Кіріспе

264 - 269 жылдар аралығында Антақияда өткен үш собордың бірі - Самосаттағы Пауылдың ісі. Олардың көбісі Ариандық және христологиялық даулардың кезеңдерімен айналысты. Мысалы, Католик энциклопедиясында Пауыл Самосатты туралы мақала былай деп жазылған: 341 жылы жаз айында Domus Aurea-ның бағышталуы кезінде жиналған ең атақтысы, сондықтан ол бағыштау кеңесі деп аталады. Бұл кездесуге шығыс елдерінің жүзге жуық епискобы қатысты, бірақ Рим епискобының өкілі болмады. Император Констанций ІІ-нің өзі де қатысты.

264 - 269 ж. Антиохиядағы Синодтар

Антиохияның 264 және 269 жылдар аралығында өткен бірінші Синоды христиан шіркеуінің алғашқы маңызды шіркеулік кеңестерінің бірі болды. Бұл синод Антақияның епискобы болған Самосаттағы Пауылдың ілімдерін талқылау үшін құрылды. Пауыл Самосатта негізгі шіркеу еретик деп санайтын ілімді енгізді, әсіресе Мәсіхтің табиғаты мен қасиетті Үштік туралы. Оның ілімдері монархияның бір түрі ретінде қарастырылды, ол Үштіктің жеке тұлғаларына қарамастан Құдайдың бөлінбейтіндігін атап көрсетті. Ақырында, Синод Пауылдың ілімдерін айыптап, оны епископ лауазымынан алып тастады. Сонымен қатар, кеңес homoousios терминін қабылдамағанын атап өтті, бірақ бұл Пауылдың қолданысының нақты контекстіне сәйкес болды, бұл Әке мен Ұлдың арасындағы субстанцияны бөлуді білдірді, ал Үштік бір субстанцияның үш ерекше тұлғасы ретінде түсіндірілмеді. Бұл синод маңызды болды, өйткені ол шіркеудің ереске қатысты іс-әрекетіне үлгі болды және болашақтағы экуменикалық кеңестерге негіз қалады, олар христиан ілімін одан әрі анықтайды, мысалы, 3251 жылы Никеяның бірінші кеңесі.

341 жылы Антиохиядағы Синод

Кеңес үш діни ілімді бекітті. Антиохияның екінші Символы, ежелгі және қазіргі әлемде 'Құдайға бағышталу' Символы ретінде танымал, бұл Кеңестің ең маңызды нәтижесі болды. Оның басты бете-норысы - сабеллиандық, құдайлық үштігінің арасындағы айырмашылықты жоққа шығару. Бұдан басқа, Символ Әрістің және оның ізбасарлары арасында Никомедия / Константинопольдің Евсевийінің айтқан ариандықты әдейі жоққа шығарады. Бұл сенімнің ешкімге ұнамайтын және бәріне де қабылдауға болатын татуластыру формуласы ретінде жұмыс істеуге арналғандығы кеңінен қабылданған. (RH, 291) Бұл төрт формуланың бәрі Никеяның бірінші кеңесі (Никея I) қабылдаған гомооusios терминінен аулақ. Қасиетті орынды арнауға арналған собор кезінде Никоялық Символ немесе гомоузиос термині туралы ешкім айтпаған. 326 - 50 жылдары homoousios термині сирек кездеседі. (LA, 431) 325 жылы шіркеудің сенімін ресми түрде қабылдаған бұл қосымша сөзге (homoousios) тіпті Афанасий де Никеядан кейін жиырма жылдай үнсіз болды. (RH, 58 59) Афанасий бұл терминді 350-ші жылдардың ортасында ғана дау-дамайға енгізді. Көптеген ғалымдар бұл ілімнің арийлер таласы пайда болғанға дейін Евсевийдің үйреткен ілімімен ұқсастығын байқаған. Бұл сенімнің ата-бабалары Ориген, Кесариялық Евсевий және Астерий. (RH, 290) Қосымша талқылау үшін Арийлік сенімдер бойынша Бағышталу сенімін қараңыз.

Қаңтар

Қабылданған жиырма бес канон шіркеудің митрополиттік конституциясын реттейді. Дін билігі негізінен митрополитке (кейіннен архиепископ деп аталады) және екі жыл сайынғы провинциялық синодқа (Никей I, 5-кеңесін қараңыз) тиесілі. ), ол шақырады және оған төрағалық етеді. Нәтижесінде елдік епископтардың (хорепископи) өкілеттігі шектеледі және императорға тікелей жүгінуге тыйым салынады. Бір сот төрешілігінің үкімін басқа да тең дәрежелі сот төрешілері құрметтеуге тиіс; сот тек қана шағымды тұрақты түрде қаралатын орган алдында ғана жүргізілуі мүмкін. Епископтар арнайы шақырусыз діни қызметке тағайындауға, немесе өздерінің тиісті аумағынан тыс жерлердегі істерге араласуға, сондай-ақ өздерінің орнын алмастырушыларын тағайындауға да құқылы емес. Никей I декретіне сәйкес Пасханы тойлаудан бас тартуға, сондай-ақ Евхаристиялық қызмет аяқталғанға дейін шіркеуден шығу үшін жазалар белгіленеді. Осы кеңестiң қарамағындағы канондарға қатысты ғасырлар бойы ғалымдар жасаған көптеген қарсылықтарды Хефеле егжей-тегжейлі баяндады және, бәлкім, жоққа шығарды. Бұл канондар 451 жылы Халкидонда қолданылған Кодекс канонумының бір бөлігі болды және кейіннен Шығыс пен Батыс канондар жинақтарында кездеседі.