Кіріспе

Джон Камминг ФРСЕ (10 қараша 1807 – 5 шілде 1881) – шотланд дін қызметкері және діни жазушы.

Өмір

Ол Абердинширдегі Финтрей қаласында Джон Каммингтің (1835 ж. қайтыс болған) және оның әйелі, Фоверандық Энн Матчтың үлкен ұлы ретінде дүниеге келді. 1827 жылы анасы ең кіші ұлы Геркулес Каммингті дүниеге келтірген кезде қайтыс болды. Ол Абердиндегі Сент-Николас шіркеуінің маңында жерленген. Ол Абердин грамматикалық мектебінде білім алды, содан кейін Абердиндегі Корольдік колледжде дінтануды оқыды. 1832 жылы Камминг Лондонның Ковент-Гарденіндегі Корольдік сот шіркеуіне (Шотландияның Ұлттық шіркеуі) тағайындалды. Бұл шіркеу Лондонда тұратын шотландтарға арналған. Ол кезде қауымда шамамен 80 адам болған, бірақ Камминг оны 900-ге дейін өсіре алды және ол жексенбі күндері 500-600 адамға үн қоятын. Камминг өз заманында даулы тұлға болды, ал Джордж Элиот оны католицизмге қарсылығы, соңғы уақыттарға деген құштарлығы және зиялылық адалдығына күмән тудырғаны үшін сынға алған ең белгілі адам болды. 1853 жылы ол Эдинбург Корольдік қоғамының мүшесі болып сайланды. Оны сэр Джон Арчибальд Мюррей ұсынды. Камминг 1879 жылы зейнетке шықты. Өмірі бойы шамамен 180 кітап жариялады. Ол 1881 жылдың 5 шілдесінде Лондонның жанындағы Чизвик қаласында қайтыс болды және Кенсал Грин зиратына жерленді.

Отбасы

1833 жылы ол Лондондық Джеймс Николсонның қызы Элизабет Николсонға (1879 жылы қайтыс болған) үйленді. Олардың бірнеше балалары болды: Леттис Энн (1834 ж.т.); Джон (1835 ж.т.); Фанни (1837 ж.т.); Луиза Финч (1838 ж.т.); Николсон (1840 ж.т.); Элизабет (1842 ж.т.); Мартин Лютер Камминг (1843–1911); Джеймс (1844 ж.т.); Хью МакНейл (1845 ж.т.); Фрэнсис (1842–1908); Эдвард Бишоп Эллиот Камминг (1848 ж.т., 6 айлық шағында қайтыс болған). Элизабет 1879 жылы қайтыс болды.

Көзқарастар

Камминг заманындағы католиктерге қарсы ең жанкешті уағыздаушылардың бірі болды. Оның бірнеше кітабы католицизмге шабуыл жасады, соның ішінде «Рим шіркеуі – естімеу шіркеуі» (Артур Холл, 1853) және «Ритуализм, Римге жол» (Джеймс Нисбет және компания, 1867). Ол Николас Уайзман және Джон Генри Ньюман кардиналдарына қарсы лекциялар оқыды. «Таймс» газеті де Каммингтің Рим-католик шіркеуінің жасаған деп санайтын әрекеттері туралы хаттарын жиі жариялап тұрды. Камминг христиан эсхатологиясына терең қызығушылық танытып, христиан эсхатологиясының тарихи мектебінің жақтасы болды. Ол француз революциясы және Ирландиядағы Ұлы ашаршылық сияқты тарихи оқиғалардың Даниял және Аян кітаптарындағы болжамдардың орындалуын білдіргенін сенді. Ол соттың алтыншы құбысының (Аян 16-тарауда талқыланған) 1820 жылы төгілгенін уағыздады. Сондықтан Камминг Сот күнінің 1848-1867 жылдар аралығында болатынын үйретті.