Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Негоро шү (根来衆) – Жапонияның Кии провинциясындағы Негоро джи ғибадатханасында орналасқан жауынгер-монахтар ордені. Олар оттық қаруды, сондай-ақ нагината сияқты дәстүрлі монахтық қаруды қолданудағы шеберліктерімен танымал болды. Негоро джи, көптеген басқа жауынгерлік монастырлармен бірге, 16 ғасырдың соңында қоршауға алынды; 1585 жылы ғибадатхана Тоётоми Хидэёсидің әскерлерімен өртеп тасталды. Негоро джидің монахтары Шингон буддизмінің Шинги сектасына адал болғанмен, Икко икки сияқты басқа секталардың монахтарымен және Тоётоми Хидэёсидің басты қарсыласы – Токугава Иэясумен де одақтас болды. Олар одақтастарына бірнеше шайқаста көмектесті, соның ішінде Икко иккидің негізгі бекінісі Ишияма Хонган джиді қоршауда. 1585 жылы олардың ғибадатханасы қоршауға алынғанда, онда 30 000-нан 50 000-ға дейін адам болған деп есептеледі, бірақ көптеген монахтар қоршаудан бұрын қашып, Сайга Иккиге қарасты Ота қамалына паналады. Қырыптырудан кейін аман қалған жиырма бес монах Токугава Иэясудың әскеріне қосылып, оның оттық қару жасағының ядросын құрады. Негоро гумидің күнделікті өміріне иезуит миссионері, отец Гаспар Вилела куә болды. Ол монахтарды Родостың рыцарьларымен салыстырды – өз діні үшін кез келген нәрсеге дайын жауынгерлер. Алайда, Вилела Негоро джи монахтарының дұғаға қарағанда әскери дайындыққа көбірек мән бергенін, тіпті көптегендерінің монахтық ант бермегенін байқады. Вилела олардың жауынгерлік шеберлігіне, күнделікті жаттығуларына және қару-жарақтарының сапасына таң қалды. Бұл монахтар тек шебер мергендер ғана емес, сонымен қатар елдегі ең жақсы қару жасаушылар мен садақ шеберлері де болды. Олар әскери жеңістерді зайырлы әскерлерге тән барлық қуанышпен тойлады, аскетикалық өмірге қайшы нәрселерге, мысалы, шарап, әйелдер мен әндерге тойтарыс берді.
The Negoro shū (根来衆) were an order of warrior monks based in Negoro ji temple, in Japan's Kii Province. They were famous for their skill with firearms, as well as with more traditional monk weapons like the naginata. Negoro ji, along with many other warrior monasteries, came under siege at the end of the 16th century; in 1585, the temple was burned to the ground by the forces of Toyotomi Hideyoshi. The monks of Negoro ji were devotees of the Shingi sect of Shingon Buddhism, but were allied with monks of other sects, such as the Ikkō ikki, as well as with Tokugawa Ieyasu, a chief rival of Toyotomi Hideyoshi. They aided their allies in a number of battles, including the siege of Ishiyama Hongan ji, the main base of the Ikkō ikki. When their own temple came under siege in 1585, its inhabitants are estimated to have numbered 30,000 to 50,000, though many escaped before the siege and sought refuge in Ōta castle, home of the Saiga Ikki. Following the destruction, twenty five of the survivors joined Tokugawa Ieyasu's army, forming the core of his firearms squads. An insight into the daily lives of the Negoro gumi was provided by Father Gaspar Vilela, a Jesuit missionary who visited the temple. He compared the monks to the Knights of Rhodes, devoted warriors who would give anything to fight for their religion. However, he observed that the monks of Negoroji focused far more on military preparations than on prayer, and that many had not even taken monastic vows. Vilela was impressed by their martial prowess, the extent of their daily training, and the strength of their weapons and armor. These monks were not only expert arquebusiers, but also some of the best gunsmiths in the country, and accomplished fletchers. They celebrated military victories with all the pleasures enjoyed by a secular force, indulging in many things that an ascetic life ought to prohibit, such as wine, women and song.