Кіріспе

Израиль ақыны (1930–2020)

Натан Зак (13 желтоқсан 1930 – 6 қараша 2020; еврейше: נתן זך) – израиль ақыны. Ел тарихындағы ең көрнекті ақындардың бірі саналады және 1995 жылы поэзия саласындағы Израиль мемлекеттік сыйлығымен марапатталды. Ол сонымен қатар, басқа да ұлттық және халықаралық сыйлықтардың иегері болды. Зак Хайфа университетінде еврей тілі мен салыстырмалы әдебиет кафедрасының профессоры болды.

Өмірбаян

Берлинде неміс еврей офицерінің және итальяндық католик анасының баласы болып туған Сейтельбахтар отбасы 1936 жылы нацистік режимнің күшеюіне байланысты Израильге қашып кетті. Отбасы Хайфа қаласына қоныстанды. 1948 жылғы Араб-Израиль соғысы кезінде ол Израиль қорғаныс күштерінде барлау кызметкері болып қызмет етті. Израильдің қайта құрылуынан кейін шығармаларын жариялай бастаған ақындар тобының алғашқыларының бірі ретінде, Зах редактор, сыншы, сондай-ақ аудармашы және ақын ретінде қазіргі еврей поэзиясының дамуына зор үлес қосты. Оны 1950-1960 жылдардағы буын ақындарынан ерекшелендіретін поэтикалық манифесті – [Бергсон және қазіргі (иврит) поэзиясындағы уақыт және ырғақ] еңбегі. Зах 1950 жылдардан бері еврей поэзиясының ең маңызды инноваторларының бірі болып табылады және Израильде Эльза Ласкер-Шюлер мен Аллен Гинзбергтің өлеңдерін аударғаны үшін де танымал. Әдебиеттанушы Нили Рейчел Шарф Голд Захты "Ана тілі" мәдениетінің рөлін көрсететін мысал ретінде атады, оның жағдайында неміс тіліне қатысты, қазіргі еврей әдебиетіне тигізген әсері зор. 1959 жылы "Ахшав" журналында жарияланған "Альтерман поэзиясы туралы ойлар" атты мақаласы, Ликрат (Алуға) тобының сионистік ақындардың лирикалық пафосына қарсы шығуының маңызды манифесті болды, себебі ол елдегі ең маңызды және беделді ақындардың бірі – Натан Альтерманға қарсы күтпеген шабуыл жасады. Осы мақалада Зах поэзия үшін жаңа қағидаларды белгілейді. Зах ұсынған жаңа қағидалар сол кездегі ел поэзиясында қалыпты болған ұйқас пен өлшемнен өзгеше болды. 1960 жылдан 1967 жылға дейін Зах Тель-Авив және Хайфадағы бірнеше жоғары оқу орындарында дәріс берді. 1968 жылдан 1979 жылға дейін Англияда тұрып, Эссекс университетінде докторлық диссертациясын қорғады. Израильге оралғаннан кейін Тель-Авив университетінде дәріс берді және Хайфа университетінің профессоры болып тағайындалды. Ол "Охель" және "Камери" театрларының репертуарлық кеңесінің төрағасы болды. Өмірінің соңғы жылдарында Зах Альцгеймер ауруымен күресті, бұл оны арнайы күтімді қажет ететін мекемеде тұруға мәжбүр етті. Зах 2020 жылдың қараша айында 89 жасында дүние салды.

Сыйлықтар мен сыншылардың мақтанышы

Халықаралық тұрақты даңққа ие болған Захты "иврит поэзиясындағы модернизм қозғалысының ең шешен және талапкер өкілі" деп атайды. Ол Израиль ақындарының шетелде ең танымалдарының бірі. 1982 жылы Зах әдебиет бойынша Бялик сыйлығымен марапатталды. 1993 жылы оған Ферония сыйлығы (Рим) табысталды.

Дау

2010 жылдың шілдесінде Зак Израильдің 10-арнасында сұхбат берді және мұсылман елдерінен келген мизрахи яһудилерін еуропалық яһудилерге қарағанда нашар мәдениетке ие деп айыптады; "Қатысы жоқ екі топты біріктіру идеясы туды. Бір топ – ең жоғары мәдениеттің өкілдері, яғни Батыс Еуропа мәдениетінен, ал екінші топ – қараңғы, ешқандай мәдениеті жоқ жерлерден". Оның расистік пікірлері оның еңбектерін оқу жоспарынан шығару туралы петицияға әкеп соқты, бірақ ол қабылданбады. Кейін Зак өтініш айтты.