Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Маттай Пипелэр (шамамен 1450 – 1515 ж.ж.) – Нидерланд композиторы, хор жетекшісі және Ренессанс дәуірінің, мүмкін, үрмелі аспаптарда ойнайтын музыканты. Ол Лувен қаласынан шыққан және өмірінің бір бөлігін Антверпенде өткізген. Көптеген замандастары Италияға, Испанияға немесе басқа елдерге сапарлағаннан өзгеше, ол Төмен Жерлерден ешқашан шықпаған секілді. 1498 жылдың көктемінде ол Гертогенбоштағы Біздің Анамыздың Даңқты Қоғамының хор директоры болып тағайындалды және 1500 жылға дейін осы лауазымда қызмет етті. Оның атынан оның өзі немесе әкесі үрмелі аспаптарда ойнайтын музыкант болған болуы мүмкін, мысалы, қала сыбызғышысы. Пипелэрдің стилі әртүрлі болды; ол өз заманында кең таралған барлық вокалдық формаларда шығармалар жазды: массалар, мотеттер, барлық жергілікті тілдердегі халық әндері. Оның ешқандай аспаптық музыкасы бізге жеткен жоқ. Оның музыкасы көңіл көтеруге арналған халық әндерінен бастап, оның шамамен бір замандасы болған Пьер де Ла Руеге ұқсас, мұңды мотеттерге дейін ауысады. Ол қазіргі уақытқа дейін сақталған 11 толық масса (көптеген қолжазбалар Екінші дүниежүзілік соғыста жойылған болса да), сондай-ақ 10 мотет және 8 шансон жазды; шансондар француз және голланд тілдерінде. Массалардың бірі – L'homme armé әуеніне негізделген төрт дауысты кантus firmus, бұл стиль оның өзі жазған кезде ескірген еді; әуен дауыстан дауысқа көшеді, бірақ көбінесе тенорде болады. Оның Missa Fors seulement шығармасы – кантus firmus ретінде өзінің шансонын пайдаланған. Memorare Mater Christi – бұл Мәриям ананың қайғысына арналған жеті бөлімді мотет; жеті дауыстың әрқайсысы әртүрлі қайғыны бейнелейді. Жеті дауыстың үшіншісі тіпті Хуан де Урредеге тиесілі "Nunca fué pena mayor" ("Ешқашан осындай зор қайғы болған емес") испандық виллансикодан үзінді келтіреді. Оның музыкасына тізбектей жазу және синкопалық ырғақтар тән.
Matthaeus Pipelare (c. 1450 – c. 1515) was a Netherlandish composer, choir director, and possibly wind instrument player of the Renaissance. He was from Louvain, and spent part of his early life in Antwerp. Unlike many of his contemporaries, many of whom traveled to Italy, Spain or elsewhere, he seems never to have left the Low Countries. In spring 1498 he became the choir director at the Illustrious Confraternity of Our Lady at 's Hertogenbosch, a position he held until 1500. From his name it is presumed that either he or perhaps his father was a wind player, for example a town piper. Pipelare's style was wide ranging; he wrote in almost all of the vocal forms current in his day: masses, motets, secular songs in all the local languages. No instrumental music has survived. In mood his music ranged from light secular songs to sombre motets related to those of Pierre de La Rue, an almost exact contemporary. He wrote 11 complete masses which have survived to modern times (although many of the manuscripts were destroyed in the Second World War), as well as 10 motets, and 8 chansons; the chansons are both in French and Dutch. One of the masses is a four voice cantus firmus setting of L'homme armé, a style which was already old fashioned by the time he was writing; the tune moves from voice to voice, but is usually in the tenor. His Missa Fors seulement is based on his own chanson, which he used as the cantus firmus. Memorare Mater Christi is a seven part motet on the sorrows of the Virgin Mary; each of the seven voices represents a different dolor. The third of the seven voices even quotes the contemporary Spanish villancico "Nunca fué pena mayor" (never was there a greater pain) by Juan de Urrede. Sequential writing and syncopated rhythms are characteristic of his music.