Кіріспе
Христиандық теологияның саласы Эвхаристиялық теология - христиандық теологияның қасиетті Евхаристияға қатысты ілімдерді қарастыратын саласы. Ол тек христиан дінінде ғана бар, өйткені басқалар жалпы алғанда Евхаристиялық рәсімді қамтымайды. Ізгі хабарларда Исаның жердегі қызметі туралы баяндалғанда, көпшілік тыңдаушылар оған манна жаңбырын сұраған кезде, ол өмірдің наны туралы әйгілі баяндама жасады (Жохан 6:2259), және ол өзін "Көктегі наным" деп сипаттады. Жоғарыда аталған Өмір нанының уағызы Жоханның Ізгі хабарында кездеседі, Жохан 6:3059. Иса сол жерде өзінің тәнін және қанын құрбандыққа беруге уәде етеді. Жақия 6:53 (RSV) -де Иса былай дейді: "Шын мәнінде, сендерге айтамын: егер Адам Ұлының тәнін жеп, қанын ішпесеңдер, онда өмірлерің болмайды"; 54-55-аяттарда ол былай деп жалғастырады: "Кімде-кім Менің тәнін жеп, қанымды ішсе, оның мәңгілік өмірі болады, Мен оны ақырғы күні қайта тірілтіп аламын. Себебі денем - шынайы тағам, қаным - шынайы сусын. Исраилдіктер жыл сайын Құтқарылу мейрамын атап өтіп, Мысыр құлдығынан азат етілгендерін еске алып, тойлаған. Жоханның Ізгі хабарында Исаның елшілерімен бірге Құтқарылу мейрамын тойлағаны жазылған. Қасиетті Пауыл өзінің Қорынттықтарға арналған бірінші хатында (1 Коринфтерге 11:2326), сондай-ақ Матайдың синоптикалық Ізгі хабарларында (Матай 26:2628), Марқа (Марқа 14:2224) және Лұқа (Лұқа 22:1920) Исаның өлімінің алдындағы түні соңғы кешкі ас кезінде: "Бұл менің денем" және "Бұл менің қаным" деп атап, Евхаристияны орнатқанын айтады. Мысалы, Матай былай деп жазған: "Олар тамақ ішіп отырғанда, Иса қолына нан алып, шүкірлік етті. Нанды үзіп, шәкірттеріне беріп жатып: "Алып жеңдер, бұл - Менің денем. Ал Жоханның Ізгі хабарында бұл туралы ештеңе айтылмаған. Бір түсініктеме бойынша, Жоханның Ізгі хабарын жазған адам оны басқа елшілер жазған мәліметке қосымша етіп жазуға тырысқан.
Eucharistic theology is a branch of Christian theology which treats doctrines concerning the Holy Eucharist, also commonly known as the Lord's Supper and Holy Communion. It exists exclusively in Christianity, as others generally do not contain a Eucharistic ceremony. In the Gospel accounts of Jesus' earthly ministry, a crowd of listeners challenges him regarding the rain of manna before he delivers the famous Bread of Life Discourse (John 6:22–59), and he describes himself as the "True Bread from Heaven". The aforementioned Bread of Life Discourse occurs in the Gospel of John, John 6:30–59. Therein, Jesus promises to give his flesh and blood, which he states will give eternal life to all who receive it. In John 6:53 (RSV), Jesus says, "Truly, truly, I say to you, unless you eat the flesh of the Son of man and drink his blood, you have no life in you"; in verses 54–55, he continues: "he who eats my flesh and drinks my blood has eternal life, and I will raise him up at the last day. For my flesh is food indeed and my blood is drink indeed." Every year, Jews in Israel celebrated the Passover Meal, remembering and celebrating their liberation from captivity in Egypt. In the Gospel of John, Jesus is recorded as celebrating the Last Supper with his Apostles at Passover. Saint Paul, in his First Letter to the Corinthians (1 Corinthians 11:23–26), as well as the Synoptic Gospels of Matthew (Matthew 26:26–28), Mark (Mark 14:22–24), and Luke (Luke 22:19–20), state that Jesus, in the course of the Last Supper on the night before his death, instituted the Eucharist, stating: "This is my body", and "This is my blood". For instance, Matthew recounts: "And as they were eating, Jesus took bread, and blessed it, and brake it, and gave it to the disciples, and said, Take, eat; this is my body; And he took the cup, and gave thanks, and gave it to them, saying, Drink ye all of it; For this is my blood of the new testament, which is shed for many for the remission of sins." The Gospel of John, on the other hand, makes no mention of this. One explanation offered is that the author of the Gospel of John intended the Gospel to supplement what other evangelists had already written.
Шолу
Иса тұлға болғандықтан, Евхаристияға қатысты теология, евхаристияның тұтынуы арқылы араласушының Құдаймен жеке қарым-қатынасына қалай ықпал етілгенін қарастыруды қамтиды. Алайда, батыста Эвхаристия теологиясына қатысты пікірталастар Исаның осы рәсімде болуының метафизикалық аспектілеріне негізделген.
Су мен дәннің дәмін өзгерту
Евхаристияның зат теориясында нан мен шараптың заттары Исаның денесіндегі, қанының, жаны мен құдайлық қасиеттерінің заттары болады; дегенмен, нан мен шараптың кездейсоқ (физикалық қасиеттері, соның ішінде химиялық қасиеттері) қалады деп сендіріледі. Бұл көзқарасты Рим-католик шіркеуі, оның ішінде Шығыс ырымдары да үйретеді.
Түпкілікті өзгеріс
Шығыс православиелік мәсіхшілер жалпы алғанда трансбұғаландыру туралы анықталған ілімнің ерекшеліктеріне байланысты болмауы керек, дегенмен Мәсіхтің Евхаристиядағы шынайы болуы туралы анықтаманың қорытындысымен келісу бар. Шығыс православиелік мәсіхшілер "ауысу" (μεταβολή) терминін, Илаһи литургияның эпиклезисінде сияқты, нан мен шараптың Исаның нақты денесі мен қанына айналуын сипаттау үшін қолданады. (Қараңыз "Объективті шындық, техникалық жайттар туралы үндеу" төмендегі бөлімде). Транссубстанциация терминологиясы Шығыс Православ шіркеуінде Иерусалим Синоды (1672) қабылдады, бірақ ол Экуменикалық Кеңестің өкілеттілігі ретінде танылмаған және латыншалауға деген бейімділігі үшін сынға алынды.
Құрметті бірлік
Татулықпен байланысты көзқарас бойынша, тағамның "пайдалануы" кезінде, Исаның сөздері бойынша және оның оларды айту күшімен, киелі нан оның денесімен, ал киелі шарап оның қанымен біріктіріледі, сондықтан барлық араласушылар, сенушілер немесе сенбейтіндер, жеп, ішуге болады. Бұл лютеран шіркеуінің ұстанымы, "объективті шындық, бірақ техникалық жайттар туралы пәктіктен тыс үнсіздік" деген көзқарасты қайталайды, оның "техникалық жайттар туралы пәктіктен тыс үнсіздік" "консубстанциация" сияқты философиялық терминдерге қарсылық білдіреді.
Судың бірлік мәні
Консубстанциация - бұл "Нан өзінің заттайлығын сақтайды және Мәсіхтің ұлылыққа бөленген денесі бағышталу арқылы нанға түседі және онда нанның табиғи затпен бірге, сансыз, бірақ толық және толық тағамның әр бөлігінде болады" деген сенім. Бір тәндік дінге сену лоллардтардың, сондай-ақ Ирвингия шіркеулерінің, мысалы, Жаңа апостол шіркеуінің ұстанымы болды. Кейбір жоғары шіркеулік англикандар осы ұстаныммен сәйкестендіреді. Бұл сөз лютеран шіркеуінің ұстанымын көрсетуге арналған (жоғарыда қараңыз), олар оның орнына Мәсіхтің Евхаристиядағы тәндік болуы туралы ілім ретінде сакраменталды одақтасу туралы ілімді бекітеді.
Объективті шындық, техникалық жайттар туралы үнсіздік
"Объективті шындық, бірақ техникалық жайттарға қатысты пәктіктенулі үнсіздік" (немесе "құдайлық [немесе қасиетті] құпия") - бұл Шығыс барлық ежелгі шіркеулерінің, сондай-ақ көптеген англикандықтардың (соның ішінде ағылшын-католик шіркеуінің мүшелері) және методистердің пікірі. Олар діни ас - шарада нан мен шараптың Исаның денесі мен қанына айналып жатқанына келісіп, кейде "субстанция" терминімен түсіндіріп жүрсе де, олар әдетте мұндай сөздерді қолданбайды, өйткені олар бұл сөздерді схоластикаға ұқсатып, метафизиканы ілім ретінде қарастырып, қайталанудың қалай жүзеге асатынын тым мұқият зерттейді.
Мемориализм
Естелік деп аталатын көзқарас нан мен шарап Исаның денесі мен қанының символы болып табылады және элементтерден бөлісу арқылы сенуші Исаның барлық адамдар үшін құрбандыққа шалынған күнәсін еске алады; Исаның тағамдық рәсімі адал адамдардың санасында және жүрегінде, ешқандай физикалық мағынада емес. Бұл көзқарас, Хулдрих Цвинглидің есімімен "цвинглиандық" деп те аталады, оны анабаптистер мен Ехоба куәгерлерінің көбісі ұстайды.
Күші жойылды
Суспензия - бұл Исаның нан мен шараптан дәм тататын мәңгілік рәсім болуды немесе оны діни рәсім немесе рәсім ретінде қабылдауды көздемегендігі туралы пікір. Бұл квакерлер мен Құтқарылу Армиясының, сондай-ақ Э. В. Буллинджердің және басқалардың гипердиспенсационалистік ұстанымдарының пікірі. Кейбір толық претеристер Исаның 70 жылы қайтып келгенін ұстанып, 1 Коринфтерге 11:26 негізінде Иеміздің кешкі ас ас асқанда қатысудың қажеті жоқ деп санайды.
Діннің тиімділігі
Августин бұл түсінікті донатистермен айтыс кезінде дамытты. Алайда дәстүрлі христиандықта тағамның тиімділігі мен жарамдылығы дұрыс тағайындалған епископтар мен діни қызметкерлерге байланысты, олар елшілердің ұрпақтары, "апостолдық мұрагерлік" деп аталатын ілім.
Католик шіркеуі
Католик шіркеуінде Қасиетті Құранды қабылдау кезінде нан мен шараптың Исаның денесі мен қанына айналуы туралы ілімді ескере отырып, Қасиетті Құранды қабылдау кезінде нан мен шараптың нан мен шарап болып қалмауы туралы ілімді ескере отырып, Қасиетті Құранды қабылдау кезінде нан мен шараптың құрметке ие болуы керек. Тәжірибелік көріністер өзгерместен жалғасуда, бірақ шынайылық нан мен шарапқа шақырылған Киелі Рухтың күшімен өзгертіледі деп сенді. Нанның (оста деп аталады) және шараптың бөлек бағышталуы Исаның денесінің Голгофада қанынан бөлінуін бейнелейді. Алайда, католиктік Иса өлімнен қайта тіріліп, көкке дене мен рухпен көтерілді деп үйретеді, сондықтан шіркеу Исаның денесі мен қаны енді бір-бірінен бөлек емес, өйткені бір жерде екіншісі болуы керек деп үйретеді. Сондықтан діни қызметкер (немесе басқа да дін қызметшілері) хостиция беру кезінде "Мәсіхтің денесі" және тостағанды ұсынғанда "Мәсіхтің қаны" деп айтса да, екеуінің бірін де қабылдаған адам Исаны толықтай, денесі мен қаны, жаны мен құдайлық қасиеттерін қабылдайды. Бұл сенім Аквиналық Томастың "Адоро те девоте" әнінде қысқаша баяндалған. 11 ғасырда нан мен шараптың мән-мағынасының құпия өзгеруі "адамның тәнін, есімін және тәніне айналу" деп атала бастады. Бұл терминнің пайда болған ең көне мәтіні - Турс архиепискобы Савардин Гилберттің 1079 жылғы уағызы (Patrologia Latina CLXXI 776). Паптық құжатта термин алғаш рет Папа Иннокентий III Cum Marthae шамамен 1202 жылы 29 қарашада Кентерберийлік Иоаннға жазған хатында, содан кейін Қысқа уақытқа Төртінші Латеран кеңесінің (1215) Firmiter credimus декретінде және содан кейін 1341 жылы армяндарға жіберілген "Iamdudum" кітабында кездеседі. Аристотельдің шындықтың гиломорфтық теориясын пайдаланған түсіндірме 13 ғасырға дейін, Александр Халеспен (1245 жылы қайтыс болды) пайда болған жоқ. Өзгерісдің нақты сәті діни қызметкердің литургиялық оқуы деп есептеледі Құрылтай сөздер: "Бұл менің денем" және "Бұл менің қанымның тостағаны". Евхаристия құрбандық болып табылады, өйткені ол сөзбе-сөз қайта ұсынады (мағынасында "қайта ұсынады") Исаның айқышқа шегеленген құрбандығы, онда Исаның құрбандығы мен Евхаристия құрбандығы бір құрбандық болып саналады; Евхаристия Исаны екінші рет құрбандыққа шалу деп қарастырылмайды. Бұл құрбандық Құдайдың қаны төгілмей әрекет етуі арқылы оның мәнін жүзеге асырады. Евхаристия - бұл тек Голгофадағы Исаның құрбандығын еске алу ғана емес, сонымен қатар бұл құрбандықты шын мәнінде қазіргі уақытта жасайды. Діни қызметкер мен құрбандықтың құрбандығы бір-біріне ұқсас (Иса), Евхаристия қансыз түрде ұсынылады. Евхаристияда қызмет атқара алатын және тағамды бағыштайтын жалғыз қызметшілер - бұл Мәсіхтің тұлғасында ("in persona Christi") әрекет ететін діни қызметкерлер (епископтар немесе діни қызметкерлер). Басқаша айтқанда, діни қызметкер - Исаның өзі, ол - шіркеудің Басы, және Католик шіркеуінің атынан Құдай Әкенің алдында әрекет етеді, әрқашан "біз" деп емес, "мен" деп евхаристиялық дұғада айтады. Пайдаланылатын зат бидай наны мен жүзім шырыны болуы тиіс; бұл жарамдылық үшін маңызды болып саналады. Қасиетті хостиялар мейрамнан кейін киелі шатырда сақталады және апта бойы науқастарға немесе өлім аузында жатқандарға әкелінеді. Кейде үлкен құлшылық етуді миссиядан тыс жерде, дұға мен Евхаристиялық құлшылықтың орталығы ретінде көрсетеді. Евхаристиялық рәсім бүкіл католик құлшылықтарының негізі және орталығы ретінде қарастырылады. Жеті құрметті діни рәсімнің бірі, ол - қасиетті діни рәсім деп аталады және оны қабылдауға рақым сыйлауға, өкініп, күнәдан бас тартуға көмектесуге үйретеді. "Мәсіхпен байланыстағы сенушінің өзін-өзі ұсынуы" және сенушінің киелі рухқа сәйкестенуіне айналуы символизмде көрініс тапқан, бұл Қасиетті Тағамды жемісті қабылдау үшін қажетті сипаттың ажырамас бөлігі ретінде түсініледі. Қасиетті Құранды қабылдау және күнәларды мойындау кейбір діни іс-әрекеттер үшін берілетін кешірім алу үшін шарт болып табылады. Қасиеттілік бұзылудан қорқып, Евхаристияны өлімге әкелетін күнәға батқан адам қабылдамауы керек, сондай-ақ католик еместер де қабылдамауы керек; Католиктер өлімге әкелетін күнәға батқандығын білгеннен кейін, олар Киелі Евхаристияны қабылдамас бұрын, өкініп, діни қызметкерге өкінуі керек. Католиктің өлімге әкелетін күнә жасағанда Евхаристияны қабылдауы ауыр қасиетсіздік деп саналады.
Шығыс православие шіркеуі
Евхаристия Шығыс православие мен Шығыс католиктерінің мәсіхшілік қауымдастықтарының орталығында. Шығыс православиелік мәсіхшілер Киелі құпиялардағы (қасиеттелген нан мен шарап) шынайы болуды растайды, олар Киелі Рухтың әрекеті арқылы өзгерген Исаның нақты денесі мен қаны деп санайды. Евхаристия әдетте құдайлық литургия аясында қабылданады. Православтық Евхаристиялық теологияда, географиялық тұрғыдан көптеген жеке құдайлық литургиялар өткізілуі мүмкін болса да, нан мен шарап бір тұтастың бөлігі болып саналады, бір-бірінен бөлек, Исаның денесі мен қанының көптеген әртүрлі өмірлері емес. Шығыс православие шіркеуі ешқашан нан мен шараптың өзгеруінің нақты сипаты туралы нақты түсіндірмеген немесе мәлімдеме жасаған емес, сонымен қатар 1054 жылғы Ұлы шикастан кейін қалыптасқан трансбұғаттау туралы Рим-католик шіркеуі сияқты егжей-тегжейлі түсіндірмеген; Шығыс православие шіркеулері бұл ілімді ресми түрде растаған да, жоққа шығарған да жоқ, сонымен қатар 1672 жылғы Иерусалим Синодындағы сияқты, Рим-католик шіркеуі қолданған тілге ұқсас болып көрінетін тілді пайдаланып, оны "Сыр" деп айтуды жөн көреді. Анафора (Евхаристиялық дұға) анамнез (лит. "қазіргі уақытта жасау"), Исаның өлімінің тарихи фактілерін, оның ішінде Евхаристия, азап, қайта тірілу және көтерілу туралы баяндайтын литургиялық мәлімдеме; Шығыс христиан шіркеулерінде анамнез Исаның қызметіне қатысты осы аспектілерді қазіргі уақытта жасау үшін, осы оқиғаларға байланысты деп есептеледі. Анафора эпиклезиспен ("жоғарыдан шақыру") аяқталады, оның барысында діни қызметкер Киелі Рухты келіп, сыйлықтарды (наны мен шарап элементтерін) Исаның нақты денесі мен қанына "ауыстырады". Православтар сыйлықтардың өзгеру сәтін институттың сөздерімен немесе нақты бір сәтпен байланыстырмайды, керісінше, өзгеріс Эпиклезисте аяқталғанын растайды. Қауым тек ораза ұстап, дұға етіп, өкінген бауырластарға ғана беріледі (балалар, қарттар, науқастар, жүктілер және т.б. үшін әртүрлі ережелер қолданылады). және әр жағдайда жекешеленіп, еншілес діни қызметкерлер белгілейді). Діни қызметкер сыйлықтарды қасықтан тікелей қабылдаушының аузына қасықпен береді. Шомылдыру рәсімінен кейін нәрестелер мен балалар Қасиетті Қасиетті Қасиетті қабылдауға арналған тостағанға әкелінеді. Қасиетті сыйлықтар Литургиясы немесе науқастардың араласуы үшін арнайы қажет болған жағдайда, әсіресе Ұлы бейсенбіде арнайы құлшылық етіледі. Олар ғибадатхананың сәнді сәнді бөлмесінде, яғни құрбандық үстелінің үстіндегі, жиі шіркеу немесе көгершін пішіндес ыдыста сақталады. Әдетте, шығыс христиандары Литургияның өзінен тыс бағышталған нанды құлшылық етпейді. Алайда олар ең жоғары құрмет белгісі ретінде "Кіру" кезінде киелі сыйларды беру кезінде жерге бас ұрады. Қауымға Евхаристия берілгеннен кейін діни қызметкер немесе діякон қалған қасиетті сыйларды жеуі керек. Шығыс шіркеулерінің Евхаристиялық бірлігінің ең кемелді көрінісі Иерархиялық құдайлық литургияда (епископ бас құлшылық етуші болып табылатын литургия) кездеседі деп саналады, өйткені, Антиохиялық Игнатийдің жазбаларынан кейін шіркеу діни қызметкерлер мен қауым мүшелері қоршаған епископтың қатысуымен толықтай бар деп саналады.
Лютеран шіркеулері
Лютерандықтар Исаның денесі мен қаны "нағыз және елеулі түрде, құдайға бағышталған нан мен шараптың (элементтердің) формаларында және астында" бар деп санайды, сондықтан олар сенушілер немесе сенбейтіндер болсын, Евхаристияның құрметіне ие болғандардың өздерінің денелері мен қанын жеп, ішіп отырады. Лютерандық ілімнің нақты болуы, сондай-ақ, тағамдық одақ деп аталады. Бұл теология алғаш рет Виттенберг келісімінде ресми түрде және ашық мойындалды. Лютерандық көзқарас "консубстанциация" деп қате аталды және лютерандық теологтар бұл терминді қолданудан бас тартады, өйткені ол осы есімді бұрынғы іліммен шатастыруға әкеледі. Лютерандықтар "жекешеленген нан мен шараптың түрінде, онымен және оның астында" және "сакраменталды одақ" деген терминдерді Евхаристия туралы түсініктерін Реформация және басқа дәстүрлерден ажырату үшін қолданады.). Бұл көптеген еуропалық лютеран шіркеулерінде де қолданылады. Америкадағы евангелистік лютеран шіркеуі сияқты басқа америкалық лютеран шіркеулері ашық араласуды (яғни Евхаристия ересектерге катехизистік нұсқауларды алмай, егер олар шомылдыру рәсімінен өткен мәсіхші болса) ұсынады.
Моравия шіркеуі мен гуситтер шіркеуі
Моравия шіркеуінің епискобы Николаус Зинзендорф Киелі тамақ - "Құтқарушымен тығыз қарым-қатынас" екенін айтқан. Моравия шіркеуі Исаның Евхаристиядағы шынайы болуын ұстанып келеді, бірақ оның сакраменталды түрде болуының нақты тәсілін анықтамайды. Алайда көптеген моравиялық теологтар лютерандық діни ілімнің сакраменталды одақтастығы Мәсіхтің Қасиетті Қауымдасудағы болуын дұрыс айқындайды деп санайды және осы көзқарасты тарихи түрде жариялады. Моравиялық киелі асханада тек киелі жазбаларға негізделген сөздер қолданылады, ал тағамдық рәсім кезінде тақырыптық әндер айтылады. Моравия шіркеуі ашық түрде құдай сыйлау рәсімін орындайды: өз сенімін растаған барлық шомылдыру рәсімінен өткен мәсіхшілер құдай сыйлау рәсіміне қатыса алады.
Квакерлер
Квакерлердің евхаристиялық теологиясы мемориализм: "Нан мен шарап бізге Исаның денесі мен қанын еске салады". Дегенмен, квакерлер өмірдің барлығын сакраментальді деп түсінеді: "Біз Киелі Рухтың шомылдыру рәсіміне және сол Рухпен араласуға сенеміз. Егер сенуші осындай рухани шомылдыру рәсімінен өтіп, қауымға кірсе, онда ешқандай рәсім немесе рәсім қажет емес. Квакерлердің идеясы - әрбір дастарқандағы әрбір тамақты Иеміздің кешкі ас күніне айналдыру".
Цвинглиандық
Кейбір протестанттық топтар Евхаристияны (Ол Иеміздің кешкі ас немесе Иеміздің дастарқаны деп те аталады) рәміздік ас деп санайды, бұл соңғы кешкі ас пен азап шегудің естелігі, онда керемет ештеңе болмайды. Бұл көзқарас Цвинглидің көзқарасы деп аталады. Ол көбінесе Мәсіхтің Біріккен шіркеуі, баптистер, Мәсіхтің шәкірттері және меннониттер сияқты анабаптистермен байланысты. Қызметтен қалған элементтер ресми рәсімсіз тасталуы мүмкін немесе мүмкін болса, болашақ қызметтерде пайдалану үшін сақталуы мүмкін. Цвинглидің Цюрихтегі орынбасарлары Генрих Булингер Иоанн Кальвинмен теологиялық келісімге келді. Консенсус Тигурин жалпы алғанда Таңдаулар ілімінің түсіндірімін және әсіресе, Жан Кальвин мен Цвинглиден кейінгі Цюрих шіркеуінің басшылары қабылдаған Киелі Қауымның түсінігін ұсынады. Бұл, кем дегенде, Цвинглидің ізбасарлары, Кальвин мен Реформацияланған протестантизмге көбінесе жатқызылатын шынайы рухани көзқарасты ұстанып отырғанын көрсетеді. Плимут бауырластары Иеміздің кешкі ас ас кешкі ас, немесе нан үзу, Мәсіхтің сатқындыққа ұшыраған түні жоғарғы бөлмеде орнатылған, барлық шынайы мәсіхшілерге бұйырылған ескі күнді еске алу мейрамы ретінде өткізеді. Олар кешкі ас кешкі ас өте қарапайым түрде өтеді. "Құралған" бауырластардың жиналысында әдетте бауырластардың қайсысы болса да нан мен тостаған үшін шүкірлік етеді. "Ашық" деген консервативті бауырластардың жиналысында әдетте екі түрлі бауырлас шүкіршілік етеді, біреуі нан үшін, екіншісі тостаған үшін. "Ашық" бауырластардың либералды жиналыстарында (немесе шіркеулерде / қоғамдастық шіркеулерінде және т.б.) әйел бауырластар да дауыстап дұға етеді.
Ирвинг шіркеулері
Ирвингтік шіркеулерді, мысалы, Жаңа апостол шіркеуін құрған Эдвард Ирвинг Исаның Евхаристиядағы шынайы болуын үйретіп, "Иеміздің кешкі ас ас ас асқанда Мәсіхтің адам ретінде қарапайымдылығын" баса көрсетті. Сонымен қатар, Ирвингиялық шіркеулер "Иисус Мәсіхтің құрбандығының Киелі Қауымдастықтағы шынайы болуын" растайды: Реставрациялық христиандықтың Ирвингиялық дәстүрінде шынайы болудың қалай жүзеге асырылатыны туралы түсінік ретінде консубстанциация үйретіледі литургия.
In the Irvingian tradition of Restorationist Christianity, consubstantiation is taught as the explanation of how the real presence is effected in the liturgy.
Ехоба куәгерлері
Ехоба куәгерлері Иеміздің кешкі ас ас асқан нан мен шарапты Исаның күнәсіз денесі мен қанын бейнелеп, еске алу ретінде қарастырады, бірақ элементтер табиғаттан тыс түрде өзгеріп, Исаның нақты физикалық болуы нан мен шарапта сөзбе-сөз болады деп ойламайды. Олар бұл мейрамды яһудилердің Құтқарылу мейрамының бейнелі орындалуы ретінде қарастырады. Бұл мейрам Құдайдың өз халқын, яғни исраилдіктерді Мысыр құлдығынан азат етіп, құтқарып алғанын еске түсіреді. Куәгерлер Исаның төлем құрбандығы ретінде өлгенін жыл сайын Құтқарылу мейрамын яһуди күнтізбесі бойынша 14 нисан күні кешке атап өтеді. Олар бұл мейрамды "Иса Мәсіхтің өлімін еске алу" немесе "Иса Мәсіхтің өлімін еске алу" деп атайды, бұл Исаның елшілеріне айтқан сөзінен алынған: "Бұны Мені еске алу үшін істеңдер" (Лука 22:19). Олар бұл - мәсіхшілерге арналған Киелі кітапта жазылған жалғыз жыл сайынғы діни мейрам деп есептейді. Дүниежүзі бойынша Еске алу кешінде қатысатындардың аз бөлігі ғана шарап пен ашымаған наннан дәм татып жатады. Ехоба куәгерлері 144000 адам ғана көктегі құтқарылу мен өлместік өмірге ие болады деп сенеді. Олар Құдайдың Патшалығындағы діни қызметкерлер мен бас діни қызметкер Мәсіхтің қол астындағы басқа патшалар ретінде көктегі салтанатты денеде Құдай мен Исамен мәңгі бірге болады. Патшалар мен діни қызметкерлердің майлануына ұқсас, олар "майланғандар" тобы деп аталады және нан мен шараптан тек қана олар ғана дәм тата алады. Олар Исаның "басқа қойлары" немесе "өте үлкен тобыр" да төлем құрбандығынан пайда алады деп сенеді. Күн батқаннан кейін өткізілетін Еске алу кешінде мейрамның және жиналыстың мәні мен маңыздылығы туралы уағыз айтылады. Ехоба куәгерлері нан Исаның адамзат үшін құрбан еткен кемелді денесін, ал шарап оның Голгофада төгілген кемелді қанын бейнелейді деп сенеді. Шарап пен нан (кейде "эмблемалар" деп аталады) символдық және еске алу ретінде қарастырылады; Куәгерлер транссубстанциацияға немесе консубстанциацияға сенбейді; сондықтан символдарда түбегейлі түрде тән мен қанның болуы емес, символдар тек киелі символизмдер мен бейнелер, бірінші Иеміздің кешкі ас кезінде қолданылған нәрсені білдіреді және олар бейнелі түрде Исаның төлем құрбандығын және киелі шындықтарды бейнелейді.
Соңғы күннің қасиеттілері қозғалысы
Соңғы күндердің қасиеттілері арасында Евхаристия (аны "Сакрамент" деп атайды) Исаның қаны мен денесін еске алу үшін бөлінеді. Бұл рәсім шомылдыру рәсімінен өткенде жасаған келісімнің қайта жаңартылуы ретінде қарастырылады. Сондықтан бұл әдіс тек жақсы жағдайда тұрған шомылдыру рәсімінен өткен мәсіхшілерге ғана тиімді деп саналады. Алайда шомылдыру рәсімінен өтпегендерге қауымға келу тыйым салынбайды, ал әлі шомылдыру рәсімінен өтпеген балалар үшін (шеш жастан кейін ғана шомылдыру рәсімінен өтеді) шомылдыру рәсімінен өту үшін қауымға қатысу дәстүрлі. Олар Исаны әрдайым еске алып, Оның өсиеттерін орындауға уәде береді. Құдай Әкеге сиынып, әркімге Мәсіхтің Киелі Рухының батасын берсін деп тілейміз. Қасиетті Тағам апта сайын ұсынылады және барлық белсенді мүшелер әр мүмкіндікті пайдалану үшін дайындалуға үйретіледі. Бұл апта сайын мүшелердің Исаға еру міндеттемелерін жаңарту және күнәларының кешірілуін сұрап жалбарынған деп саналады. Соңғы күндердің қасиеттілері ешқандай дәлме-дәл барлығына сенбейді. Олар нан мен суды Исаның денесі мен қанының символы деп санайды. Қазіргі уақытта Иса Мәсіхтің Соңғы күнгі Киелілер Шіркеуінде суды шараптың орнына қолданады. Олардың тарихының басында, құрметті шарап шіркеудің жауларынан жиі сатып алынды. Құрбандық рәсіміне қатысқанда уланған немесе қолдануға жарамсыз шарапты пайдаланудың кез келген мүмкіндігін жою үшін, Иемізден "Сендер не ішіп-жейтіндерің маңызды емес, егер сендер мұны менің даңқым үшін ғана істесеңдер, егер Әкеге естеріңде болса, сендер үшін берілген денемді және күнәларыңды кешіру үшін төгілген қанымды еске түсіресіңдер" деген аян берілген деп есептеледі. Осы уақыттан кейін шарап орнына суды қолдануға рұқсат етілді, бірақ шіркеу шарапты 20 ғасырдың басына дейін тағамдық рәсімдер үшін пайдалануды жалғастырды. ХХ ғасырдың басында алкогольге қарсы шіркеудің тыйым салуы қатаңдаған сайын, су Тазалық үшін таңдалған сұйықтыққа айналды, бірақ таза су және / немесе жаңа нан жоқ жағдайларда ең жақын балама қолданылуы мүмкін.
Жетінші күндік адвентистер
Жетінші күндік адвентистер Иеміздің кешкі асы - "Исаның денесі мен қанының рәміздеріне қатысу, яғни Иеміз бен Құтқарушымызға деген сенімін білдіру" деп есептейді. Қасиетті Құранның бір бөлігі "Мәсіх өз халқымен кездесіп, оларды нығайтады".