Гарри Уиттингтон: Палеонтолог және кембрий фаунасын зерттеуші ғалым
Harry B. Whittington
Гарри Уиттингтон – британдық палеонтолог, кембрий фаунасын, әсіресе Burgess Shale қазбаларын зерттеген. «Камбрий жарылысы» тұжырымының авторы, трилобиттерді зерттеумен аты шықты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық палеонтолог (1916–2010)
British palaeontologist (1916 2020)
Гарри Блэкмор Уиттингтон (24 наурыз 1916 – 20 маусым 2010) – британдық палеонтолог, Бурджесс тақтасы және басқа кембрий фаунасының қазбаларын зерттеуге зор үлес қосып, кембрийлік жарылыс тұжырымының қалыптасуына ықпал еткен ғалым. Осы тұжырым бойынша, қазіргі жануарлардың дене құрылысы геологиялық уақыттың қысқа мерзімінде пайда болған. Трилобиттерді зерттеумен айналысқан ол, кембрий кезеңінде осы бунақденелілердің омыртқасыздардың ең көп түрленген тобы болғанын ашты. Консерват Лагерштеттендерде сақталған нәзік қазбаларды атау және сипаттау стандарттарын белгілеуде маңызды рөл атқарды. Бирмингем университетінде докторлық диссертациясын қорғағаннан кейін, Уиттингтон мансабының көп бөлігін Ұлыбританиядан тыс өткізді. Кәсіби жолын Мьянмадағы Рангун университетінде бастап, кейін Қытайға көшіп, Гинлинг әйелдер колледжінде оқытумен айналысты. Екінші дүниежүзілік соғысы аяқталғаннан кейін Гарвард университетіне палеонтология профессоры және Салыстырмалы зоология мұражайында омыртқасыздар палеонтологиясының кураторы болып тағайындалды. Осы кезеңде ол палеонтологиялық зерттеулердегі маңызды еңбектерін бастады. Мансабының соңында Кембридж университетінің Жер ғылымдары факультетіндегі Вудвордиан геология кафедрасының профессоры болып Англияға оралды және Сидни Сассекс колледжімен байланыста болды.
Harry Blackmore Whittington FRS (24 March 1916 – 20 June 2010) was a British palaeontologist who made a major contribution to the study of fossils of the Burgess Shale and other Cambrian fauna. His works are largely responsible for the concept of Cambrian explosion, whereby modern animal body plans are explained to originate during a short span of geological period. With initial work on trilobites, his discoveries revealed that these arthropods were the most diversified of all invertebrates during the Cambrian Period. He was responsible for setting the standard for naming and describing the delicate fossils preserved in Konservat Lagerstätten. After completing his PhD from the University of Birmingham, Whittington spent much of his career out of Britain. He started his professional career at the University of Rangoon, Burma. Then he moved to China to teach at Ginling Women's College. After the end of World War II, he moved to Harvard University to become Professor of Palaeontology, and simultaneously Curator of Invertebrate Palaeontology at the Museum of Comparative Zoology. It was during this period that he began his major works in palaeontological research. Towards the last part of his career, he returned to England as Woodwardian Chair in Geology at the Department of Earth Sciences, University of Cambridge and was affiliated to Sidney Sussex College.
Ерте өмір және білім
Уиттингтон Бірінші дүниежүзілік соғыстың қақ ортасында, қазір Бірмингем қаласының орталық бөлігінде орналасқан Хандсвортта дүниеге келді және "Жаратылыстану жылнамасы мен журналында" жарияланды. 1937 жылы докторлық диссертациясын қорғады. Уиллс оған 1938-1940 жылдары Нью-Хейвендегі Йель университетінде Карл О. Дунбардың жетекшілігімен оқуға Комонвелл қорының стипендиясын алуға көмектесті. Америкадағы маңызды кезеңдері – ол өмір бойы досы болған Америка Құрама Штаттары Ұлттық мұражайының стратиграфиялық палеонтология бөлімінің ассистент-кураторы Г. Артур Купермен танысты, сондай-ақ Йельдегі Пибоди мұражайының мектептік қызмет бөліміндегі доцент Дороти Эмма Арнольдпен танысып, өмірлік серігіне айналды. Бірақ оның Йельдегі оқуы Екінші дүниежүзілік соғыспен үзіліске ұшырады.
Whittington was born at the height of World War I in Handsworth, now the inner part of Birmingham City. and in the Annals and Magazine of Natural History. He received his doctorate in 1937. Wills again helped him to obtain a Commonwealth fund fellowship to study under Carl O. Dunbar at Yale University in New Haven, Connecticut, during 1938 to 1940. His important moments in America were that he befriended G. Arthur Cooper, an Assistant Curator at Division of Stratigraphic Paleontology in United States National Museum, who remained his lifelong friend; and Dorothy Emma Arnold, a docent in the School Service Department of the Peabody Museum in Yale, who became his lifelong wife. But his time in Yale was interrupted by World War II.
Кәсіби мансап
Соғысқа қатысуға немесе Англияға оралуға құлшыныс танытпаған Уиттингтон Нью-Йорк қаласындағы Америка баптист миссиялық қоғамының ұсынысымен Бірмадағы христиандық Judson колледжінде (бұл Рангун университетінің бір бөлігі және кейіннен оның іргесі) жұмыс істеуге келісті. 1940 жылдың тамызында жаңа үйленген әйелімен бірге Рангунға аттанды. Оның оқытушылық қызметі 1941 жылдың желтоқсанында Перл-Харбор шайқасынан кейін тоқтатылды, себебі колледж жабылуға мәжбүр болды. Әйелімен бірге ол Қытайдағы медициналық бөлімде ерікті жұмыс істеуге кірісті. 1942 жылдың қаңтарында Чэнду қаласында миссиялық сапарында жүргенде, оны Гинлинг әйелдер колледжінің оқытушылар құрамына шақырды. Колледж Батыс Қытай Одағы университетімен байланысты болған шығыс Қытайдан келген босқындар колледждерінің бірі болды және Америка баптист миссиясымен қолдау көрсетілді. 1945 жылы соғыс аяқталғаннан кейін ол профессор атағын алды. Тамыз айында Бирмингем университетінен лекторлық қызметке шақыру келді (бұл Уиллстің бастамасымен болды). Ол қазан айында өз курсын бастауға үлгеріп, Бирмингемге келді. Ол бірден трилобиттерді, әсіресе Солтүстік Америкадан, зерттеумен айналысты. Ол зерттеуші студент Фрэнк Х.Т. Родсты қабылдады (кейін Корнелл университетінің тоғызыншы президенті болды). 1949 жылы ол Гарвард университетінен тағы бір шақыру алды, бұл жолы Престон Э. Клаудты алмастырып, Геология кафедрасының доценті және Салыстырмалы зоология мұражайындағы омыртқасыз палеонтология кураторы лауазымдарын иеленді. Америкада 17 жыл қызмет еткеннен кейін, 1966 жылы ол Кембридж университетінен тағы бір шақыру алды, Геологияның Вудвард профессоры болып, Ұлыбританиядағы геологияның ең көне кафедрасын иеленді. Күзде ол Кембриджде болды, Сидни Суссекс колледжінде профессорлық қызметкер ретінде бірлескен тағайындама алды. 1983 жылы 67 жасқа толғанда ол қызметінен зейнеткерлікке шықты.
Having no keen interest in joining the war or returning to England, Whittington accepted a job offered by the American Baptist Mission Society of New York City to work in a Christian run Judson College (which was a part, and later forerunner of, the University of Rangoon) in Burma. With his newly wedded wife, he headed for Rangoon in August 1940. His teaching job was cut short by the aftermath of the battle of Pearl Harbour in December 1941, as the college was forced to close. With his wife, he volunteered to work in a medical unit headquartered in China. While staying in Chengdu on their mission in January 1942, he was invited to a teaching faculty at Ginling Women's College. The college was one of the refugee colleges from east China affiliated with West China Union University, and was supported by the American Baptist Mission. By the end of the war in 1945, he had become Professor. In August, an invitation arrived from the University of Birmingham to join as a lecturer (which was initiated by Wills). He arrived in Birmingham in October just in time to start his course. He immediately set to work on trilobites particularly from North America. He had taken a research student Frank H. T. Rhodes (who later became the ninth President of Cornell University). In 1949 he received another invitation, this time from Harvard University, to succeed Preston E. Cloud, to hold the posts of Associate Professor in the Department of Geology, and Curator of Invertebrate Paleontology in the Museum of Comparative Zoology. After 17 years of serving in America, in 1966 he received yet another invitation from the University of Cambridge, to become the Woodwardian Professor of Geology, which is by far the oldest chair in geology in Britain. In the Autumn he was in Cambridge, with a joint appointment as Professorial Fellow in Sidney Sussex College. In 1983, at age 67, he retired from his posts.