Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық сценарист және журналист (1888–1966)
American screenwriter and journalist (1888–1966)
Жюль Фуртман (5 наурыз 1888 – 22 қыркүйек 1966) сценарист болып жұмыс істеместен бұрын американдық журналдар мен газеттерде жазған. Паулин Каэл бір кезде Фуртманның «Голливудтан шыққан ең көңілді фильмдердің жартысын осы жазған (ал қалған жартысын Бен Хехт жазған)» деп жазған.
Jules Furthman (March 5, 1888 – September 22, 1966) was an American magazine and newspaper writer before working as a screenwriter. Pauline Kael once wrote that Furthman "has written about half of the most entertaining movies to come out of Hollywood (Ben Hecht wrote most of the other half.)"
Өмірбаян
Фуртман Чикагода дүниеге келген. Оның ағасы жазушы Чарльз Фуртман болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол «Стефан Фокс» деген псевдониммен жазды, себебі «Фуртман» есімі тым неміс тіліне тән деп ойлады. Ол көптеген маңызды немесе танымал фильмдердің сценарийлерін жазды, соның ішінде «Нью-Йорк доктері» (1928), «Thunderbolt» (1929), «Merely Mary Ann» (1931), «Шанхай экспресі» (1932), «Bombshell» (1933), «Баунтидегі бүлік» (1935), «Come and Get It» (1936), «Only Angels Have Wings» (1939), «To Have and Have Not» (1944), «The Big Sleep» (1946) және «Nightmare Alley» (1947). Ол Жозеф фон Штернберг режиссерлік еткен сегіз фильмнің және Говард Хоукс режиссерлік еткен дәл сол санда фильмдердің сценарийлерін жазды. Ол «Баунтидегі бүлік» фильмі үшін жазған бейімделген сценарийі үшін «Оскар» сыйлығына ұсынылды. 1920 жылы Бастер Китонның бес фильмінде ойнаған актриса Сибил Силиге үйленді. Олар 1921 жылы ұл тапты, ал ол 1922 жылы актерлік қызметтен зейнеткерлікке шықты. Олар оның өліміне дейін бірге болды. Фуртман 1966 жылы Ұлыбританияның Оксфордшир қаласында ми қан кетуінен қайтыс болды. Оның мәйіті елге жеткізіліп, Калифорния штатының Глендейл қаласындағы Forest Lawn Memorial Park зиратына жерленді.
Furthman was born in Chicago. His brother was the writer Charles Furthman. During World War I he wrote under the pen name "Stephen Fox" as he thought Furthman sounded too German. He wrote screenplays for a number of important or popular films, including The Docks of New York (1928), Thunderbolt (1929), Merely Mary Ann (1931), Shanghai Express (1932), Bombshell (1933), Mutiny on the Bounty (1935), Come and Get It (1936), Only Angels Have Wings (1939), To Have and Have Not (1944), The Big Sleep (1946), and Nightmare Alley (1947). He wrote credited screenplays for eight films directed by Josef Von Sternberg and an equal number for Howard Hawks. He was nominated for an Academy Award for Writing Adapted Screenplay for Mutiny on the Bounty. In 1920, he married the actress Sybil Seely, who played in five films directed by Buster Keaton. She and Furthman had a son in 1921, and she retired from acting in 1922. They remained together until his death. Furthman died of a cerebral hemorrhage in 1966 in Oxford, Oxfordshire, United Kingdom. His remains were brought home and interred in Forest Lawn Memorial Park Cemetery in Glendale, California.
Мұра
Ұлыбританияның "Scene By Scene" телебағдарламасында жүргізуші Марк Кузинс: "Фуртман сіздің ең керемет сөздеріңіздің бірін жазды, сондай-ақ ол оған (Марлен Дитрихке) осындай секси және түсініксіз сөздерді жазды". Лорен Баколл: "Ол солай ма? Мен бұрын білмеппін. Мен бірде Ховард Хоукстің неге Фуртманды пайдаланғанын сұрадым, өйткені ол сценарийдің бәрін жазбаған еді. Ол: "Егер бір көріністі ойнаудың бес жолы болса, Фуртман оны ойнаудың алтыншы жолын табады" деді. Әрине, бұл толыққанды дұрыс, Фуртман дайым солай істеді. Ол әрқашан басқа жақтан келіп, кенеттен бір шағын тосын сый күтіп тұратын".
On the UK television program Scene By Scene, host Mark Cousins said, "Furthman wrote some of your best lines and he also wrote for her (Marlene Dietrich), those sort of, sexy and ambiguous lines." Lauren Bacall replied, "He did? Well, that I didn't know. I asked Howard Hawks once, why he used Furthman; as he didn't write the entire screenplay. And he (Hawks) said, 'If there are five ways to play a scene, he (Furthman) will write a sixth way.' And of course, that makes perfect sense and that's exactly what Furthman did. He always came around the back way and suddenly there was a little surprise there."