Кіріспе
Иоганн Себастьян Бахтың орган үшін музыкалық композициялары жиынтығы Orgelbüchlein (Кішкентай орган кітабы) BWV 599−644 - орган үшін 46 хор прелюдиясының жиынтығы. Олардың бірі Иоганн Себастьян Бахтың екі нұсқасында берілген. Үшін қоспағанда, барлығы 1708 және 1717 жылдар аралығында Бах Веймардағы герцог сотының органшысы болып қызмет еткен кезде жазылды; қалған бөлігі және екі батты қысқаша фрагмент композитордың Лейпцигтегі Томассхуледегі кантор болып тағайындалғаннан кейін 1726 жылдан ерте емес. Бахтың жоспары шіркеу жылында 164 хор әуендерінің жинағын құру еді, сондықтан жылдың әр бөлігі бейнеленген. Алайда олардың тек 46-сы ғана аяқталды. Қазір Штат кітапханасында сақталған қолжазбада бірнеше күйлер жоқ немесе "жындар" деп қалдырылған. Бұл жоба Бахтың "кіші" кітабының әлеуетті ауқымы туралы түсінік бере отырып, алғашқы толық орындалуы тоғыз сағатқа созылды. Бахтың оргельбюхлейнінде литургиялық күнтізбеге жататын 80 минутқа жуық музыка бар. Әрбiр жағдай лютерандық хорды қабылдайды, мотивтік сүйемелдеуді қосады және форманы еркін зерттейді. Көптеген прелюдиялар қысқа және төрт контрапункттік дауысты пайдаланады. Барлығының педаль бөлігі бар, кейбіреулеріне тек бір пернетақта мен педаль қажет, әшекейсіз кантус фирмас. Басқалары екі пернетақта мен педальді қамтиды. Бұларға бірнеше канон, төрт орнатылған төрт бөлімді прелюдиялар, әсем безендірілген хор сызықтары және трио соната түріндегі бір прелюдия кіреді. Бах бұл форманы жетілдіруге қарай тағы бір қадам жасады, ол өз музыкасындағы контрапунктикалық элементтерді сөздердің белгілі бір эмоционалдық аспектілерін көрсету құралы етті. Пахельбель мұны істеген жоқ, оған өз тақырыбына енуге мүмкіндік беретін қызу сезім жетіспеді. Бұл - оған кіру, тек қана оны бейнелеу емес. Өйткені, тағы да айта кетейік, сыртқы әлемнің әрбір маңызды қозғалысында біз өзіміздегі қозғалыстың бейнесін көреміз; және әр осындай бейне ішкі сезім әлемінде тиісті эмоцияны тудыру үшін бізге әсер етуі керек. Бах осы жерде хордың прелюдиясының идеалын жүзеге асырды. Бұл әдіс ең қарапайым және сонымен бірге ең кемелді. Диррдің музыка стиліне ұқсайтын мінезі осы шағын хор прелюдияларында көрінеді. Контрапунктикалық мотивтің әрбір жолының дәлдігі мен сипаттамасының сапасымен ол айтуға болатынның бәрін білдіреді, сондықтан музыканың тақырыбы бар мәтінмен қарым-қатынасын анықтайды.
The Orgelbüchlein (Little Organ Book) BWV 599−644 is a set of 46 chorale preludes for organ — one of them is given in two versions — by Johann Sebastian Bach. All but three were written between 1708 and 1717 when Bach served as organist to the ducal court in Weimar; the remainder and a short two bar fragment came no earlier than 1726, after the composer’s appointment as cantor at the Thomasschule in Leipzig. Bach's apparent plan was for a collection of 164 settings of chorale tunes sung during the Church year so that each part of the year was represented. However, only 46 of these were completed. The manuscript, which is now in the Staatsbibliothek, leaves a number of tunes as missing or "ghost" pieces. These have been added in the 21st century; this project took nine hours in the first complete performance, giving an idea of the potential scope of Bach's "little" book. The Orgelbüchlein as Bach left it contains about 80 minutes of music which span the liturgical calendar. Each setting takes a Lutheran chorale, adds a motivic accompaniment, and quite freely explores form. Many of the preludes are short and use four contrapuntal voices. All have a pedal part, some requiring only a single keyboard and pedal, with an unadorned cantus firmus. Others involve two keyboards and pedal. These include several canons, four ornamental four part preludes with elaborately decorated chorale lines, and one prelude in trio sonata form. A further step towards perfecting this form was taken by Bach when he made the contrapuntal elements in his music a means of reflecting certain emotional aspects of the words. Pachelbel had not attempted this; he lacked the fervid feeling which would have enabled him thus to enter into his subject. And it is entering into it, and not a mere depicting of it. For, once more be it said, in every vital movement of the world external to us we behold the image of a movement within us; and every such image must react upon us to produce the corresponding emotion in that inner world of feeling. Here Bach has realised the ideal of the chorale prelude. The method is the most simple imaginable and at the same time the most perfect. Nowhere is the Dürer like character of his musical style so evident as in these small chorale preludes. Simply by the precision and the characteristic quality of each line of the contrapuntal motive he expresses all that has to be said, and so makes clear the relation of the music to the text whose title it bears.
Тарих
Бахтың музыкант ретінде ресми дайындығы 1700-1702 жылы Люнебургтегі Михаэльскирхеде хоршы ретінде тіркелгеннен кейін басталды. Бахтың қолжазбалары Бахты зерттеуші Питер Волни мен Майкл Маулдың Ваймарда жақында ашқан қолжазбалары, Люнебургте ол Иоганнскирхедегі композитор және органшы Георг Бёммен органды оқығанын көрсетеді. Құжаттар Рейнкен, Букстехуде және басқалардың орган композицияларының Бёмнің үйінде жасалған қосалқы көшірмелері. Олар Бахтың 15 жасында сол кезеңнің ең күрделі репертуарын ойнайтын, тәжірибелі органшы болғанын көрсетеді. Веймарда Саксония герцогы Веймардың Иоганн Эрнст шіркеуінде король музыканты болғаннан кейін Бах 1703 жылдың жазында Арнштадт қаласындағы Сент-Бонифаций шіркеуінің (қазіргі Бахкирхе) органшысы болып тағайындалды. 1705 - 1706 жылдары ол Арнштадттан Любекте органшы және композитор Дитерих Букстехудемен оқу үшін демалыс алды. 1707 жылы Бах 1708 жылы Веймардағы соттың концертмейстері және органшысы болып тағайындалғанға дейін Мюльхаузендегі Сент-Блазиус шіркеуінің органшысы болды, ол 1717 жылға дейін сонда болды. Веймарға оралғанға дейінгі кезеңде Бах 31 хор прелюдиясының жиынтығын құрастырды: оларды Кристоф Вольф және Вильгельм Крунбах 1980 жылдардың ортасында Йель университетінің кітапханасында өз бетінше тауып, алғаш рет Das Arnstadter Orgelbuch деп жариялады. Олар 1790 жылдары Иоганн Готфрид Ноймейстер (1756-1840) құрастырған орган музыкасының үлкен жинағының бір бөлігін құрайды және қазір Ноймейстер Хоралдары BWV 1090-1120 деп аталады. Бұл хор прелюдияларының барлығы қысқа, вариациялар немесе фугеттер түрінде. Тек бірнеше органдық шығармалар осы кезеңнен бастап құрылған. Бұларға хорал партиталары BWV 766 768 және 770 кіреді, бұл хоралға арналған барлық вариациялар жиынтығы. Арнштадт органистінің қызметін атқарған кезінде Бахты 1706 жылы Арнштадт консисториясы "бұған дейін хорға түрлі қызықты әшекейлер енгізгені және оларға көптеген таңғажайып ноталар араластырғаны үшін, нәтижесінде қауымның шатасуы" үшін айыптапты. Бұл сөздері айтылған хор прелюдиясының түрі, көбінесе "Арнштадт түрі" деп аталады, қауымды аяттар арасында импровизациялық бөлімдерді модуляциялаумен сүйемелдеу үшін пайдаланылды: BWV 715, 722, 726, 729, 732 және 738 сияқты үлгілер осы түрге жатады деп болжанады. Хорлық прелюдияның ең көне қолжазбасы - BWV 739, Wie schön leuchtet der Morgenstern, Epiphany әнұранына негізделген. Ол 1705 жылы жазылған, мүмкін Бахтың Любекке сапарына дайындалған.
Хорлық прелюдиялар BWV 599644
Хорлық прелюдиялардың қысқаша сипаттамалары мұндағы егжей-тегжейлі талдауға негізделген және Лютерандық хорлықтардың мәтіндерінің метрикалық ағылшын тіліндегі аудармалары негізінен алынған; одан әрі тура аудармаларды табуға болады және қажет болған жағдайда төмендегі мәтінде берілген.