Кіріспе

Жасанды интеллектте модельге негізделген ойлау – физикалық әлемнің моделіне сүйенетін сарапшы жүйелерде қолданылатын логикалық қорыту әдісі. Бұл тәсілде қолданбаны жасаудың басты назары модельді құруға аударылады. Жұмыс істеу кезінде, жүйе осы модельдегі білімді байқау деректерімен үйлестіріп, диагноз қою немесе болжам жасау сияқты шешімдерге келеді.

Декларациялық модельдермен ойлау

Роботтар және динамикалық жүйелер де бағдарламалық қамтамасыз ету арқылы басқарылады. Бағдарламалық қамтамасыз ету, егер-онда операторлары, циклдар және кіші программалардан тұратын стандартты компьютерлік бағдарлама ретінде іске асырылады. Бағдарламашының міндеті – роботты басқаруға қабілетті алгоритмді табу, осылайша ол белгілі бір міндетті орындай алады. Робототехника және оптималды басқару тарихында көптеген парадигмалар әзірленді. Олардың бірі – шектеулі салаларға бағытталған сарапшы жүйелер. Сарапшы жүйелер модельге негізделген жүйелерге арналған бастапқы қадам болып табылады. Модельге негізделген ойлауды 1990 жылдардан бері зерттеудің басты себебі – жүйені модельдеу және басқару үшін әртүрлі деңгейлерді құру. Бұл күрделі міндеттерді шешуге мүмкіндік береді және қолданыстағы бағдарламаларды әртүрлі мәселелер үшін қайта пайдалануға болады. Модельдік деңгей жүйені бақылауға және әрекеттердің дұрыс екенін бағалауға қолданылады, ал басқару деңгейі әрекеттерді анықтайды және жүйені мақсатты жағдайға жеткізеді. Модельді іске асырудың типолық әдістері – Prolog және Golog сияқты декларативтік бағдарламалау тілдері. Математикалық тұрғыдан алғанда, декларативтік модель жүйені сипаттаудың логикалық формализациясы ретіндегі жағдайды есептеумен көп ортақ нәрсеге ие. Көбірек практикалық тұрғыдан алғанда, декларативтік модель дегеніміз – жүйені ойын қозғалтқышымен модельдеу. Ойын қозғалтқышы кіріс мәні ретінде белгіні қабылдайды және шығыс сигналын анықтайды. Кейде ойын қозғалтқышы әлемді модельдеуге арналған болжамдық қозғалтқыш ретінде сипатталады. 1990 жылы модельге негізделген ойлауға сын айтылды. Nouvelle AI-дың пионерлері символдық модельдер физикалық жүйелерден ажыратылған және роботтарды басқаруға қабілетсіз екенін дәлелдеді. Мінез-негізді робототехника өкілінің пікірінше, реактивті архитектура бұл мәселені шеше алады. Мұндай жүйеге символдық модельдің қажеті жоқ, бірақ әрекеттер шындыққа негізделген сенсорлық сигналдармен тікелей байланысты.