брэдли сыйлығын алған жалғыз заңгер емес, ЛГБТҚ+ қауымдастығының мүшесіне, АҚШ заңгерлік дипломын алмаған, маңызды құқықтық жеңістерге жол ашқан тұлғаға беріледі. 2021 жылдың 2 маусымында Камени Мақтан айын мерекелеуге арналған Google Doodle-да көрсетілді.

In 2006, Kameny and Barbara Gittings received the first John E. Fryer, MD Award from the American Psychiatric Association. In 2007, the Smithsonian Institution's National Museum of American History included Kameny's picket signs carried in front of the White House in 1965 in the Smithsonian exhibit "Treasures of American History". The Smithsonian now has 12 of the original picket signs carried by gay and lesbian Americans at the first demonstration for gay rights held in front of the White House. The Library of Congress acquired Kameny's papers in 2006, documenting his life and leadership. In February 2009, Kameny's home in Washington was designated as a Washington, D. C., historic landmark by the District of Columbia's Historic Preservation Review Board. On June 29, 2009, John Berry (Director of the Office of Personnel Management) formally apologized to Kameny on behalf of the United States government. Berry, who is openly gay, presented Kameny with the Theodore Roosevelt Award, the OPM's most prestigious award. On June 10, 2010, following a unanimous vote by the Dupont Circle Advisory Neighborhood Commission, Washington, D. C. mayor Adrian Fenty unveiled new street signs designating 17th Street between P and R streets, N. W., as "Frank Kameny Way" in Kameny's honor. At a luncheon on December 10, 2010, in the Caucus room of the Cannon House Office Building, Kameny was honored with the 2010 Cornelius R. "Neil" Alexander Humanitarian Award. Kameny was invited to attend the December 22, 2010, ceremony where President Barack Obama signed the Don't Ask, Don't Tell Repeal Act of 2010. Kameny was a member of Triangle Foundation's Board of Advisors. Following Kameny's death, the giant rainbow flag on the flagpole at the corner of Market Street and Castro Street in the Castro neighborhood of San Francisco was flown at half staff for 24 hours beginning on the afternoon of October 12, 2011, at the request of the creator of the rainbow flag, Gilbert Baker. On November 2, 2011, Kameny's house was listed on the National Register of Historic Places. In January 2012, during its national meeting, the American Astronomical Society held a public ceremony to present a posthumous certificate of appreciation to Kameny, recognizing "his exemplary lifelong commitment to promoting equal rights for homosexual men and women" and how his "activism removed discriminatory barriers that had cut short many careers." The recognition had been planned several months before his death, but Kameny passed before the meeting took place. The award was accepted on behalf of Kameny by his close personal friend Mr. Charles Francis, cofounder of the Kameny Papers Project, and three LGBTQ astronomers at various career stages. On July 3, 2012, asteroid (40463) Frankkameny was named in Kameny's honor by the International Astronomical Union and the Minor Planet Center. In 2013, Kameny was inducted into the Legacy Walk, an outdoor public display in Chicago which celebrates LGBT history and people. In 2015, Kameny received a U. S. Veterans Administration memorial headstone, at Washington, D. C.'s Congressional Cemetery at his memorial site; the headstone was dedicated during a ceremony on the morning of November 11, 2015, on Veterans Day. In front of the headstone is a marker inscribed with the slogan "Gay is Good". In June 2019, Kameny was one of the inaugural fifty American "pioneers, trailblazers, and heroes" inducted on the National LGBTQ Wall of Honor within the Stonewall National Monument (SNM) in New York City's Stonewall Inn. The SNM is the first U. S. national monument dedicated to LGBTQ rights and history, and the wall's unveiling was timed to take place during the 50th anniversary of the Stonewall riots. The National LGBTQ+ Bar Association presents the Frank Kameny Award annually in honor of Kameny, the only recipient of the association's Dan Bradley Award who was not a law school graduate, to a member of the LGBTQ+ community who has paved the way for important legal victories without a United States Juris Doctor. On June 2, 2021, Kameny was featured on that day's Google Doodle in celebration of Pride Month.