Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз композиторы (1661–1741)
French composer (1661–1741)
Анри Демаретс (1661 жылдың ақпаны – 1741 жылдың 7 қыркүйегі) – барокко дәуірінің француз композиторы, көбінесе сахналық туындыларымен танымал, бірақ ол қасиетті музыка, сондай-ақ секулярлық кантаталар, әндер және аспаптық шығармалар да жазған.
Henri Desmarets (February 1661 – 7 September 1741) was a French composer of the Baroque period primarily known for his stage works, although he also composed sacred music as well as secular cantatas, songs and instrumental works.
Алғашқы жылдары мен алғашқы табыстары
Генри Демаре 1661 жылы ақпанда Парижде шаруа отбасында дүниеге келген. Оның анасы, Мадлен Фроттье, париждік буржуазиялық отбасынан шыққан. Оның әкесі Хью Демаре Гранд Шательдегі ат әскеріндегі кеңсе қызметкері болған. Демаретің балалық шағы әкесінің сегіз жасында қайтыс болуымен, 1670 жылы анасының қайтадан үйленуімен және екі бауырының өлімімен ерекшеленді. 1674 жылы ол король Людовик XIV-нің қызметіне Chapelle Royale (Корольдік капелла) -де паж бен хор әншісі ретінде кірді. Дюрон мен Ферратонның айтуынша, ол Франция патшаларының шіркеуі болған Сен-Жермен-л'Оксерруада бұрын хорда ән салған болуы мүмкін. Патшаға қызмет еткен кезінде ол Пьер Роберт пен Генри Дю Монттан жалпы білім мен музыкалық білім алды. Сондай-ақ, ол сарай композиторы Жан Батист Луллиден де оқыған деп есептеледі, ол өзінің операларында орындаушылар ретінде капелла беттерін пайдаланды. 1680 жылы ол "ordinaire de la musique du roi" (король музыкасының музыканты) атағын алды және өзінің алғашқы үлкен мотеттерін (1678 жылғы Te Deum) жазды. 1682 жылы тамызда король немересі, Бургундия герцогының туғанын тойлау үшін жазған идиллиялық балет сарайда үлкен құрметке ие болды. Келесі жылы ол Корольдік капелланың төрт мастерін (шеберін) іріктеу конкурсына қатысты. Ол кезде оның жасы 22-ге толған еді. Кейбір мәліметтер бойынша, король оның жас болуына байланысты бірінші кезеңнен өткеннен кейін оны таңдауға тыйым салған. Конкурс аяқталғаннан кейін Демаре итальяндық композиторлармен оқу үшін Францияны тастап кетуге рұхсат беруді корольден өтінді, бірақ Лулли француз стилін меңгеруді кемсітеді деген үреймен қарсылық көрсетті. Демаре сарайда қалды және конкурста жеңіске жеткен композиторлардың бірі, Николя Гупийе үшін "жасырын жазу" арқылы ақша тапты. Гупийе алдамшылық ашылғаннан кейін он жылдан соң лауазымынан босатылды. Осы уақыт аралығында Демаре өзінің шығармаларымен, әсіресе 1683 жылғы Beati quorum мотетімен, 1686 жылғы La Diane de Fontainebleau және оның бірінші толық операсы Endymion (1686) операсымен танымал болды. "Эндимион" операсының тұңғыш көрсетілісі корольдің Версальдегі жеке пәтерінде алты күн бойы бөліктерге бөлініп ойналды. Ол Дауфинаға қатты ұнады, сондықтан оның өтініші бойынша он күннен кейін ол толығымен сарай театрында қайта қойылды.
Henri Desmarets was born into a modest Paris household in February 1661. His mother, Madeleine née Frottier, came from a bourgeois Parisian family. His father, Hugues Desmarets was a huissier in the cavalry at the Grand Châtelet. Desmarets' childhood was marked by his father's death when he was eight years old, his mother's subsequent remarriage in 1670, and the death of his two siblings. In 1674, he entered into the service of King Louis XIV as a page and choir singer in the Chapelle Royale (Chapel Royal). According to Duron and Ferraton, he may have also previously sung as a choir boy in Saint Germain l'Auxerrois which was the parish church of the kings of France. While in the service of the king, he received a general education as well as music training from Pierre Robert and Henry Du Mont. He is also thought to have received training from the court composer Jean Baptiste Lully, who used the chapel pages as performers in his operas. By 1680 he had become an "ordinaire de la musique du roi" (court musician) and had composed the first of his grand motets (Te Deum 1678). The idyll ballet which he composed in August 1682 to celebrate the birth of the king's grandson, the Duke of Burgundy, found great favour at court and the following year he entered the competition to select four maîtres (masters) of the Chapelle Royale. He was only 22 at the time and according to some accounts, the King had vetoed his selection after he had passed the first round on account of his youth. After the competition, Desmarets petitioned the king to allow him to leave France for study with Italian composers, but Lully objected on the grounds that it would diminish his command of the French style. Desmarets remained at the court and made money by "ghost writing" works for one of the composers who had won the competition, Nicolas Goupillet. Goupillet was dismissed from his post ten years later when the deception came to light. In the meantime, Desmarets continued to find favour with his own compositions, most notably his motet Beati quorum (1683); his divertissement, La Diane de Fontainebleau (1686) and his first full length opera, Endymion (1686). The first performance of Endymion was in the king's private apartments at Versailles, performed in parts over six days. The Dauphine was so pleased with it that at her request it was performed again in its entirety at the court theatre ten days later.