Кіріспе
Балтық теңізіндегі әскери науқандар Екінші дүниежүзілік соғыстың шығыс майданында Балтық теңізінде, Ботния шығанағында, Фин шығанағында және Ладога мен Онега көлдерінің арасында Орталық державалар мен одақтас әскери-теңіз күштері арасында жүргізілді. Польша мен Германия күштері арасындағы алғашқы шайқастардан кейін, негізгі қарсыластар – Германияның Кригсмарині мен Кеңес Әскери-теңіз флоты болды, Финляндия 1944 жылға дейін немістерді, ал одан кейін кеңестік күштерді қолдады. Швеция теңіз флоты мен сауда флоты да маңызды рөл атқарды, ал Ұлыбритания Корольдік теңіз флоты Балтық теңізін және Солтүстік теңізге қарайтын стратегиялық шығуын бақылау мақсатында «Екатерина» операциясын жоспарлады. Операцияларға су үстіндегі және су астындағы шайқастар, әуе шайқастары, десанттық операциялар және ірі құрлықтағы шайқастарды қолдау кіргенімен, Балтық теңізіндегі операциялардың ең маңызды ерекшелігі – мина соғысының кең ауқымы мен масштабы болды, әсіресе Фин шығанағында. Соғысқан тараптар 60 000-нан астам теңіз минасын және минаға қарсы кедергілерді орналастырды, осылайша Фин шығанағының сулары әлемдегі ең миналанған су аймақтарының біріне айналды.
Кеңес Одағының Балтық флоты
Кеңес Одағының Балтық флоты – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Кеңес Әскери-теңіз күштерінің құрамындағы төрт флоттың ең ірісі болды және соғыс бойында Владимир Трибутс басқарды. Бастапқыда Фин шығанағының шығыс бөлігінде ғана базалары болғанмен, Қызыл Ту Балтық флоты Балтық теңізіндегі ең күшті теңіз күші еді. Екінші дүниежүзілік соғыс барысында ол Эстония, Латвия және Литвадағы теңіз базаларын пайдалануға мүмкіндік алды, біріншіден, 1939 жылдың күзінде КСРО-ның талап етуімен жасалған келісімдер негізінде, содан кейін 1940 жылдың маусымында Балтық елдерін КСРО басып алғаннан кейін базаларға тікелей қол жеткізу арқылы. Қысқы соғыстан кейінгі бейбіт келісім Балтық флотына қосымша көмектесті, өйткені ол Финляндиядағы Ханкода, сондай-ақ Карелия тасмуының жағалауында база алды. Лиепая және Таллинн Барбаросса операциясына дейін Балтық флотының басты теңіз базалары болды.
Балтық теңізіндегі басқа да теңіз флоттары
Швед теңіз күші Балтық теңізінде үшінші ірі теңіз күші болды. Швеция соғыс кезінде бейтарап болғанымен, оның теңіз кемелері шведтік су кеңістігінде конвойлерді сүйемелдеп, қорғады және кейде жаудың су асты қайықтарына қарсы тереңдік зарядтарымен шабуыл жасады. Эстония, Латвия және Литваның барлығы Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін шағын теңіз күштеріне ие болды. 1940 жылы Балтық елдерін Кеңес Одағы басып алған кезде, олар Совет Балтық флотына қосылды.
Польшаға шабуыл
Польша әскери-теңіз күштері 1939 жылы Гданьск шығанағы және Хель шайқасына қатысты. Оның бірнеше су үстіндегі кемелері соғысты Ұлыбританиядан (Пекин операциясы) жалғастыру үшін эвакуацияланды, бірақ көптеген кемелер Польшада қалды және неміс күштері тарапынан батырылды. Польша су асты кемелері 1939 жылғы күзде Швецияда интернментке алынғанға дейін немесе Ұлыбританияға қашуға дейін (Орзел оқиғасына қараңыз) Балтық теңізінде қысқа мерзім істеді. Басқыншылық кезінде Германия теңіз күштерінің жоғалғандары бір мина тазартқыш кемесіне тең болды.
1941 жылғы операциялар
Қысқы соғыс және Балтық елдерін басып алу Қызыл Ту Балтық флотын күшті жағдайда қалдырды. Бұл Балтық теңізіндегі ең ірі флот болды (екі линкор, екі ауыр крейсер, 19 эсминец, 68 суасты кемесі және 709 ұшақтан тұратын әскери-әуе күштері), Балтық жағалауының барлық бөлігінде және Ханкода базаларымен. Финляндия теңіз флотының екі тармағы болды: бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын орыстар салған ескі, бірақ жақсы күтілген жағалау бекіністері (Ұлы Петрдің теңіз бекінісі) және екі жағалау қорғау кемесінен, бес суасты кемесінен және бірнеше кішкентай кемелерден тұратын нағыз теңіз флоты. Kriegsmarine теңіз күшінің шағын бөлігін ғана ұсынуға болатын, өйткені ол Атлант мұхиты шайқасында байланысты болды. Германияның Балтық теңізіндегі басты мәселесі – Швециядан импортталатын темір кенімен өнеркәсібін қамтамасыз ететін Архипелаг теңізі арқылы өтетін бағыттарды қорғау болды. Кеңес теңіз күштері 22 маусымда Германияның КСРО-ға жасаған алғашқы шабуылынан таң қалды және Балтық елдері мен Финляндиядан эвакуациялау кезінде ауыр шығынға ұшырады. Kriegsmarine шабуылдың басталмас бұрын бірнеше сағаттан кейін миналарды салуды бастады, бұл бірден әсер етті, соғыстың екінші күні Кеңес Балтық флоты минаға түсіп, эсминецін жоғалтты. Германияның жылдам ілгерілеуі Кеңес теңіз күштерін Балтық жағалауындағы базаларын тастап, Таллин мен Кронштадтқа қарай эвакуациялауға мәжбүр етті. Эвакуация 27 тамыз күні түнінде басталды, алғашқы неміс әскерлері қалаға кірген сәтте. Кемелерге отырғызу кезінде неміс бомбалаушылары мен артиллериясының үнемі шабуылдары болды, армада ауыр миналанған Юминда түбегіне жеткенде бұл жалғасты. 28 тамыз күні түн ортасында армада фин және неміс торпедалық катерлерінің шабуылына ұшырағанда мина өрістеріне түсті. 160 кемеден 65-і жоғалып, тағы бірнешеуі зақымдалды. 28 000 эвакуацияланғандардың 16 000-ы қаза тапты. Kriegsmarine және фин теңіз флоты салыстырмалы түрде аз күшпен Қызыл Ту Балтық флотына ауыр соққы берді, ол Кронштадттың теңіз миналары мен жағалау бекіністерінің салыстырмалы қауіпсіздігіне қайта шегінді. Соғыс басталғанда фин әскерлері 30 000 адамдық гарнизонмен Ханко базасын оқшаулады. Майдан мұнда тұрақтап, тек айналасындағы архипелагта шағын теңіз және десанттық операциялар болды. Жаздың соңында қоршау күштерінің көп бөлігін құраған фин 17-дивизиясы Ханкодан шығыс Карелияға кетті. 1941 жылдың желтоқсанына қарай база эвакуацияланды, блокаданың жалғасуы және немістердің Ленинградқа қарай жылдам ілгерілеуі салдарынан маңыздылығын жоғалтты. Эвакуация бірнеше конвойлармен жүргізілді, олар Ленинградқа шамамен 23 000 әскерді тасымалдауға қол жеткізді. Флот фин мина өрістерінен және жағалау артиллериясынан зардап шекті, үш эсминец пен екі ірі транспорт (Андрей Жданов және ) және бірнеше кішкентай кемелер жоғалып кетті. Фин әскерлері кеңес әскерлері кеткеннен кейін тасталып, ауыр миналанған Ханконы басып алды. Кеңес әскерлері Березовые аралдарынан да шегінді, содан кейін фин әскерлері сол аймаққа көшіп, бекіністер салды. 1941 жылдың 28 қарашасында осы бекіністерге жабдықтарды тасымалдау кезінде "Порккала" кемесі минаға түсіп, батып кетті. Кейіннен ол жөнделіп, қайтадан қолданысқа енгізілді. Теңіз миналары, әуедегі басымдық және Германияның құрлықтағы жылдам ілгерілеуі оның ауыр элементтерін көптеп бейтараптандырса да, Ленинград маңындағы Кеңес Балтық флоты жойылмады. Флоттың жағалауға шабуылдары қыркүйекте Ленинградты алғашқы неміс шабуылынан құтқаруда маңызды рөл атқарды. Советтік "Марат" линкоры 23 қыркүйекте Кронштадт қаласында неміс Junkers Ju 87 Stuka шомылу бомбалаушыларынан зардап шегіп, батып кетті, бірақ стационарлық батарея ретінде пайдалану үшін ішінара құтқарылды. Балтық флотының көптеген теңізшілері Ленинградты қоршау кезінде құрлықта шайқасты. Сонымен қатар, Финляндия шығанағындағы кейбір аралдар 1941 жылы жоғалған болса да, Сейскари және Лавансари аралдары сақталды, олар соғыс барысында маңызды базалар болып шықты.
1942 жылғы операциялар
1942 жылы Балтық флоты неміс миналарының кедергісінен Фин шығанағының ішкі бөлігіне шектелді. Кеңес әскері Ораниенбаум плацдармын ұстап тұрды және Лавансари аралы арқылы ашық Балтық теңізіне бірнеше су асты кемесін жіберді, ол енді су асты кемелері мен жеңіл су үсті күштері үшін құнды базаға айналды. Су асты кемелері фин және бейтарап кемелерге шабуыл жасады, бірақ сәл табысқа жетті, 18 кемені батырып, 12 су асты кемесін жоғалтты. Совет су асты кемелерінің салған зияны шамалы болғанымен, Балтық теңізіндегі олардың болуы көліктерді бұзды және кемелерді жылдам ашық теңіз жолдарынан гөрі қауіпсіз жағалау су жолдарымен жүруге мәжбүр етті. Совет су асты кемелерінің үздіксіз операциялары немістер мен финдерді Фин шығанағында су асты кемелеріне қарсы күш-жігерлерін күшейтуге мәжбүр етті, және осы күш-жігердің нәтижесінде совет су асты кемешілері қиын жағдайларға тап болды және жау кемелеріне қарсы жеңістері азайды. Совет әскері 1941 жылдың соңында Фин шығанағындағы көптеген аралдарды эвакуациялады. 1942 жылдың қаңтар айында олар Суурсаариді финдердің шағын отрядынан қайтарып алды, екі айдан кейін күшті әуе қорғанысы бар үлкен фин күші мұз үстінен шабуылдап, совет гарнизонын ығыстырды. Совет әскерінің аралды қайтарып алу әрекеттері 1942 жылдың сәуір айына дейін жалғасқан шайқастарға әкелді. Фин және неміс күштері де нашар қорғалған Тытарсаариді басып алды. 1942 жылдың шілдесінде совет әскері Финляндиядан Сомери аралын тартып алуға тырысты. Бастапқы табысқа қарамастан, совет десанттық күштері талқандалды, ал оларды қолдаған теңіз күштері Балтық теңізіндегі Екінші дүниежүзілік соғыстың ірі су үсті шайқастарының бірінде жеңіліске ұшырады. Осы шайқаста фин канонерлік қайықтары Турунмаа мен Хаменмаа совет авиациясынан зақымдалды. 1942 жылдың басында фин су асты кемелері доктарда болды, онда олардың дыбыс іздеу құралдары мен қару-жарақ жүйелері жаңартылды. 1942 жылдың қазан айында қайықтар Аланд теңізіне совет су асты кемелерін іздеу үшін жіберілді, олар су асты кемелеріне қарсы кедергілерді бұзып өткен. Үш үлкен фин су асты кемесінің әрқайсысы бір совет су асты кемесін жойды, олардың екеуі торпедамен, ал біреуі қасақана соғып жойылды. Аланд теңізіндегі су асты кемелеріне қарсы күш-жігер совет басшылығына сол аймақта су асты кемелерінің операцияларын азайтуға жеткілікті нәтиже берді. 1942 жылдың қарашасында фин моторлы торпедалық қайықтары совет бақылауындағы Лавансари портына шабуыл жасап, соғыс қайығы Красное Знамяны жағалау суларында батырып жіберді. Совет әскері кемені қалпына келтіріп, жөндеуге қол жеткізді, және бірнеше айдан кейін ол қайтадан қызметке кірісті.
1943 жылғы операциялар
1943 жылдың көктемінде Осілік күштер Фин шығанағында кең ауқымды мина және суастына қарсы торлар жүйесін құрып, советтік суасты кемелерінің неміс кемелеріне шабуыл жасауына немесе U-кемелерінің оқуларын бұзуына тиым салды. Совет әскерлері екі негізгі фин мина тасушысының біреуін батыруға қол жеткізді: фин мина тасушысы «Рилахити» 23 тамызда TK 94 моторлы торпедалық катерімен торпедаланып батты. Бөгетті бұзуға тырысқан алты советтік суасты кемесі жоғалып кетті. Сонымен қатар, 2 мамыр күні Хогландтың солтүстік-шығысында миналардың қорғауын күзету кезінде, советтік авиация шабуылында фин бронекатері «Турунмаа» ауыр зақым алды (кеме қайтадан суға көтеріліп, 23 қазанға дейін толық жөнделді). Тағы да, 16 қыркүйекте, төмен ұшқан Ил-4 торпедалық ұшағы Кери маягының солтүстігінде фин күзет кемелері «Уиско» мен «Турсасты» күтпеген жерден шабуылдады. «Уиско» 18 адамның өлімімен батты, тек 2 адам ғана аман қалды.
1944 жылғы операциялар
Кеңес әскерлері 1944 жылы құрлықта Оське қарсы жеңіске жетті, қаңтарда Ленинград қоршауын бұзып, Ораниенбаум плацдармын босатты. 1944 жылдың ақпан айында Финляндия ВМВ 12 және ВМВ 8 кемелерін жоғалтты, олар Хельсинкиге жасалған советтік әуе шабуылы кезінде батып кетті. Сонымен қатар, Фин шығанағының оңтүстік жағалауына жасалған советтік десанттық операция сәтсіз аяқталды. Эстония шекарасында қарсылық көрсеткен Оське қарасты күштер қыркүйек айына дейін миналық блокаданы сақтап тұрды, содан кейін Финляндия Кеңес Одағымен бейбіт келісімге келді, ал Солтүстік армиялар тобы Эстониядан шегінді. Kriegsmarine бірнеше мина тазартқыш кемелер мен Niobe зениттік крейсерін жоғалтты. 1944 жылдың тамызында минаға түскен үш неміс кемесі – T22, T30 және T32 де қирады. 1944 жылдың жазында Финляндияға қарсы советтік шабуыл кезінде Қызыл Армия Койвисто аралдарына десант түсірді. Фин және неміс теңіз күштері советтік жеңіл теңіз күштерімен қақтығысты және қайталап әуе шабуылына ұшырады, оның салдарынан фин флоты Тармо мен ВМВ 17 кемелерін, Германия T 31 (Нерва аралы шайқасы кезінде) және AF 32 кемелерін жоғалтты, ал екеуі де бірнеше кемелерге зақым келді. Фин әскерлері аралдардан қарсылықсыз эвакуацияланды, бұл Виипури шығанағында советтік десанттық операцияларға жол ашты. Фин және неміс жеңіл теңіз күштері шығанаққа үнемі әуе, артиллерия және моторлы торпедалық катерлердің шабуылымен шабуыл жасады. Шабуылдар кезінде кемелер батпаса да, қатысқан барлық кемелерге ауыр зақым келді. Фин кемелерінің арасында ең көп зақым советтік әуе шабуылы кезінде көмекші канонерлік қайық Viena-ға тиді. Теңіз күштері мақсатты аймаққа жетпеді, бірақ олардың шабуылдары Виипури шығанағындағы аралдарды қорғауға, артиллерия отын бағыттап, советтік авиацияның шабуылына қарсы тұруға көмектесті. Сонымен қатар, 23 маусымда неміс эсминец Z39 советтік бомбалаушылардың шабуылынан зақымдалды. Нормандияға одақтас әскерлердің түсуінен (D күні) кейін Großadmiral Karl Dönitz неміс армиясының теңіз жақтағы қанатын қолдау үшін неміс су үстіндегі флотының басым бөлігін Балтық теңізіне көшірді. Неміс крейсері Prinz Eugen Рига маңындағы Қызыл Армияның позицияларын бомбалады, ал бірнеше U-кемелері Фин шығанағына еніп, алты кемені кеңестік күштерге жоғалтты. Ерекше маңызды болған жайт – U 250 кемесінің жоғалуы, оны советтік MO 103 су асты кемесі батырды, себебі кеңесшілер апат орнын (Оське қарсы күреске қарамастан) барлық құпияларымен (жаңа акустикалық торпедаларымен қоса) қалпына келтіре алды. Сонымен қатар, 1944 жылдың 16 шілдесінде неміс зениттік крейсері Niobe советтік бомбалаушылардың шабуылынан батып, Niobe экипажының жетпісі қаза тапты, ал советтік A 20 ұшағы атып түсірілді. Бұдан бөлек, 1944 жылдың 25 шілдесінде мина тазартқыш Vilppula және фин жағалауындағы шағын Merkurius екі кемесі де Бостон (Douglas A 20 Havoc) типіндегі бомбалаушымен торпедаланды. Бұл екі кеме кейін судан шығарылса да, оларды жөндеудің қажеті жоқ деп есептелді. Финляндияның кеңестік тараппен келісімге келгеннен кейін немістер Финляндиядағы стратегиялық позицияларды басып алуға тырысты. Балтық теңізінде бұл сәтсіз операция Tanne Ost және тоқтатылған операция Tanne West болды. Тамыздың соңы мен қыркүйек айында немістер Эстонияны тастап кетті, 91 000 сарбаз бен 85 000 беженшіні кемемен эвакуациялады. Бұл, фин базалары мен жағалау теңіз жолдарымен бірігіп, бұрын бұзылмайтын су астына қарсы кедергілерді кеңесшілерге айналып өтуге мүмкіндік берді. Моонзунд десанттық операциясы кезінде Қызыл Армия мен Балтық флоты қыркүйек айында Эстонияның аралдарын басып алды және қазан айының соңында Эстониядағы операцияларын аяқтады. Kriegsmarine бұл шабуылға қарсылық көрсетіп, Қызыл Армияны бомбалады, неміс эсминец Z35 және неміс эсминец Z36 желтоқсанда батып кетті, ал неміс эсминец Z28 қазан айында советтік авиациясынан зақымдалды (оны 1945 жылдың ақпанына дейін жөндеу қажет болды).
1945 жылғы операциялар
1945 жылы Қызыл Армия Германия аумағына тереңірек енген кезде, Кригсмарина босқындарды эвакуациялау және кеңес әскерлерін бомбалауға қатысты. Кеңес теңіз флоты миналы далалар мен кемелердің нашар жағдайына байланысты Ленинград аймағында қалды, бірақ кеңес суасты қайықтары өте белсенді болды. Олар Шығыс Пруссиядан босқындарды эвакуациялап жатқан «Вильгельм Густлофф» және «Гоя» лайнерлерін батырып, көптеген адамдардың өмірін құрбан етті. Кеңес әскерлері Данциг шығанағында моторлы торпедалық қайықтарды пайдаланып, қазіргі заманғы неміс Z34 эсминціне торпедалық шабуыл жасап, ауыр зақым келтірді, бірақ басқа да осындай шаралар қайталанбады. Данциг шығанағындағы кеңес әскерлерінің басқа да әрекеттеріне L 21 суасты қайығы орнатқан шағын миналы дала кірді, осының салдарынан бір суасты қайық (U 367) және екі торпедалық қайық (T3 және T5) батырылды, ал Z43 эсминці зақымдануға ұшырады. Сонымен қатар, неміс көмекші крейсері «Орион» Свинмундеге жақын жерде кеңес әуе шабуылында түскен екі бомбадан зардап шегіп, көптеген адамдар қаза тапты.
Ладога және Онега көлдеріндегі операциялар
Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын Ладога көлінде совет және фин теңіз күштері (фи. Латокка) 1920 жылғы Тарту келісім-шартымен шектелген, ол кемелердің ең көп ығысуын және қарудың ең ірі калибрін шектеді.
1939-1940 жылдардағы операциялар
Ладога көлі Қысқы соғыс кезінде шайқас алаңының бір бөлігіне айналды, бірақ қақтығыстың көп бөлігінде мұз қатып, көлдегі теңіз күштерін пайдалану мүмкіндігі шектелді. Қыс уақыты өте келе, мұз арқылы әскерлер мен жабдықтарды тасымалдау маңызға ие болды, финдер көлдің солтүстік жағалауындағы Китиля тұсындағы үлкен совет әскерін қоршап алды. Көптеген басқа қоршауда қалған совет әскерлерінен өзгеше, Китилядағы күштер мұз арқылы жүргізілген жабдықтау жолдарының арқасында тірі қалды. Фин әскері мұздық жолдың жанындағы аралдарды бекітіп, мұзда жарықтар жасау арқылы осы операцияларды тоқтатуға әрекет етті.
1941-1944 жылдардағы операциялар
Барбаросса операциясы мен Ұлттық соғыс басталғанда Ладога көлі қайтадан шайқас алаңына айналды. Кеңес әскерлерінің алғашқы міндеті – көлдің солтүстік жағалауында фин әскерлерінің шабуылынан қоршалып қалған Қызыл Армия әскерлерін эвакуациялау болды. Бұл шегінулер көбінесе сәтті аяқталды, кеңес әскерлеріге аз шығын келді. Неміс әскерлері Ленинградты қоршағаннан кейін, көл арқылы жүзеге асырылатын жабдықтау жолдары кеңес қорғаушылары үшін маңызды рөл атқарды. Мұз қату кемелермен жабдықтауды жүзеге асыруға кедергі келтіргендіктен, көл мұзында мұз жолдары салынды, осылайша «Өмір жолы» құрылды. Ашық су кезеңінде кеңес теңіз күштеріне қарсы күресу мүмкіндігінің төмен екенін анықтаған финдер, совет қайықтарына шабуыл жасау үшін ұзақ мерзімді патрульдеуге баса назар аударды. Олардың алғашқы сәтті операциясы 1942 жылдың көктемінде мұз басып қалған көлде өтті, фин патрулі мұзды кесіп өтіп, бірнеше совет баржаларын өртеп жіберді. 1942 жыл бойында ұсақ шайқастар жалғасты. 4 қыркүйекте болған айтулы шайқаста фин кемелері буксирмен сүйреп әкелген совет пароходына, содан кейін екі күзет қайығына шабуыл жасады, бірақ нәтижесі шешілмей қалды. 1942–1943 жылдардың қысында Онега көлі тоңбады, бұл мұз үстіндегі операцияларға кедергі келтірді. 1943 жылдың 13 қыркүйегінде кеңес және фин теңіз күштері арасында тағы бір шешілмейтін қақтығыс болды. 1943–1944 жылдардың қысы да жылы болды, бұл кемелерге Онега көлінде маусым бойы жүзуге мүмкіндік берді. 1942 жылдың жазында финдер Ладога көліне тек ескірген торпедалық катер Sisu-ды ғана жеткізді. Олардың қалған теңіз күштері шағын азаматтық қайықтар мен советтерден алынған көлік кемелерінен тұрды. Германия мен Италия да Ладога көліне теңіз күштерін жіберіп, «К» теңіз отрядын құрды. Негізінен итальяндық торпедалық катерлер мен неміс артиллериялық баржалары мен мина орнатушы кемелерін пайдалана отырып, теңіз отряды Ленинградқа жабдықтау конвойларын тоқтатуға бірнеше рет тырысты. Көл тоңған кезде олар басқа жерге ауыстырылды және келесі жылы қайтып оралмады, себебі кеңес әскерлері 1943 жылдың қаңтарында Ленинградқа құрлықтан жол ашқан болатын. Финдер неміс баржалары мен жаяу әскер тасымалдаушы кемелерін сатып алып, Ладога көлінде пайдаланды, ал итальяндық торпедалық катерлерді Балтық теңізінде қолданды. Жағалаудағы көлік желісінің тиімділігі шектеулі болғандықтан, фин теңіз күштерінің басты міндеті көл арқылы материалдарды тасымалдауды қорғау болды. 1943 жылы көлде теңіз шайқастары азайып кетті. Алайда 1944 жылы Свирь өзенінен жасалған кеңес шабуылы (көлдің солтүстік жағындағы Сортаваланы басып алу мақсатында) Тулоксаға (көлдің шығыс жағалауында) десант түсіруді қамтыды. Бір совет теңіз жаяу әскер бригадасы түсірілді, кейін екінші бригадамен күшейтілді. Кеңес әскерлерінің әуе және теңіз басымдығы фин теңіз күштерінің оларға қарсы тұруына кедергі келтірді. Бірақ кеңес шабуылы жалғасқанда, үш ескірген торпедалық катермен және немістерден алынған үш қосымша баржамен күшейтілген фин флотилиясы, құрлықтағы әскерлерге артиллериялық қолдау көрсетті және көлдің солтүстік жағындағы совет шабуылдарына қарсы тұрды. Тыныштандыру туралы келісімге қол жеткеннен кейін фин теңіз күштерінің көп бөлігі келісілген шекара арқылы құрлық жолдарымен эвакуацияланды. Кеңес әскерлері бұрынғы неміс баржалары мен жаяу әскер тасымалдаушы кемелерін талап етті және оларды 1945 жылдың тамызында Хельсинкиде алды. 1944 жылы кеңес әскерлері Карелия тасмуына шабуыл жасағанда, финдер Онегаға жақын жерде тағы бір шабуыл күтіп, аймақтан эвакуациялауды бастады. 16–27 маусым аралығында фин теңіз күштері эвакуациялық конвойларды сәтті қорғады, содан кейін кемелер қарусыздандырылып, батырылды. Тек VTV 1 ғана сақталды, ол теміржолмен Балтық теңізіне жеткізілді. Кеңес теңіз күштері 26 маусымда Онегаға шабуылдарын бастады, ал 28 маусымда Петрозаводскіге десант түсірген кезде финдер бұл аймақты қалдырған еді.