Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық анархист (1870–1952)
American anarchist (1870–1952)
Агнес Инглис (1870–1952) – Мичиган штатының Детройт қаласында туған, Мичиган университетіндегі Лабади коллекциясын құрушы басты тұлға болған анархист.
Agnes Inglis (1870–1952) was a Detroit, Michigan born anarchist who became the primary architect of the Labadie Collection at the University of Michigan.
Ерте өмір
Агнес Инглис 1870 жылдың 3 желтоқсанында Мичиган штатының Детройт қаласында Агнес (туған есімі Лэмби) және Ричард Инглис отбасында дүниеге келді. Оның ата-анасы да Шотландиядан шыққан. Әкесі дәрігер болған. Ол консервативті, діни отбасының ең кіші баласы болды және Массачусетс қыздар академиясында білім алды. Оның әкесі 1874 жылы қайтыс болды, әпкесі кейін бір кезде қатерлі ісік ауруынан көз жұмды, ал анасы 1899 жылы, Инглис отыз жасқа толғанға дейін қайтыс болды. Анасы қайтыс болғаннан кейін Инглис Мичиган университетінде тарих және әдебиет пәндерін оқыды, сондай-ақ туыстарынан жәрдемақы алды. Ол университетті бітірмей, бірнеше жыл Чикагодағы Халл Хаус, Детройттегі Франклин-стрит қоныстану үйі және Энн-Арбордағы YWCA ұйымдарында әлеуметтік жұмысшы болып жұмыс істеді. Осы орталарда жұмыс істеген кезде ол АҚШ-тағы иммигрант жұмысшылардың жағдайына бейтарап емес болды, нәтижесінде осы тәжірибелерден берік саяси көзқарастар қалыптасты. 1915 жылы Инглис Эмма Голдманмен танысып, дос болды, одан кейін көп ұзамай Голдманның серігі және жолдасы Александр Беркманмен де жақын болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда ол радикалдық қызметін күшейтті және уақытының көп бөлігін, сондай-ақ отбасының қаржысын заңдық көмек көрсетуге жұмсады, әсіресе 1919-1920 жылдардағы Қызыл үрей кезеңінде.
Agnes Inglis was born on December 3, 1870, in Detroit, Michigan, to Agnes (née Lambie) and Richard Inglis. Both of her parents were from Scotland. Her father was a medical doctor. She was the youngest child in a conservative, religious family, and educated at a Massachusetts girls' academy. Her father died in 1874, her sister died of cancer some time later, and her mother died in 1899 before Inglis was thirty years old. After her mother's death, Inglis studied history and literature at the University of Michigan, receiving an allowance from her extended family. She left the university before graduating, and spent several years as a social worker at Chicago's Hull House, the Franklin Street Settlement House in Detroit, and the YWCA in Ann Arbor. While working in these settings, she became sympathetic to the condition of immigrant laborers in the United States, ultimately developing strong political convictions from the experiences. In 1915 Inglis met and befriended Emma Goldman, and shortly thereafter, Goldman's lover and comrade Alexander Berkman. She increased her radical activities with the onset of World War I, and used much of her time and family's money for legal support, particularly during the Red Scare of 1919–1920.
Лабади жинағы
Ол Джозеф Лабадимен дос болып, 1924 жылы оның 1911 жылы Мичиган университетіне сыйға берген радикалды қозғалыстар туралы материалдардың жай-күйін анықтады. Жинақ өңделмеген күйде, құлыпталған камерада сақталған. Ол толық уақыт ерікті болып жұмыс істей бастады, мұқият ұйымдастырып, каталогтады, бұл жинақ Лабади коллекциясы деп аталды. Оның осы жинаққа қосқан үлесі ерекше болды. Ол жинақты ұйымдастыруда дәстүрден тыс әдістерді қолданды. Каталог карточкаларында кейде таңдалған материалдар туралы кітаптық мәліметтерге жеке пікірлер қосылған. Бірнеше жылдан кейін Инглис пен Лабади 400 радикалға хат жіберіп, олардың жеке тәжірибелері мен ұйымдастыру шаралары туралы материалдарды сұрады. Алғашқы жауаптар әлсіз болғанымен, келесі 28 жыл ішінде анархистер оның жинағына көптеген жарияланымдар, жазбалар мен құжаттарды сыйға тартты. Олардың ішінде Роджер Болдуин, Элизабет Гурли Флинн және Ральф Чаплиннің материалдары бар. Ол сондай-ақ көптеген адамдарға зерттеу және жарияланымдарында көмектесті, мысалы Генри Дэвид "Хеймаркет трагедиясы" және Джеймс Дж. Мартин "Адам мемлекетке қарсы" еңбектерінде. Инглистің жұмысы АҚШ-та танымал болды, және ондаған жылдар өткен соң көптеген анархистер қайтыс болғаннан кейін, олардың отбасылары өздерінің жинақтарын Лабади коллекциясына сыйға берді.
She befriended Joseph Labadie and in 1924 discovered the materials on radical movements he donated to University of Michigan in 1911 had hardly been cared for. The collection remained unprocessed, kept in a locked cage. She began volunteering full time, carefully organizing and cataloguing what would be known as the Labadie Collection. Her contributions to the collection were unique. She used unorthodox methods of arranging the collection. On the catalog cards, personal opinions were sometimes added to the bibliographic information about the items. After a few years, Inglis and Labadie sent letters to 400 radicals soliciting contributions on their personal experiences and organizing efforts. While the initial response was weak, over the next 28 years anarchists would donate an enormous volume of publications, writings, and documentary material to her collection. These include the papers of Roger Baldwin, Elizabeth Gurley Flynn, and Ralph Chaplin. She also helped many in their research and publications, such as Henry David with The Haymarket Tragedy and James J. Martin with Man Against the State. Inglis' work was known around the U. S., and after many anarchists died decades later, their families would donate their collections to the Labadie Collection.
Өлім
Инглис 1952 жылдың 30 қаңтарында Мичиган штатында қайтыс болды, сонымен қатар радикалды әлеуметтік қозғалыстарға қатысты ауқымды және толық кітапхананы мұра етіп қалдырды. Бірақ оның өлімінен кейін, кітапхананың ұйымдастырылуының кейбір ерекшеліктері жоғалып қалды.
Inglis died on January 30, 1952, in Michigan, leaving an expansive and comprehensive library on radical social movements. With her death, however, some of the nuances of the collection's organization were lost.