Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Argus әуе кемесінің түрі – теңіздік патрульдеу ұшағы.
Өндіруші – Canadair.
Дизайнері – Том Харви.
Бірінші ұшу – 1957 жылдың 27 наурызы.
Қолданысқа енгізілген – 1958 жыл.
Қызметтен шығарылған – 1982 жыл.
Мәртебесі –
Негізгі пайдаланушы – Royal Canadian Air Force.
Басқа пайдаланушылар – Canadian Forces.
Өндірілген – 1957–1960 жылдар.
Салынған саны – 33. Argus ұшағы Суық соғыс кезеңінде RCAF-тың Теңіз әуе командасында, кейіннен Канада әскерлерінің Теңіз әуе тобы мен Әуе командасында қызмет етті.
{|Infobox aircraft type
|type=Maritime patrol aircraft
|manufacturer=Canadair
|designer=Tom Harvie
|first flight=27 March 1957
|introduced=1958
|retired=1982
|status=
|primary user= Royal Canadian Air Force
|more users= Canadian Forces
|produced= 1957 1960
|number built=33 The Argus served throughout the Cold War in the RCAF's Maritime Air Command and later the Canadian Force's Maritime Air Group and Air Command.
Жобалау және әзірлеу
1949 жылы Canadair RCAF теңіздік патрульдеуге қолданылатын Avro Lancasters ұшақтарының жаңасына мұқтаж болатынын түсінді және North Star ұшағының түріне жататын, ал ол өзі Douglas C-54 Skymaster немесе DC-4 көлігінің түрі болған CL 29 ұшағын ұсынды. 1952 жылы RCAF техникалық талаптарды жариялағанда, олар үлкен және мүмкіндіктері жоғары ұшаққа қатысты болды, нәтижесінде екі ұсыныс түсті. Олардың арасында Lockheed Constellation ұшағының Lockheed ұсынған түрі де болды, бірақ RCAF оның төмен жылдамдықтағы басқару мүмкіндіктері жеткіліксіз деп таныды. Argus – құрылымда титанды қолданудың алғашқы кең ауқымды мысалы, сондай-ақ сенсорлар орнатылған қанаттың жоғарғы бөлігін электрлік оқшаулау үшін қолданылған құрылымдық пластик материалы да осы ұшақта пайдаланылды. Argus 20710 басқару жүйесі мен тұрақтылығын сынады, 20711 жабдық пен қоршаған ортаны, 20712 суық ауа райындағы сынақтарды, 20713 құрылымдық сынақтарды және RCAF талаптарын көрсетуді жүргізді, ал 20714 қару-жарақ сынақтарына, ал 20715 операциялық бағалауды аяқтады.
In 1949, Canadair recognized that the RCAF would soon be looking for a replacement for the Avro Lancasters being used in the maritime patrol role and proposed the CL 29, a variant of the North Star, itself a variant of the Douglas C 54 Skymaster or DC 4 transport. When the RCAF issued the specification in 1952, it was for a larger and more capable aircraft, and two proposals were received. These included a Lockheed Constellation variant from Lockheed, however its low speed handling was deemed inadequate by the RCAF, The Argus represented the first large scale use of titanium in the structure, as well as structural plastic, which was used to electrically insulate the top of the fin for the sensors mounted there. Argus 20710 tested controls and stability, 20711 equipment and environment, 20712 did cold weather testing, 20713 structural tests and demonstrating RCAF requirements, while 20714 was used for weapons testing, and 20715 completed the operational evaluation.
Пайдалану тарихы
"Аргус" соңғы "Авро Ланкастер" және "Локхид Нептун" ұшақтарын алмастырды. Бұл ұшақтар "Аргус" теңіздік барлау немесе патрульдік рөлде пайда болғанға дейін уақытша шара ретінде сатып алынған болатын. Көрсетілген кезеңдегі ең тиімді теңіз астына қарсы күрес (ASW) ұшақтарының бірі болған "Аргус", Корольдік Канада Әуе Күштері үшін (RCAF) маңызды ұшақ болды. Оның құрамында іздеу радары, сонобуйлар, электрондық қарсы шаралар (ECM), жарылғыш эхолокация (EER) және магниттік аномалияны анықтау құрылғысы (MAD) сияқты көптеген жабдықтар бар еді. Бомба бөлімшелерінде торпедалар мен тереңдік бомбалары қоса алғанда, көптеген қару-жарақтарды тасымалдауға болады. 1960 жылдардың басына дейін экипаж үш ұшқыш, үш навигатор (Observer Long range), екі ұшқыш-инженер және алты радио офицерден (observer rad) тұратын 15 адамнан құралды. Кейіннен экипажға офицерлер (тактикалық навигатор/радио навигатор) және офицер емес қызметкерлер (байқаушылар) енді, олардың саны миссияға байланысты өзгеретін. Ұзақ патрульдерде (орташа 18 сағат) экипаждың жұмысын тиімді ету үшін төрт төсек және ас үй қарастырылған. CL 28 толық қаруланған күйде шамамен 26,5 сағатқа дейін ұша алатын. 1959 жылғы 1 қазан күні 407 теңіздік патрульдік эскадрильясымен ұшқан "Аргус" ұшағы, Жаңа Зеландиядағы RNZAF базасынан Гавайидегі Барберс Пойнт әскери-әуе стансасына дейін, жанармайсыз 31 сағаттан астам уақытқа ұшқан Канада әскери рекордын орнатты, содан кейін Тынық мұхитының көп бөлігі мен Канада арқылы жалғастырды. Күтпегендей күшті желдің салдарынан жанармай шығыны артып, RCAF Солтүстік шығанағы станциясына қонуға мәжбүр болды, онда қосымша 20 сағат ұшқаннан кейін жанармайдың бір сағатынан да аз қалған еді. "Аргус" 1981 жылғы 24 шілдеде соңғы рет қызметтік миссиясын орындады және оның орнына Lockheed CP 140 Aurora ұшағы келді.
The Argus replaced the last of the Avro Lancasters as well as the Lockheed Neptunes that had been bought as an interim measure pending the arrival of the Argus in the maritime reconnaissance or patrol role. One of the most effective anti submarine warfare (ASW) aircraft of its day, the Argus was a mainstay for the RCAF. A large amount of equipment was carried, including: search radar, sonobuoys, electronic counter measures (ECM), explosive echo ranging (EER) and magnetic anomaly detector (MAD). Up to of weapons could be carried in the bomb bays, including torpedoes and depth charges. A flight crew of 15 consisting of three pilots, three navigators (Observer Long range), two flight engineers and six radio officers (observer rad) until the early 1960s when the crew included both commissioned officers (tactical navigator/radio navigator) and non commissioned officers (observers), the number of which was dependent on the mission. Four crew bunks and a galley were provided to extend the efficiency of the crew on long patrols (average 18 hrs). The CL 28 had an endurance of approximately 26½ hours with full armament. An Argus flown by 407 Maritime Patrol Squadron on 1 2 October 1959 held the Canadian military record of slightly over 31 hours for the longest flight by an unrefuelled aircraft, while covering a distance of from RNZAF Base Ohakea in New Zealand to Naval Air Station Barbers Point in Hawaii, before continuing across the rest of Pacific and most of Canada. Due to unexpectedly strong headwinds that greatly increased fuel consumption, they chose to land in RCAF Station North Bay where they had less than an hour of fuel remaining, after an additional 20 hours of flying. The Argus flew its last service mission on 24 July 1981, and was replaced by the Lockheed CP 140 Aurora.