Кіріспе

Австралиялық саясаткер, ирландтық кәсіпкер Сэр Филипп Реджинальд Линч KCMG (27 шілде 1933 – 19 маусым 1984) – 1966 жылдан 1982 жылға дейін Австралия Өкілдер палатасында қызмет еткен саясаткер. Ол 1972 жылдан 1982 жылға дейін Либералдық партияның жетекшісінің орынбасары болды және үш премьер-министр үкіметінде министр болып қызмет етті. Линч Мельбурнда дүниеге келді, саясатқа кірмес бұрын мектеп мұғалімі және басқару кеңесшісі болып жұмыс істеді. Ол 1966 жылғы федералды сайлауда парламентке сайланды. Линч 34 жасында министрлер кабинетіне тағайындалды және Джон Гортон мен Уильям МакМахон басшылығымен Армия министрі (1968–1969), Иммиграция министрі (1969–1971) және Еңбек және халық қызметі министрі (1971–1972) қызметтерін атқарды. Ол 1972 жылы Либералдық партияның жетекшісінің орынбасары болып сайланды, алдымен Билли Снедденнің, кейін Малкольм Фрейзердің басшылығымен қызмет етті. Линч 1975 жылы либералдар билікке оралғанда Қаржы министрі болды, бірақ Викториядағы сот тергеуінде, Сер Грегори Гованстың куәлігі Викториядағы жер спекуляциясына қатысы бар екенін көрсеткеннен кейін отставкаға кетуге мәжбүр болды. Ол 1982 жылы денсаулығының нашарлауына байланысты зейнеткерлікке шыққанға дейін Өнеркәсіп және сауда министрі болды. Бірнеше жылдан кейін 50 жасында рактан қайтыс болды.

Ерте өмір

Линч Виктория штатының Мельбурн қаласындағы Карлтон ауданында Дороти Луиза мен Реджинальд Томас Линчтің тұңғыш баласы ретінде дүниеге келді. Оның әкесі слесарь болған. Линч Кью қалашығында өсті және католик мектептеріне қатысты, бастапқыда Хоторндағы Марст бауырлары мектебіне, содан кейін Ксавьер колледжіне барды. Ол Мельбурн университетінде оқып, 1955 жылы өнер бакалавры, ал 1964 жылы педагогика дипломын алды. Ол студенттік саясатқа белсенді қатысып, «Ақ Австралия» саясатына қарсы күресті. Бітіргеннен кейін Линч шамамен бір жыл мектеп мұғалімі болып жұмыс істеді, көбінесе Коллингвуд техникалық мектебінде. Содан кейін ол Manpower (Australia) Pty Ltd компаниясына қосылды, бұл басқару консалтингімен айналысатын фирма, және ақырында оның басқару директоры болды. 1958 жылы Лия Бриджид О’Тулге үйленді, олардың үш ұлы болды.

Қауымдастық

Линч 1959 жылы Жастар кәсіпкерлер палатасына қосылды; ол 1962 жылы Мельбурн вице-президенті, 1963 жылы президент, ал 1966 жылы ұлттық президент болды. 1967 жылы ол Frankston Rostrum Club 41 клубының негізін қалаушы мүшесі болды және олардың шараларында жиі шақырылатын спикер болды.

Саясаттың алғашқы жылдары

Университет студенті кезінде Линч Австралияның Еңбек партиясына қосылуды қарастырды, бірақ партияның солшыл қанаты оны ығыстырды. Оның Либерал партиясына қосылу шешімі жұмысшы табының католик отбасынан шыққан адам үшін ерекше болды, және ол мансабы бойында партияның санаулы католик депутаттарының бірі болды. Линч алғаш рет 1955 жылғы федералды сайлауда 22 жасында Скуллин округінен парламентке сайлануға түсті. 1956 жылдан 1958 жылға дейін Жастар либералдарының штаттық президенті болды және 1956 жылдан 1963 жылға дейін партияның штаттық атқару комитетінде қызмет етті. Линч 1966 жылғы сайлауда Өкілдер палатасына сайланды. Ол Флиндерс округінде көптеген үміткерлердің ішінде либералдық іріктеуден жеңіп шықты. 1977 жылдың 19 қарашасында ол отбасылық трастты салық төлемдерін азайту үшін пайдаланғаны белгілі болғаннан кейін министрліктен кетуге мәжбүр болды, бұл мүдделердің қақтығысы ретінде қарастырылды. Оның орнына қазынашылыққа Джон Ховард, ал қаржы министрілігіне Эрик Робинсон тағайындалды. Ресми тергеу оның заңға қарсы немесе дұрыс емес ештеңе жасағанын көрсетпеді, және ол желтоқсан айында министрлікке қайта оралды, Қорғаныс министрі Джеймс Килленнен басшы орынбасары лауазымы үшін күшті қарсылықты жеңіп, 71 дауысқа 20 дауыспен жеңді. 1980 жылғы сайлаудан кейін Фрейзер "Жарып тастау тобы" деп белгілі болған, Үкіметтік функцияларды қарау комитетін құрды, оның төрағасы Линч болды. Сонымен қатар, ол бұл жолы Сыртқы істер министрі Эндрю Пикоктан тағы да басшы орынбасары лауазымы үшін күш сынасты, оны 47 дауысқа 35 дауыспен жеңді.

Құрметтер мен отбасылық өмір

Линч 1981 жылы Жаңа жылдық наградалар бойынша Санкт-Майкл және Санкт-Джордж орденінің кавалер-командоры атанды. 1977 жылы оған жеке кеңесші мәртебесі берілді, бұл оған "Өте Құрметті" деген атауды қолдануға мүмкіндік берді. 1982 жылы денсаулығына байланысты парламент мүшелігінен қанағаттанды, ал 1984 жылы асқазан рагынан қайтыс болды. Сэр Филиптің әйелі Лия О'Тул Воррнамбул қаласындағы Сент-Эннс қыздар колледжінде интернатта оқыған, кейіннен еңбек терапевті және "Денистон Пти Лтд" компаниясының хатшысы және директоры болып жұмыс істеді.