Richard Swann Lull

Кіріспе

Американдық палеонтолог Ричард Сванн Лулл (6 қараша 1867 жылы 22 сәуір 1957 жылы) - американдық палеонтолог және Йель университетінің Стерлинг профессоры. Ол эволюцияның Дарвиндік емес көзқарасын жақтағаны үшін есінде сақталған.

Өмір

Лулл Мэриленд штатының Аннаполисте туған. Ол әскери офицер Эдвард Фелпс Лулл мен генерал Генри Бертонның қызы Элизабет Бертонның ұлы. Ол Клара Коулс Боггсқа үйленген және оның Дороти есімді қызы бар. Ол Ратгерс колледжінде зоология мамандығы бойынша білім алды, онда бакалавриат және магистрлік дәрежелерін алды (MS 1896). Ол АҚШ Ауыл шаруашылығы министрлігінің Энтомология бөлімінде жұмыс істеді, бірақ 1894 жылы Массачусетс штатының Амхерстегі (қазіргі Массачусетс Амхерст университеті) мемлекеттік ауыл шаруашылығы колледжінде зоология профессорының көмекшісі болды. Луллдың қазба іздеріне деген қызығушылығы оның қазба іздерін жинағанымен танымал Амхерст колледжінде басталды, ақырында ол энтомологиядан палеонтологияға ауысты. 1899 жылы Лулл Американың табиғи тарих мұражайының экспедициясының мүшесі ретінде Вайоминг штатындағы Bone Cabin Quarry-ге барып, мұражайдың бронтозавр қаңқасын жинауға көмектесті. 1902 жылы ол Монтанадағы Америка музейінің командасына қосылды, содан кейін Колумбия университетінің профессоры Генри Фэрфилд Осборнның басшылығымен оқыды. 1903 жылы филология ғылымдарының докторы атанды. Д. Колумбия университетінен, ал 1906 жылы Амхерсте қысқа уақыт өткеннен кейін Йель колледжінде омыртқалы жануарлар палеонтологиясының доценті және Пибоди табиғи тарих мұражайында омыртқалы жануарлар палеонтологиясының қауымдасқан кураторы болып тағайындалды. Ол Йельде келесі 50 жыл бойы оқыды. 1933 жылы Лулл Ұлттық ғылым академиясының Даниэль Жиро Эллиот медалімен марапатталды. Ол өзінің Дарвиндік емес эволюциялық теориясын қолдауға қолданған бір атақты мысал Ирландиялық шыршының орасан зор мүйіздеріне қатысты: ол бұл табиғи іріктеудің нәтижесі бола алмайды деп, оның орнына оның "бұғалмайтын генетикалық дискінің" бірін көрсетеді. мүйіздің өлшемі үнемі өсіп келеді. Кедей бұғылар, әр ұрпақтағы үлкен мүйіздермен күресу, ақырында жойылып кетті. Оның эволюциялық теориясы ортогенездің бір түрі болды. Оның "Органикалық эволюция" (1917) атты кітабы оң пікірлер алды және "эволюция теориясының, фактілерінің және факторларының тамаша түйіні" деп сипатталды.

Lull was born in Annapolis, Maryland, the son of naval officer Edward Phelps Lull and Elizabeth Burton, daughter of General Henry Burton. He married Clara Coles Boggs and he has a daughter Dorothy. He majored in zoology at Rutgers College where he received both his undergraduate and master's degrees (M. S. 1896). He worked for the Division of Entomology of the United States Department of Agriculture, but in 1894 became an assistant professor of zoology at the State Agricultural College in Amherst, Massachusetts (now the University of Massachusetts Amherst). Lull's interest in fossil footprints began at Amherst College, renowned for its collection of fossil footprints, and eventually led him to switch from entomology to paleontology. In 1899 Lull worked as a member of the American Museum of Natural History's expedition to Bone Cabin Quarry, Wyoming, helping to collect that museum's brontosaur skeleton. In 1902 he again joined an American Museum team in Montana, then studied under Columbia University Prof. Henry Fairfield Osborn. In 1903 he received his Ph. D. from Columbia University, and in 1906, after a brief time at Amherst, was named Assistant Professor of Vertebrate Paleontology in Yale College and Associate Curator of Vertebrate Paleontology at the Peabody Museum of Natural History. He stayed at Yale for the next 50 years. In 1933 Lull was awarded the Daniel Giraud Elliot Medal from the National Academy of Sciences. One famous example he used to support his non Darwinian evolution theory concerned the enormous antlers of the Irish elk: he argued that these could not possibly be the result of natural selection, and instead reflected one of his "unlocked genetic drives" towards ever increasing antler size. The poor elk, coping in each generation with ever bigger antlers were eventually driven extinct. His evolutionary theory was a form of orthogenesis. His book Organic Evolution (1917) received positive reviews and was described as an "excellent summary of the theories, facts, and factors of evolution."