Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Психотикалық депрессия, сондай-ақ депрессивтік психоз деп те аталады, психоздық белгілермен қатар жүретін ауыр депрессиялық эпизод. Ол биполярлық бұзылу немесе үлкен депрессиялық бұзылу аясында пайда болуы мүмкін. DSM-5 бойынша диагноз қою үшін, үлкен депрессиялық эпизодтың критерийлерімен қатар, "көңіл-күйге сәйкес немесе сәйкессіз психоздық белгілер" анықтамасының критерийлері де орындалуы тиіс.
Psychotic depression, also known as depressive psychosis, is a major depressive episode that is accompanied by psychotic symptoms. It can occur in the context of bipolar disorder or major depressive disorder. Diagnosis using the DSM 5 involves meeting the criteria for a major depressive episode, along with the criteria for "mood congruent or mood incongruent psychotic features" specifier.
Белгілері мен симптомдары
Психотикалық депрессиямен ауыратын адамдар үлкен депрессиялық эпизодтың белгілерін, сондай-ақ бір немесе бірнеше психотикалық белгілерді, оның ішінде қате көзқарастарды және/немесе галлюцинацияларды бастан өткереді. Пациенттердің жартысы бірден бірнеше түрлі қате көзқарасқа тап болады.
Individuals with psychotic depression experience the symptoms of a major depressive episode, along with one or more psychotic symptoms, including delusions and/or hallucinations. Half of patients experience more than one kind of delusion.
Себеп
Психоздық белгілер әдетте адам психозсыз бірнеше депрессия эпизоды басынан өткеннен кейін дамиды.
Psychotic symptoms tend to develop after an individual has already had several episodes of depression without psychosis.
Патофизиология
Психоздық депрессияны психоздық емес депрессиядан ажырататын бірнеше биологиялық ерекшеліктер бар. Ең маңызды айырмашылық – гипоталамус-гипофиз-бүйрекүсті без (ГГБ) осінің бұзылуы болуы мүмкін. Психоздық депрессияда ГГБ осінің жұмысы бұзылғандай көрінеді, дексаметазонмен басу сынақтары дексаметазон енгізгеннен кейін кортизол деңгейінің жоғары екенін көрсетеді (яғни кортизолдың төмендеуі нашарлайды).
There are a number of biological features that may distinguish psychotic depression from non psychotic depression. The most significant difference may be the presence of an abnormality in the hypothalamic pituitary adrenal axis (HPA). The HPA axis appears to be dysregulated in psychotic depression, with dexamethasone suppression tests demonstrating higher levels of cortisol following dexamethasone administration (i. e. lower cortisol suppression).
Антидепрессанттар
Антидепрессантпен емдеудің жалғыз тиімділігін анықтауға жеткілікті дәлелдер жоқ. Бірақ, депрессиялық белгілерге монотерапия ретінде тиімсіздігін көрсететін дәлелдер бар; Психоздық депрессияны қазіргі дәрі-дәрмекпен емдеудің әдістері шамалы тиімді, бірақ құсық, бас ауруы, бас айналу және салмақ қосу сияқты қосымша әсерлер тудыруы мүмкін.
There is insufficient evidence to determine if treatment with an antidepressant alone is effective. although there is evidence that it is ineffective for depressive symptoms as a monotherapy; The current drug based treatments of psychotic depression are reasonably effective but can cause side effects, such as nausea, headaches, dizziness, and weight gain.
Электр шабуылдарымен емдеу
Қазіргі Электроконвульсивті терапия (ЭКТ) тәжірибесінде терапиялық клоникалық ұстама жалпы анестезия астындағы адамға орналастырылған электродтар арқылы электр тогының көмегімен туындатылады. Көптеген зерттеулерге қарамастан, ЭКТ-нің әсер ету механизмі әлі толыққанды анықталған жоқ. ЭКТ жалпы анестезияға көп рет тап болудың салдарынан туындайтын уақытша танымдық кемістіктерге (мысалы, санасының шатасуы, есте сақтау қиындықтары) және басқа да қауіптерге алып келуі мүмкін.
In modern practice of ECT a therapeutic clonic seizure is induced by electric current via electrodes placed on a person under general anesthesia. Despite much research the exact mechanism of action of ECT is still not known. ECT carries the risk of temporary cognitive deficits (e. g., confusion, memory problems), in addition to the burden of repeated exposures to general anesthesia.
Зерттеу
Психотикалық депрессияның ұсынылған нақты патофизиологиясына бағытталған емдеуді табуға күш салынуда. Мифепристон үміт беретін препарат болды, ол белгілі бір нейрорецепторларды бәсекелестікпен бөгеу арқылы кортизолдың миға тікелей әсер ету мүмкіндігін азайтады, соның салдарынан гипербелсенді HPA осьін түзетуге көмектеседі деп есептелді. Дегенмен, мифепристонның ПМД-де қолданылуын зерттеген III фазалық клиникалық сынақ тиімділігінің жетіспеуіне байланысты ерте тоқтатылды. Транскраниалды магниттік стимуляция (ТМС) депрессияны емдеуде ЭЖТ-ге (электроконвульсивті терапия) балама ретінде зерттелуде. ТМС – бұл белгілі бір нерв жолдарының қызметін күшейту үшін ми қабығына бағытталған электромагниттік өрістің енгізілуі. Зерттеулер психотикалық депрессияның психоздық емес депрессиядан бірнеше аспектілер бойынша ерекшеленетінін көрсетті: ықтимал тудыратын факторлар, жатқан негізгі биология, психоздық симптомдардан басқа симптомдар, ұзақ мерзімдік болжам және психофармакологиялық емдеуге және ЭЖТ-ге жауап беру деңгейі.
Efforts are made to find a treatment which targets the proposed specific underlying pathophysiology of psychotic depression. A promising candidate was mifepristone, which by competitively blocking certain neuro receptors, renders cortisol less able to directly act on the brain and was thought to therefore correct an overactive HPA axis. However, a Phase III clinical trial, which investigated the use of mifepristone in PMD, was terminated early due to lack of efficacy. Transcranial magnetic stimulation (TMS) is being investigated as an alternative to ECT in the treatment of depression. TMS involves the administration of a focused electromagnetic field to the cortex to stimulate specific nerve pathways. Research has shown that psychotic depression differs from non psychotic depression in a number of ways: potential precipitating factors, underlying biology, symptomatology beyond psychotic symptoms, long term prognosis, and responsiveness to psychopharmacological treatment and ECT.
Болжам
Психотикалық депрессияның ұзақ мерзімді нәтижесі, психотикалық емес депрессияға қарағанда көбінесе нашар болады.
The long term outcome for psychotic depression is generally poorer than for non psychotic depression.