Кіріспе
Максвелл Кенттонның кітабы «Кенди» – 1958 жылы Терри Саузерн мен Мейсон Хоффенберг қолданған псевдониммен жазылған роман. Олар бұл романды «Саяхатшының серігі» сериясының бір бөлігі ретінде жариялаған «Олимпия Пресс» баспасы үшін бірлесіп жазды. Хоффенбергтің айтуынша, Терри Саузерн мен мен «Кендиді» ақша үшін жаздық. «Олимпия Пресс» – 500 доллар. Ол Швейцарияда, ал мен Парижде болдым. Біз оны хат арқылы жасадық. Бірақ ол Америкада үлкен мәнге ие болғанда, бәрі оны қабылдады. Адамдар қандай сөздер айтқанын есіңізде ме? Бір кісі «Кенди» – «Кандидке» сатира екенін жазды. Сондықтан мен бірден Вольтердің шығармаларын қайта оқып, оның дұрыс айтқанын тексердім. Міне, осылай болады. Сіздер арыққа құсып, бәрі оны ең жаңа өнер түрі деп айта бастағанда, сіздер оны көруге қайта барасыздар, және, құдайға шүкір, келісесіздер. Саузерн романның тууына басқаша көзқарас білдірді, ол Нью-Йорктің Гринвич-Виллидж ауданында тұратын, жақсылық жасауға дайын, дөңгелектеп жүретін адаммен танысқан қыз туралы жазған қысқа әңгімеге негізделгенін мәлімдеді. Хоффенберг Саузерннің оқиғасын қолжазба түрінде оқығаннан кейін кейіпкерге көбірек оқиғалар жасауды ұсынды. Саузерн Хоффенбергке қыз туралы әңгіме жазуды ұсынды, ол Кендидің ауруханада доктор Крайнкитпен кездесетін тарауын ойлап тапты. Ол оны жазды, мен басқа тарауларды жаза бастадым. Мен кейде оған жазғандарымды көрсеттім. Бұл бір-біріне анекдот айту сияқты еді. Анекдотты айту да, оны естігеніңіз де маңызды. Бұл жақсы болды, себебі келесі тарауды жазуға міндеттілік туды. Бұл жақсылыққа жауап ретінде жасалғандай болды. Бұл тәсіл өте жақсы жұмыс істеді және адамдар бірлесіп жасайтын шығармашылық жұмыстың түрімен толық үйлесімде болды. 1968 жылы Кристиан Маркуан бұл романды «Кенди» фильміне айналдырды. Бұл кітапта бейнеленген бірнеше элементтерді режиссер Гейл Палмер 1978 жылы ересектерге арналған «Кендидің эротикалық оқиғалары» фильміне енгізді, оның титрлері Вольтердің «Кандиді» негізге алғанын көрсетеді. Нил Саузерннің 2004 жылы «Arcade Publishing» баспасынан жарық көрген «Кенди-мендер» кітабы Саузерн мен Хоффенбергтің өмірін, олардың романды жазу, жариялау және одан кейін оның күтпеген сәттілігін баяндайды. Әдебиет туралы кітаптар саласында ерекше, «The Candy Men» авторлық құқыққа ие емес түпнұсқа романның кеңінен таралуын терең зерттейді.
Candy is a 1958 novel written by Maxwell Kenton, the pseudonym of Terry Southern and Mason Hoffenberg, who wrote it in collaboration for the "dirty book" publisher Olympia Press, which published the novel as part of its "Traveller's Companion" series. According to Hoffenberg, Terry Southern and I wrote Candy for the money. Olympia Press, $500 flat. He was in Switzerland, I was in Paris. We did it in letters. But when it got to be a big deal in the States, everybody was taking it seriously. Do you remember what kind of shit people were saying? One guy wrote a review about how Candy was a satire on Candide. So right away I went back and reread Voltaire to see if he was right. That's what happens to you. It's as if you vomit in the gutter and everybody starts saying it's the greatest new art form, so you go back to see it, and, by God, you have to agree. Southern had a different take on the novel's genesis, claiming it was based on a short story he had written about a girl living in New York's Greenwich Village neighborhood, a Good Samaritan type, who became involved with a hunchback. After he read Southern's story in manuscript form, Hoffenberg suggested the character should have more adventures. Southern suggested that Hoffenberg write a story about the girl, and he came up with the chapter in which Candy meets Dr. Krankheit at the hospital. <blockquote>He wrote that and I began to write other chapters. Every once in a while, I would show him what I wrote. It was like telling jokes back and forth. Your hearing of the joke becomes as important as telling the joke. In that sense, it was such a good thing because there was this built in obligation to write the next chapter. It was like returning a good favor. That approach worked quite well and was in perfect sync with the kind of creative work that people try to do together. The novel was made into a film by Christian Marquand in 1968 as Candy. Several of the items depicted in this book were included by director Gail Palmer in the 1978 adult film The Erotic Adventures of Candy whose opening credits state it is based on Voltaire's Candide. The book The Candy Men by Nile Southern, published in 2004 by Arcade Publishing, details the lives of Southern and Hoffenberg as they came to write, publish and then endure the wildly improbable success of the novel. Unusual in the field of books about literature, The Candy Men makes a lengthy investigation of the rampant sharing of the inadvertently uncopyrighted original novel.
Сюжет
Канди Кристиан, он сегіз жастағы, өте әдемі және тартымды, бірақ нағыз жас әйел, ол басқаларға көмектесуге деген ықыласының нәтижесінде өзін әртүрлі жыныстық жағдайларға таптайды. Оның өміріндегі ер адамдар, жасы мен туыстарына қарамастан, тек қана оған иелік етуді қалайды. Философиялық оқытушысы профессор Мефестоның ізденуінен қашып, ол әкесі үйіне қайта оралады, онда ол отбасылық бағбанға өзін жыныстық қатынасқа енгізуге рұқсат беруді жоспарлайды. Алайда, оның әкесі кіріп, бағбанды коммунист деп ашуланып, оған шабуыл жасайды және содан кейінгі шайқаста бас сүйегі сынық болады. Кенди ауруханада оның қасына барады. Сондай-ақ, Кристианның егіз інісі Жэк пен оның азғын әйелі Оливия да бар. Ливия әпкесі кетеді, ал Джек аға Кендимен жыныстық қатынасқа түсуге тырысады; медбике кіріп, оны қыздан алыстатып, құтылып кетеді, тек өзін мастурбацияның пайдалы әсерлерін зерттейтін жас доктор Кранкиттің орнында табады. (Ливия әпкесі Кранкитпен де оқиға жасайды, ол кейіннен Кендиге қуанышты хатпен сипатталады.) Аурухана бөлмесінде науқас (мұғаліммен шайқастан кейін бірдей бас бинтінде) Джек болып шығады; Кендидің әкесі үндемей тұрып, кетіп қалды. Жұмыс істеу үшін бара жатқанда Кенди бұзық дөңсеген адамды кездестіреді, оны орындаушы ретінде қабылдайды және өз пәтеріне шақырады. Кейіннен оған кафеде мектептегі достары ұсыныстар жасайды, ал гинеколог олардың әңгімелерін естіп, ванна бөлмесінде Кендиге "сынақ" жасайды. Кафеге полиция шабуыл жасайды, ал Кенди Пит Успидің көмегімен қашып құтылады, ол антиматериалист (романда Кендидің денесінде дизайн жоқ жалғыз адам) оны бейбітшілік белсендісі Крэкерстің лагеріне жібереді. Олардың жетекшісі Гриндл - Кэндиді жыныстық қатынасқа метафизикалық тұрғыда жеткізе отырып, онымен сөйлесетін гүрі. Кенди жүкті екендігін сезінген кезде, ол оған рухани саяхаттың келесі кезеңі басталатынын айтады және оған Үндістанның Калькутта қаласына бір жолғы билет сатып алады. Көп ұзамай Кенди Лхасадағы ғибадатханада медитация жасап жатыр, қасында отырған иірікті парызшылмен бірге, найзағай жауғанда. Ол өзін құлаған, найзағай соққан Будда мүсіні мен қажының арасында таптайды. Ол Кендидің жанында ер адамдар сезінетін әдеттегі физикалық реакция болғандықтан, ол оның бетін жаңбыр тазалағанда (бұл оның әкесі) оның жеке басын біледі және роман оның танылу айқасымен аяқталады.