1940 жылдарғы екі орынды әскери тікұшақ

Кіріспе

1940-жылдардың екі орындық әскери тікұшағы

Сикорский R-4 – Игорь Сикорский жобалаған екі орындық тікұшақ. Ол бір үш қанатты бас ротормен және радиальды қозғалтқышпен жабдықталған. R-4 әлемдегі алғашқы ірі көлемде сериялық өндіріспен шығарылған тікұшақ және АҚШ Әскери-әуе күштері, АҚШ Әскери-теңіз күштері, АҚШ Жағалау күзеті және Ұлыбритания Корольдік әуе күштері мен Корольдік теңіз күштері қолданған алғашқы тікұшақ болды. АҚШ Әскери-теңіз күштері мен АҚШ Жағалау күзеті қызметінде бұл тікұшақ Sikorsky HNS-1 деп аталды. Британдықтар оны "Hoverfly" деп атады.

Даму

VS 316 – 1940 жылы Игорь Сикорский ойлап тапқан және көпшілікке танымал болған эксперименталды VS 300 тікұшағынан жасалды. VS 316, АҚШ Әскери-әуе күштерінің "Роторафтер" сериясы бойынша XR 4 деп белгіленді. XR-4 алғаш рет 1942 жылдың 14 қаңтарында ұшып, 1942 жылдың 30 мамырында армия қабылдауына ие болды. XR 4 бұрынғы тікұшақтардың биіктік, жылдамдық және ұшу уақыты бойынша барлық рекордтарын арттырып көрсетті. XR 4, Коннектикут штатының Бриджпорт қаласынан Огайо штатының Райт Филд әскери базасына дейін 761 миль (1225 км) қашықтықты қамтитын ұшуды сәтті аяқтады, 12 000 фут (3658 м) биіктікте тікұшақ үшін жаңа рекорд орнатты, сонымен қатар ең жоғары жылдамдыққа қол жеткізіп, ірі апатсыз 100 сағат ұшты. Британдық Әскери-теңіз министрлігі VS 300 туралы мәлімет алғаннан кейін, "Empire Mersey" кемесін қону платформасымен жабдықтап, АҚШ Тәуелсіздік флотының кемелердегі автогиро тәжірибесін көрсету үшін пайдаланды. 1942 жылы U-дененің шабуылынан зардап шеккеннен кейін, "Empire Mersey" кемесі "SS Daghestan" кемесімен ауыстырылды. "Daghestan" кемесіндегі алғашқы қону сынақтары 1944 жылы жүргізілді.

Пайдалану тарихы

1944 жылдың қаңтарында USS Turner кемесінің жарылып, суға батқаннан кейін, АҚШ Жағалау күзетінің командирі Фрэнк Эриксон Нью-Йорк қаласынан зардап шеккендерге қажетті қан плазмасын жеткізген Sikorsky R 4 тікұшағымен алғашқы құтқару операциясын жүргізді. 1944 жылдың 22-23 сәуірінде 1-ші Әуе командалық тобының АҚШ армиясының лейтенанты Картер Харман Қытай-Бірма-Үндістан театрында YR 4B тікұшағын пайдалана отырып, алғашқы жауынгерлік құтқаруды жүзеге асырды. Биіктік, ылғалдылық жоғары болғанымен және тек бір жолаушыға арналған сыйымдылығына қарамастан, Харман апатқа ұшқан байланыс ұшағының пилотын және оның үш британдық сарбазын бірден екілеп құтқарып алды. 1945 жылдың 22-23 қаңтарында R 4 тікұшағының тағы бір құтқару операциясы жанармай құю үшін бірнеше аялдама жасауды және биіктігі шамамен 3000 метр болатын таулар арасындағы өткелдерден өтуді қамтыды, содан кейін 1400 метр биіктікте орналасқан метеостанцияға жетті. Қалыптыдан жоғары биіктік болғандықтан, тікұшақтың көтерілуі үшін 6,1 метрлік (20 фут) төмен түсу қажет болды. R 4 тікұшағы Бірма мен Қытайда құтқару жұмыстарымен қатар, Оңтүстік Тынық мұхитындағы жүзбелі авиациялық жөндеу бөлімшелері (Operation Ivory Soap операциясының бөлігі) арасында бөлшектерді тасымалдау үшін де қолданылды. 1944 жылдың 23 мамырында алты кеме әрқайсысында екі R 4 тікұшағымен теңізге шықты. Кемелер Оңтүстік Тынық мұхитындағы зақымдалған Әскери Әуе күштерінің ұшақтарын жөндеуге арналған жүзбелі жөндеу базасы ретінде жабдықталған еді. Тікұшақтар бөлшектерді бір жерден екінші жерге тасымалдау үшін пайдаланылмағанда, олар медициналық эвакуация және басқа да гуманитарлық миссиялар үшін жұмылдырылды. Тікұшақ пилоты, 2-ші лейтенант Луис Карл, Бригадир генерал Клинтон У. Расселлдің, 5-ші Әуе кемесін жөндеу бөлімшесінің тағайындалған қызметкері болды. 1945 жылдың 15 маусымы мен 29 шілдесі аралығында Карл және тағы бес пилот Маниланың солтүстік-шығысындағы таулы аймақтардан бір-екіден 75-80 жараланған сарбазды эвакуациялады. Олар екінші дүниежүзілік соғыста тікұшақпен жараланғандарды эвакуациялаған пилоттардың екінші тобы болды. Харманнан айырмашылығы, оларға жапондық сарбаздар шабуыл жасады, олар автоматтарымен атып түсіруге тырысты. Олардың алты апталық күш-жігері Корея соғысына дейінгі ең ірі жауынгерлік тікұшақ операциясы болып табылады. 1945 жылдың 15 маусымында 5-ші Әуе күштері 38-ші жаяу әскер дивизиясынан Маниланың шығысынан екі сарбазды бас жарақатымен эвакуациялау туралы өтініш алды. Карл өзінің кемесінің Sikorsky R 4 тікұшағымен ұшып, майданға жақын жерге қонды, бұл тікұшақты ешқашан көрмеген сарбаздарды қатты таң қалдырды. Тікұшақта тасымалдауға арналған жарақатталғандарға арналған құралдар болмағандықтан, олар бір орындықты алып тастап, жараланған сарбазды тікұшақтың еденіне жатқызды. Карл сарбазды Манила маңындағы 311-ші жалпы далалық ауруханасына жеткізді. Олардың қолжетімділігі туралы ақпарат тарағаннан кейін, олар қайта-қайта шақырылды. Карл бір күні жеті сағат ұшып, алты эвакуация жасады. 1945 жылдың қаңтарында RAF Andover-де құрылған Helicopter Training School британдық әскери бөлімдердің алғашқысы болып тікұшақтармен жабдықталды. RAF Hoverfly Mark I-дің көп бөлігі Корольдік теңіз күштеріне оқу үшін берілді, ал біреуі 1945-1946 жылдары Fairey Aviation компаниясымен өздерінің Gyrodyne тікұшағы үшін ротор жүйелерін әзірлеу үшін пайдаланылды.

Following the explosion and sinking in January 1944 of USS Turner, U. S. Coast Guard Commander Frank Erickson flew the first U. S. helicopter rescue in a Sikorsky R 4 carrying life saving blood plasma for the casualties from New York City. On 22–23 April 1944, U. S. Army Lieutenant Carter Harman of the 1st Air Commando Group conducted the first combat rescue by helicopter using a YR 4B in the China Burma India theater. Despite the high altitude, humidity, and capacity for only a single passenger, Harman rescued a downed liaison aircraft pilot and his three British soldier passengers, two at a time. On 22–23 January 1945, another rescue by the R 4 involved several legs for refueling and navigating through passes between mountains nearly 10,000 feet (3,000 m) tall, to reach a weather station located at an elevation of 4,700 feet (1,400 m). The higher than normal altitude required a downhill run of 20 ft (6.1 m) to get airborne. While the R 4 was being used for rescues in Burma and China, it was also being used to ferry parts between floating Aviation Repair Units (part of Operation Ivory Soap) in the South Pacific. On 23 May 1944, six ships set sail with two R 4s on board each vessel. The ships had been configured as floating repair depots for damaged Army Air Forces aircraft in the South Pacific. When the helicopters were not being used to fly the parts from one location to another, they were enlisted for medical evacuation and other mercy missions. Helicopter pilot 2LT Louis Carle was assigned to the Brigadier General Clinton W. Russell, the Fifth Aircraft Repair Unit. From June 15 to July 29, 1945, Carle and five other pilots evacuated 75 to 80 wounded soldiers, one or two at a time, from the highlands northeast of Manila. They were the second group of helicopter pilots after Lieutenant Carter Harman to evacuate wounded via helicopter during World War II. Unlike Harman, they were targeted by Japanese soldiers who tried to shoot them down with machine guns. Their six week effort constitutes the largest combat helicopter operation before the Korean War. On June 15, 1945, the Fifth Air Force received a request from the 38th Infantry Division to evacuate two soldiers with head injuries from a spot east of Manila. Carle flew one of his ship's Sikorsky R 4 helicopters and landed near the front lines, much to the amazement of the soldiers, who had never seen a helicopter. The helicopter was not configured to handle stretchers, and they removed a seat and placed the wounded man on the aircraft floor. Carle flew the soldier to the 311th General Field Hospital near Manila. Once word got out of their availability, they were called on again and again. Carle flew seven hours and made six evacuations on the same day. The Helicopter Training School, formed January 1945 at RAF Andover, was the first British military unit to be equipped with the helicopter. Many RAF Hoverfly Mark Is were transferred to the Royal Navy for training and one was used in 1945–46 by Fairey Aviation to develop rotor systems for their Gyrodyne helicopter.

Ұшу қиындықтары

Вертолетті басқару қиын болды. Ұшақтың қақпақтары болат тіректің айналасына орналасқан ағаш қабырғалардан жасалып, химиялық қоспамен сіңдірілген матамен жабылған. Қақпақтарды бір жазықтықта ұстау қиын болды және олар тым көп дірілдеді. Циклдік басқару тұрақты түрде кішкентай шеңберлер жасап, үздіксіз дірілдеді. Ротор айналу жылдамдығын реттеуге арналған регулятор болмағандықтан, ұшқыш дроссельді (газды) ұжымдық басқарумен үнемі үйлестіруге тиіс болды.