Кіріспе

Сент-Джонс колледжіндегі Ұлы кітаптар бағдарламасын құрған негізін қалаушы, Super Mario 64 сарапшысы. Скот Бьюкенен (1895 – 1968) – американдық философ, педагог және қоғамдық кеңесші. Ол Мэриленд штатының Аннаполис қаласындағы Сент-Джонс колледжінде Stringfellow Barr-мен бірлесіп Ұлы кітаптар бағдарламасын құрғандығымен танымал. Бьюкененнің түрлі жобалары мен жазбалары көптеген маңызды мәселелер символизмнің сыналмалы қолданылуынан туындайтын түсінікке негізделген, әлеуметтік және мәдени реформаның амбициялық бағдарламасы ретінде қарастырылуы мүмкін. Осы тұрғыдан алғанда, оның бағдарламасы Альфред Корзибскийдің «Жалпы семантикасы», Отто Нейраттың «Ғылымның біртүтастығы» жобасы, Чарльз Морристің семиотикасы және Чарльз Кей Огденнің «ортологиялық» жобалары сияқты бірқатар заманауи қозғалыстармен ұқсас және бәсекелесті. Бьюкенен соңғысымен бірнеше жыл бойы ынтымақтастық байланыста болды. Алайда, Бьюкененнің жеке бағдарламасы, әдетте эмпиристік, позитивистік немесе прагматистік бағыттардан ерекшеленіп, қазіргі ғылымда қолданылатын математикалық символизмде реформалар қажеттігіне баса назар аударды. Бьюкененнің алғашқы кітабы «Мүмкіндік» (1927) ғылымды «біздің замандағы сынға түспеген догмалардың ең ірі жиынтығы» деп мәлімдеді және тіпті ғылымды «Қара өнерге» теңеді. Өмірінің соңына дейін Бьюкенен қазіргі ғылым мен технологияның бақылаусыз және басқарылмай өсуінен туындайтын адамзатқа қауіптің түрлі жағдайларын жеңілдетудің жолдарын іздеді.

Өмірбаян

Скотт Милрос Бьюкенен 1895 жылы 17 наурызда Вашингтон штатының Спраг қаласында дүниеге келді және Вермонт штатының Джефферсонвилл қаласында өсті. 1916 жылы Амхерст колледжін грек тілі мен математика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесімен аяқтады. Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңғы жылы Әскери-теңіз күштерінде қызметтен кейін, 1919-1921 жылдар аралығында Родс стипендиясы бойынша Оксфордтың Баллиол колледжінде философияны оқыды. Ол Гарвард университетінде философия бойынша оқуын жалғастырып, 1925 жылы докторлық диссертациясын қорғады. Студенттік жылдары Бьюкенен Амхерст колледжінің президенті Александр Мейклжонмен жақын қарым-қатынаста болды және Мейклжонның білім беру реформасы туралы идеяларымен күшті ықпалда болды.

Мансап

Бұл үнемі жалғасып келе жатқан қызығушылық 1925 жылы Бьюкененді Нью-Йорктегі Купер одағының еншілес мекемесі – Халық институтының директорының орынбасары лауазымына қабылдауға итермеледі. Бұл институт ересектерге білім беру және қаланың жұмысшылары мен иммигранттары үшін мәдени байытудың басқа да түрлерін ұйымдастырды. Осы жерде Бьюкенен Мортимер Дж. Адлермен және Ричард МакКеонмен танысты. Үшеуі Сократ әдісі мен Ұлы кітаптар бағдарламасы арқылы дәстүрлі гуманитарлық білім беру арқылы американдық білім беру және демократияны жаңғыртуға бағытталған амбициялық жобаны жасады. Бьюкенен келесі жиырма жыл бойы осы радикалды идеяны іске асыру үшін институционалдық база құруға тырысты. Халық институтындағы Бьюкененнің алғашқы әрекеттерінен кейін Вирджиния университетінде Ұлы кітаптардың «Вирджиния бағдарламасы» құрылды, онда Бьюкенен 1929-1936 жылдар аралығында философия профессоры болды. Содан кейін Чикаго университетінің президенті Роберт Мейнард Хатчинс оны шақырды, ол Бьюкененнің бұрынғы Халық институтының әріптестері Адлер мен МакКеонмен бірлесіп «Гуманитарлық ғылымдар жөніндегі комитет» құруға көмектесуі тиіс болды. Алайда, философиялық келіспеушіліктер мен академиялық саясаттың салдарынан бұл жоба дерлік бірден сәтсіз аяқталды. Әйгілі жағдайға орай, жаңа мүмкіндік тез арада туындады – Мэриленд штатының Аннаполис қаласындағы Сент-Джон колледжі, оның тарихы отарлық дәуірге дейін жетеді, бірақ 1936 жылға қарай аккредиттеуін жойып, қайта ұйымдастыруға мұқтаж болды. 1937 жылы қордың мүшелері Бьюкененді және оның серіктесі Стрингфелло Баррды жаңадан бастауға шақырды. Барр президент, ал Бьюкенен деканы болғандықтан, екеуі де сол жылы мектепті Ұлы кітаптардың «Жаңа бағдарламасы» аясында қайта ұйымдастырды. Бұл радикалды жаңа оқу жоспары тез арада ұлттық деңгейде танымал болды және бүгінгі күнге дейін сақталған. Бьюкененнің ең маңызды жетістігі осы оқу жоспарымен байланысты. Бьюкенен 1947 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштерімен сәтті, бірақ көңілі толмаған заңдық күрестен кейін Сент-Джон колледжін тастап кетті, себебі әскери-теңіз күштері жақын орналасқан АҚШ Әскери-теңіз академиясын кеңейту жоспарының аясында Сент-Джоннің кампусын иемденуге тырысқан. Келесі екі жылды Либералды өнерлер, Inc. басқарумен өткізгеннен кейін, Массачусетс штатында Ұлы кітаптарға негізделген колледж құруға бағытталған сәтсіз кәсіпорыннан кейін, Бьюкененнің гуманитарлық білім беруді жаңғырту жөніндегі демократиялық көзқарасы академиялықтан саяси аренаға ауысты. 1956 және 1957 жылдары Принстон университетінде қонақ лекторы болып жұмыс істеген және Фиск университетінде Дінт және философия кафедраларының төрағасы болған қысқа мерзімді кезеңнен басқа, ол академиялық мекемелерде басқа лауазымдарды атқармады. 1948 жылы Бьюкенен Генри Уоллестің Прогрессивтік партиясының президенттік науқанында белсенді жұмыс істеді, содан кейін бірнеше жыл бойы Әлемдік үкімет қорының кеңесшісі, мүшесі және хатшысы болды. 1957 жылы Бьюкенен Роберт Мейнард Хатчинстің шақыруын қабылдады және Санта-Барбарадағы Демократиялық институттарды зерттеу орталығының аға ғылыми қызметкері болды, бұл либералды саяси ой-сана орталығы. Бьюкенен өмірінің соңына дейін Орталықта жұмыс істеді, және ол атқарған жобалардың бірі – Орталықтың Жакс Элулдің еңбектерін ағылшын тілді елдерде насияттауға жасаған тырысы болды.

Жұмыс

Мүмкіндік (1927): К. К. Огденнің «Психология, философия және ғылыми әдіс халықаралық кітапханасы» кітабының бір бөлігі ретінде бұл еңбек Мортимер Адлердің алғашқы кітабы «Диалектика»мен бір уақытта жарық көрді, және екі кітап та бір-біріне сілтеме жасайды. Джон Дьюи «Мүмкіндік» еңбегін «маңызды интеллектуалдық жетістік» деп бағалады. Поэзия және математика (1929): Бұл кітап Букененнің Халық институтындағы лекциялары үшін дайындалған материалдар негізінде жазылды. Этьен Гилсонның ортағасырлық философиясын оқыған Ричард МакКеон оны ортағасырлық тривиум мен квадривиумды қайта ашу деп таныды. 1961 жылы Букенен МакКеонның осы ойы «заманауи академияның шағын бөлігінде оқыту мен оқудың түбірінен өзгеруіне» себеп болғанын айтты, және Букенен бүгін осы еңбегімен есте қалады. Америкалық философ Моррис Коэн «Поэзия және математика» кітабын «тамаша жұмыс» деп атады. Символикалық қашықтық: Аналогия және көркем әдебиет саласында (1932): Огденнің «Психе миниатюралары» сериясының бөлігі ретінде Лондонда жарық көрді. Оның бір бөлігі Огденнің ортологиялық институтының журналы «Психе» журналында бұрын жарияланған. Букенен кейіннен бұл еңбек ағылшын логигі Джордж Бульді бір жыл бойы зерттеу нәтижесінде жазылғанын мәлімдесе де, кітапта Буль туралы еске алу жоқ. Керісінше, «Символикалық қашықтық» Огденнің Джереми Бентамның тіл білімі теорияларын зерттеу барысында жазылғаны анық, және Огден өзінің «Бентамның қияли теориясы» кітабында «Символикалық қашықтыққа» сілтеме жасайды. Бұл Букененнің кітаптарында ортағасырлық тривиум мен квадривиум туралы алғаш рет айтылған еңбегі. Қолтаңбалар доктринасы: Медицинадағы теорияны қорғау (1938): «Мүмкіндік» сияқты, Огденнің «Психология, философия және ғылыми әдіс халықаралық кітапханасы» кітабының бір бөлігі. Бірінші тараудың бір бөлігі 1934 жылы «Психе» журналында «Ортағасырлық ортологияға кіріспе» деген тақырыппен жарияланған. Ғылымдағы шындық (1950): Бұл қолжазба Британ энциклопедиясымен жасалған, бірақ іске аспаған жоба бойынша жазылған. Қолжазба 1972 жылы Вирджиния университетімен кітап түрінде жарық көрді. Саясат туралы эссе (1953): 1948 жылғы Уоллес сайлау кампаниясына және кейін Әлемдік үкімет қорымен байланысының нәтижесінде, Букенен технология мен индустрияландыру тудырған саяси өкілдік және демократия мәселелерін қарастырады. Букенен Демократиялық институттарды зерттеу орталығындағы жұмысы кезінде осы идеяларды дамытуды жалғастырды.