Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Әлеуметтік мемлекет моделі белсенді еңбек нарығы саясатымен. Флексикурити ("жеңілдік" және "қауіпсіздік" сөздерінің бірі) - бұл проактивті еңбек нарығы саясаты бар әл-ауқат мемлекетінің моделі. Бұл терминді алғаш рет 1990 жылдары Данияның социал-демократиялық премьер-министрі Поул Нюруп Расмуссен енгізді. Бұл термин динамикалық экономикадағы еңбек нарығының икемділігі мен жұмысшылардың қауіпсіздігін біріктіреді. Дания үкіметі флексикьюритиді "алтын үшбұрышты" қамтитын "үш жақты қоспамен: 1) еңбек нарығындағы икемділік, 2) әлеуметтік қамсыздандыру және 3) жұмыссыздарға қатысты құқықтары мен міндеттері бар белсенді еңбек нарығы саясаты". Еуропалық комиссия флексикуритті еңбек нарығындағы серпінділік пен қауіпсіздікті бір мезгілде арттырудың біріктірілген стратегиясы деп санайды. Флексикуритет төрт бағыт бойынша құрылып, жүзеге асырылады: 1) икемді және сенімді келісімшарт жасасу; 2) өмір бойы білім алудың жан-жақты стратегиясы; 3) еңбек нарығында тиімді белсенді саясат; 4) жұмысқа орналасу кезінде тиісті табыспен қамтамасыз ететін заманауи әлеуметтік қамсыздандыру жүйесі. Бұл флексикьюрити тұжырымдамасы жоғары жалақысы бар елдерде дамығанын мойындау маңызды, мысалы, Данияда сияқты, нақты прогрессивті салық салудан басқа.
Welfare state model with a pro active labour market policy. Flexicurity (a portmanteau of "flexibility" and "security") is a welfare state model with a pro active labour market policy. The term was first coined by the social democratic Prime Minister of Denmark Poul Nyrup Rasmussen in the 1990s. The term refers to the combination of labour market flexibility in a dynamic economy and security for workers. The Government of Denmark views flexicurity as entailing a "golden triangle" with a "three sided mix of (1) flexibility in the labour market combined with (2) social security and (3) an active labour market policy with rights and obligations for the unemployed". The European Commission considers flexicurity as an integrated strategy to simultaneously enhance flexibility and security in the labour market. Flexicurity is designed and implemented across four policy components: 1) flexible and reliable contractual arrangements; 2) comprehensive lifelong learning strategies; 3) effective active labour market policies; and 4) modern social security systems providing adequate income support during employment transitions. It is important to recognize that the flexicurity concept has been developed in countries with high wages, besides clear progressive taxation, as in for example, Denmark.
Данияда
Данияның флексикьюрити моделі XIX ғасырда, жұмыс берушілер мен кәсіподақтар арасындағы келіссөздер кезінде 1899 жылғы қыркүйекте жасалған келісім (сонымен қатар еңбек нарығы туралы конституция деп аталады) өзара тиімді (пайдалы және қауіпсіз) мемлекеттің негізін қалады. 1960 жылы "Конституция" қайта қаралып, "Негізгі келісім" деп аталды. Ол кәсіподақтардың бірлесу еркіндігін, сондай-ақ жұмыс басқару және бөлу жөніндегі басқарушы прерогативасын, соның ішінде жұмыс күшін кез келген уақытта жұмысқа алу және босату құқығын реттеді. "Осылайша, жұмыс нарығын реттеудің Даниялық моделі, оның ішінде бірлестіктер құру құқығы осы ерікті қағидаларға негізделгенін және заңнаманың немесе мемлекеттің араласуы барынша аз екенін түсіну маңызды. Ұйымдасу құқығы мен еңбек нарығындағы бірлестіктерді тану өзара қайшылықта тұрған мүдделерді өзара тануға негізделген". Данияның жұмыс берушілер, жұмысшылар және мемлекет арасындағы үш жақты келісімдері мемлекет тарапынан белсенді әрекетке мүмкіндік беретін күрделі жүйемен қамтамасыз етіледі, ол жұмысшылардың "активтенуін" қолдайды. 1990 жылдардың басында Данияның саясаткерлері жұмыссыздықтың сол кездегі тенденциясын бұзуға бағытталған фискалдық саясатты енгізді және ол 1994 жылғы алғашқы белсенді еңбек нарығы саясатымен (АЛМП) байланысты болды, ол құрылымдық жұмыссыздықты азайтуға бағытталған. Кейбіреулер табиғи жұмыссыздық деңгейі жай ғана өсті деп санаса да, Дания үкіметі флексикьюрити моделі деп аталатын жүйені іске асыру арқылы жағдайды жақсартуға тырысты. Саясаттың өзгеруі 1994 және 1996 жылдардағы еңбек нарығын реформалау кезінде болды, онда икемділіктің енгізілуі жомарт әлеуметтік бағдарламаларды жалғастыру арқылы қауіпсіздікпен байланысты болды, сондай-ақ жұмыс күшін "активтендіру" БАЖ-ның жиынтығы арқылы. Данияда белсенділік "құқық пен міндет" ретінде қарастырылады. Бұл үйлесімнің екі түрлі әсері күтілді: еңбек нарығы саясатының біліктілікті арттыру әсері, сондай-ақ әлеуметтік бағдарламалар арқылы ынталандыру әсері. Жұмыссыздық бойынша жәрдемақылар мен оқыту шаралары осы жүйеден пайдаланып, жоғары табыс табатын даниялық қоғам мүшелеріне салық салу жүктемесі артады. Қазіргі уақытта Данияда жоғары салық ставкалары бар, олар бөлігінде жомарт әлеуметтік жәрдемақыларды төлейді. Осылайша, флексикьюрити төмен және орта табысты адамдарға қолайлы болуы мүмкін. Алайда, бұл көрсеткіштің бір бөлігін Данияның жоғары өсімі, жұмыссыздықтың төмен деңгейі (2008 жылы 2,8%) және әлеуметтік оқшауланудың төмен деңгейімен салыстырғанда, өтеуі мүмкін. Соңғы жылдары даниялықтар жер бетіндегі ең бақытты халық ретінде тұрақты түрде саналады, бұл, ішінара, Данияның флексикьюрити моделінің аспектілеріне байланысты.
The Danish flexicurity model has its roots in the nineteenth century, when negotiations among employers and trade unions during the so called September Compromise of 1899 (also called Labour Market Constitution) laid the ground for a mutually beneficial (profitable and secure) state. The 'Constitution' was revised in 1960 and renamed Basic Agreement. It settled the freedom of trade union association as well as the managerial prerogative to manage and divide the work including the right to hire and dismiss the labour force at any time necessary. "It is thus important to understand that the Danish model of labour market regulation, including the right to form associations, is based on these voluntaristic principles and that legislation or interference of the state is kept on a minimum. The right of association and the recognition of labour market associations are based on the mutual recognition of conflicting interests." The Danish tripartite agreements amongst employers, workers, and the state are supported by an intricate system that allows for an active response from the state, which supports the 'activation' of workers. In the early 1990s, Danish policymakers established a fiscal policy aimed at breaking the unemployment trend of the time and was further coupled to the first active labour market policy (ALMP) of 1994 which sought to reduce structural unemployment. Although some believed that the natural unemployment rate had simply increased, the Danish government sought to improve the situation by implementing what came to be called the flexicurity model. The policy shift thus came about with the 1994 and 1996 labour market reforms, when the introduction of flexibility was linked to security through the continued provision of generous welfare schemes as well as the 'activation' of the labour force through a set of ALMPs. Activation in Denmark is regarded as "a right and an obligation". The effects expected from this combination were twofold: qualification effects of the labour market policies (LMPs) as well as motivational effects through the welfare schemes. The unemployment benefits and training provision that this system entail place a higher burden of taxation upon the higher earning members of the Danish society. Denmark currently has high taxation rates which in part pay for generous social benefits. Flexicurity may thus favour low to middle income earners. However, this might partially be offset by Denmark's high output growth which is coupled to low unemployment figures (2.8% in 2008) and similarly low social exclusion rates. In recent years, Danes have been consistently ranked as the happiest nation on Earth, which has in part been attributed to aspects of Denmark's flexicurity model.
Нидерландыда
Нидерланды да ел нарығына жақсы сай келетін флексикьюрити саясатын жүзеге асырды. 1998 жылы елдегі еңбек заңдарына елеулі өзгерістер енгізілді. Заңның мақсаты науқастануына байланысты жұмыстан кеткен қызметкерлерге қолдау көрсету болып табылады, оның шығынын жұмыс беруші көтереді. Бұл жұмыс берушілерге ұзақ мерзімде қаржылық ауыртпалық әкелді. Алайда, флексикьюрити туралы заң оларға уақытша жұмысшыларды икемді келісімшарттармен жұмысқа алуға мүмкіндік берді, бұл тікелей шығындарды үнемдеуге әкелді. Уақытша жұмысшыларды пайдалану қысқа мерзімде икемді және тиімді болса да, флексикьюрити шаралары бар тұрақты жұмыс ұзақ мерзімде экономика үшін тиімді. Нәтижесінде, компаниялар уақытша жұмысшыларды лайықты және қауіпсіз қызметкерлерге айналдыру үшін көбірек инвестиция құрып жатыр. Нидерландыда жұмыссыздық деңгейі төмен болғанымен, флексикаурити заңдары қауіпсіздік пен икемділік арасындағы теңгерімсіздікке әкелді. 2007 жылы маусымда "Жеңілдікті қауіпсіздіктің жалпы қағидаларына: икемділік пен қауіпсіздік арқылы көбірек және жақсы жұмыс орындары" атты Еуропалық Комиссияның негізгі хабарламасында жеңілдікті қауіпсіздікті төрт өзара әрекеттесетін құрамдас бөлікке негізделген "жалғастырылған тәсіл" деп анықтайды. "Барлық үшін бірдей өлшем жоқ" деген қағидатты мойындаған Еуропалық комиссия жалпы келісілген қағидалар желісі бойынша өзара білім алу арқылы қолдау таба отырып, барлық ЕО елдері бойынша жекешелендірілген флексикаурити стратегиясын кезең-кезеңмен іске асыруды ұсынды. Мұндай ортақ қағидаларды 2007 жылғы 5 желтоқсанда Жұмыспен қамту және әлеуметтік мәселелер жөніндегі кеңес қабылдады. Еуропалық Комиссия Кеңестің сұрауы бойынша "Flexicurity миссиясын" іске қосты, оған Франция мен Словенияның Еуропалық Одаққа төрағалық етуі мен Еуропалық әлеуметтік әріптестердің өкілдері кіреді. Миссия 2008 жылдың сәуір мен шілде айлары аралығында Франция, Швеция, Финляндия, Польша және Испанияда өтті. Оның мақсаты флексикьюрити әдісін және оның ортақ қағидаттарын таныту арқылы және еңбек нарығындағы тиісті қатысушыларға процеске иелік етуге көмектесу арқылы флексикьюритиді әртүрлі ұлттық жағдайларда іске асыруды насихаттау болды. Сонымен қатар, миссияның мақсаты - жақсы тәжірибе алмасуды және өзара білім алуды қолдау. Ол 2008 жылдың желтоқсан айында Кеңеске есеп берді. Флексикирриті 2008 жылдың қарашасында Еуропалық экономикалық қалпына келтіру жоспарында және 2009 жылдың наурызында "Экономикалық қалпына келтіруді басқару" атты хабарламасында көрнекті орын алды. Соңғы кезде 2009 жылғы маусымда өткен Еуропалық кеңесте "қазіргі дағдарыс жағдайында "жиілік қауіпсіздігі" еңбек нарығын жаңғырту мен бейімделуді дамытудың маңызды құралы болып табылады" деген қорытынды шығарылды.
The Netherlands has also implemented flexicurity policies that are well suited to the country's market. In 1998, significant changes were made to the country's labor laws with the aim of proactively supporting the workforce with benefits for sickness and workplace hazards. The purpose of the law was to provide support for employees who were absent due to illness, with the cost being borne by the employer. This created a financial burden for employers in the long run. However, the flexicurity law allowed them to hire temporary workers with flexible contracts, which resulted in direct cost savings. Although the use of temporary workers is more flexible and cost effective in the short term, permanent labor with flexicurity measures is more beneficial for the economy in the long term. As a result, companies are now investing more in converting temporary workers into eligible and secure employees. Despite the Netherlands having low unemployment rates, the flexicurity laws have resulted in an unequal balance between security and flexibility. A key Communication from the European Commission "Towards Common Principles of Flexicurity: More and better jobs through flexibility and security" was published in June 2007 defines flexicurity as an 'integrated approach' based on four interacting components. Recognising the principle of a "no size fits for all" the European Commissions advocated for a progressive implementation of national, tailor made, flexicurity strategies in all EU Member States supported by mutual learning, along the lines of commonly agreed principles. Such common principles were adopted on 5 December 2007 by the Employment and Social Affairs Council. At the council's request, the European Commission has launched the "Mission for flexicurity", consisting of representatives of the French Presidency and the preceding Slovenian Presidency of the European Union and of the European social partners. The Mission took place between April and July 2008 in France, Sweden, Finland, Poland, and Spain, seeking to promote the implementation of flexicurity in different national contexts by raising the profile of the flexicurity approach and its common principles and by helping the relevant labour market actors to take ownership of the process. The Mission also had the objective of promoting the exchange of good practice and mutual learning between Member States. It reported to the Council in December 2008. Flexicurity featured prominently in the commission's response to the crisis, in the European Economic Recovery Plan of November 2008 and its follow up Communication "Driving economic recovery" of March 2009. Most recently, the European Council of June 2009 concluded that "in the current situation [of crisis], 'flexicurity' is an important means by which to modernise and foster the adaptability of labour markets."
Қазіргі жағдай
Кеңестің "Flexicurity" жалпы қағидаларын қабылдауында, ол "Flexicurity ұлттық жолдарын" әзірлеу мен іске асыру кезінде оларды ескеруді ұсынды. Флексикьюрити стратегиясын іске асырудағы жетістіктер туралы мүше мемлекеттер өздерінің Ұлттық реформа бағдарламаларында хабарлайды және оны Еуропалық Комиссия Еуропалық жұмыспен қамту стратегиясының шеңберінде бақылайды. 2011 жылғы "Евро плюс" пактісі оны Еуроаймақта насихаттауға шақырады. Флексикиюритидің ортақ қағидаттары ((1) Флексикиюрити Лиссабон стратегиясын іске асыруды күшейту, көбірек және жақсы жұмыс орындарын құру, еңбек нарығын жаңғырту және икемділік пен қауіпсіздіктің жаңа түрлері арқылы жақсы жұмысты ынталандырудың құралы болып табылады. (2) Икемділік және қауіпсіздік - икемді және сенімді келісімшарттық келісімдер, жан-жақты өмір бойы білім алу стратегиясы, тиімді белсенді еңбек нарығы саясаты және заманауи, жеткілікті және тұрақты әлеуметтік қорғау жүйелерінің қасақана үйлесуін білдіреді. 3) Флексикиюрити әдістері бір ғана еңбек нарығы немесе еңбек өмірінің үлгісі туралы емес, сондай-ақ бір ғана саяси стратегия туралы емес: олар әр мемлекеттің ерекше жағдайларына сәйкес келуі керек. Иә, бұл барлық мүдделі тараптардың құқықтары мен міндеттерінің теңгерімін білдіреді. Ортақ қағидаларға сүйене отырып, әрбір мемлекет өзінің флексикаурити шараларын әзірлеуі тиіс. Прогресс тиімді бақылауға алынуы тиіс. 4) Флексикиюрити сегменттеуді жеңіп, ашық, жауап беретін және инклюзивті еңбек нарықтарын дамытуға ықпал етуі тиіс. Бұл жұмыс істейтіндерге де, жұмыссыздарға да қатысты. Жұмыссыздарға, жұмыссыздарға, жасырын жұмыс істейтіндерге, тұрақты емес жұмыс орындарына немесе еңбек нарығының шетінде қалғандарға жұмыс табуға жеңіл мүмкіндіктер, экономикалық ынталандырулар мен қолдау шаралары немесе тұрақты және заңды түрде қауіпсіз жұмысқа жету үшін қадамдар жасау қажет. Жұмыспен қамтылғандардың барлығына жұмысқа жарамды болу, жетістікке жету және жұмыс орнында да, жұмыс орнында да ауысуы үшін қолдау көрсетілуі тиіс. 5) Ішкі (кәсіпорынның ішінде) және сыртқы флексикьюрити бірдей маңызды және оны ынталандыру керек. Келісімшарт бойынша икемділікпен қатар жұмыс орнынан жұмысқа қауіпсіз өтуі тиіс. Жоғарыға қарай жылжымалылықты, сондай-ақ жұмыссыздық немесе белсенділіксіздік пен жұмыс арасында жылжымалылықты жеңілдету қажет. Жоғары сапалы және өнімді жұмыс орындары, жұмысты жақсы ұйымдастыру және біліктілікті үздіксіз жетілдіру де маңызды. Әлеуметтік қорғау жұмыстың ауысуына және жаңа жұмысқа орналасуына ынталандыру мен қолдау көрсетуі тиіс. (6) Флексикуритет әйелдер мен еркектердің сапалы жұмысқа тең қол жеткізуін қолдау арқылы және жұмыс, отбасы және жеке өмірді үйлестіру шараларын ұсыну арқылы гендерлік теңдікті қолдау керек. 7) Икемділік және қауіпсіздік барлық мүдделі тараптар арасында сенім мен кең диалогты талап етеді, онда барлығы әлеуметтік теңгерімді саясат үшін өзгерістер үшін жауапкершілікті алуға дайын. Мемлекеттік органдар жалпы жауапкершілікті сақтаса да, әлеуметтік әріптестерді әлеуметтік диалог пен ұжымдық келіссөздер арқылы флексикарт саясатын әзірлеуге және іске асыруға тарту өте маңызды. (8) Икемділік және қауіпсіздік ресурстарды тиімді бөлуді талап етеді және ол салауатты және қаржылық жағынан тұрақты мемлекеттік бюджеттермен толықтай үйлесімді болуы тиіс. Сондай-ақ, ол шығын мен пайданы, әсіресе бизнестің, мемлекеттік органдардың және жеке тұлғалардың арасында әділ бөлуді көздеуі тиіс, бұл ретте ШОБ-тың ерекше жағдайына ерекше назар аударылуы тиіс.
Upon the adoption of the common principles of flexicurity, the Council called on the Member States to take them into account in drawing up and implementing "national flexicurity pathways". Progress in the implementation of flexicurity strategies is reported by Member States in their National Reform Programmes and is monitored by the European Commission in the framework of the European Employment Strategy. The 2011 Euro Plus Pact calls for its promotion in the Eurozone. The Common Principles of Flexicurity(1) Flexicurity is a means to reinforce the implementation of the Lisbon Strategy, create more and better jobs, modernise labour markets, and promote good work through new forms of flexibility and security to increase adaptability, employment and social cohesion. (2) Flexicurity involves the deliberate combination of flexible and reliable contractual arrangements, comprehensive lifelong learning strategies, effective active labour market policies, and modern, adequate and sustainable social protection systems. (3) Flexicurity approaches are not about one single labour market or working life model, nor about a single policy strategy: they should be tailored to the specific circumstances of each Member State. Flexicurity implies a balance between rights and responsibilities of all concerned. Based on the common principles, each Member State should develop its own flexicurity arrangements. Progress should be effectively monitored. (4) Flexicurity should promote more open, responsive and inclusive labour markets overcoming segmentation. It concerns both those in work and those out of work. The inactive, the unemployed, those in undeclared work, in unstable employment, or at the margins of the labour market need to be provided with better opportunities, economic incentives and supportive measures for easier access to work or stepping stones to assist progress into stable and legally secure employment. Support should be available to all those in employment to remain employable, progress and manage transitions both in work and between jobs. (5) Internal (within the enterprise) as well as external flexicurity are equally important and should be promoted. Sufficient contractual flexibility must be accompanied by secure transitions from job to job. Upward mobility needs to be facilitated, as well as between unemployment or inactivity and work. High quality and productive workplaces, good organisation of work, and continuous upgrading of skills are also essential. Social protection should provide incentives and support for job transitions and for access to new employment. (6) Flexicurity should support gender equality, by promoting equal access to quality employment for women and men and offering measures to reconcile work, family and private life. (7) Flexicurity requires a climate of trust and broadly based dialogue among all stakeholders, where all are prepared to take the responsibility for change with a view to socially balanced policies. While public authorities retain an overall responsibility, the involvement of social partners in the design and implementation of flexicurity policies through social dialogue and collective bargaining is of crucial importance. (8) Flexicurity requires a cost effective allocation of resources and should remain fully compatible with sound and financially sustainable public budgets. It should also aim at a fair distribution of costs and benefits, especially between businesses, public authorities and individuals, with particular attention to the specific situation of SMEs.
Сын
Флексикуритті "қалай да кез келген саясатқа қолданыла алатын қарама-қарсылықтардың таза лингвистикалық комбинациясы" деп сынға алды.
Flexicurity has been criticized as "a purely linguistic combination of opposites that can be applied to virtually any policy mix."