Кіріспе
Француз кинематографшысы (1924-2016) Рауль Кутар (16 қыркүйек 1924 - 8 қараша 2016 ж.) - француз кинематографшысы. Ол француз жаңа толқыны (Nouvelle Vague) кезеңіндегі байланысы және әсіресе режиссер Жан-Люк Годардпен жасаған жұмысы үшін белгілі, оның ішінде "Брейтлес" (1960), "Аумансыз әйел" (1961), "Жанмен өмір сүру" (1962), "Банде-а-парт" (1964), "Альфавиль", "Пьерро ле Фу" (екеуі де 1965) және "Жидеңге" (1967). Кутар сонымен қатар жаңа толқын режиссері Франсуа Труфо үшін фильмдер түсірді, оның ішінде Пианино ойнауышты ату (1960) және Жюль мен Джим (1962) сияқты Жақсы, қазіргі замандағы қозғалысқа жиі байланысты. Котар жарты ғасырға жуық уақытқа созылған карьерасында 75-тен астам фильм түсірді.
Raoul Coutard (16 September 1924 – 8 November 2016) was a French cinematographer. He is best known for his connection with the French New Wave (Nouvelle Vague) period and particularly for his work with director Jean Luc Godard, which includes Breathless (1960), A Woman Is a Woman (1961), Vivre sa vie (1962), Bande à part (1964), Alphaville, Pierrot le Fou (both 1965), and Weekend (1967). Coutard also shot films for New Wave director François Truffaut—including Shoot the Piano Player (1960) and Jules and Jim (1962)—as well as Jacques Demy, a contemporary frequently associated with the movement. Coutard shot over 75 films during a career that lasted nearly half a century.
Өмірбаян
Бастапқыда Кутар химияны оқымақшы еді, бірақ оқу ақысының қымбаттауынан фотосуретке ауысты. 1945 жылы Кутар француздық Индокитай соғысына қатысуға жіберілді; ол келесі 11 жыл бойы Вьетнамда тұрып, соғыс фотографы болып жұмыс істеді, ақырында Париж Матч және Лок үшін фрилансер болды. 1956 жылы Пьер Шендорффердің "Шайтанның жолы" атты фильмін түсіруді сұрады. Котар бұған дейін кинокамераны ешқашан қолданбаған болатын, және ол қате түсінікпен жұмысқа келіскен (ол оны фильмнің түсірілімін түсіру үшін жалдаған деп сенді).
Годармен ынтымақтастық
Котардтың Жан-Люк Годардпен алғашқы жұмыс ынтымақтастығы Годардтың 1959 жылы түсірілген À bout de souffle атты алғашқы көркем фильмі болды. Ол Годардқа продюсер Жорж де Борегардтың "қалпына келтіргені" туралы хабарланған; режиссер басқа кинематографшыға келіскен болатын. Годардың барлық кинематографистерінің "документальдық эстетикасы" ұқсас, бірақ қолмен ұсталатын камера Годардың кейінгі жұмысында дәстүрлі монтаждаумен алмастырылуға бейім. Годардтың алғашқы түсті фильмі (Кутард түсірген), Une Femme est une femme (1961), кейде студиялық түсірілімде де қолмен түсірілетін, ал кейінірек түсірілген Le Mepris (1963) Pierrot le Fou (1965) Deux ou Trois choses que je sais d'elle (1966) Week end (1967) Годардтың ұзағырақ, әдеттегідей орнатылған камера жұмысына деген артықшылығымен сәйкес келеді. 80-90-жылдардағы жұмыс одан да жетілдіріледі, ол тұрақты кадрдағы күрделі табельдерден немесе сахналық нұсқаулардан тұрады, әдетте ұзақ линзада, бұл Passion (1982) және Prenom Carmen (1983) сияқты фон мен алдыңғы планның арасында кенеттен және айқын фокусты тартуға мүмкіндік береді. Бұл суреттерді Кутар ешқандай қосымша жарықсыз түсірді, бірақ камера линзалары мен кинофильмдердегі соңғы жетістіктерді пайдаланып, деректі әдісті таңғажайып жолдармен басып өтті.
Ноувеллден кейінгі беймәлім мансап
Жаңа туынды кезеңіндегі соңғы фильмдердің кейбіреулерін суретке түсіргеннен кейін Годар мен Труфоның "Күйеуші қара түсті" үшін демалыс Котар Коста Гавраның "Z" (1969) фильмінде жұмыс істеді. Котар мен Труфо "Күйеу қара киген" фильмінің кинематографиясы бойынша қатты ұрысқан, деп хабарлады TCM жүргізушісі Роберт Осборн 2009 жылы фильмді көрсеткеннен кейін. 1970 жылы Кутар өзінің алғашқы толық метражды "Хоа Бинь" атты фильмін жазды және режиссерлік етті, ол үшін Prix Jean Vigo сыйлығын және 1970 жылғы Канн кинофестивалінде сыйлық алды. Фильм сондай-ақ "Ең үздік шетел тілі фильмі" номинациясына ұсынылды. Котар келесі он бес жыл ішінде тағы екі фильм түсірді: 1980 жылы "Легион саут сюр Колузи" және 1983 жылы "С.А.С. à Сан-Сальвадор". Котардың барлық фильмдерінің оператор-операторы - Жорж Лирон, ол Годармен бірге жұмыс істеген кезінде жиі оператор болып жұмыс істеген және ол Ирландияның Rocky Road to Dublin (1967) деректі фильмінде оператор-оператор болып қызмет еткен. Кинематограф ретінде Кутар 1970-ші жылдары 1960-шы жылдарға қарағанда аз белсенді болды. 1982 жылы Годардпен қайта қосылған кезде, Кутард өткен онжылдықта тек 7 фильм түсірген, оның 5-і 1972-1973 жылдары. Годардпен екі рет жұмыс істегеннен кейін ол қайтадан жиі жұмыс істей бастады. 1990 жылдары Кутар режиссер Филипп Гаррелмен жұмыс істей бастады; оның соңғы жұмысы 2001 жылы шыққан Гаррелдің "Саусатты кінәсіздігі" болды.