Кіріспе

Колумбияның Революциялық қарулы күштерінің (Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia – Ejército del Pueblo, немесе FARC–EP) әскери құрылымы 1964 жылдың ортасынан кейін, Колумбия армиясы Маркеталиа қаласын басып алғаннан кейін ресми түрде даму басталды. Колумбия армиясы «бандолеризмнің» – қарсыластарды ығыстыру үшін пайда болған халық сот жүйесінің – соңғы қалдықтарын жоюды мақсат еткендерін мәлімдеді. Бұл жүйе Консервативтік және Либералдық партиялар арасындағы билік үшін 10 жылдық күрес кезінде «La Violencia» (Зорлық) кезеңінде қалыптасқан. Оларға Америка Құрама Штаттарының танымал «Америка мектебі» арқылы дамытылған қарсы көтеріліс тактикасы әсер еткен. Бұл, әрине, шаруалардың өзін-өзі қорғау және партизандық күш ретінде, Густаво Рохас Пинилья үкіметінен қашқан, бейбіт қауымдастықта жұмыс істегісі келген адамдардың көзқарасына қайшы келді. Осы шабуылдан кейін шашырап кеткен көтерілісшілер қайта бірігіп, 1966 жылы FARC-ты құрды, осымен ішкі құрылым мен стратегиялық бағыттың негізі қаланды.

Саяси ілім

Ішкі ережелерге сәйкес, FARC-EP әскери күштерінің әрбір мүшесі Колумбияда "әлеуметтік әділдікті" орнату үшін күресуге міндеттенетінін ресми түрде мойындауды ант етуі тиіс. FARC мүшелері бұл мақсатқа жетудің қажетті жолы марксизм мен ленинизм екенін, сонымен қатар Куба революциясы мен Че Гевара идеяларының ықпалымен толықтырылатынын санайды. FARC-EP туының ортасында Колумбия картасының үстінде кітап және екі мылтық бейнеленген, бұл "үйреніп, Колумбия үшін күрес" деген хабарды жеткізеді, идеологиялық білімнің FARC-EP үшін қаншалықты маңызды екенін көрсетеді. Фондағы үш түс – сары, көк және қызыл, Оңтүстік Американың солтүстігіндегі Эквадор, Венесуэла және Колумбия туларында жиі кездеседі. Бұл түстер аймақтың Боливардың Ұлы Колумбиясы кезіндегі ортақ тарихы мен ұлттық ерекшеліктерін білдіреді.

Даму

1949 жылдан 1964 жылға дейін Колумбия тарихының "La Violencia" кезеңінде FARC-тың алғысы – қарсыластарымен және жергілікті Колумбия қауіпсіздік күштерінің мүшелерімен «соққы беріп, қашу» тактикасын қолданатын шағын коммунистік партизандық топ болды. Бұл топ тек Колумбия Коммунистік партиясының өкілдеріне бағынышты болды, партия саяси кадрлармен, жауынгерлермен және аз көлемдегі қаржылық көмекпен қолдау көрсетті. Кезеңнің саяси тұрақсыздығына байланысты, Колумбия үкіметі бастапқыда осы бүлікшілер тобының қызметінен хабарсыз болды. Кезеңнің соңына қарай, топ Толима департаментінің Маркеталия аймағына, жауынгерлердің отбасы мүшелерімен бірге қоныстанды, қару-жарақтарын сақтап, кейде қорғаныс шеңбері құрды. Олар әскери мәселелерді күнделікті шаруалармен үйлестіріп, ұжымдық коммунистік идеалдарға негізделген тәуелсіз елді мекен құруға тырысып, алғашқы «коммуна» құруға ұмтылысты. 1964 жылғы мамырда Колумбия армиясының шабуылынан кейін Маркеталиядағы партизанның көп бөлігі тарап кетті, бірақ жақын арада «Оңтүстік блок» (Bloque Sur) партизандық құрылымына бірікті, олар «соққы беріп, қашу» шабуылдарын қайта бастап, тағы да белсенді ұстанымға көшті. 1966 жылы FARC ресми түрде құрылды, ол алты партизандық фронтқа бөлінген, шамамен 350 мүшеден тұратын, сәл кеңейтілген партизандық ұйым болды. Олар бұрынғыдай операцияларды жалғастырды, сонымен қатар ашық революциялық мақсаттарға көбірек мән берді. Дегенмен, 1970-ші жылдарда FARC өзінің дәстүрлі аймақтарында жасырынып, көзге түспеді, ал 19 сәуір қозғалысы сияқты жаңа партизандық топтар пайда болып, ұлттық деңгейде ықпалын күшейтіп, қалалық аймақтарда белсенділік танытты. 1982 жылғы жетінші партизандық конференция маңызды өзгеріс болды, себебі FARC амбициялы бүлікші армияның қажеттіліктеріне сәйкес құрылымын өзгертті (топтың атына EP, Ejército del Pueblo, яғни «Халық армиясы» деген атау қосылды), жаңа мүшелерді тарту және қаржыландыруды арттыру, сондай-ақ Колумбия мемлекетінің қауіпсіздік күштеріне қарсы күресте халықаралық «соғысшыл мәртебеге» қол жеткізу мақсатында.

Көшбасшылық

Осы оқиғалардан кейін көптеген АҚШ және басқа да әскери сарапшылар FARC-тың Мануэль Маруланда Велезін, тәжірибелі партизан және төрт онжылдық бойы тиімді қолбасшы ретінде, әлемдегі ең қабілетті және қауіпті марксистік партизандық ұйымды басқара алды деп санайды. Маруланданы көбінесе "Sureshot" (Тирофихо) деп атайды, себебі ол көтерілісші болған жылдары қару қолдануда өте шебер болған. Кейбір сарапшылар үшін Маруланданың бейнесіндегі күмәнді жайт – оның білімі шектеулі, себебі оның отбасы және тағы басқалар Колумбияның ауылдық аймағында өскен кезде қиын экономикалық жағдайға тап болды. Ал Жакобо Аренас, FARC-тың басты идеологы ретінде, коммунистік зиялы болғандықтан саяси және идеологиялық білім алған, сондықтан FARC-тың бастапқы деңгейі АҚШ көмегіне үміттене алатын Колумбия армиясымен тиімді күресуге жеткіліксіз екенін түсінген деп есептеледі. Мұндай жағдай 1959 жылғы Куба революциясынан кейін АҚШ Латын Америкасындағы әскери істерді бақылау және басқаруды міндет еткен АҚШ Оңтүстік Командасының қызметі арқылы аймақтағы әскери ықпалын күшейткеніне байланысты мүмкін болды. АҚШ-тың арнайы күштері, мысалы, "Жасыл береттер", Латын Америкасының ормандарындағы қарсы көтеріліс операцияларына арнайы даярланған. Сонымен қатар, аймақтағы көптеген АҚШ әскерлеріне испан тілі де үйретілді. Аренас тұрғысынан алғанда, әлемдегі ең жоғары технологиялық деңгейдегі армияға қарсы тұру міндеті FARC-тың әскери қабілетін арттыруды қажет етті.

Әскери жабдық

1964 жылы FARC әскери науқанының басында олар түрлі қару-жарақтарды қолданды, олардың көпшілігі жеке сатушылардан қолға түсірілген немесе сатып алынған, және бұл жағдай көбінесе сақталды. Бүгінгі күні де FARC-тың бірнеше майдандарында әртүрлі мылтықтар мен оқ атар қарулар бар. 1980-жылдардың соңында FARC кеңінен қолданылатын, ең сенімді қаруы ретінде советтік AK-47 автоматтарына көшті. AK-47 автоматы Вьетнам Республикасы армиясымен және АҚШ армиясымен күрескен Вьетнамдық партизандардың арасында қолданылуымен әлемдік деңгейде танымал. Көптеген партизандардың айтуынша, AK-47 қолдануға оңай, оны суға немесе лайға жасыруға болады, ал тазалағаннан кейін әдетте ешқандай ақаусыз жұмыс істейді (оқ-дәрілердің кептелуі сияқты). АҚШ барлау қызметінің (мысалы, ЦРУ) мәліметінше, FARC–EP Ресей мафиясымен байланысы арқылы Ресейден мыңдаған AK-47 автоматтарын сатып алған. Колумбия және аймақтық билік өкілдері FARC Перу мен Орталық Америкадағы қара нарықтан, сондай-ақ жемқор әскери шенеуніктерден осындай қарудың одан да көп мөлшерін сатып алған болуы мүмкін деп санайды. Осы фактілерге және FARC қосымша AK-47 жеткізушілерін іздеп жатыр деген сенімге негіздеме бола отырып, АҚШ 2004 жылы Венесуэланың Ресейден 100 000 AK-103 автоматын сатып алу туралы жариялаған мәлімдемесіне қарсы шықты, бұл Венесуэла армиясының қару-жарағын жаңарту мақсатында жасалған еді. Венесуэладан келген AK-103 автоматтары көтерілісшілердің қолына тиеді деген болжам расталды, қазіргі уақытта FARC EP диссиденттерінде AK-103 автоматтары бар және олар "Фронт 45" және "Фронт 10 Гвадалупе Сальседо" сияқты осы топтардың видеоларында көрінді. Бұл видеоларда ресейлік PSO оптикалық көзделгіштері және Венесуэла армиясы қолданатын SVD автоматтары да көзге түсті. 1990-жылдардың соңынан бері FARC тұрмыстық газ баллондарынан жасалған қолдан жасалған минометтерді кеңінен пайдаланып келеді. Газ баллонынан жасалған бомбалардың жарылысы әскери деңгейдегі кішкентай артиллериялық оқ-дәрілерге тең келетін күшті жарылыс тудырады және FARC шабуылдары кезінде ауылдық әскери базалардағы, сондай-ақ шағын қалалар мен ауылдардағы Колумбия полициясының бекіністеріне қарсы тиімді болып табылады. Бұл минометтерді жасау технологиясы FARC-қа Уақытша ИРА тарапынан ұсырылған деп есептеледі. Дегенмен, бұл қаруды жақсы дәлдікпен нысанаға алу өте қиын, ол көптеген жанама зиянға және бейбіт тұрғындардың болуы мүмкін зардаптарына әкеледі. Адам құқықтары жөніндегі ұйымдар, Католик шіркеуі және Біріккен Ұлттар Ұйымы FARC-тан осы қаруды қолдануын тоқтатуды бірнеше рет талап етті және оны айыптады. 1996 және 1998 жылдар аралығында FARC Колумбия армиясынан қолға түскен бірнеше 60 мм және 81 мм минометтерді Колумбияның әскери және полиция базаларына шабуыл жасау үшін, сондай-ақ 2000 жылға дейінгі кішкентай операциялар кезінде тиімді пайдаланды. FARC қолданған басқа да жарылғыш құрылғыларға адамдарды өлтіруге арналған миналар және жол жиегіндегі бомбалар (кейде "клаймор миналарына" ұқсас) жатады, олар FARC-тың 2005 жылғы шабуылдары кезінде жиі қолданылды. Осы миналардың қолданылуынан туындаған азаматтық құрбандар да үкіметтік емес ұйымдар мен адам құқықтары жөніндегі ұйымдардың оларды қабылдамауына себеп болды.

Әйелдер ұрыстары

Латын Америкасы көптеген сарапшылар тарапынан әйелдер әлі де айтарлықтай деңгейде кемсітіледі деп саналады. Білім беру саласында білім алу – батыс өркениетіндегі көптеген әйелдердің арманы. Төмен табысты латын американдық әйелдер, мәдени жағынан батыс өркениетінің бір бөлігі болса да, кедейлік пен жұмыссыздықтың салдарынан жоғары білім алу үшін оқуын жалғастыру мүмкіндігіне ие емес. Латын Америкасының кейбір кедей әйелдері бала кезінен бастап өзін және отбасын қамтамасыз ету үшін жезөкшелік және қылмыстық топтар сияқты заңсыз әрекеттерге қатысады. Нәтижесінде, аймақтағы көптеген әйелдер осындай жағдайларға ұшыраған әлеуметтік әділетсіздікке өкініп отыр. Балалардың жезөкшелігі қазіргі уақытта да аймақтағы әлеуметтік мәселе болып табылады. Адам құқықтары жөніндегі көптеген ұйымдар бұл мәселеге латын Америкасының көптеген үкіметтері дұрыс қарамағанын сынға алды. Осыған байланысты бірнеше әйелдер партизандық және көтерілісші топтарға қосылып, өздерін өмір сүруге мәжбүр еткен жағдайды қабылдамайтынын білдірді. Латын Америкасының әйгілі әйел жауынгері FMLN-нің екінші қолбасшысы болды, Эль Сальвадордың командирі Ана Мария. Ол интеллектуалдық әйел болған және аймақтағы революциялық әйелдер арасында нышан ретінде қарастырылды. Ақырында, ол партизан ретінде өмір бойы көптеген құрбандықтарға барғаннан кейін, 1983 жылы 6 сәуірде Никарагуадағы Манагуада өз жолдастарымен қатыгездікпен өлтірілді. FMLN өзінің көшбасшысы Cayetano Carpio-ны қылмысқа жауапты адам деп айыптады, ол өзін-өзі өлтірді. FARC ұйымы әйел жауынгерлерге де орын қалдырады. FARC-тың айтуынша, олар барлық колумбиялық әйелдерді қоғамның әділетсіздігіне қарсы күреске қатысуға шақырады. 1964 жылдың мамыр айында ФАРК-тың көтерілісші топтарының алғашқы құрамында екі ғана әйел жауынгері болды, бірақ қазір кейбір сарапшылар әйелдер ФАРК-тың үштен бірін құрауы мүмкін деп санайды. FARC-тың ішкі ережелері әйелдердің FARC-та еркектермен тең мәртебеде екендігін және әйелдер барлық бөлімшелерде, кішкентай отрядтардан бастап бүкіл майданға дейін қатыса алатынын айтады. Әйелдер әдетте басқа елдерде болғандай, арнайы бөлімшелерге топтастырылмайды және олар барлық әскери операцияларға қатыса алады. FARC-та әйелдер арасында ана болу үшін де орын бар. Олар FARC-тың қарулы күресінде қатысып жүріп, бала таба алады. Алайда, өздерінің қатарынан кеткен көптеген әйелдер аборт жасауға мәжбүр болғанын немесе балаларын қалаларда тастап кеткенін айтады. 2008 жылдың қаңтар айында бұрынғы партизан әйел баласын түсік жасатуға мәжбүр болды және ол өзінің алдындағы барлық әйелдер үшін бірдей ереже екенін айтты. FARC-та әйелдердің рөлі "күрескер де, ана да" формуласымен түйінделеді. Ер жауынгерлерге өздерінің әйел серіктеріне ғашық болуға рұқсат етіледі, егер олар өз міндеттерін жауапкершілікпен орындайтын болса. Алайда, соңғы кездері, жауынгерлердің өз қатарынан кетіп бара жатқаны туралы хабарлар болды, олар ЖИТС-ке шалдыққандары туралы шағымданады, өйткені олар жәндікте шаршап, мақсатсыз өмір сүруде, бұл оларды құлдырау мен көңіл күйіне ұшыратты. Көптеген әйелдер жазаланады, зорланады және өлтіріледі, ал әйелдер арасындағы романтикалық идеялар көптен бері жойылған. Вьетнамдағы темір үшбұрышқа ұқсас жағдайда Колумбияның FARC жартылай тұрақты базалары бар барлық аймақтарында коммунистік отбасылар құрылуы мүмкін. FARC-тың пікірінше, бұл отбасылар елде "жаңа социалистік мәдениетті" тудыруы мүмкін. FARC-та әйелдердің рөлінің өсуі онжылдықтар бойы FARC-тың азаматтық қолдаушыларының өсуін ішінара көрсетеді деп есептеледі. Сыншылар "Скандинавиялық капиталистік қоғамның" дамуына назар аударады, онда FARC-пен байланысты отбасылар қазіргі заманғы қарулы қақтығыстың ортасында қол жеткізілуі мүмкін барлық пайданы жинап алады және бұл жағдай оны тиімді экономикалық кәсіпорынға айналдыратын төмен қарқынды соғыстың жағдайын ұдайы жалғастырады. FARC-тың еркек және әйел азаматтық жақтастары, нақты немесе қиялданған, жарым әскери күресшілердің нысанасы болды (FARC-тың пікірінше, олар ЦРУ-ның ықпалында және қолдауында, сондай-ақ дәстүрлі суық соғыстағы антикоммунизммен), олардың кейбіреулері бүлікшілерге жанашырлық танытатындарға қарсы жасаған қырғын кезінде қатыгез әдістерді қолданды (мысалы, тізбекті аралар). Бұндай қазаға ұшырағандардың жауапкершілігі FARC-тың мойнына тиді, әсіресе Колумбия армиясының хабаршылары немесе "сапо" деп аталатын. Адам құқықтары бұзылғандықтан, FARC соғыстан бас тартқан әйелдерді жазалады. Кейбір майдандарда, қару алып, әскери өмірге дайындалу үшін білім алуын тоқтатқан жетістен жас қыздардың тобы бар.

Құрылысының жалпы көрінісі

Әскери дайындық әлемдегі кез келген әскери ұйым үшін маңызды. 1949 жылдан 1960 жылдардың басына дейін FARC-тың алдын-ала, қазіргі солшыл көтерілісші күштерінің әскери дайындығы физикалық және экономикалық шектеулерге, сондай-ақ Колумбия үкіметінің қауіпсіздік күштерінен туындаған тең емес және шектеулі қауіпке байланысты төмен деңгейде болды. 1964 жылы ЛАСО жоспарының «Маркеталия операциясының» аяқталуы FARC-тың құрылуына әкелді, ол Колумбия әскері мен оның АҚШ-тан қолдау алатын күштерінің өсіп келе жатқан қатеріне қарсы тұру үшін одан жетілдірілген әскери дайындық қажет деп есептеді. 1966 жылдан 1970 жылдардың басына дейін FARC 1966 жылғы конференцияда жасалған жоспарларға сәйкес ресми әскери дайындықты іске қоса бастады, онда болашақ мақсаттарға жету үшін қажетті нұсқаулар мен жоспарлар белгіленді. Осы кезеңде FARC-тың көптеген ұсақ шабуылдарының мақсаты әртүрлі елдерде жасалған әскери техниканы қолға түсіру болды. Кейіннен FARC біртіндеп жаңа қару-жарақ пен жабдықтарға, мысалы, ресейлік AK-47 автоматтарына бейімделіп, соңында озық байланыс технологияларын да алды, бұл жүйелер партизандық топтардың арасында координацияны қамтамасыз ету үшін соғыста өте пайдалы болды. Он жылдық соғыс тәжірибесінен кейін, FARC өзінің болашақ операциялары үшін одан да күрделі әскери жоспарды жасау үшін тағы бір конференция өткізуге мұқтаж болды. Конференция 1970 жылдардың соңында Мануэль Маруланда мен Жакобо Аренастың басшылығымен өтті, олар сол кезде FARC-тың негізгі басшылары еді. 1970 жылдардағы FARC туралы тарихи мәліметтерге сәйкес, олар КСРО, Куба сияқты социалистік елдердегідей, сондай-ақ АҚШ пен Ұлыбритания сияқты қарсыластары қолданғандай әскери академия құруға шешім қабылдады. FARC жаудың күшейіп келе жатқан қатерінен туындаған қиындықтарды анықтады және озық әскери дайындық саясатын ұстана отырып, жаңа бағытқа қадам басуға шешім қабылдады. FARC оқу құрылымын дәстүрлі әскери ұйымдармен тікелей салыстыруға келмейтіндей етіп, мүлдем басқаша құрды, өйткені оқудың әр деңгейі нақты соғыс жағдайындағы тәжірибемен аяқталуы керек еді, содан кейін ғана келесі деңгейге көтерілуге болады.

Жаяу әскерді даярлау

Өзінің әскери мақсаттарына жету үшін FARC, өздерінің партизандық күштерінің шектеулі күшін толықтыру үшін, АҚШ арнайы күштерімен оқытылған Колумбия армиясының қарсы партизандық бөлімшелеріне ұқсас қабілетке ие жауынгерлерді даярлауы керек деп есептеді. Жаңадан қабылдаған партизандар екі айлық негізгі әскери оқу бағдарламасын өтуге міндетті болды, ол дене шынықтыру (PT) бағдарламаларынан өзгеше болды. Негізгі оқуға атыс қаруын тану, олардың нақты үлгілерімен және физикалық принциптерімен танысу кірді, мысалы, ресейлік AK-47 және АҚШ M16 автоматтары, сондай-ақ минометтер және қарапайым байланыс жүйелері. Дене шынықтыру бағдарламалары негізгі оқу кестесінен бөлек болды, себебі олар партизанның күнделікті өміріне енгізілді: тауға шығу, жүк көтеріп жүру, әскери орларды қазу, бекініс салу және кейде өзендер мен көлдер сияқты табиғи су қоймаларында жүзу. Футбол ойнау – барлық ер және әйел партизандарға қол жетімді болған тағы бір мүмкіндік, ол оларға психологиялық сергітуге көмектесті. FARC барлық партизан командирлеріне, жаңа оқыған партизандарды бірден майданға жібермеуді, оларды тек негізгі оқудан кейін тылға орналастыруды кеңес берді. Жаңадан қабылдаған партизандарды негізгі оқудан өткізгеннен кейін, партизан командирлері әскери оқытушылар ретінде тағайындалған партизандардың бағалаулары мен нәтижелері туралы ақпарат алмасуы керек. Кейіннен, жақсы көрсеткен партизандар үшін олар тағы бір, жоғары деңгейдегі оқу курсын ұйымдастырды. Оқудың екінші кезеңі элиталық күштерге жақын деңгейде деп саналып, әскери шерулер ұйымдастыру және қару-жарақ беру де қамтылды. Осы оқудан және шерулерден кейін FARC өз мүшелеріне «Колумбияның революционері» атағын берді, соның ішінде топтың мақсаттары мен идеалдары үшін, Колумбия үшін өмірінің соңына дейін күресуге ант беру міндеттемесін қабылдады.

Әскери барлау бөлімшелері

АҚШ және Колумбия әскерлерінің күшейіп келе жатқан қауіп-қатері, FARC-тің пікірінше, әскери барлау бөлімшелерін құру қажеттілігін тудырды. FARC-тің көзқарасы бойынша, осы типтегі бөлімшелердің тиімділігі Колумбия армиясының түрлі шабуылдық операцияларына қарсы тұру үшін маңызды деп есептелді, соның ішінде АҚШ көмегімен жүзеге асырылған 2004 жылғы «Патриота» жоспары, ол 1964 жылғы «Маркеталия операциясымен» салыстыруға болатын жағдай деп саналды. FARC-EP-тің шығыс және оңтүстік топтарының күшін сақтауы, 18 мыңдық Колумбия армиясының күштеріне, UH-60 Black Hawk тікұшақтарымен бірге қарсы тұрғанда, осы әскери барлау бөлімшелерінің жұмысына байланысты болды деуге болады. Әскери барлау бөлімшелерінің мүшелерін оқыту қиын, себебі олардың қазіргі заманғы соғыстың қажетті аспектілеріне бейімделуіне уақыт керек. 1982 жылы FARC-тың осы барлаушыларды даярлайтын мектебі құрылғаннан кейін, олардың басты міндеті – барлау операцияларына қатысу, партизандар мен олардың дереккөздерінен мәліметтер жинау, осы мәліметтерді тактикалық және стратегиялық әскери жоспарларды жасау үшін пайдалану болды. Барлық партизандарға барлау бойынша негізгі оқыту оқудың екінші кезеңінде беріледі. Әскери барлау бөлімшелерінің міндеттері тек мәліметтер жинаумен ғана шектелмейді, сонымен қатар АҚШ-тың әскери оқытуы, стратегиялық жоспарлары және Колумбиядағы соғыстың көптеген әскери аспектілері туралы хабардар болуды қамтиды. FARC оперативтік қызметкерлері, әдетте, осы бөлімшелерге қатысып, әскери ғылымды зерттеуге бейім зиялы адамдар болып табылады, сондай-ақ олардың міндеттерінің бірі – партизандық топқа жаңа қару-жарақ енгізу болып табылады. FARC-тың белгілі бір шендегі командирлеріне жүйелі түрде берілетін оқытуда соғыста пайдалы жаңа стратегиялар мен қару-жарақтар туралы ақпарат беріледі. Бұл бөлімшелер елден тыс жерде де маңызды рөл атқарады, себебі FARC-тың қару-жарақ контрабандасының көп бөлігі олардың жұмысы арқылы жүзеге асырылады. ЦРУ FARC-тың әскери барлау бөлімшелерінің және дипломатиялық корпусының жұмысы туралы хабардар, сондықтан Латын Америкасы мен АҚШ-тағы барлау желісін Колумбиядан тыс сапарлайтын оперативтік қызметкерлерді ұстауға бағытталған әрекеттерде пайдаланады. FARC мәлімдемесіне сәйкес, Родриго Гранданың Венесуэлада ұсталуы және Симон Тринидад сияқты басқа да оперативтік қызметкерлердің Эквадорда ұсталуына ЦРУ-ның қатысы болуы мүмкін.

Шығыс блогы

9350 мүшеге дейін. Лақап аты: Germán Briceño Suárez, "Granobles" Noé Suárez Rojas Хорхе Брисеño Suárez, "Mono Jojoy" Виктор Хулио Суарес Рохас 2010 жылдың 23 қыркүйегінде қаза болды. Карлос Антонио Лозада Луис Антонио Лозада Галло Романья Генри Кастелланос Гарсон.

Батыс блок

4800 мүшеге дейін. Лақап аты: Пабло Кататумбо Хорхе Торрес Виктория Густаво Лопес Гомес, "Пачо" Миллер Мунар Мунар Марко Аурелио Буендия Луис Альфонсо Гевара Альварес 2003 жылы қайтыс болды.

Оңтүстік блок

2900 мүшеге дейін. Лақап аты Фабиан Рамирес Хосе Бенито Кабрера Куэвас Жоакин Гомес, "Усуриага" Милтон де Хесус Тонсел Редондо Сония Омайра Рохас Кабрера 2004 жылы тұтқындалып, экстрадицияланды.