Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швед ханзадасы (1282–1318)
Swedish Prince (1282–1318)
Эрик Магнуссон (шамамен 1282 – 1318) – швед ханзадасы, Свеаланд, Сёдерманланд, Дальсланд, Вестергётланд, Вермланд және Солтүстік Халанд герцогы, сондай-ақ Швеция тағының мұрагері. Оның ұлы Магнус Норвегия және Швеция патшасы болды.
Eric Magnusson (c. 1282 – 1318) was a Swedish prince, Duke of Svealand, Södermanland, Dalsland, Västergötland, Värmland and North Halland and heir to the throne of Sweden. His son, Magnus, became king of Norway and Sweden.
Өмірбаян
Эрик шамамен 1282 жылы Швеция королі Магнус III және оның әйелі, Холштейннің Хелвигінің екінші ұлы ретінде дүниеге келді. Кейіннен 1302 жылы ол Сёдерманланд герцогы және Уппландтың бір бөлігінің иесі атанды. Эрик ағасынан, Швеция королі Биргерден, қабілетті және зиялы жағынан артық болған. Ол сондай-ақ батыл және амбициялы болды, және оның әлеуметтік қабілеттері оған көптеген одақтастар әкелді. Оның кіші інісі, Финляндия герцогы Вальдемар Магнуссон, оның жақын серігі болды және оның барлық жобаларында көмектесті.
Eric was born circa 1282, the second son of King Magnus III of Sweden and his Queen consort Helvig of Holstein. He later became the Duke of Södermanland and a part of Uppland in 1302. Eric is reported as being more skilled and intelligent than his elder brother who became King Birger of Sweden. He was also bold and ambitious, and his social skills won him many allies. His younger brother Valdemar Magnusson, the duke of Finland, became his close ally and helped him in all his projects.
Өмір
1304 жылы ағаларының жоспарларынан қорқып, патша Биргер оларды қауіпсіздігін төмендету үшін қағазға қол қоюға мәжбүр етті. Олар Норвегияға қашып кетті, бірақ 1305 жылы патшамен келісіп, герцогтықтарын қайта алды. Эрик сондай-ақ Норвегия королінен жер аударылғанда алған Кунгалла және Дания королі Эрик VI-дан алған солтүстік Холландқа ие болды. Герцог Эрик амбициялық жоспарларына кедергі келтіріп тұрған Биргердің маршалы Торкель Кнутсонды құлатуды жоспарлады. Маршалға қарсы болған дін қызметкерлері Эрикке қосылды. Олар 1306 жылы әлсіз Биргерді адал кеңесшісі болған Торкельді өлімге кесуге көндірді. Жарты жылдан астам уақыт өткен соң Биргерді ағалары тұтқындады (1306 жылдың қыркүйегінде), ал ағалары Швецияны бақылауға алды. Биргердің қайнағасы Дания королі Эрик VI әскерімен келіп, Биргерге көмектесуге ұсыныс жасады. Алайда Норвегияның Хакон V-і кіші ағалардың жағында болды. 1308 жылы Дания королі Эрик пен Вальдемарды Биргерді босатуға мәжбүр етті, бірақ олар оны қорлаушы жағдайларда жасады. Биргер бостандыққа шыққаннан кейін Даниядан көмек сұрады, және қайта қақтығыс басталды. Оқиғалар герцог Эрикке қарсы өрбуде. Дания королімен бейбіт келісімге отыру арқылы Эрик Хаконның сенімін жоғалтты. Хакон Кунгалланы қайтарып алғысы келді, бірақ Эрик бас тартты.
King Birger, who feared his brothers' plans, forced them to sign a paper, in 1304, so as to render them less dangerous. They then fled to Norway, but in 1305, they reconciled with the king and regained their duchies. Eric was also in possession of Kungahälla, which he had been given during his exile by the Norwegian king, and northern Halland which he had been given by the Danish king Eric VI of Denmark. Duke Eric planned to topple Birger's marshal Torkel Knutsson who was in the way of his ambitious plans. As the clergy were in opposition to the marshal, they joined Eric. They prevailed on the weak Birger in 1306 to execute Torkel, who was a faithful counsellor. Little more than half a year later, Birger was imprisoned by his brothers (September 1306), and his brothers took control of Sweden. Birger's brother in law, Eric VI of Denmark arrived with his army to support Birger. Haakon V of Norway, however, was on the side of the younger brothers. In 1308, Eric and Valdemar were forced by the Danish king to release Birger, but they did so under humiliating conditions. When Birger was free, he sought aid in Denmark, and the strife began anew. The course of events turned against duke Eric. By concluding a peace treaty with the Danish king, unbeknownst to Haakon V, Eric lost Haakon's trust. Håkon wanted to have Kungahälla back, but Eric refused.
Соғыс
1309 жылы Норвегияның Хакон V мен Эрик арасында соғыс басталды, Норвегия мен Дания патшалары бейбітшілікке келісіп, герцогтарға қарсы одақтасты. Эрик стратегиялық шеберлігі арқасында қиын жағдайды жеңіп, 1309 жылы Нюкопингке дейін келген норвегиялықтарды және даниялықтарды жеңді. Ол Норвегияға шабуыл жасап, 1310 жылы Хаконнан бұрын тартып алынған Кунгалланы қайта басып алды. Соңында Хельсингборда бейбіт келісімге қол қойылды, нәтижесінде Швеция Биргер мен оның бауырлары арасында бөлістірілді. Эрик Даниядан Вестергётланд, Дальсланд, Вермланд және Кальмар графтықтарын, сондай-ақ солтүстік Халандты иеленді, бірақ Кунгалланы Норвегияға қайтаруға міндеттенді.
A war broke out between Haakon V of Norway and Eric in 1309, and the kings of Norway and Denmark concluded peace, and allied against the dukes. Through his strategic skills, Eric managed to ride out the storm, and defeated the Norwegians, and also the Danes who arrived as far as Nyköping in 1309. He attacked Norway and reconquered Kungahälla, which he had lost to Haakon in 1310. Finally, there was peace at Helsingborg, in which Sweden was divided between Birger and his brothers. Eric received Västergötland, Dalsland, Värmland and Kalmar County, as well was northern Halland as a fief from Denmark, but he promised to return Kungahälla to Norway.
Неке
Эрик Кунгаллаға ешқашан қайтып келмегеніне және Хаконға берген көптеген уәделерін бұзғанына қарамастан, оның келісімін алуға қол жеткізді. Ол Норвегияның Хакон V-нің 11 жасар қызы Ингеборг Хаконсдаттерге үйленді. 1312 жылы Эрик Ингеборгпен Ослодағы екі тойда бірдей үйленді. Сол кезде Эриктің бауыры Валдемар Магнуссон Норвегия королі Эрик II-нің қызы Ингеборг Эриксдоттирге үйленді. 1316 жылы Эрик пен Ингеборгтың ұлы, болашақ Швеция королі Магнус IV дүниеге келді, ал 1317 жылы қызы Евфемия Швеция туды. Герцог Эрик өзінің мақсаттарына жақын болды: ол қазір Скандинавияның үш мемлекетінің аймақтарынан құралған біртұтас территорияны иеленді, оның орталығы Скагеррак және Каттегат жағалауында орналасқан, ал Варберг герцогтығының орталығы болды. Оның Норвегия тағының мұрагері болатын ұлы болды және ол Швецияның де-факто билеушісі еді.
In spite of the fact that Eric never returned Kungahälla, and broke almost all his promises to Haakon, he managed to win his approval. He married Haakon V of Norway's 11 year old daughter Ingeborg Haakonsdatter. In 1312, Eric married Ingeborg in a double wedding in Oslo. At the same time, Eric's brother Valdemar Magnusson married Ingeborg Eriksdottir of Norway, the daughter of King Eric II of Norway. In 1316 Eric and Ingeborg had a son, the future king Magnus IV of Sweden and in 1317 daughter Euphemia of Sweden. Duke Eric seemed close to reaching his goals: he was now in possession of a composite territory consisting of some parts of all the three Scandinavian kingdoms, centered on the coast of Skagerrak Kattegat with Varberg as his ducal seat, he had a son who was the heir apparent of the kingdom of Norway, and he was the de facto ruler of Sweden.
Қалпына келтіру
Алайда, оның мансабы тоқтатылып, Швецияның заңды билеушісі, ағасы король Биргердің опасыздығы салдарынан өмірі қысқарды. 1317 жылғы 10-11 желтоқсан аралығында Ерик пен оның ағасы Вальдемар Никопингтегі ағасына қонаққа барған кезде тұтқындалып, тізбекке бұғауланды. Екеуінің не болғанын ешкім анық білмейді; олар аштықтан өлді деген кең пікір қалыптасқан және қандай да бір себеппен екеуі де түрмеге түскеннен кейін бірнеше ай ішінде қайтыс болды. Олардың күйеулері түрмеге қамалғаннан кейін, әйелдері күйеулерінің ізбасарларына жетекшілік етті. 1318 жылғы 16 сәуірде екі герцогиня Кальмарда Лунд архиепискобы Эскер Юльмен және Данияның Эрик VI-ның және Холланд-Самсө герцогінің інісі Кристофермен күйеулерін босату үшін келісім жасасты. Кейін сол жылы олардың күйеулерінің қайтыс болғаны расталды.
However, his career was stopped and his life was shortened by the treachery of his brother King Birger, the de jure ruler of Sweden. During a call on his brother in Nyköping, the so called Nyköping Banquet, Eric and his brother Valdemar were arrested and chained, the night between 10 and 11 December 1317. No one knows for certain what happened to the two brothers; it was widely assumed that they were starved to death – and for whatever cause, both died within months of being imprisoned. At the imprisonment of their husbands, their wives became the leaders of their spouses' followers. On 16 April 1318, the two duchesses entered into a treaty in Kalmar with Esger Juul, Archbishop of Lund and Christopher, brother of Eric VI of Denmark and Duke of Halland Samsö, to free their husbands. Later the same year their husbands were confirmed to have died.
Мұра
Кейіннен 1318 жылы король Биргер оның ағаларының қолдаушыларымен тақтан түсіріліп, Дания королі Эрик VI-ға жер аударылды. Эриктің ұлы Магнус 1319 жылдың 8 шілдесінде Швеция королі сайланды және сол жылдың тамызында әжесі Хельвиг патшайым мен анасы герцогиня Ингеборгтың регенттігімен Норвегияның мұрагерлік королі деп жарияланды. Барлық Скандинавияда Эрик пен Вальдемардың қазасы зор қайғы мен күйзеліс тудырды, соның салдарынан көптеген адамдар олардың жасаған қателіктерін кешіріп, тек олардың жақсы қасиеттерін есінде сақтады. Дегенмен, олардың талпыныстары Швецияға зор қиындықтар әкелді. Ағалар арасындағы азамат соғысы кезеңдері швед тарихындағы ең ауыр заманның бірі болды. Эриктің өмірі оның қолдаушылары жазған Эрик шежіресінде (Erikskrönikan) жағымды жарықтандырылған. Эрик шежіресі – шамамен 1320-1335 жылдар аралығында жазылған ең көне швед шежіресі. Бұл Швецияның ең ерте және маңызды повестьтік деректерінің бірі. Оның авторлығы және нақты саяси маңызы мен бағыттылығы талқыланып жүр, бірақ шежіренің басты кейіпкері және батыры Эрик екені анық.
King Birger was subsequently ousted by his brothers' supporters in 1318 and sent into exile to his brother in law King Eric VI of Denmark. Eric's son, Magnus was elected king of Sweden on 8 July 1319 and acclaimed as hereditary king of Norway in August of the same year under the regencies of his grandmother Queen Helvig and his mother Duchess Ingeborg. In all of Scandinavia, the deaths of Eric and Valdemar caused great dismay and sorrow, which caused many people to forgive their misdeeds, and only to remember their positive qualities. However, their ambitions had caused great troubles for Sweden. The time of civil war between the brothers were one of the grimmest eras in Swedish history. Eric's life was portrayed in a positive light in Eric's Chronicle (Erikskrönikan) created by his supporters. Eric's Chronicle is the oldest surviving Swedish chronicle written between about 1320 and 1335. It is one of Sweden's earliest and most important narrative sources. Its authorship and precise political significance and biases are debated, but it is clear that the chronicle's main protagonist and hero is Eric.