Сегонтиум – римдық бекініс, Уэльсте орналасқан. 77-78 ж. салынған, Агриколаның басқаруымен, Ордoвикаларға қарсы күреске арналған. Тарихы мен орналасуы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Гвинедтегі римдік бекінісі, Уэльс.
Roman fort in Gwynedd, Wales
Сегонтиум – Солтүстік Уэльстегі Гвинедтегі Кернарфон қаласының шетінде орналасқан римдік бекініс.
Segontium is a Roman fort on the outskirts of Caernarfon in Gwynedd, North Wales.
Этимология
Форт атауын, мүмкін, тікелей Афон Сейонт өзенінен немесе өзеннің атымен аталған бұрынғы британдық елді мекеннен алған. Атау бритон тілінің *seg ontio сөзінің латыншаланған түрі, оны "батыл орын" деп аударуға болады. Юлий Цезарь есімдерін қалдырған Сегонтиактер британдық тайпасымен форттың байланысы екенін көрсететін ешқандай дәлел жоқ.
The fort probably takes its name either directly from the Afon Seiont or from a pre existing British settlement itself named for the river. The name is a Latinised form of the Brythonic language *seg ontio, which may be translated as "strong place". There is no evidence that the fort is connected to the Segontiaci, a British tribe noted by Julius Caesar.
Римдік
Сегонтиум Агрикола 77 немесе 78 жылы Солтүстік Уэльсте ордовиктерді жеңгеннен кейін құрды. Бұл Римдік Уэльстің солтүстігіндегі негізгі римдік бекінісі болды және шамамен мың көмекші жаяу әскерін орналастыруға арналған. Ол Римдік жолмен Честердегі Рим легиондық базасы, Дева Виктрикспен байланысты. Мың жылдан астам уақыттан кейін Сейонт сағасында салынған ортағасырлық Кернарфон қамалынан өзгеше, Сегонтиум шығысқа қарайғы биік жерде орналасқан, онда Менай бұғазы жақсы көрінеді. Алғашқы ағаш қорғаны 2-ғасырдың бірінші жартысында таспен қайта салынды. Сол кезеңде қамал ішінде үлкен аулалы үй (өзінің кішкентай моншасымен бірге) салынды. Бұл жоғары мәртебелі ғимарат аймақтық кен байлықтарын басқаратын маңызды шенеуніктің резиденциясы болған болуы мүмкін. Археологиялық зерттеулер 120 жылы қамалдың әскери күштерінің азайғанын көрсетті. Император Септимий Север заманындағы су құбырына жазылған жазу III ғасырда Сегонтиумда I Сунникорум когортасынан 500 сарбаздың орналасқандығын көрсетеді, олар бастапқыда Галлия Бельгиканың Суники тайпасынан алынған. 3- және 4-ғасырларда қамалдың көлемі одан әрі азайды. Осы кезде Сегонтиумның басты міндеті Солтүстік Уэльс жағалауын ирланд шабуылшылары мен қарақшылардан қорғау болды. Сегонтиумнан табылған монеталар қамал кем дегенде 394 жылға дейін пайдаланылғанын көрсетеді.
Segontium was founded by Agricola in AD 77 or 78 after he had conquered the Ordovices in North Wales. It was the main Roman fort in the north of Roman Wales and was designed to hold about a thousand auxiliary infantry. It was connected by a Roman road to the Roman legionary base at Chester, Deva Victrix. Unlike the medieval Caernarfon Castle that was built alongside the Seiont estuary more than a thousand years later, Segontium was situated on higher ground to the east giving a good view of the Menai Straits. The original timber defences were rebuilt in stone in the first half of the 2nd century. In the same period, a large courtyard house (with its own small bathhouse) was built within the fort. The high status building may have been the residence of an important official who was possibly in charge of regional mineral extraction. Archaeological research shows that, by the year 120, there had been a reduction in the military numbers at the fort. An inscription on an aqueduct from the time of the Emperor Septimius Severus indicates that, by the 3rd century, Segontium was garrisoned by 500 men from the Cohors I Sunicorum, which would have originally been levied among the Sunici of Gallia Belgica. The size of the fort continued to reduce through the 3rd and 4th centuries. At this time Segontium's main role was the defence of the north Wales coast against Irish raiders and pirates. Coins found at Segontium show the fort was still occupied until at least 394.
Орта ғасырлар
Сегонтийді әдетте Британияның 28 қаласының тізімінде, дәстүрлі түрде Ненийге жатқызылатын «Британ тарихында» кездесетін қалалардың бірі деп есептейді, немесе епископ Ушер Ненийдің тағы бір сөзін келтіреді: «Ненийдің айтуынша, император Констанций (вероятно, Ұлы Константиннің әкесі) осы жерде қайтыс болды; яғни, Карнарвонширдегі Каир Сегент немесе Кустоент қаласының жанында». Ненний императордың жазулары бар қабірі өз заманында да сақталғанын айтқан. Констанций Хлор шындығында Йорк қаласында қайтыс болды; Уэльстің ескерткіші Сарн Хеленнің меценаты болған Сент-Эленнің ұлы Константинге арналған болуы мүмкін. 11 ғасырда нормандықтар жақын жерде мот салған, ал оның шаруашылығы қазіргі Кэрнарфон қаласының ядросын құрады. 13 ғасырдағы Эдвардтың басып алуынан кейін бұрынғы құрылыс Каернарфон қамалымен ауыстырылды.
Segontium is generally considered to have been listed among the 28 cities of Britain listed in the History of the Britons traditionally ascribed to Nennius, either as or Bishop Ussher cites another passage in Nennius: "Here, says Nennius, Constantius the Emperor (the father probably of Constantine the Great) died; that is, near the town of Cair Segeint, or Custoient, in Carnarvonshire". Nennius stated that the emperor's inscribed tomb was still present in his day. Constantius Chlorus actually died at York; the Welsh monument might be for Constantine who was the son of Saint Elen, the supposed patron of the Sarn Helen. In the 11th century, the Normans built a motte nearby, whose settlement formed the nucleus of present day Caernarfon. Following the 13th century Edwardian conquest, the earlier work was replaced by Caernarfon Castle.
Қазіргі күн
Бедгельертке баратын A4085 тас жолы қамалдың жерінен өтеді, бірақ қамалдың негіздерінің көп бөлігі сақталған. Нұсқаулықтарды басқа Cadw нысандарынан, оның ішінде Caernarfon Castle-ден сатып алуға болады. Қамалдың маңынан азаматтық елді мекеннің қалдықтарымен қатар Митрасқа арналған римдік ғибадатхана, Каернарфон Митраейі және зират та табылды.
Although the A4085 to Beddgelert cuts through the site, most of the fort's foundations are preserved. Guidebooks can be bought from other Cadw sites, including Caernarfon Castle. The remains of a civilian settlement together with a Roman temple of Mithras, the Caernarfon Mithraeum, and a cemetery have been also identified around the fort.
Мифология және көркем әдебиет
Сегонциум 1350 жылдары жинақталған ерте ортағасырлық валли прозасының жинағы – Мабиногионда еске алынады. «Максен Вледигтің арманы» (Бруддвайд Максен Вледиг) – оның төрт тәуелсіз әңгімесінің бірі – Максен (император Магнус Максимуспен теңестірілген) «Сейонттың құйылыс жеріндегі бекіністе» болатын әдемі әйелді (Сент-Элен) армандайды. Уоллес Бримнің «Қардағы бүркіт» романы пост-римдік Сегонциумда басталып, осы жерде аяқталады және оның Митра храмына сілтеме жасайды. Бұл бекініс Мэри Стюарттың Мерлин трилогиясының «Кристалл үңгірі» және «Қуыс төбелер» кітаптарында да кездеседі.
Segontium is referenced in the prose of the Mabinogion, a collection of early medieval Welsh prose first collated in the 1350s. In Breuddwyd Macsen Wledig ("The dream of Macsen Wledig")—one of its Four Independent Tales—Macsen (identified with the Emperor Magnus Maximus) dreams of a beautiful woman (Saint Elen) who turns out to be at "the fort at the mouth of the Seiont". Wallace Breem's novel Eagle in the Snow begins and ends in post Roman Segontium and references its temple of Mithras. The fort also features in The Crystal Cave and The Hollow Hills of Mary Stewart's Merlin trilogy.