Кіріспе

Бенгт Эрланд Фогельберг, сондай-ақ Бенедикт Фогельберг ретінде де белгілі (8 тамыз 1786 – 22 желтоқсан 1854) – швед мүсіншісі.

Өмірбаян

Фогельберг Гетеборг қаласында дүниеге келді. Оның әкесі, мыс қорытындысын жасаушы, өнерге ерте дамыған қызығушылығын қолдап, 1801 жылы оны Стокгольмге жіберді, онда ол өнер мектебінде оқыды. Ол мүсінші Йохан Тобиас Сергельдің күшті ықпалына ілікті, ол оған антикалық өнер мен табиғи әдемілікке деген құштарлығын сіңірді. Фогельберг көп жыл бойы Стокгольмде тыңғылықпен жұмыс істеді, бірақ оның талғампаздыққа деген сезімі қалада басым болған рококо стиліне қарсы келді. 1818 жылы үкіметтік стипендия алғаннан кейін ол саяхаттауға мүмкіндік алды. Ол Парижде бір-екі жыл бойы оқыды, алдымен Пьер Нарсис Гериннің, содан кейін мүсінші Франсуа Жозеф Бозионың басшылығымен мүсін жасау техникасын үйренді. 1820 жылы Фогельберг өміріндегі арманы – Римге баруға қол жеткізді, онда ол өмірінің көп бөлігін өнерін жетілдіруге, өткеннің туындыларын зерттеуге және талдауға арнады. 1854 жылы патшалық бұйрықпен туған жеріне келген ол зор құрметпен қарсы алынды, бірақ ежелгі ескерткіштер мен олардың атмосферасының жоқтығын ештеңемен толтыра алмады. 1854 жылдың 22 желтоқсанында Триесте кенеттен салдарынан қайтыс болды. Ол Гетеборгтағы Остра киркогарденде жерленген. Фогельбергтің ерте туындыларының сюжеттері көбінесе классикалық мифологиядан алынған, мысалы, «Цитарамен Аполлон», «Венера мен Купидон» (1839) және «Психея» (1854). Оның «Один» (1831), «Тор» (1842) және «Бальдер» (1842) туындылары грек өнерінің ықпалында болғанмен, дербес қиялымен ерекшеленеді. Оның портреттері мен тарихи тұлғалары, мысалы, Густав Адольф (1849), Карл XII (1851), Карл XIII (1852) және Стокгольмнің негізін қалаушы Биргер Ярл (1853) – адал және беделді туындылар. Ол Стокгольмдегі Гамла Станның Слюсплан алаңында орналасқан Карл XIV Иоаннның (Карл XIV Йохан) атты мүсінін жасады.