Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
6-шы Елизаветаның жеке Гуркха атқыш полкі – Үндістан тәуелсіздігін алғаннан кейін Британ армиясына өткенге дейін Британдық Үндістан армиясының атқыштар полкі. 1817 жылы Британдық Шығыс Үндістан компаниясы армиясының бір бөлігі ретінде құрылған полк, тарихы барысында әртүрлі атаулармен белгілі болды. Алғашқыда полк Гуркхаларды қабылдамады, бірақ 1857 жылғы Үндістан көтерілісінен кейін Британдық Үндістан армиясына ауысқаннан кейін, ол толығымен Гуркха полкіне айналды, соңынан полкінің штаб-пәтері Британдық Үндістанның Солтүстік-Батыс Шекаралық провинциясындағы Абботтабад қаласында орналасты. 1947 жылдан кейін полк Британ армиясына өткен төрт Гуркха полкінің бірі болды және бұл 1994 жылға дейін жалғасты, ол кезде басқа Гуркха полктерімен бірігіп, Корольдік Гуркха атқыш полкін құрды. 177 жылдық тарихында полк 25 шайқас наградасын алды, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін тек біреуін ғана алды және Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін шайқас наградалары берілген жоқ.
The 6th Queen Elizabeth's Own Gurkha Rifles was a rifle regiment of the British Indian Army, before being transferred to the British Army following India's independence. Originally raised in 1817 as part of the army of the British East India Company, the regiment has been known by a number of names throughout its history. Initially the unit did not recruit from the Gurkhas, although after being transferred to the British Indian Army following the Indian Rebellion of 1857, it became a purely Gurkha regiment, in due course with its regimental headquarters at Abbottabad in the North West Frontier Province of British India. After 1947 the regiment was one of only four Gurkha regiments to be transferred to the British Army and this continued up until 1994, when it was amalgamated with other Gurkha regiments to form the Royal Gurkha Rifles. Over the course of its 177 year history, the regiment was awarded 25 battle honours, although prior to World War I it had only been awarded one and no battle honours were awarded to it after World War II.
Соғыс аралығы
Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстар арасында полк тағы екі батальонға дейін қысқартылды және олар Солтүстік-Батыс шекарасына қайта оралды, онда гарнизондық міндеттерді атқарды. Соғыс барысында полктің батальондары Италияда және Бирмада, сондай-ақ Солтүстік-Батыс шекарадағы Вазиристанда (1940–41) гарнизондық әскерлер ретінде қызмет етіп, Патан тайпаларымен шайқасты. 1943 жылдың қаңтарында 2-ші батальон Газала шайқасында дерлік жойылғаннан кейін Батыс шөлінен жаңа ғана оралған 3-ші үнді моторлы бригадасына қосылды. Айдың соңында бригада 43-ші үндістандық жаяу әскер бригадасы (көліктік) деп қайта аталды. Бригада және оның Гуркха батальондары 1944 жылдың ортасында тәуелсіз бригада ретінде Италияға жіберілді және Италия кампаниясында шайқасты. Бирма кампаниясы кезінде полк өзінің алғашқы Виктория кресін алды, шындығында бір күні жасалған ерліктері үшін полк мүшелеріне екі марапат берілді. Капитан Майкл Аллманд және қарақшы Тулбахадур Пун 1944 жылдың 23 маусымында Бирмадағы Могаунг шайқасында Пин Хми жол көпірі маңындағы шайқаста 3-ші батальонмен бірге қызмет еткендері үшін «Жұма» операциясына қатысқандары үшін Виктория кресімен марапатталды, бұл екінші Чиндит экспедициясы болды. 3-ші батальонның осы операцияға қатысуы өте қымбатқа түсті, олар 126 қаза тапты, 352 жараланды және 7 жоғалып кетті. Бұған дейін аталған екі Виктория кресінен басқа, батальон мүшелері келесі марапаттарды алды: 2 ДСО, 3 ИОМ, 6 МК, 4 ИДСМ, 12 ММ, 3 АҚШ күміс жұлдызы.
Between the First and Second World Wars the regiment was reduced to two battalions once more and they returned to the North West Frontier where they were employed on garrison duties. Over the course of the conflict, battalions of the regiment fought in Italy and Burma, and also in Waziristan on the North West Frontier (1940–41) where they served as garrison troops and saw action against Pathan tribesmen. In January 1943 the 2nd Battalion was attached to the 3rd Indian Motor Brigade which had just returned from the Western Desert after being almost destroyed at the Battle of Gazala. At the end of the month the brigade was renamed as the 43rd Indian Infantry Brigade (Lorried). The brigade and its Gurkha battalions were sent to Italy in mid 1944 as an Independent brigade and fought in the Italian Campaign. It was during the Burma Campaign, that the regiment received its first Victoria Cross, in fact two awards were made to members of the regiment for actions on the same day. Captain Michael Allmand and Rifleman Tulbahadur Pun were awarded the VC for their actions during the fighting around the Pin Hmi Road Bridge at the Battle of Mogaung in Burma on 23 June 1944 while serving with the 3rd Battalion who were taking part Operation Thursday, which was the second Chindit expedition. The 3rd Battalion's involvement in this operation proved very costly and they suffered 126 killed, 352 wounded and 7 missing. As well as the two previously mentioned VCs, members of the battalion also received the following awards: 2 DSOs, 3 IOMs, 6 MCs, 4 IDSMs, 12 MMs, 3 US Silver Stars.
1947 жылдан кейін
1946 жылы 4-ші батальон таратылғаннан кейін полк үш батальонға дейін азайтылды. Бір жыл өткен соң Үндістан тәуелсіздік алды және 1947 жылғы үш тарапты келісімге сәйкес Гурка бригадасының төрт полкі Британ армиясына, ал қалған алтысы жаңадан құрылған тәуелсіз Үнді армиясына берілді. 6-шы Гуркха полкі Британ армиясына өткен полктердің бірі болды, алайда 3-ші батальон Үнді армиясына бөлінген батальондардың бірі – 5-ші Корольдік Гуркха атқыштар (Шекаралық күш) құрамына берілді. Осының нәтижесінде полк қайтадан екі батальонға дейін азайтылды. 1959 жылы полк Елизавета II құрметіне 6-шы Елизаветаның Гуркха мылтық әскері деп атау өгертілді.
In 1946 the regiment was reduced to three battalions, following the disbandment of the 4th Battalion. A year later, India gained its independence and under the 1947 Tri Partite Agreement four regiments of the Brigade of Gurkhas were allocated to the British Army, while the other six were transferred to the newly formed independent Indian Army. The 6th Gurkhas were one of the regiments that were transferred to the British Army, although the 3rd Battalion was transferred to the 5th Royal Gurkha Rifles (Frontier Force), which was one of the battalions that had been allocated to the Indian Army, and the regiment was thus reduced to two battalions once more. In 1959, the regiment was renamed as the 6th Queen Elizabeth's Own Gurkha Rifles in honour of Elizabeth II.
Ұрпағы
1817–1823: Каттак Легионы1823–1823: Рунгпур Жергілікті Батальоны (қаңтар–наурыз)1823–1823: Рунгпур Жеңіл Инфантериясы (наурыз–мамыр)1823–1826: 10-шы Рунгпур Жеңіл Инфантериясы1826–1827: 8-ші Рунгапур Жеңіл Инфантериясы1827–1844: 8-ші Ассам Жеңіл Инфантериясы1844–1850: 8-ші/1-ші Жеңіл Инфантерия Батальоны1850–1861: 1-ші Ассам Жеңіл Инфантерия Батальоны1861–1861: Бенгал Жеңіл (Жеңіл) Инфантериясының 46-шы полкі1861–1865: Бенгал Жеңіл (Жеңіл) Инфантериясының 42-ші полкі1865–1885: Бенгал Жеңіл (Жеңіл) Инфантериясының 42-ші (Ассам) полкі1885–1886: Бенгал (Жеңіл) Инфантериясының 42-ші (Ассам) полкі1886–1889: 42-ші Гуркха Жеңіл Инфантерия полкі1889–1891: Бенгал Жеңіл Инфантериясының 42-ші (Гуркха) полкі1891–1901: Бенгал Жеңіл Инфантериясының 42-ші Гуркха (Мылтық) полкі1901–1903: 42-ші Гуркха Мылтықтары1903–1959: 6-шы Гуркха Мылтықтары1959–1994: 6-шы Королева Елизаветаның Жеке Гуркха Мылтықтары.
1886 жылға дейін аталған бөлімше Гуркха жеңіл жаяу әскері полкі ретіндегі бірегей статусына ие болды, бұл оның ерекше қызыл пальтоларында көрініс тапты. Басқа Гуркха полктерінің барлығы қара-жасыл түстегі униформа киіп, "мылтық" деп аталды. Сол кездегі вице-король лорд Дафферин полкті жеңіл жаяу әскерінен мылтық полкіне ауыстыруды ұсынды, бірақ ұзақ талқылаулардан кейін бұл ұсыныс қабылданбады. Себебі, жаңадан келгендер ерекше Лай курти палтан (қызыл пальто полкі) қатарына қызмет етуге ұмтылыс жасады, онда олар полк туының алдында ант берді (мылтық полктерінде ту ұсталмады). Бірқатар өзгерістерден кейін 1-ші Гуркха жеңіл жаяу әскері 6-шы Гуркха мылтық полкіне айналды, бірақ тарихи қызыл түс мылтық түсті Килмарнок бас киімдерінің қызыл ториясында сақталды.
The unique status of the unit until 1886 as the only Gurkha Light Infantry Regiment was reflected in its distinctive red coats. All other Gurkha regiments wore dark green uniforms and were designated as rifles. A suggestion by the then Viceroy Lord Dufferin that the regiment change from light infantry to rifles was declined after long discussion on the grounds that recruits sought service in the distinctive Lai kurti paltan (red coat regiment) where they were sworn in on regimental colours (not carried by rifle regiments). While standardisation eventually converted the 1st Gurkha Light infantry to the 6th Gurkha Rifles the historic red was commemorated in the red toories on the rifle green Kilmarnock caps.