Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Әдеби жанр
Literary genre
Кампустық роман, сондай-ақ академиялық роман деп те аталады, – университет кампусы мен оның төңірегіндегі оқиғалар негізгі оқиғасы болып өтетін роман. Бұл жанрдың қазіргі түрі 1950 жылдардың басына дейін жетеді. Мэри Маккартидің 1952 жылы жарық көрген «Академияның бақшалары» романы көбінесе ең алғашқы мысал ретінде келтіріледі, бірақ Элейн Шоуолтер «Факультет мұнаралары: Академиялық роман және оның наразылықтары» еңбегінде C.P. Сноудың өткен жылғы «Мастерлер» романын талқылайды. Сонымен қатар, бірнеше бұрынғы романның да академиялық ортасы мен ұқсас ерекшеліктері бар, мысалы Вилла Кэтердің 1925 жылғы «Профессордың үйі», Регис Мессактың 1928-1931 жылдар аралығында жарық көрген «Смит жұмбағы» және Дороти Л. Сейерстің 1935 жылғы «Гауди түн» романдары (қараңыз төмен). Кингсли Амистің «Бақытты Джим» және Дэвид Лодж романдары сияқты көптеген танымал кампустық романдар көбінесе күлкілі немесе сатирикалық болып келеді, көбінесе интеллектуалдық мақтан тұту мен адамның кемшіліктерін қарама-қарсы қояды. Дегенмен, кейбіреулері университет өмірін терең зерттеуге тырысады; мысалдарға C.P. Сноудың «Мастерлер», Дж.М. Коэцзидің «Ұят», Филип Роттың «Адамдық дақ» және Норена Москальскидің «Ноктюрн, Опус 1: Теңіз көбігі» кіретін болады. Роман әдетте профессорлық-оқытушылық құрамның мүшесінің (мысалы, «Бақытты Джим») немесе студенттің (мысалы, Том Вольфтың «Мен Шарлотта Симмонспын») көзқарасынан баяндалады. Эвлин Уоның «Брайдсхед қайтадан» романы сияқты, факультет емес, студенттерге баса назар аударатын романдар көбінесе жеке жанрға жатады, кейде оларды университет романдары деп атайды. Бұл жанрдың бір саласы – кампустағы кісі өлтіру құпиясы, онда жабық университет ортасы Алтын ғасыр детектив романдарының ауылдық үйін алмастырады; мысалдарға Дороти Л. Сейерстің «Гауди түн», Эдмунд Криспиннің «Герваз Фен» құпиялары, Каролин Голд Хейлбрунның «Кейт Фэнслер» құпиялары және Колин Декстердің «Николас Квиннің үнсіз әлемі» кіреді.
A campus novel, also known as an academic novel, is a novel whose main action is set in and around the campus of a university. The genre in its current form dates back to the early 1950s. The Groves of Academe by Mary McCarthy, published in 1952, is often quoted as the earliest example, although in Faculty Towers: The Academic Novel and Its Discontents, Elaine Showalter discusses C. P. Snow's The Masters, of the previous year, and several earlier novels have an academic setting and the same characteristics, such as Willa Cather's The Professor's House of 1925; Régis Messac's Smith Conundrum, first published between 1928 and 1931; and Dorothy L. Sayers' Gaudy Night of 1935 (see below). Many well known campus novels, such as Kingsley Amis's Lucky Jim and those of David Lodge, are comic or satirical, often counterpointing intellectual pretensions and human weaknesses. Some, however, attempt a serious treatment of university life; examples include C. P. Snow's The Masters, J. M. Coetzee's Disgrace, Philip Roth's The Human Stain, and Norene Moskalski's Nocturne, Opus 1: Sea Foam. The novels are usually told from the viewpoint of a faculty member (e. g., Lucky Jim) or the viewpoint of a student (e. g., Tom Wolfe's I Am Charlotte Simmons). Novels such as Evelyn Waugh's Brideshead Revisited that focus on students rather than faculty are often considered to belong to a distinct genre, sometimes termed varsity novels. A subgenre is the campus murder mystery, where the closed university setting substitutes for the country house of Golden Age detective novels; examples include Dorothy L. Sayers' Gaudy Night, Edmund Crispin's Gervase Fen mysteries, Carolyn Gold Heilbrun's Kate Fansler mysteries and Colin Dexter's The Silent World of Nicholas Quinn.
Тақырыптар
Кампус романдары университеттің жабық ортасының тудырған көркемдік мүмкіндіктерін пайдаланады, ал ерекше мінезді тұлғалар нақты иерархияларда өмір сүреді. Олар бекітілген әлеуметтік-мәдени көзқарасқа (академиялық қызметкерлерге) жаңа әлеуметтік көзқарастардың (жаңа студенттердің келуінің) қандай әсер ететінін көрсете алады.
Campus novels exploit the fictional possibilities created by a closed environment of the university, with idiosyncratic characters inhabiting unambiguous hierarchies. They may describe the reaction of a fixed socio cultural perspective (the academic staff) to new social attitudes (the new student intake).