Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық жазушы, педагог, философ және өнер сыншысы Гарольд Розенберг (2 ақпан 1906 – 11 шілде 1978) – американдық жазушы, педагог, философ және өнер сыншысы. Ол 1952 жылы «Action Painting» терминін қалыптастырды, бұл кейін абстрактты экспрессионизм деп белгілі болды. Розенберг ең көп өнер сыншылығымен танымал. 1962 жылдан қайтыс болғанға дейін «The New Yorker» журналының өнер сыншысы қызметін атқарды.
American writer, educator, philosopher and art critic
Harold Rosenberg (February 2, 1906 – July 11, 1978) was an American writer, educator, philosopher and art critic. He coined the term Action Painting in 1952 for what was later to be known as abstract expressionism. Rosenberg is best known for his art criticism. From 1962 until his death, he was the art critic of The New Yorker.
Өмірбаян
Гарольд Розенберг 1906 жылдың 2 ақпанында Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында дүниеге келген. 1923-1924 жылдары Нью-Йорк қалалық колледжінде оқығаннан кейін, 1927 жылы Бруклин құқық мектебінен (бұрынғы Сент-Лоуренс университетінің бөлімшесі) заңгерлік диплом алды. Кейін ол өзінің "Нью-Йорк қалалық кітапханасының баспалдақтарында білім алғанын" жиі айтқан. Диплом алғаннан кейін көп ұзамай остеомиелитке шалдыққаннан кейін Розенберг богемалық өмір салтын қабылдады; бұл ауру оның өмірінің соңына дейін таяққа тәуелді болуына себеп болды.
Harold Rosenberg was born on February 2, 1906, in Brooklyn, New York. After studying at the City College of New York from 1923 to 1924, he received his LL. B. from Brooklyn Law School (then a unit of St. Lawrence University) in 1927. Later, he often said he was "educated on the steps of the New York Public Library." Rosenberg embraced a bohemian lifestyle upon contracting osteomyelitis shortly after attaining his degree; the condition ultimately necessitated his use of a cane for the rest of his life.
Мансап
1930 жылдары Розенберг марксизмді қабылдап, "Partisan Review", "The New Masses", "Poetry and Art Front" сияқты басылымдарға материалдар жазды, соңғысын қысқа мерзімге редакциялады. Екінші дүниежүзілік соғыстың басым бөлігінде ол Соғыс ақпараттық басқармасының ішкі радио бюросының бас орынбасары болды және 1945-1946 жылдары Қаржы министрлігінің кеңесшісі қызметін атқарды. Розенберг, бұқаралық ақпарат құралдары өндірушілерінің психологиялық манипуляция құралдары арқылы нағыз өмірлік тәжірибені коммерцияландыру әрекеттерін сынады. Ол, массалық мәдениеттің адамның қажеттіліктерінің күрделілігін біріктіру және бақылауға ұмтылуын сарказммен сипаттады: Адамдардағы ортақтықтың қаншалықты дәл элементін сезім арқылы немесе зерттеу жолымен ұғынса, массалық мәдениетті жасаушы соғұрлым сәтті болады. Шын мәнінде, ол адамдардың ұқсас екендігіне соншалықты берілгендіктен, тіпті әркімнің бір-бірімен толықтай бірдей болатын адамның ортақ нүктесі бар деп ойлауы мүмкін, және егер ол сол психикалық мақсатқа жетсе, ол бүкіл адамзатты бірден қозғалта алады.
Throughout the 1930s, Rosenberg embraced Marxism and contributed to such publications as Partisan Review, The New Masses, Poetry and Art Front, which he briefly edited. For much of World War II, he was deputy chief of the domestic radio bureau in the Office of War Information and a consultant for the Treasury Department from 1945 to 1946. Rosenberg deplored the attempts at commercialization of authentic experience through techniques of psychological manipulation available to mass media producers. He wrote mockingly of mass culture's efforts to consolidate and control the intricacies of human needs: The more exactly he grasps, whether by instinct or through study, the existing element of sameness in people, the more successful is the mass culture maker. Indeed, so deeply is he committed to the concept that men are alike that he may even fancy that there exists a kind of human dead center in which everyone is identical with everyone else, and that if he can hit that psychic bull's eye he can make all mankind twitch at once.
"Әр құс үшін бір құс"
Розенберг "Әр құс үшін құс" атты үш тармақтан тұратын, он үш жолдан құралған, зорлық-зомбылыққа толы бейнелі қысқа өлең жазды. Бұл өлең абстрактты экспрессионист суретші Роберт Матервеллдің ерте туындысымен байланысты болғандықтан маңызды болды, ол кейіннен суретшінің ең ұзақ және танымал туындыларының бірі – Испания Республикасына арналған Элегияларға шабыт берді. 1947–1948 жылдары Розенберг Матервелл және басқалармен бірлесіп "Мүмкіндіктер" атты өнер туралы шолуды жариялады. Сол жылы Матервелл Розенбергтің өлеңін қосатын сурет жасады, ол шолудың екінші санында жариялануы тиіс болды. Суреттің жоғарғы жартысы өлеңнің соңғы үш жолының қолмен жазылған, стильденген нұсқасы болды, ал төменгі жартысы – ақ фонда дөңгелек және тікбұрышты қара пішіндерден тұратын визуалды элемент. Бұл сурет өлеңнің зорлық-зомбылығын абстрактілі, тура емес жолмен "көрнекілеуге" арналған; сондықтан Матервелл "жарықтандыру" терминін артық көрді. "Мүмкіндіктердің" екінші саны жарық көрмеді, ал Матервелл суретті сақтауға қойды. Ол оны шамамен бір жылдан кейін қайта тапты.
Rosenberg wrote "The Bird for Every Bird", a brief poem of three stanzas and thirteen lines with violent imagery. The poem was significant for its association with an early artwork by the abstract expressionist artist Robert Motherwell which later inspired the Elegies to the Spanish Republic, one of the artists' longest running and best known series of works. During 1947–48, Rosenberg collaborated with Motherwell and others to produce Possibilities, an art review. During the latter year Motherwell created an image incorporating Rosenberg's poem, meant for inclusion in the review's second issue. The top half was a handwritten, stylized rendering of the poem's final three lines, and the bottom half was a visual element consisting of roughly rendered black ovoid and rectangular forms against a white background. The stark image was meant to "illustrate" the violence of the poem in an abstract, non literal way; Motherwell therefore preferred the term "illumination". The second issue of Possibilities did not materialize, and Motherwell placed the image in storage. He rediscovered it roughly one year later
Клемент Гринберг пен Лео Штайнбергпен бірге ол Том Вольфтың 1975 жылғы "Бейнеленген сөз" кітабындағы "Мәдениет қаласының" үш тұлғасының бірі ретінде танылды, олардың сындық пікірлері қазіргі заманғы өнер әлеміне зор ықпал еткендіктен осылай аталды. Саул Беллоу өзінің "Сенің күнің қалай өтті?" атты әңгімесінде Розенбергтің ойдан шығарылған портретін жазды. Ол сыншы, эссеші, тілші және романист Рената Адлердің ұстазы болды. 1987 жылы Алан М. Вальд өзінің "Нью-Йорк зиялылары" кітабындағы "Саяси ұмытылу" атты кіріспе тарауының басында Розенбергтің 1965 жылғы "Жабайы даладағы өлім" сөздерін келтіреді.
Along with Clement Greenberg and Leo Steinberg, he was identified in Tom Wolfe's 1975 book The Painted Word as one of the three figures of "Cultureburg", so named for the enormous degree of influence their criticism exerted over the world of modern art. Saul Bellow wrote a fictional portrait of Rosenberg in his short story "What Kind of Day Did You Have?". He was a mentor to the critic, essayist, reporter, and novelist Renata Adler. In 1987, Alan M. Wald quotes Rosenberg's 1965 "Death in the Wilderness" at the opening of his introductory chapter entitled "Political Amnesia" in his book The New York Intellectuals.