Кіріспе
Колумбиялық саясаткер және сыбайлас жемқорлыққа қарсы белсенді Ингрид Бетанкур Пулесио (іңгрі́д βетаңˈкуɾ; 25 желтоқсан 1961 жылы туған) – Колумбияның саясаткері, бұрынғы сенатор және сыбайлас жемқорлыққа қарсы белсенді, әсіресе саяси сыбайлас жемқорлыққа қарсы күрескен. Бетанкур 2002 жылғы 23 ақпанда Колумбия президентігіне жасыл кандидат ретінде сайлау науқаны жүргізіп жатқанда Колумбияның Революциялық Қарулы Күштері (FARC) тарапынан ұрланды және 2008 жылғы 2 шілдеде алты жарым жылдан кейін Колумбия қауіпсіздік күштері тарапынан құтқарылды. "Жаке" операциясы деп аталған құтқару операциясы Бетанкурмен бірге 14 басқа да тұтқынды (үш АҚШ азаматы және 11 колумбиялық полиция және әскер қызметкері) босатып алды. Ол "Танатос" әскери операциясы басталғаннан кейін және үкімет бұл аймақты партизандардан бос деп жариялағаннан кейін бұрынғы "даулы аймақта" науқан жүргізуді шешкен. Оның ұрлануы бүкіл әлемде, әсіресе Францияда кеңінен жарияланды, себебі ол бұрын француз дипломатымен некеде тұрғандықтан Франция азаматтығына ие болған. Босатылғаннан кейін, оның бұрынғы тұтқындарындағы кейбіреулері оны "басқаруға ұмтылған" және "манипулятор" деп сипаттады, ал басқалары оны "қамқор" және "батыл" деп атады. Олардың бірі (Луис Эладио Перес) Бетанкур өзінің өмірін сақтап қалғанын мәлімдеді. 2022 жылғы 18 қаңтарда ол 2022 жылғы Колумбия президенттік сайлауына қатысатынын жариялады, онда ол жетінші орынды иеленді.
Íngrid Betancourt Pulecio (ˈiŋɡɾið βetaŋˈkuɾ; born 25 December 1961) is a Colombian politician, former senator and anti corruption activist, especially opposing political corruption. Betancourt was kidnapped by the Revolutionary Armed Forces of Colombia (FARC) on 23 February 2002 while campaigning for the Colombian presidency as a Green candidate, and was rescued by Colombian security forces six and a half years later on 2 July 2008. The rescue operation, dubbed Operation Jaque, rescued Betancourt along with 14 other hostages (three United States citizens, and 11 Colombian policemen and soldiers). She had decided to campaign in the former "zone of dissention", after the military operation "Tanatos" was launched, and after the zone was declared free of guerrillas by the government. Her kidnapping received worldwide coverage, particularly in France, where she also held citizenship due to her prior marriage to a French diplomat. After her release, she was portrayed by some of her fellow captives as "controlling and manipulative"; others described her as "caring" and "courageous". One of them (Luis Eladio Pérez) claims Betancourt saved his life. On 18 January 2022, she announced her candidacy for the 2022 Colombian presidential election in which she finished seventh.
Өмірбаян
Бетанкур Колумбияның Богота қаласында дүниеге келген. Оның анасы, Жоланда Пулесио, тастап кеткен балаларды бағып-қағумен танымал бұрынғы сұлулық патшайымы, Конгресте қызмет етті. Франциядағы жеке мектепте, Англиядағы интернатта және Боготадағы Liceo Francés-те оқығаннан кейін Бетанкур Париждегі Саяси саясаттану институтында (әдетте Sciences Po деп аталады) білім алды. 2017 жылдың сәуір айына дейін Оксфордтағы Харрис Манчестер колледжінде теология бойынша докторантурада оқыды. Бетанкур 1983 жылы француз азаматы Фабрис Делойге үйленді, олардың екі баласы болды: Мелани (1985 жылы туған) және Лоренцо (1988 жылы туған). Ол неке арқылы француз азаматы атанды. Бетанкур 1997 жылы колумбиялық жарнама шебері Хуан Карлос Лекомппен үйленді. Олардың некесі 2008 жылы құтқарылғаннан кейін көп ұзамай аяқталды.
After attending private school in France, a boarding school in England, and the Liceo Francés in Bogotá, Betancourt attended the Institut d'Études Politiques de Paris (commonly known as Sciences Po). As of April 2017, she was a doctoral student in theology at Harris Manchester College, Oxford. Betancourt married French citizen Fabrice Delloye in 1983, and they had two children, Mélanie (born 1985) and Lorenzo (born 1988). Through her marriage she became a French citizen. Betancourt married Colombian advertising executive Juan Carlos Lecompte in 1997. Their marriage ended soon after her 2008 rescue.
Саяси мансап
1989 жылы Колумбия президенттігіне кандидат, есірткі саудасына қарсы бағдарламамен шыққан Луис Карлос Галан қанымен өлтірілді. Бетанкурдың анасы Галанды қолдаған адам болды, және ол оққа ұшқан сәтте тікелей оның артында тұрды. Осы оқиға Бетанкурды 1989 жылы Колумбияға қайта оралуға түрткі болды. Оның алғашқы сайлау кампаниясы шаршайып, «Адамдар өздерін ЖИТС-тен қорғайтындай, сыбайлас жемқорлықтан да қорғасын» деген ұранмен таратылды. Ол, көбінесе жастар мен әйелдерден құралған, «ой-пікір білдірушілердің» қолдауын алды.
Өкілдер палатасына сайлау, 1994 жыл
Бетанкур 1994 жылы барлық есептерге қайшы сайлауда Өкілдер палатасына сайланды. Өкілеттік мерзімінде ол президент Эрнесто Сампердің басшылығын сынады, оған Кали есірткі картелінен сайлау науқаны үшін қаржы алғаны үшін 8000 процесі деген жемқорлыққа қатысы бар деп айып тағылды. 1997 жылы Бетанкур дәстүрлі консервативті және либералды партияларға балама ретінде «Жасыл Оксиген» партиясын құрды.
1998 жылы Колумбияның сенаторы болып сайланды
Бетанкур 1998 жылғы сайлауда сенаторлыққа кандидат болды, және ол алған дауыс саны сенаторлық сайлаудағы барлық кандидаттардың арасында ең көп болды. Қызмет еткен кезінде, өміріне қауіп төнуіне байланысты балаларын Жаңа Зеландияға жіберді, онда олар әкесімен бірге тұрды. 2002 жылы президенттік науқаны аясында Бетанкур демилитаризацияланған аймақтағы (DMZ) Сан-Висенте-дель-Кагуан қаласына сапар шешіп, "Жасыл оттегі" партиясының мүшесі, қала әкіміне қолдау көрсетті. FARC-пен бейбіт процесі күйреп, DMZ таратылды, ал Пастрана аймақты қайтару үшін "Операция Танатос" операциясын бастады. Бетанкур баруға шешім қабылдаған кезде, Колумбия армиясы FARC жасақтарын ығыстыру мақсатымен аймаққа орналастырылған еді. Президент Пастрана оларға 48 сағат ішінде аумақтан кетуді бұйырған, бірақ мерзім өтіп кеткен. Үш жылдан астам келіссөздерден кейін бейбіт келіссөздер тоқтап қалды. Бастапқыда FARC келіссөздер кезеңінде бітімге келіспеді, сондай-ақ бейбіт келіссөздерді халықаралық қауымдастықтың түрлі өкілдері қадағалауына да келіспеді. DMZ "бейбітшілік зертханасы" деп жарияланғанымен, шындығында FARC адамдарды ұрлау, әскери шабуылдар жасау, қару-жарақ сатып алу және тіпті есірткі трафигі үшін жолдар мен аэродромдар салуды жалғастырды. Сынаушылар DMZ-ді FARC-тың өз заңын орнатып, үкіметтік күштермен тікелей қақтығыстан аулақтау үшін, DMZ-ден тыс жерлерде әскери шабуылдар мен террористік актілер жасап, кейін қайта шегініп, қауіпсіз баспанаға айналдырды деп есептеді. Осы кезеңде елдің әртүрлі қалалары мен ауылдық аймақтарында жүздеген бейбіт тұрғындар ұрланды. Олар кейін DMZ-ға жеткізіліп, түрмеге қамалды. Олардың көпшілігі экономикалық қорқыту мақсатымен, ал кейбіреулері "саяси себептермен" ұрланды. 2001 жылдың соңына қарай Колумбия үкіметі мен қоғамдық пікір (әртүрлі сауалнамалар бойынша) жағдайға қатысты наразылық білдіріп, үмітін жоғалтты. 2002 жылдың ақпан айында FARC мүшелері Флоренциядан Боготаға ұшып бара жатқан турбовинттік ұшақты әуеде ұрлап, Неива қаласының жанындағы тас жолға қондырды, содан кейін Колумбия конгресінің бір мүшесі ұрланды. Осыдан кейін президент Андрес Пастрана FARC-пен келіссөздерді тоқтатты және DMZ-ді жойды, FARC келісім шарттарын бұзды және DMZ-ді әскери және логистикалық қуатын арттыру үшін пайдаланды деп мәлімдеді. Телевизия арқылы жасаған мәлімдемесінде президент үкіметтің DMZ-ді қайтару ниетін білдіріп, әскери операцияның түн ортасында басталатынын хабарлады. Сондай-ақ ол FARC-ты әлі де DMZ-де тұрып жатқан бейбіт азаматтардың өмірі мен қауіпсіздігін сақтауға шақырды.
Өмірбаян
Колумбия президенті Э. Самперге қарсы өткен импичмент процесіндегі тәжірибесінен кейін Бетанкур 2001 жылғы наурыз айында француз тілінде "La rage au cœur" атты естеліктерін жариялады, ал 2002 жылы ағылшын тілінде "Өлім бізді айырғанша: Колумбияны қайтару жолындағы күресім" деген атпен шығарды.
Ұшып кету
Саяси лауазымға үміткерлердің көпшілігі бұрынғы ДМЗ-ға сапар жасады. Бетанкур сапары туралы хабарлағанда, үкімет оны Флоренциядан Сан-Висенте-дель-Кагуанға дейін сүйемелдеуге уәде берді. Флоренция әуежайына қонғаннан кейін, оған Сан-Висенте-дель-Кагуанға әскери тікұшақпен жеткізілу ұсынылды. Бірақ бұл ұсыныс кейіннен қайтарылып алынды, сонымен бірге оның күзетшілеріне миссияны тоқтату туралы бұйрық берілді. Президент Пастрана және басқа да шенеуніктер тікұшақпен саяхаттау ұсынысынан бас тартқандарын, себебі бұл Бетанкурдың жеке саяси мүдделеріне мемлекеттік ресурстарды жұмсаумен тең екенін түсіндірді. Бетанкур конституциялық талаптарға сәйкес, үкімет президенттікке үміткер кез келген колумбиялықты, оның өзі де соның ішінде, қорғауға міндетті екенін мәлімдеді. DMZ-ге бағытталған әскери тікұшаққа отырудан бас тарғаннан кейін, Бетанкур бастапқы жоспарға оралып, 2002 жылғы сайлауда өзінің сайлау штабының жетекшісі, кейін вице-президенттікке кандидат атанған Клара Рохас және бірнеше саяси кеңесшілерімен бірге құрлық жолымен саяхаттауды жөн көрді. 2002 жылдың 23 ақпанында Бетанкур бұрынғы ДМЗ-ға кірер алдындағы соңғы әскери бекетте тоқтатылды. Әскери қызметкерлер оның көлігін тоқтатуға талап еткендерін, ал Бетанкур олардың ескертулерін назарға алмағандықтан саяхатын жалғастырғанын хабарлады. Бұл мәлімдемелерді машинаның жүргізушісі Адаир Лампреаның куәлігі жоққа шығарады. Оның сөзіне қарағанда, жол қозғалысы қалыпты болған, әскерилер жеке куәліктерін сұраған, бірақ тоқтатуға тырыспаған. Бұл фактіні FARC-тың Бетанкурды ұрлаған бекетінде басқа да көліктердің тоқтатылғаны растайды, олардың ішінде Қызыл Кресттің жол тасымалы мен автобус та болды, бұл қалыпты қозғалыс еді. Бетанкурды ұрлаған Нолберто Юни Вега (ұсталғаннан кейін) оның FARC бекетінде болғанын және сол жерде ұрланғанын айтты. Қорғаншының сөзіне сенсек, ұрлық алдын ала жоспарланбаған. Ұрланғанына қарамастан, Бетанкур президенттік сайлау бюллетенінде тіркелді, ал оның күйеуі оның үгіт науқанын жалғастыруға уәде берді. Ол дауыс берушілердің 1 пайызынан да аз дауыс алды. NPR радиосына берген сұхбатында Бетанкур үкімет бастапқыда оны ұшыруға уәде бергенін, бірақ кейіннен уәдесінен бас тартып, ұшағы мен күзетшілерін алып қойғанын мәлімдеді. Сондай-ақ, оған жолмен саяхаттаудың қауіпті екені туралы ескерілмегенін, бекеттерде ешқандай ескертусіз немесе тоқтатуға тырыспай жібергенін және үкімет оны жолмен саяхаттауға ынталандырғанын айтты.
Урибедің бастапқы саясаты
Пастрана келіссөздерінен бері, шектеулі түрде алмасулар болған кезде, FARC тұтқындарды алмасу механизмін ресми түрде бекітуді талап етіп келеді. Бұл механизм FARC-тың «саяси тұтқындар» деп атап кеткен, шамамен 500 тұтқын партизанды босатуды қамтиды. FARC үшін, олардың қалған тұтқындары, яғни, ақша талап ету мақсатында ұсталғандар, саны кем дегенде мың адамды құрайды, мұндай алмасуға жатпайды. Жаңадан сайланған Урибе әкімшілігі, атысты тоқтату шарты болмаса, осы топпен келіссөздер жүргізуден бас тартты, орнына құтқару операцияларын ұйымдастырды. Мұндай операциялардың көпшілігі қалалық жерлерде полицияның GAULA бөлімшесімен жүргізілгенде сәтті аяқталды, бірақ ресми статистика мен басты жаңалықтарға сәйкес, FARC тұтқындарының көп бөлігі таулы және орманды аймақтарда сақталады. Бетанкурдың және FARC-тың көптеген тұтқындарының туыстары, кез келген құтқару операциясына қарсы болды, әсіресе 2003 жылы бейбітшілік шеруі кезінде FARC-тың Антиокия облысының губернаторы Гильермо Гавирияны, оның бейбітшілік жөніндегі кеңесшісі мен бірнеше әскерінен ұрлағаннан кейін. Губернатор мен оның серіктері FARC-тың соғысшылары тарапынан жақыннан атылып өлтірілді, себебі үкімет джунглиге құтқару миссиясын жіберген, бірақ партизандар олардың аймақта екенін білген соң, бұл әрекет сәтсіз аяқталды.
2002 жыл
Бетанкурдың ұрлануынан кейін бір күн өткен соң, Арманд Бургуеттің жетекшілігімен бірнеше үкіметтік емес ұйымдар (ҮЕҰ) Еуропалық Одақта және әлемнің түкпір-түкпірінде Ингрид Бетанкурды босату мақсатында қауымдастық немесе комитет құру үшін бірікті. Комитет бастапқыда 39 елден 280-ге жуық белсендіден тұрды. Оның ұрлануынан кейін бір ай өткен соң, әкесі Габриэль жүрек және тыныс алу проблемаларынан көз жұмды.
2003 жыл
2003 жылдың шілдесінде "14 шілде" операциясы басталды, ол Бетанкурды босатуға сәтсіз аяқталды және француз үкіметі үшін үлкен дау тудырды. 2003 жылдың тамызында FARC Бетанкурдың бейнежазбасын жариялады.
2007 жыл
2007 жылдың мамыр айында тұтқынға алынған Колумбия Ұлттық полициясының кіші лейтенанты Джон Франк Пинчао FARC тұтқынынан қашып, Бетанкурдың өзі тұтқынға алынған лагерьде сақталып тұрғанын мәлімдеді. 18 мамырда президент Альваро Урибе Бетанкур мен басқа да саяси тұлғаларды әскери күшпен құтқару жөніндегі бұйрығын қайталады. Мамыр айының ортасында қызметке кіріскеннен кейін Франция президенті Николя Саркози Урибеден Бетанкурға айырбас ретінде FARC-тың «канцлері» Родриго Гранданы босатуды сұрады. 4 маусымда FARC-тың 30 мүшесі Бетанкур және басқаларды босату ниетімен үкімет тарапынан ізгілікпен босатылды. Бірақ бұл оның бостандыққа шығуына әкелмеді. 26 шілдеде Бетанкурдың қызы Мелани Делойе екі француз дипломатының оның тірі екенін растай алмағанын хабарлады, бұл туралы EFE агенттігі мәлімдеді. Президент Саркози бұл ақпаратты баспасөз құралдарына жеткізді. Алайда, бұрынғы тұтқын Пинчао Бетанкурдың тірі екенін және олар екеуі ұсталған FARC лагерінен бірнеше рет қашуға тырысқанын, бірақ қайта ұсталып, «қатаң жазаланғанын» қайталады. 2007 жылдың тамызында АҚШ-та саяси пана сұраған венесуэлалық журналист Патрисия Полео Бетанкурдың Венесуэлада ұсталып тұрғанын және оның босатылуына жақын екенін мәлімдеді. Колумбия үкіметі сыртқы істер министрі Фернандо Араухо арқылы бұл ақпаратқа күмән білдірді. Полео сондай-ақ Жақ Ширак үкіметінің қару сатудан бас тартқаннан кейін Франциямен қарым-қатынасты жақсарту үшін Уго Чавестің осы жағдайды пайдаланғаны үшін сынады. Полеоның мәлімдемесінен кейін бірнеше күн өткен соң президент Чавес FARC пен үкімет арасында келіссөздер жүргізуге және ұсталғандарды босатуға өз көмегін ұсынды, бірақ Бетанкурдың қайда екенін білмейтінін мәлімдеді. 2007 жылдың 11 қарашасында Чавес француз газеті Le Figaro-ға 20 қарашадағы кездесуден бұрын Саркозиге Бетанкурдың тірі екенін дәлелдей алатынына үміттенетінін айтты, ал 18 қарашада Чавес француз баспасөзіне FARC басшысының оған Бетанкурдың әлі де тірі екенін айтқандығын хабарлады. 30 қарашада Колумбия үкіметі Боготада FARC-тың қалалық желілерінің үш мүшесін ұстағанын жариялады, олар FARC-тың құрсауындағы адамдардың видеолары мен хаттарын алып келді, соның ішінде Бетанкурдың да. Видеода Бетанкур джунглиде орындықта отырып, төмен қарап тұр. Ол «өте әлсіз көрінді».
2008 жыл
2008 жылы Чавес Колумбия үкіметінің алғашқы рұқсатымен және Халықаралық Қызыл Кресттің қатысуымен FARC-тың босату туралы хабарлаған бірнеше азаматтық кешіккендерді алу мақсатында гуманитарлық операция ұйымдастырды. Бірінші операция нәтижесінде Клара Рохас және Консуэло Гонсалес босатылды. Рохастың тұтқында туған ұлы Эммануэль президент Урибедің таң қалдырарлық мәлімдемесінен кейін бұрын босатылған еді. 27 ақпанда екінші операция өткізіліп, Колумбия Конгресінің төрт бұрынғы мүшесі босатылды. Босатылған кешіккендер Бетанкурдың денсаулығына қатты алаңдады. Бірі оны "денесі мен рухы шаршаған" деп сипаттады. [ ] Ингридке өте жаман қарады, олар оған ашуларын төкті, оны адамдық емес жағдайларда тіреп қойды. Тағы біреуі оның гепатит B бар екенін және "өлімі жақын" екенін айтты. Николя Саркози қажет болған жағдайда оның босатылуын жеке қолдау үшін бармаққа дайын екенін мәлімдеді. 27 наурызда Колумбия үкіметі Урибенің қолдауымен Бетанкурды босату үшін жүздеген партизандарды босатуды ұсынды. 31 наурызда Колумбияның "Каракол" телеарнасы Бетанкурдың дәрі-дәрмек қабылдауын және тамақтануын тоқтатқанын бірнеше дереккөздерден келтірді. Оған қан құю қажет екені айтылды. 2 сәуірде Бетанкурдың ұлы Лоренцо Делойе FARC-қа және президент Урибеге оның өлімін болдырмау үшін босатуға көмектесуді сұрады. Ол оны тірі ұстау үшін қан құю қажеттігін айтып, әйтпесе бірнеше сағат ішінде қайтыс болуы мүмкін екенін мәлімдеді. 3 сәуірде елші Колумбияға Бетанкурмен және көп жылдар бойы джунглиде тұтқында болғаннан кейін ауырған көптеген кешіккендермен байланыс орнатуға бағытталды. Екі күннен кейін елші, дәрігерді қоса алғанда, FARC-тан жауап алмады, бірақ француз үкіметінен күтуге бұйрық алды. Елші келгеннен кейін бес күн өткен соң, FARC Боливарлық баспасөз агенттігінің сайтында миссияның кешіккендерге кіруіне тыйым салынғанын хабарлайтын баспасөз хабарламасын жариялады, себебі "француздық медициналық миссия орынды емес және келісімнің нәтижесі емес". FARC бас тартқаннан кейін француз үкіметі гуманитарлық миссияны тоқтатты және сыртқы істер министрі Бернар Кушнер аймаққа сапар шешетінін мәлімдеді. 2 шілдеде жаңалықтар Бетанкур мен үш американдық кешіккеннің табылып, құтқарылғанын хабарлады (төмендегі құтқару туралы қараңыз). Барлығы 15 кешіккен босатылды, оның ішінде 11 колумбиялық сарбаз. Ұлттық қорғаныс министрі Хуан Мануэль Сантос бұрынғы кешіккендердің денсаулығының жақсы екенін айтты, бірақ Бетанкур тұтқында болған кезде оған қинаулар жасалғанын мәлімдеді.
Құтқару
2 шілдеде 2008 жылы Қорғаныс министрі Хуан Мануэль Сантос Бетанкур мен тағы 14 тұтқынның құтқарылғанын жариялау үшін баспасөз мәслихатын өткізді. Сантостың сөзіне сәйкес, оларды босатуға әкелген операцияға "Jaque" (шахматтағы "шах" сөзімен тең, яғни "мат") деген кодовое атау берілген. Операцияға Колумбия әскери барлау қызметінің қызметкерлері қатысқан, олар жергілікті FARC жасақтары мен FARC штаб-пәтеріне еніп кірген. Тұтқындарды ұстап тұрған FARC мүшелері бас штабтан келген өтініш бойынша тұтқындарды жинап, FARC басшысы Альфонсо Каноға апару үшін жинаған. Бірақ оларды FARC мүшелерінің киімдерін киген үкімет өкілдері Сан-Хосе-дель-Гуавиарге ұшақпен жеткізді. Құтқару операциясы кезінде ешкім зардап шекпеді. Азат етілгендердің арасында американдық Northrop Grumman компаниясының үш мердігері – Марк Гонсалвес, Кит Стенселл және Томас Хауэс болды. Колумбия әскери агенттері айлар бойы FARC қатарына еніп, олардың сеніміне кіріп, басшылық кеңеске қосылды. Басқа агенттерге тұтқындарды күзету тапсырылды. Топ ішіндегі өкілеттіктерін пайдаланып, агенттер тұтқындарды үш түрлі жерден бір орталыққа көшіруге бұйрық берді. Осы жерден тұтқындар, агенттер және шамамен 60 FARC мүшесі 145 шақырымдық (90 миль) жолды жартас арасынан өтіп, бір жерге жетті. Агенттер FARC мүшелеріне "халықаралық миссия" тұтқындарды тексеруге келеді деп айтқан. Көп ұзамай, белгісіз ақ тікұшақ қонды, ал FARC мүшелері кейпіндегі Колумбия қауіпсіздік күштері тікұшақтан секірді. Олар FARC мүшелеріне тұтқындарды "халықаралық миссиямен" кездесуге апарып жатырмыз деді. Барлық тұтқындар қолдарына кісен салынды және екі FARC күзетшісімен бірге тікұшаққа отырғызылды. Тікұшақ көтерілгеннен кейін күзетшілердің қаруы алынып, олар бағынышқа алынды. Бетанкурдың сөзіне қарағанда, тікұшақ экипажының бірі 15 тұтқынға бұрылып: "Біз ұлттық армиямыз. Енді сіздер бостандықтасыз!" деді. Құтқарушылар іздеу технологиясын пайдаланып, мақсатына дәл бағытталды.
Саяси салдарлар
Бостандыққа шыққан Бетанкурт Колумбия қарулы күштеріне және президент Альваро Урибеге алғыс айтты, сондай-ақ Урибедің үшінші президенттік мерзіміне қолдау білдірді. Ол көрші елдердің президенттері Уго Чавесті (Венесуэла) және Рафаэль Корреаны (Эквадор) Колумбияға көмектесуге және өз еліндегі саяси өзгерістерді демократиялық жолмен ілгерілетуге шақырды. Ол өзін әлі де орманда тұтқында қалғандарға көмектесуге арнамақ екенін мәлімдеді. Кейбір сарапшылар Бетанкурдың босатылуы саяси жағдайдың күрт өзгеруіне әкелді деп санайды. Францияға оралғаннан кейін француз радиосына берген сұхбатында Бетанкур Урибедің қауіпсіздік саясатының табысқа жеткенін мойындады, бірақ оның көзқарасынан алшақтады. Ол "сөздіктерді өзгерту қажет" деді, сондай-ақ "біз қарсы тарап туралы қалай сөйлейміз, бұл өте маңызды" деп түсіндірді. 2010 жылы Каракаста өткен кездесуде ол президент Уго Чавесқа "көптеген колумбиялық тұтқындардың бостандығын қалпына келтіруге көмектескені үшін" алғыс айтты.
Қайта кездесу және мереке
Саркози француз әуе күштері ұшағын Бетанкурдың балаларымен, оның әпкесі Астрид пен оның отбасымен және сыртқы істер министрі Бернар Кушнермен бірге, көз жасты қайта қауыштыру үшін жіберді. Әкесінің қабіріне құрмет көрсеткеннен кейін ол отбасымен ұшаққа мініп Францияға ұшты, онда оны Саркози мен бірінші ханым Карла Бруни Саркози қарсы алды. Ол сөз сөйлеп, әлемді оны ұмытпауға және қалған тұтқындарды босатуға шақырды. Ол бірнеше күн ауруханада жатты. 9 шілдеде Чили президенті Мишель Бачелет Бетанкурды Нобель сыйлығына ұсынуға ниеттеніп отырғанын мәлімдеді. Николя Саркози Бастилия күні тойында оған "Құрмет легионы" орденін табыстайтынын хабарлады. 20 шілдеде Бетанкур әнші Хуанеспен бірге Париждегі Трокадеро алаңында Колумбияның тәуелсіздік күнін тойлауға және FARC-ты барлық тұтқындарды босатуға шақыруға қатысты. Ол Альфонсо Каноға тікелей сөйлеп: "Осы Колумбияны көріңіз, президент Урибе созған қолды көріңіз және қантөгісті тоқтату уақыты келді. Қаруды тастап, оны гүлге ауыстыру, оларды төзімділік пен құрметпен алмастыру уақыты келді. Біз бауырласпыз, сондықтан әлемде де, Колумбияда да бірге өмір сүрудің жолын табамыз" деді.
See this Colombia, see the extended hand of President Uribe, and understand that it is time to stop the bloodshed. It is time to drop those weapons and change them for roses, substitute them with tolerance, respect, and as brothers that we are, find a way so that we can all live together in the world, live together in Colombia."
Төлем туралы мәлімдемелер
2008 жылдың 4 шілдесінде Швейцарияның Романди радиосы атаулы "сенімді көздердің" мәлімдемесіне сәйкес, құтқару операциясы АҚШ-тың 20 миллион доллар төлегеннен кейін жүзеге асты. "Le Monde" басылымының хабарлауынша, Франция Сыртқы істер министрлігі Франция тарапынан ешқандай сыйақы төленгенін жоққа шығарды. "Radio Suisse Romande" радиосының авторы Фредерик Блассел Колумбияның W радиосына берген сұхбатында, оның деректеріне қарағанда, босату туралы келіссөздер тікелей FARC-пен емес, операция кезінде ұсталған екі партизанның бірі – Сесар есімді адаммен жүргізілген. Бласселдің сөзінше, Испания, Франция және Швейцария осы екі бүлікшіге жаңа жеке бастық мәртебе беруі мүмкін. Қорғаныс министрі Хуан Мануэль Сантос және вице-президент Франсиско Сантос бұл мәлімдемелерге жауап ретінде ешқандай төлем жасалмағанын жоққа шығарды. "Бұл ақпарат мүлдем жалған. Оның қандай да бір негізі жоқ. Ол қайдан пайда болғанын және не үшін айтылып жатқанын білмейміз". Ол сондай-ақ, "Шындығында, бұл өте арзан ұсыныс болар еді, себебі біз 100 миллион АҚШ долларына дейін төлеуге дайын едік [ ] Біз бұл туралы алдымен хабарлаған болар едік, өйткені бұл біздің сыйақы саясатымыздың бір бөлігі, және сонымен қатар, бұл FARC туралы нашар пікір қалыптастырған болар еді" деп қосты.
Өтемақы төлеу туралы өтініш
2010 жылдың маусым айында Бетанкорт Колумбияның терроризм құрбандарын қорғау туралы Колумбия заңына сәйкес, басқа колумбиялық тұтқындар сияқты, колумбиялық соттан ақшалай өтемақы сұрады. Ол 2002 жылдың 23 ақпанында күзетшілерінің қызметтен босатылуы салдарынан қорғаусыз қалғанын, осының нәтижесінде көтерілісшілер оны ұрлап кеткенін айтып, өтінішін негіздеді. Колумбия үкіметі оның 2008 жылы босатқан әскерилерге шабуыл жасағанын мәлімдеді. Өтініш туралы жаңалық таралып, халықтың наразылығы үкіметтің наразылығына қосылғаннан кейін бірнеше күн өткен соң, Бетанкурдың адвокаты Габриэль Девис назарды "Колумбия мемлекеті азаматтарына қамтамасыз ететін қорғау механизмдеріне" аудару керектігін, ешкімнің әскерилерге шабуыл жасамағанын айтты. Ол бұрынғы тұтқынның "қарулы күштерге және тұтқындарды босату үшін өмірін қауіпке тіккендердің барлығына" "шынайы алғысын" білдіргенін атап өтті. Бетанкорт өтінішін кері алып, оның әрекетінің бұрмалануына және қоғамдық пікірдің манипуляциялануына наразылық білдірді. Ол өзін "қылмыскер сияқты жұрт алдында таспен атқандай сезінгенін" айтты.
Ұстаздан кешірім
2008 жылдың 15 сәуірінде Бетанкурды ұрлаған Нолберто Юни Вега Комбитадағы сотта болған журналистерге бұрынғы президенттік үміткерді ұрлағаны үшін өкініш білдірді және оның тағдырына "өкініш" сезінетінін айтты. Юни Бетанкурдың анасына жеткізу үшін журналистке кешірім хат тапсырды, ол оны президент Саркозиге жіберетін болды.
" Ақ түн "
2007 жылдың қазан айында Париж қаласының әкімі Бертран Деланое алдағы "Белая түн" мерекесін жариялап, былай деді: "Бұл жылы Париж де, Рим де "Белая түнді" Ингрид Бетанкурға арнағысы келеді. [Ол] Париж қаласының құрметті азаматы және 2002 жылдың 23 ақпанынан бері Колумбияда FARC ұстап отырған, өте белсенді және атқарушылыққа берілген әйел. Біз оның босатылуы үшін тынбай күресіп жатырамыз".
" Құлдықтан босату " кітабы
«Тұтқындықтан шығу» атты кітабында америкалық Northrop Grumman мердігерлері Марк Гонсалвес, Кит Станселл және Томас Хауес, барлығы да Бетанкурмен бірге тұтқын ретінде уақыт өткізген, оның FARC тұтқыны болған кездегі мінез-құлқын өзімшіл деп сипаттады. Ол сондай-ақ, саяси және әлеуметтік статусының арқасында өзге тұтқындарға қарағанда артық құрметке лайық екеніне сенгенін айтты. 2003 жылдан 2008 жылға дейін FARC тұтқынында болған американдықтар Бетанкурдың тұтқында болған кезінде азық-түлік, киім-кешек және жеке кеңістік сияқты жетіспейтін нәрселердің үлесінен артығын талап етіп алғанын мәлімдеді. Станселл: «Мен көбінесе барлық нәрсені жеңе аламын, бірақ Ингридтің жағдайы басқаша. Кешіремін бе? Иә. Алға жылжимын ба? Иә. Бірақ құрметтеймін бе? Жоқ». Марк Гонсалвес Бетанкурды қорғап, былай деді: «Мен үшін ол батыл адам, ол нағыз батырларға лайық әрекеттер жасады, сондықтан Киттің шабуылдарынан қатты қынжылдым». Бетанкур американдықтардың айыптауларына жауап беруден бас тартты. 2009 жылы өкіл айтты: «Бетанкур қазір өзінің кітабын жазуға толыққандай берілген, кітабы аяқталғанша ешқандай мәлімдеме жасамайды».
Құтқарудан кейінгі өмір
Бетанкур құтқарылғаннан кейін көп ұзамай Ordre national de la Légion d'honneur (Құрмет легионының ұлттық ордені) және 2008 жылдың қазан айында Prince of Asturias Award of Concord сыйлығын алды. Ол сондай-ақ Біріккен Ұлттар Ұйымының Бас хатшысы Бан Ки Мун, Папа Бенедикт XVI, Испания королі Хуан Карлос, премьер-министр Хосе Луис Родригес Сапатеро, Колумбия президенті Альваро Урибе және Венесуэла президенті Уго Чавес сияқты халықаралық мемлекет басшыларымен және көрнекті тұлғалармен кездесті. Оның шығармалары ең ұлы авторлармен салыстырылды; "Александр Солженицын мен "Гулаг архипелагы" немесе Дума мен Артур Кёстлер сияқты жазушылар туралы ойлаңыз" деп жазды Ларри Рохтер "Нью-Йорк Таймс" кітап шолуында. Бетанкур 2009 жылы ажырасуға өтініш берді. 2017 жылдың сәуір айынан бастап ол Оксфордта теология бойынша докторлық диссертациясын қорғап жатыр. Бетанкур: "Менің ойымша, біздің барлығымыздың ішімізде сол жануар бар. Біз басқаларға қаншалықты зұлымдық жасай алатынымызды көреміз. Мен үшін бұл бұрын түсінбегенімді түсіну сияқты болды, мысалы, нацистердің қалай мұндай нәрсе жасауы мүмкін екенін", - деді.
Тану
Ол 2013 жылы BBC-нің «100 әйел» тізіміне енді.