Хегра бекінісінің шайқасы: 1940 жылғы Норвегия науқаны
Battle of Hegra Fortress
Хегра бекінісі шайқасы (1940) – норвегиялық еріктілердің неміс әскерлеріне қарсы 25 күндік қарсыласуы. Соңғы қарсыласу ошақтарының бірі, батырлық ерлік туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Екінші дүниежүзілік соғыстың Норвегиялық науқанының бөлігі (1940 жылдың сәуірі – мамыр)
Part of the Norwegian campaign of World War II (April–May 1940)
Хегра бекінісі шайқасы – 1940 жылғы Норвегиялық науқандағы 25 күндік шайқас. Бұл шайқаста норвегиялық еріктілердің шағын тобы бекіністі позициядан сандық артықшылығы бар неміс күштеріне қарсы күресті. Меркер желісі темір жолы маңындағы бастапқы шайқастардан кейін норвегиялықтар Хегра бекінісіне қайтарылып, 5 мамырда оңтүстік Норвегиядағы соңғы белсенді норвегиялық бөлімдердің бірі ретінде, неміс шабуылына қарсы тұрып, жауға берілді.
The Battle of Hegra Fortress was a 25 day engagement in the 1940 Norwegian campaign which saw a small force of Norwegian volunteers fighting numerically superior German forces from a fortified position. After initial fighting around the Meråker Line railway line, the Norwegians pulled back into Hegra Fortress and held off further German attacks before surrendering on 5 May as one of the last Norwegian units active in southern Norway.
Норвегия күштері
Норвегиялық қорғаушылар 250 ерікті сарбаз және ерікті медбике Анн Маргрете Банг болды. Хеграда қызмет еткен еріктілердің көпшілігі Хегра/Стьордал/Тронхейм аймағынан шыққан, бірақ олардың арасында үш швед те болды. Хеградағы гарнизон шағын қару-жарақпен (Krag–Jørgensen мылтықтары мен карабинтері), сондай-ақ Madsen және Colt M/29 пулеметтерімен жабдықталған. Бекіністе артиллерия да болды: төрт және екі позициялық зеңбірек, жақсырақ үлгідегі, зеңбірек қалқандарымен жабдықталған; сондай-ақ төрт Krupp m/1887 далалық зеңбірегі. Артиллерияның максималды атыс қашықтығы алтыдан тоғыз шақырымға дейін жететін. Осы сарбаздардың көпшілігі Вэрнес әуежайындағы Øyanmoen әскер лагерінде 3-ші артиллериялық полкке жұмылдырылған және немістер лагерге жеткеннен кейін жұмылдыруды жалғастыру үшін Хеграға жеткізілді. Хеградағы бекініс бастапқыда артиллериялық полк үшін уақытша паналау орны ретінде жоспарланған, бірақ 1940 жылы еріктілердің соғысының орталығына айналды.
The Norwegian defenders were 250 volunteer soldiers and the volunteer nurse Anne Margrethe Bang. Most of the volunteers that served at Hegra were from the area Hegra/Stjørdal/Trondheim, but they also included three Swedes. The garrison at Hegra was equipped with small arms (Krag–Jørgensen rifles and carbines), as well as Madsen and Colt M/29 machine guns. The fortress also had artillery, four and two positional pieces of reasonably modern make with gun shields; as well as four Krupp m/1887 field guns. The artillery had a maximum range of between six and nine kilometres. Many of these men had been mobilized to Artillery Regiment no. 3 at Øyanmoen army camp at Værnes Air Station and were brought to Hegra to continue the mobilization after the Germans had reached their camp. The fortress at Hegra was originally only intended as a temporary refuge for the artillery regiment, but ended up as the centre of the volunteers' war in 1940.
Неміс күштерінің
Шабуылдаушы күш бастапқыда неміс 138-ші тау жәяу әскер полкінен (3-ші тау дивизиясының құрамындағы) құралды, олар 9 сәуірде Тронхеймге десант түсірді. Кейін, 20 сәуірден 27 сәуірге дейін, немістер 138-ші тау жәяу әскер полкін 181-ші жаяу әскер дивизиясының бөлімдерімен алмастырды, ал 138-ші тау жәяу әскерлері Нарвик майданындағы әріптестеріне көмектесу үшін солтүстікке жіберілді.
The attacking force initially consisted of Gebirgsjäger of the German 138. Gebirgsjägerregiment (part of the 3. Gebirgsdivision), which landed in Trondheim on 9 April. Later, from 20 April to 27 April, the Germans substituted the 138. Gebirgsjägerregiment with units from the 181. Infantry Division and the 138. Gebirgsjäger were sent north to try to relieve their comrades at the Narvik Front.
Өмірбаян
Ингстадклейвадағы ескі, мұражайлық қамал, кейін Хегра қамалы деп аталатын, ешбір тарап оны шайқас алаңы ретінде қарастырмаған. Ол Тронхеймге түскен неміс басқыншыларына қарсы тұру үшін норвегиялық артиллерия майоры Ханс Рейдар Холтерман әскерлерді ұйымдастыра бастағанда ғана маңызға ие болды. Холтерманн алдымен Вэрнес әскері лагеріне өзінің 3-ші артиллерия полкін жұмылдыру үшін барды. Бұл жұмылдыру 1940 жылдың 9 сәуірінде сағат 14:00-де басталды, бірақ немістер келесі күні Стьёрдал станциясына қонды және сағат 10:30-да лагерьге жақындады. Оның күштері жауынгерлік дайындыққа толыққанды келмегендіктен, Холтерманн жұмылдыруды аяқтау үшін сол кезде Ингстадклейва форты деп белгілі болған жерге эвакуациялауға мәжбүр болды. Осылайша, 1940 жылдың 10 сәуірінде сағат 15:00-де Холтерманн басқаруындағы қызметкерлер мен жабдықтардың көп бөлігі Ингстадклейва фортының шағын таулық бекінісіне жетті. Осы кезде Холтерманнға жұмылдыруды жалғастыру және басқа жағдайларда өзі дұрыс деп санағандай әрекет етуге бұйрық берілді. Холтерманн осыдан кейін жергілікті еріктілерден күш жинап, оларды қару-жарақпен жабдықтауды бастады. Фортқа келгеннен кейін Холтерманн алдымен таулық бекіністің сыртындағы ғимараттарда орналасты, ол нысанды қорғауды жоспарламады, оны тек уақытша база ретінде пайдалануды көздеді.
The old mothballed fort at Ingstadkleiva that was to become known as Hegra Fortress was not intended by any of the parties as a battlefield. It only became of importance when the Norwegian artillery major Hans Reidar Holtermann started organising troops to resist the German invasion forces which had been landed at Trondheim. Holtermann first travelled to the army camp at Værnes to mobilize his Artillery Regiment no. 3. This mobilization began at 14:00 on 9 April 1940, but the Germans landed at Stjørdal Station the very next day, and by 10:30 approached the camp. As his forces were not combat ready, Holtermann had to evacuate and move to what was at that point known as Ingstadkleiva Fort to complete his mobilization. Thus, at 15:00 on 10 April 1940, most of the personnel and equipment under Holtermann's command arrived at the small mountain fortification of Ingstadkleiva Fort. At this point, Holtermann was given orders to proceed with the mobilization and otherwise do what he himself thought best. Holtermann thus began to gather and equip a fighting force of local volunteers. After arriving at the fort Holtermann first took residence in the buildings outside the mountain fortifications, not intending to defend the facility, only use it as a temporary base.
Жұмылдыру
10 сәуірде Холтерманның қол астында елу ерікті болды және фортқа көбінесе жергілікті ер адамдар тартылып жатты. 11 сәуірде Холтерман жасағының сарбаздары Værnes-ке оралып, ондағы материалдық заттар мен азық-түліктерді алып кетті. Лагерьдегі неміс күштерінің қауіпсіздігі нашар болғандықтан, норвегиялықтар өз міндеттерін ешкім байқамай орындауға мүкіндік алды. Қайта жиналған жабдықтардың бір бөлігі қамалға, ал қалғаны жақын маңдағы шаруашылықтарға тасылды. 250 сарбаз жиналғаннан кейін, Холтерман қол астындағылардан өзге сарбаздарды қаруландыра алмайтындықтан, басқа еріктілерді қабылдаудан бас тартты. 12 сәуірден бастап қамалдың артиллериясын қайта іске қосу жұмыстары жүргізілді, онда оқ-дәрі жеткілікті болғанымен, жанама оқ атуға арналған бағыттау жүйелері мен карталар табылған жоқ. Қамалға арналған нақты артиллериялық карталар Тронхеймде сақталған және 9 сәуірде немістердің қолына өтті. Вермахт оларды қамалдың жетпейтін жерлеріне артиллерияны орналастыру үшін қоршау кезінде пайдаланды. Сол күні Холтерман жасағының әскерлері Хегра теміржол станциясы мен Мелен көпірі маңына орналасты, ал қамалдың тапсырылуын талап етуге жасалған алғашқы неміс әрекеті орын алды. Неміс майоры сол күні тапсырған екі норвегиялық офицермен бірге қамалға келді. Неміс офицерінің және екі норвегтің өтініштеріне қарамастан, Холтерман капитуляциялаудан бас тартты. Келесі күні, 13 сәуірде майор Холтерман Норвегия кампаниясы барысында 5-ші дивизиядағы жоғары бастықтарымен соңғы рет байланысқа шықты. Телефон арқылы Хеградағы күштердің командиріне жағдайды өздігінен шешу және мүмкіндігі болса, немістердің Швецияға қарайтын Меракербанен теміржолын бақылауына кедергі келтіру туралы бұйрық берілді. Осы бұйрыққа жауап ретінде 20 сарбаз Флоренс ауылына жіберілді, олар далалық бекіністер құрып, Меракерге баратын жол мен теміржолды тосқауылдады.
By 10 April, Holtermann already had fifty volunteers under his command and a steady stream of mostly local men kept being drawn to the fort. On 11 April, men of Holtermann's unit returned to Værnes to remove more of the materiel and provisions stored there. Due to poor security amongst the German forces stationed at the camp, the Norwegians were able to carry out their mission undetected. The reclaimed supplies were taken partly to the fortress and partly to a number of nearby farms. When a force of 250 soldiers had been assembled, Holtermann had to turn away further volunteers due to the fact he could not arm or equip any more soldiers than those he already had under his command at that point. From 12 April work was carried out to reactivate the fortress's artillery, which was found to have plentiful ammunition, but no direction systems or charts for indirect fire. The actual artillery charts for the fortress were stored in Trondheim and fell into the hands of the Germans on 9 April and were used by the Wehrmacht during the siege to deploy artillery in places that the fortress could not hit. The same day troops of Holtermann's unit were positioned around Hegra railway station and Mælen bridge, and the first German attempt at making the fortress surrender was carried out. A German Major approached the fortress together with two Norwegian officers who had given up the same day. Despite the best efforts by both the German officer and the two surrendered Norwegians, Holtermann refused to capitulate. The next day, 13 April, Major Holtermann achieved contact with his superiors at the 5th Division for the last time during the Norwegian Campaign. Through a telephone conversation, the commander of the force at Hegra was told to act as he saw best and, if possible, to hinder the Germans in gaining control of the Meråkerbanen railway line to Sweden. In response to these orders, 20 soldiers were sent to the village of Flornes to set up field fortifications and block the road and railway to Meråker.
Достық атыс оқиғасы
14 сәуірде Хегра ауылындағы әскерлерге неміс сарбаздарымен толы пойыз Гель теміржол станциясынан Хеграға қарай келе жатқаны туралы хабар түсті. Бір уақыттан соң, пойыз Хегра станциясына жақындап, тоқтау сигналын назарға алмады. Бұл неміс әскерлері пойызының өтіп кетуге тырысып жатқаны ретінде қабылданып, станцияны күзеткен сарбаздар жақындап келе жатқан пойызға атыс ашты. Бірақ, шындығында, бұл пойыз қысқы соғыстан кейін елдеріне қайтып бара жатқан фин бежендерін тасымалдаған. Атыстан бір норвегиялық ер адам қаза тауып, екі фин әйелі жараланды. Кейін сол күні гарнизонның жалғыз әйел мүшесі, Тронхеймнен келген медбике Энн Маргрете Банг медициналық құрал-жабдықтарымен қамалға келді. Дәрігердің қызы және алғашқы медициналық жәрдемде оқытылған Банг, қоршау бойына қамалда болып, екі әскери дәрігерге науқастар мен жараланғандарға көмектесті.
On 14 April, reports came in to the troops stationed at Hegra village stating that a train loaded with German soldiers had left Hell railway station and was on its way to Hegra. Not long after a train approached Hegra Station and ignored signals to stop. In response to what was interpreted as a German troop train trying to force its way through, the soldiers guarding the station opened fire on the approaching train. However, the train was in fact carrying Finnish refugees home after the Winter War. The fire killed one Norwegian man and wounded two Finnish women. Later that afternoon, the garrison's sole female member joined when nurse Anne Margrethe Bang from Trondheim arrived at the fortress bearing a load of medical supplies. The daughter of a doctor and trained in first aid, Bang stayed in the fortress for the duration of the siege, helping two military doctors care for the sick and wounded.
Неміс ұшағы жер бетінен атылған отпен ұшырылды
Қорған қорғаушылары алғашқы оқтарды 14 сәуірде атты, бұл күн достық өрт оқиғасы болған күнімен бірдей. Норвегиялық ауыр пулемет неміс ұшағына атып, оны зақымдап, қашып кетуге мәжбүр етті. Сол күні Вёрнес қаласынан қорғанға қосымша жабдықтар мен оқ-дәрілер жеткізілді.
The first shots fired by the fortress's defenders occurred on 14 April, the same day as the friendly fire train incident, when a Norwegian heavy machine gun fired at and damaged a German aircraft, driving it away. More equipment and ammunition from Værnes arrived at the fortress the same day.
Хегра ауылына шабуыл
15 сәуір күні сағат 05:30-да немістер артиллерия отына сүйеніп, Хегра теміржол станциясына, Хегра жол көпіріне және Мелен көпіріне шабуыл жасады. Күтпеген шабуылға ұшыраған норвегиялық әскерлер Хегра жол көпірінде және теміржол станциясында екі-үш сағат бойы қарсылық көрсетіп, бекініске шегінді. Ұрыстың басында норвегиялықтар Хегра жол көпірін қиратты, осылайша неміс жаяу әскерін мұз басып, қатып қалған Стьёрдал өзенінің қауіпті мұзынан өтуге мәжбүр етті. Мелен көпіріндегі күзетшілер оңтүстікке шегінді. Хегра маңында және Хеграда төрт норвегиялық сарбаз қаза тапты, ал біреуі Мелен көпірінде қаза болды. Қаза тапқандардан басқа, алғашқы неміс шабуылы кезінде сегіз норвегиялық сарбаз тұтқынға алынды.
At 05:30 on 15 April, the Germans attacked the Norwegian positions defending the Hegra railway station, Hegra road bridge and Mælen bridge, supported by artillery fire. Having been partly caught by surprise, the Norwegian forces at the Hegra road bridge and the railway station made a fighting retreat to the fortress over a two to three hour period. Early on in the fighting, the Norwegians demolished the Hegra road bridge, forcing the German infantry to cross the precarious ice of the frozen Stjørdal River under fire. At Mælen bridge, the guards withdrew to the south. Four Norwegian soldiers fell in and around Hegra, while one was killed at Mælen bridge. In addition to those killed, eight Norwegian soldiers were taken prisoner during the initial German attack.
Қалдық артиллериясы шабуылға түседі
Неміс шабуылы күшейген сайын, Хегра бекінісіндегі артиллериялық бөлімдер төмендегі аңғарда шабуылға ұшыраған норвегиялық әскерлерге көмек көрсету үшін ашылды, кейіннен олардың шегінуін қамтамасыз етті. Норвегиялық артиллерия оты неміс артиллериясының орналасқан жерлеріне, пулеметтік ұяларға және Швеция шекарасына қарай шығысқа қарай жылжыған жүк көліктерінің колоннасына бағытталды. Хегра телеграф станциясындағы телефон операторы бекіністегі артиллерия үшін бақылаушы рөлін атқарды. Бекіністен атылған артиллериялық оқтар үш неміс артиллериялық құралын жойды және шабуылдаушы күшке шығын келтірді. Осы кезден бастап шайқастың аяғына дейін Норвегия туннельдері мен залдарындағы барлық жарық шамдармен және тоғыз керосин шамдарымен қамтамасыз етілді.
As the German attack developed, the artillery pieces at Hegra Fortress opened up to support the Norwegian troops under attack in the valley below, and later covered their retreat. The Norwegian artillery fire was directed at German artillery positions, machine gun nests and convoys of trucks pushing east towards the Swedish border. The telephone operator at Hegra telegraph station acted as an observer for the artillery at the fortress. Artillery fire from the fortress knocked out three German artillery pieces and inflicted casualties on the attacking force. From then until the end of the battle, all light inside the Norwegian tunnels and halls was provided by candles and nine kerosene lamps.
Екінші шабуыл тоқтатылды
Алғашқы сәтсіз шабуылдан кейінгі күні неміс әскерлері таудағы бекіністі шабуылдауға тағы бір әрекет жасады. Дайындық барысында бекіністер таңертеңгі сағаттарда ауыр пулеметтен және минометтен қатты атысқа ұшырады. Жаяу әскер батальоны бекінісқа қарай жылжуға келді, бірақ ешкімнің жерінен өту кезінде қарлы боранға ілігіп қалды. Шабуылдаушы бөлімшелер боранда бағыттарын жоғалтқанда, бір-бірін норвегиялық күзетшілер деп қателескен неміс топтары арасында атыс-шабыс болды, және бүкіл әрекет норвегиялық бекіністерге жетпей құлады. Бомбалаушылар мен ауыр калибрлі артиллерия күні бойы бекініске үздіксіз атыс жүргізіп тұрды.
The day after their first unsuccessful attack, the German forces made another attempt at storming the mountain fortress. In preparation, the fortifications were subjected to heavy machine gun and mortar fire during the early daylight hours. A battalion of infantry was brought forward towards the fortress, but was hit by a blizzard while marching through no man's land. As the attacking units lost their bearing in the storm, fire fights erupted between groups of Germans mistaking each other for Norwegian patrols and the whole enterprise collapsed before reaching the Norwegian positions. Bombers and heavy calibre artillery pieces kept up steady fire against the fortress throughout the day.
Жарақаттыларды эвакуациялау
18 сәуірдің кешінде екі норвегиялық дәрігер – Сигурд Арестад пен Петер Бердал – Хегра Сон аймағындағы неміс командиріне жақындап, қамалдан жарақаттанған сарбаздарды эвакуациялау үшін неміс шебінен өтуге рұқсат сұрады. Алдыңғы күндердегі шайқастарда көптеген неміс жаралылары Хегра ауылына жеткізілген еді, және дәрігерлер норвегиялық жақтан да көптеген зардап шеккендер болуы мүмкін деп қорқып отырды. Миссияға рұқсат берілді, сондай-ақ Хегра бекінісін атқылау уақытша тоқтатылды, ал жергілікті еріктілер бекініске дейін жол тартты, жарақат алғандар үшін шаңғы шаналарын сүйреп әкелді. Арестад экспедицияны басқарса, Бердал немістер тарапынан, норвегиялықтар миссиясын аяқтағаннан кейін бекіністен оралып келеді деп кепілдік беру үшін тұтқын ретінде ұсталды. Бірнеше сағаттан соң Арестад Хегра бекінісінен оралғанда, ол өзімен бірге тоғыз жарақаттанған норвегиялық сарбазды және оны босатып, жарақат алған норвегиялықтармен бірге жіберген Гефрейтер Байерлені алып келді. Келісімге сәйкес, норвегиялық жаралылар соғыс тұтқынына алынбады.
In the evening of 18 April, two Norwegian doctors—Sigurd Aarrestad and Peter Berdal—approached the German commander of the Hegra Son area and requested permission to pass through the German lines to evacuate wounded soldiers from the fortress. During the previous days' fighting many German wounded had been brought to Hegra village and the doctors feared that there had been numerous casualties on the Norwegian side as well. Permission for the mission was granted, and the shelling of Hegra Fortress was temporarily suspended while local volunteers made their way up to the fortress, pulling ski sleds for the wounded. While Aarrestad led the expedition, Berdal was held hostage by the Germans to ensure that the Norwegians returned from the fortress after finishing their mission. When Aarrestad returned from Hegra Fortress a few hours later, he brought along nine wounded Norwegian soldiers and Gefreiter Bayerle, who had been released by his captors and sent along with the wounded Norwegians. As part of the agreement, the Norwegian wounded did not become prisoners of war.
Артиллериялық жекпе-жектер, әуеден бомбалау және патрульдік ұрыстар
Соғыстың қалған бөлігінде немістер қамалға қайта шабуыл жасауға тырыспады. Ұрыстар қамалдың әуеден бомбалауынан, қамалдың қарулары мен неміс далалық артиллериясы арасындағы дуэльдерден және неміс және норвегиялық шаңғышы бөлімшелерінің барлау жұмыстарынан, сондай-ақ азық-түлік, оқ-дәрі және отын жеткізуден тұрды. Патрульдік іс-қимылдар нәтижесінде бірнеше норвегиялық сарбаз тұтқындалды. Неміс қаруларының позициялық қарулардың көзге көрінбейтін аймақтарында орналасуына қарсы тұру үшін норвегиялық артиллерияшылар екі 8,4 см далалық қаруын тұрақты қарулардың жете алмайтын жерлерін қорғау үшін орналастырды. Қоршау кезінде норвегиялық қарулар айналадағы аймақтағы пулемет ұяларын, қару позицияларын, басқару пункттерін және оқ-дәрі қоймаларын нысанаға алды. 23 сәуірде 7,5 см позициялық қарулардың бірі жойылды, бекіністің басқару мұнараларының бірі қирады және су құбыры бұзылды. Екінші 7,5 см қаруы 24 сәуірде жойылды. Бекініс үнемі артиллериялық отқа ұшырады және негізінен солтүстіктен күтілетін одақтастардың шабуылын қолдауға мүмкіндік беру үшін тұрды. 25 сәуірде немістер қамалға қарсы жаңа қару қолданды: гидросамолет бомба тастап, қабырғалар сыртындағы үйлерді қиратты, ал сынықтар бірнеше километр қашықтықтағы Хегра ауылына жетті. 29 сәуірден бастап артиллериялық бомбалаудың күші бірте-бірте артты, неміс қарулары Тронхеймдегі қару-жарақ қоймасынан алынған тұтқындалған норвегиялық гаубицалармен күшейтілді, ал келесі күні бекіністегі 10,5 см үш қарудың бірі жойылды. Қоршау кезінде Хегра бекінісіне 2300-ден астам снаряд түсті.
For the remainder of the battle, the Germans did not try to storm the fortress again. Fighting consisted of aerial bombing of the fortress, duels between the fortress's guns and German field artillery and skirmishes between German and Norwegian ski units doing reconnaissance and bringing in supplies of food, ammunition and fuel. Several Norwegian soldiers were captured as a result of the patrol actions. To counter German guns placed in the positional guns' blind zones, the Norwegian artillerymen positioned their two 8.4 cm field guns to cover areas the fixed guns could not reach. During the siege, the Norwegian guns targeted machine gun nests, gun positions, command posts and ammunition depots in the surrounding area. On 23 April, one of the 7.5 cm positional guns was knocked out, one of the fortress's command towers was destroyed and the water line was broken. The second 7.5 cm gun was destroyed on 24 April. The fortress was under constant artillery fire and held out chiefly in order to be in a position to support the Allied offensive expected from the north. On 25 April, the Germans employed a new weapon against the fortress when a seaplane dropped a bomb, destroying the houses outside the walls, with shrapnel ending up in Hegra village several kilometres away. From 29 April, the artillery bombardment steadily increased in strength, with German guns reinforced by captured Norwegian howitzers from the armoury in Trondheim, and the next day one of the three 10.5 cm guns at the fortress was knocked out. During the siege, a total of over 2,300 shells struck Hegra Fortress.
Вэрнес әуе станциясы
Норвегиядағы негізгі соғыс күшін тікелей қолдаудың бір жолы – Værnes әуе базасын бомбалау болатын. Бұл әуе база Германияның ең солтүстік әуеайлағы болып табылады және Тронхеймнің солтүстігіндегі неміс күштерін қолдау үшін өте маңызды еді. Бұл әсіресе Нарвик майданы үшін маңызды болды, себебі Вэрнестен оңтүстікке қарай ұшатын ұшақтар сол майданға жетпейтін еді. Мұны түсінген немістер, әуе жолағын кеңейту және жақсарту жұмысына 2000-ға жуық норвегиялық құлшындық еңбекшілерді толық жұмыспен қамтыды. Værnes әуе базасын бомбалау осы жұмысты тоқтатып, сондай-ақ солтүстіктегі норвегиялық күштерге қарсы бомбалау шабуылдарын қиындататын еді. Дегенмен, Værnes Хеградан алыс болғандықтан және қамалдың артиллериясының максималды атыс қашықтығы шамалы болғандықтан, мұны істеу мүмкін болмады. Дәл ату үшін тиімді қашықтық артиллерияның биіктік бұрыш өлшегішінің көрсеткішімен шектелгендіктен, тек шамалы болатын. Қамал ішінде қарулардың көтерілу бұрышын 19°-тан 26°-ға дейін арттыру үшін, қару қалқандарының және қару орнатуының бір бөлігін алып тастауға тырысты.
One way that Holtermann wanted to directly support the main war effort in Norway was to bombard Værnes Air Base, the northernmost airfield in German hands and vital for the support of German forces north of Trondheim. This was particularly so for the Narvik front, which could not be reached by aircraft flying from further south than Værnes. Recognising this, the Germans had hired some 2,000 Norwegian collaborationist labourers to work full time at expanding and improving the air strip. Bombarding Værnes would both have disrupted this work and impaired the bombing raids being flown against Norwegian forces fighting further to the north. However, since Værnes is from Hegra, and the fortress's guns only had a maximum range of some , this was impossible. For accurate firing, the effective range was a mere , as that was the range of the artillery's height angle meter. Efforts were made at the fortress to increase the elevation of the guns from 19° to 26° by removing part of the gun shields, and part of the gun mounting,
Хегра гарнизоны Værnes әуе базасына шабуыл жасауға алғашқы әрекетін 14 сәуірде жасады. Сол күні норвегиялық күйекті шанамен жүретін күзет әскері әуе базасындағы неміс әуе қызметінің қызу белсенділігін байқады. Қамалдың 8,4 см-лік далалық зеңбірінің біреуін жақын маңдағы Бланкхаммерен төбесіне көшіріп, содан қамалдан тыс жердегі неміс нысаналарын, оның ішінде стратегиялық маңызды әуе базасын бомбалау жоспарланды. Алайда, 15 сәуірдегі неміс шабуылынан бұрын жоспарды іске асыру мүмкін болмады. Шабуыл аймаққа көптеген неміс жаяу әскерлерін жеткізіп, жоспарларды орындауды қиын етіп берді.
The earliest attempt by the Hegra garrison to attack the airfield at Værnes had occurred on 14 April, when a Norwegian dog sled patrol spotted massive German air activity at the air base. Plans were made to manhandle one of the fortress's 8.4 cm field guns to a nearby hill called Blankhammeren, and from there bombard German targets out of range from the fortress itself, including the strategically important airfield. The plan, however, could not be carried out before the German attack of 15 April brought large German infantry forces into the area and rendered the plans infeasible.
Халықаралық БАҚ-тың назары
Қоршау кезінде Хегра бекінісіндегі күрес халықаралық БАҚ назарын өзіне аударды, мысалы, 22 сәуір және 2 мамырдағы "The Daily Telegraph", 16 сәуірдегі "The Manchester Guardian" газеттерінде жарияланған мақалалар. Бұл бекініс 6 және 13 мамырдағы "Time" журналындағы мақалаларда да еске алынды.
During the siege, the struggle of Hegra Fortress captured the attention of the international media, with articles such as those in The Daily Telegraph on 22 April and 2 May, and that in The Manchester Guardian on 16 April. The fortress was also mentioned in articles in Time magazine on 6 May and 13 May.
Дайындамалар және әсер ететін факторлар
2 мамырда радио арқылы Андальснес аймағынан одақтастардың шегінуі, немістердің Домбастан Сторёнға дейінгі Довре желісін басып алуы және Батыс Норвегиядағы Норвегияның 4-ші бригадасының капитуляциясы туралы хабар келді. Бұл 30 сәуірде нан қоры таусылған кезде күшейіп кеткен жабдықтау мәселелеріне үстелді. Келесі күні, 3 мамырда гарнизон капитуляцияға дайындық шарасы ретінде артиллериялық оқ-дәрілерін жоюға кірісті. Норвегиялықтармен бірге қамалда тұрған үш шведтік ерікті өз қызметтерінен босатылып, таулар арқылы шаңғы патрулімен швед шекарасына дейін жетеледі. Күндіз Трёнделаг аймағындағы норвегиялық командир полковник Оле Берг Гетцтің радио хабары таратылды. Гетц Норд-Трёнделагтағы күштерін капитуляциялап, Норвегияның оңтүстігінен британдықтардың шегінуінен кейін жағдай үмітсіз болғандықтан Трёнделагтағы барлық норвегиялық күштерге қаруларын тастауға кеңес берді. Трёнделагты капитуляциялау туралы шешімге сол күні Невилл Чемберленнің Оңтүстік Норвегиядағы одақтастардың әскери науқаны аяқталғанын жариялаған радио хабары ықпал етті. 4 мамырда радио, пулемет, карабин және басқа да ұсақ қару-жарақтарды жою басталды, сондай-ақ маңызды құжаттармен жүктелген шаңғы патрульдері жіберілді. Сол күні сағат 13:50-ге дейін полковник Гетцтің капитуляциясы расталды және бекіністің артиллериясын жою басталды.
News came in over the radio on 2 May of the Allied retreat from the Åndalsnes area, that the Germans had seized control of the Dovre Line from Dombås to Støren, and of the surrender of the Norwegian 4th Brigade in Western Norway. This came on top of increasing supply problems, with the bread supply already having run out on 30 April. The next day, 3 May, the garrison started destroying its artillery ammunition in preparation for surrender. The three Swedish volunteers that had endured the siege with the Norwegians were released from their duties and guided across the mountains to the Swedish border by a ski patrol. During the day, a radio message from Colonel Ole Berg Getz—the Norwegian commander in the Trøndelag area—was broadcast. Getz had surrendered his forces in Nord Trøndelag and advised all Norwegian forces in Trøndelag to lay down their arms as the situation had become hopeless after the British retreat from the southern parts of Norway. The decision to surrender Trøndelag had been influenced by Neville Chamberlain's radio message that day announcing the end of the Allied campaign in Southern Norway. On 4 May, destruction of radios, machine guns, carbines and other small arms was initiated and ski patrols were sent out carrying loads of important documents. By 13:50 that day confirmation of Colonel Getz's capitulation was received and the destruction of the fortress's artillery began.
Ұстап кету
5 мамырдың таңертеңгі сағаттарында жағдай мынадай еді: тамақ өте аз қалды, ал су бірнеше күнге ғана жететін. Норвегияның оңтүстігіндегі барлық басқа норвегиялық және одақтас күштер кері қайтарылды немесе басылды, ал Хегра бекінісі Нордландтың оңтүстігіндегі соңғы қарсылық ошағы болып қалды. Бір гауптман Гибель бастап келді, ол гарнизонның капитуляциясын қабылдады. Сол күні 190 ер адам мен бір әйел бекіністен шығып, тұтқынға түсті. Капитуляция кезінде Хегра бекінісінің гарнизоны 14 офицер, бір техникалық офицер, жеті сержант, бір офицер курсант, алты капрал, 161 сарбаз және медбике Анне Маргрете Бангтан тұрды. Лундамода тұтқындар түні бойы қорада ұсталды. Келесі күні, 6 мамырда, Хеградан алынған тұтқындар күшпен Берккке қарай марш жасады, онда әскери тұтқындар лагері құрылды. Мамыр айының соңында Берлиндегі неміс жоғары командасы Адольф Гитлердің қиын жағдайда көрсеткен қорғанысы үшін норвегиялық соғыс тұтқындарын босатуға жеке бұйрық бергенін жариялады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі алғашқы жылдары норвегиялықтардың неміс қазасының саны туралы бағалаулары артық айтылды, кейбіреулер 1100 адам өлген немесе жараланған деді. Бірақ кейінгі зерттеулер нәтижесінде Хеграда 150-200 Вермахт сарбазы қаза тапқан немесе жараланған деген қорытындыға келді.
In the early hours of 5 May, the situation was such that there was very little food left and water for only a few days, all other Norwegian and Allied forces in all of southern Norway had been withdrawn or had surrendered and Hegra Fortress was the last remaining pocket of resistance south of Nordland.—led by one Hauptmann Giebel—arrived to accept the surrender of the garrison. Later that day, 190 men and one woman marched out of the fortress and into captivity. At the surrender, the garrison at Hegra Fortress consisted of 14 officers, one technical officer, seven sergeants, one officer cadet, six corporals, 161 privates and nurse Anne Margrethe Bang. At Lundamo, the prisoners were interned in a barn for the night. The next day, 6 May, the prisoners from Hegra were force marched for to Berkåk where a prisoner of war camp was established. At the end of May the German High Command in Berlin announced that Adolf Hitler had personally ordered the release of Norwegian prisoners of war as an act of recognition of the defence they had put up under difficult conditions. In the first years after World War II, Norwegian estimates of the number of German casualties were exaggerated, some spoke of up to 1,100 dead or wounded. Later research has, however, led to a substantially lower number, at about 150 to 200 Wehrmacht soldiers killed or wounded at Hegra.