Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гүлді өсімдіктер отбасы
Family of flowering plants
Myristicaceae – Африка, Азия, Тынық мұхиты аралдары мен Америкаға тән гүлді өсімдіктер отбасысы, көптеген таксономистер тарапынан мойындалған. Оны кейде ең танымал өкілі – мұскат жаңғағы және маце дәмдеуіштерінің көзі болып табылатын Myristica fragrans түрінің құрметіне «мұскат жаңғағы отбасысы» деп атайды. Ең белгілі туыстар – Азиядағы Myristica және Неотропикадағы Virola. Отбасы шамамен 21 туыстан тұрады, олардың ішінде тропикалық ормандарда кездесетін 520-ге жуық ағаш, бұта және сирек лианалар (Pycnanthus) бар. Көптеген түрлер үлкен ағаштар болып табылады және ағаш өңдеу өнеркәсібінде құнды саналады.
The Myristicaceae are a family of flowering plants native to Africa, Asia, Pacific islands, and the Americas and has been recognized by most taxonomists. It is sometimes called the "nutmeg family", after its most famous member, Myristica fragrans, the source of the spices nutmeg and mace. The best known genera are Myristica in Asia and Virola in the Neotropics. The family consists of about 21 genera with about 520 species of trees, shrubs and rarely lianas (Pycnanthus) found in tropical forests around the world. Most of the species are large trees that are valued in the timber industry.
Сипаттама
Олар әдетте қызғылт шырыны бар және ерекше пагода тәрізді өсімдіктер (миристикацеоздық тармақтану деп аталады), онда көлденең тармақтану тек түптің негізгі осьіндегі белгілі бір түйіндерде ғана кездеседі, әр түйін бұтақтанудың болмауымен үлкен аралықпен бөлінеді. Endocomia және кейбір Iryanthera түрлерінен басқа, барлық туыстар екі үйлі болып келеді. Ішкі қабығы көбінесе қызғылт немесе ашық түсті болады, кейіннен тотығып өзгереді. Кесілгенде, ағаштан қызыл немесе апельсин түсті шайыр шығады; сабақтары мен жас бұтақтарынан көбінесе хош иісті, мөлдір шырын шығады. Жапырақтары әдетте хош иісті, дәмді, жылтыр, қою жасыл, қарапайым, бүтін, екі қатарлы орналасқан, астың жағы көбінесе ақшыл немесе томентті, қара қоңыр ұсақ нүктелермен немесе оларсыз, әдетте алтын сарыдан қызылға дейінгі күрделі, түйілген түктермен жабылған. Гүлдері әдетте кішкентай, өте редуцированған, иісті, 3-5 тепалдан тұрады, ішкі гүл жапырақшалары ақшыл жасыл, сары, қызғылт сары, қызғылт қоңырдан тоңған қоңырға дейін, қолтық гүлшоғырлары немесе тармақталмаған, түйіндей құрылымдарда (Knema сияқты) орналасқан. Әйел гүлдері аталық гүл тозаңдықтарынан мүлдем құрылмайды, аналық мойындары көбінесе бөлінген. Еркек гүлдері біріккен аталықтарымен синандрий құрайды. Аңғайы моносулькатты, көбінесе қайық тәрізді. Жемісі - былғары қабықты, ашылатын қапсула, беті түкті немесе түксіз, бір тұқымды, тұқымның қабығы бар немесе жоқ; қабық болғанда, ол әртүрлі тілімделген немесе тұтас болады. Көптеген туыстарда тұқым қабығы қызыл түсті, бірақ ол қызғылт немесе ақ, мөлдір болуы мүмкін. Бір тұқымның эндоспермі қайта өседі және түсі біркелкі немесе сирек қара дақтармен (Compsoneura) боялған. Отбасының көптеген түрлері өте күрделі фитохимиялық құрамына ие, көптеген түрлердің жапырақтарынан, қабығынан, жемістерінен, тұқым қабығынан және тұқымдарынан көптеген қосылыстар сипатталған.
They are typically trees with reddish sap and distinctive pagoda like growth (known as myristicaceous branching) in which horizontal branching only occurs at certain nodes along the main axis of the trunk, each node separated by a large gap where no branching occurs. All genera are dioecious, except Endocomia and some Iryanthera. The inner bark is usually pink to reddish or light colored then oxidizing as such. When cut, the tree trunk exudes a red or orange resin; stems and young twigs often will exude clear sap (not colored) that may smell spicy. The foliage is generally spicy aromatic and the leaves are glossy, dark green, simple, entire, 2 ranked, undersides often whitish or tomentose, with dark brown punctations or not, usually with complex caducous hairs colored golden yellow to red. The flowers are usually small, highly reduced, fragrant, with 3 5 tepals, inner perianth whitish green, yellow, orange, reddish pink to rusty brown, arranged in axillary paniculate inflorescences or unbranched wart like structures (like Knema). The female flowers are without staminodes, with stigmas often lobed. The male flowers with fused stamens arranged in a synandrium. Pollen is monosulcate, often boat shaped. The fruit is a leathery dehiscent capsule, with rusty indument or not, containing a single seed that is arillate or not; when present, the aril variously laciniate or entire. In most genera, the aril is colored red but also can be orange or white and translucent. The single seed has ruminate endosperm and is uniform in color or rarely with black blotches (Compsoneura). Many species within the family exhibit highly complex phytochemistry with numerous compounds having been described from the leaves, bark, fruits, arils, and seeds of many species.
Таксономия
2016 жылғы APG IV жүйесінде Myristaceae магнолиалар тәртібіндегі магнолиидтар кладында орналасқан. Отбасыға жатқан туыстар келесі кладограммада көрсетілгендей байланысты:
In the APG IV system of 2016, Myristaceae are placed in the order Magnoliales in the magnoliids clade. The genera placed in the family are related as shown in the following cladogram:
Экология
Myristicaceae ылғалды жазық ормандарда, батпақ ормандарда, тауалды ормандарда және бұлтты ормандарда 2100 метрге дейінгі биіктікте кездеседі. Бұл отбасы көрсететін кейбір анатомиялық белгілер, бұрын олар ксерик (құрғақ) ортада өмір сүре алғандығын ұсынады, бірақ қазір олардың түрлері тропикалық жаңбырлы ормандармен байланысты. Бұл түрлер гүлдеуді түнгі уақытта жүзеге асырады, ал тозаңдау көбінесе Anthicidae тұқымдасына жататын, құмырсқаларға ұқсайтын және тозаңды жейтін кішкентай қоңыздар арқылы жүзеге асырылады (мысалы, Myristica fragrans, мүмкін, Formicomus braminus қоңызымен тозаңдалады). Қоңыздарды тартатын күшті гүлді хош иіс, аталықтың қосылыстарының ұштарынан шығады. Дегенмен, Myristica-ны, ықтимал, нағыз құмырсқалар тозаңдатады, бұл мүрмекофилияның бір түрі. Жаңа Гвинеяның бірнеше Myristica түрлерінде құмырсқалар мекендейтін қуыс сабақ кеңейтімдері пайда болған. Бұл мүрмекофилия деп аталатын өзара пайдалы қарым-қатынасты жеңілдетеді және Cecropia-ға ұқсас.
Myristicaceae are found in humid lowland forests, swamp forests, submontane forests, and cloud forests at elevations up to 2100 m. Some of the anatomical characters presented by this family suggest that in the past they could live in xeric (dry) environments, but now their species are linked to tropical rainforests. The species present anthesis at night, and pollination is usually carried out by small beetles from the Anthicidae family that resemble ants and consume pollen (e. g., Myristica fragrans is probably pollinated by the beetle Formicomus braminus). The strong floral scent that attracts beetles emerges from the ends of the connectives of the stamens. However, Myristica is probably pollinated by true ants, a case of myrmecophily. A few New Guinea Myristica species have evolved hollow stem swellings in which ants reside. This facilitates a mutualistic relationship known as myrmecophily, and is similar to that of Cecropia.
Қолданылуы
Отбасының ең маңызды өнімдері – мұскат жаңғағы және мацце дәмдеуіштері, екеуі де Молукка аралдарының түпкілікті ағасы – Myristica fragrans-тың тұқымы мен арилден алынады. Кейбір Амазония тайпалары қолданатын, галлюциногенді (триптаминнің туындысын қамтитын) түйіршік Вирола элонгата және оған жақын түрлердің қабығынан жасалады. Азия мен Американың кейбір түрлерінің ағашы жергілікті саудада қолданылады, мысалы, Оңтүстік Америкада Otoba parvifolia.
The most important products of the family by far are the nutmeg and mace spices, both derived from respectively the seed and aril of Myristica fragrans, a tree native to the Moluccas. A hallucinogenic snuff (containing a derivative of tryptamine) that is used by certain Amazonian tribes is obtained from the bark of Virola elongata and other closely related species. The wood of some Asian and American species has local commercial use, as is the case of Otoba parvifolia in South America.
Уыттылық
Myristicaceae тұқымдасының эфир майлары Streptococcus mutans-қа қарсы саңырауқұлаққа қарсы және антимикробтық әсерге ие. Кейбір туыстардағы, мысалы Virola-дағы ағаш қабығының қою қызыл шайырында бірнеше есірткі әсер ететін алкалоидтар бар. Миристицинмен улану құрысуларды, жүрек қағудың тездігін, лоқсығуды, соңында дегидратацияны және бүкіл денедегі ауыруды тудыруы мүмкін. Ол сондай-ақ күшті санасыздық тудыратын зат ретінде белгілі, және адамдарда миристицинмен уланудан кейбір өлім жағдайлары тіркелген.
Essential oils of Myristicaceae have antifungal action and antimicrobial activity against Streptococcus mutans. The dark red resin of the tree bark in some genera, such as Virola, contains several hallucinogenic alkaloids. Myristicin poisoning can induce convulsions, palpitations, nausea, eventual dehydration, and generalized body pain. It is also reputed to be a strong deliriant, and some fatal myristicin poisonings in humans have occurred.
Қалдық деректері
Оңтүстік Англияның ерте эоцендік Лондон саз флорасынан табылған †Myristicacarpum chandlerae тұқымының қазба қалдығы Myristicaceae тұқымдастарының ең ерте белгісі болып табылады.
A fossil seed of †Myristicacarpum chandlerae from the early Eocene London Clay flora of southern England is the earliest record of Myristicaceae.