АҚШ Армиясының Биологиялық Қаруға Қарсы Зерттеу Институты

Кіріспе

АҚШ армиясының биологиялық соғысқа қарсы зерттеу институты

АҚШ армиясының инфекциялық аурулар жөніндегі медициналық зерттеу институты (USAMRIID; /j//uː/'s//æ//m//r//ɪ//d/) – АҚШ армиясының биологиялық соғысқа қарсы шараларды зерттеудегі негізгі институты және құрылымы. Ол Вашингтон қаласына жақын, Мэриленд штатындағы Форт-Детрик әскери базасында орналасқан және АҚШ Армиясының Медициналық зерттеулер мен әзірлемелер командалығының (USAMRDC) қарауындағы зертхана болып табылады. USAMRIID – АҚШ Қорғаныс министрлігінің (DoD) биологиялық қауіпсіздік деңгейі 4-те жоғары қауіпті вирустарды оң қысымды персоналды қорғайтын костюмдерде зерттеуге жабдықталған жалғыз зертханасы. USAMRIID әскери және азаматтық ғалымдарды, сондай-ақ жоғары мамандандырылған қолдау қызметкерлерін жұмысқа алады, олардың жалпы саны шамамен 800 адамды құрайды. 1950-1960 жылдары USAMRIID және оның алдыңғы бөлімшесі бірегей, заманауи биологиялық оқшаулау құрылыстарын жасады, оларды күтіп-ұстауды және жаңартуды жалғастыруда. Оның зерттеушілері жиі Ауруларды бақылау және алдын алу орталықтарымен, Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымымен және әлемнің ірі биомедициналық және академиялық орталықтарымен ынтымақтасады. USAMRIID – 2001 жылғы көкжәні шабуылында қолданылған бактерия екені генетикалық талдау арқылы анықталған, көкжәнінің Аймс штаммын зерттеуге арналған алғашқы биологиялық мекеме болды.

Ұлттық және халықаралық құқықтық мәртебе

АҚШ Қорғаныс министрлігінің (DoD) директивасымен, сондай-ақ АҚШ Армиясының қосымша нұсқауларымен, USAMRIID үш әскери қызметтің қажеттіліктерін қолдау үшін "биологиялық агенттерге қарсы медициналық қорғаныс" саласындағы зерттеулер жүргізеді. Осы миссия және USAMRIID-де атқарылатын барлық жұмыстар Президент Ричард Никсонның 1969 және 1970 жылдарғы биологиялық және токсиндік қару қолданудан бас тарту туралы жарлықтарының, сондай-ақ 1972 жылғы Біріккен Ұлттар Ұйымының Биологиялық қарулар конвенциясының әрпі мен мағынасына сәйкес болуы тиіс.

Басталуы

USAMRIID институтының тарихы 1950 жылдардың басына дейін жетеді, сол кезде лейтенант-полковник Абрам С. Бененсон биологиялық қорғаныс мәселелерін бақылау үшін Камп (кейін Форт) Детриктегі АҚШ Армиясының Биологиялық Соғыс Зертханаларына (BWL) медициналық байланыс офицері болып тағайындалды. Ұзақ өтпей, бірлескен келісімге қол қойылды және АҚШ Армиясының Химиялық корпусы мен Армияның Медициналық бөлімі бірлесіп биологиялық қаруға қарсы медициналық қорғаныс бойынша зерттеулер жүргізді. Осы алғашқы жылдары «Project Whitecoat» деп аталған медициналық еріктілер бағдарламасы құрылды (1954–1973). USAMRIID-тің алдасты – Армиялық Медициналық бөлім (AMU) 1956 жылы полковник Уильям Д. Тайгерттің басшылығымен жұмысын бастады. (AMU-ның алғашқы міндеттерінің бірі – Q қызуын қоздыратын Coxiella burnetii бактериясының жоғары патогенді штамдарын қамтитын аэрозольдерге еріктілерді танумен байланысты CD 22 жобасының барлық аспектілерін бақылау болды.) 1961 жылы полковник Дэн Кройзер AMU-ға қолбасшылық етті. Биологиялық қауіпсіздік және биологиялық оқшаулаудың қазіргі заманғы принциптері 1960 жылдары Форт-Детрикте Арнольд Г. Ведум басқарыған ғалымдар тобымен енгізілді. Кройзер қазіргі USAMRIID зертханасы мен кеңсе ғимаратының (1425 ғимарат) және оның «Кройзер ғимараты» деп аталатын озық биооқшаулау бөлімшелерінің жоспарлауын және құрылысын қадағалады. 1967 жылы құрылыс жұмысы басталды (қызметкерлер 1971 және 1972 жылдары көшірілді). 1969 жылы BWL ресми түрде таратылды және Институт AMU-дан «АҚШ Армиясының Жұқпалы Аурулар Медициналық Зерттеу Институты» деп ресми түрде атын өзгертті. Институттың мақсаты іс жүзінде өзгерген жоқ және АҚШ-тың шабуылдық биологиялық қару зерттеулерін тоқтату салдарынан жұмысын жоғалтқан биомедициналық және зертханалық ғалымдарды жұмысқа алу үшін қосымша қаржыландыру мен штаттық кезеңге рұқсат берілді.

1970 жылдар

1970 жылдардың аяғына қарай, Coxiella burnetii және басқа рикетсиялар бойынша жұмыстармен қатар, зерттеулердің басымдықтары аргентиналық, корей және боливиялық геморрагиялық қызбаларға, Ласса қызбасына және потенциалды биологиялық қару шартты құруға қауқарлы экзотикалық ауруларға қарсы вакциналар мен емдеу препараттарын әзірлеуді де қамтыды. 1978 жылы Институт Рифт аңғары қызуы (RAQ) Мысырда алғаш рет пайда болғанда гуманитарлық көмек көрсетті. Бұл эпидемия мыңдаған адамның ауруына және малдың көптеп қырылуына әкеп соқты. Диагностикалық құралдар мен институттың RAQ вакцинасының көп бөлігі індетті бақылауға көмектесу үшін жіберілді. Осы кезеңде Институт жоғары жұқпалы және өлімге әкелуі мүмкін экзотикалық инфекциялардан зардап шеккен науқастарды ауруханада күтуге және қауіпсіз тасымалдауға арналған, бекітілген және тасымалданатын BSL 4 деңгейлі пластикалық изоляторларды сатып алды. 1978 жылы Аэромедициналық оқшаулау тобы (AIT) құрылды – бүкіл әлем бойынша шұғыл түрде әуе көлігімен эвакуациялау мүмкіндігіне ие дәрігерлер, медбикелер және фельдшерлерден құралған, BSL 4 жағдайларында жұқпалы науқастарды қауіпсіз эвакуациялау және емдеуге арналған әскери жедел әрекет тобы. Осы уақытта, Ауруларды бақылау орталығымен (CDC) ресми келісімге қол қойылды, онда USAMRIID зертхана қызметкерлерінде кездесетін жоғары жұқпалы инфекцияларды анықтау және емдеуді жүзеге асыруға міндеттелді. (AIT 32 жыл ішінде тек төрт "нақты миссияға" қатысқаннан кейін, 2010 жылы таратылды.)

1980 жылдар

1980 жылдары антракс вакцинасын жақсарту және қару ретінде қолданылатын антракс ауруының патофизиологиясы туралы жаңа мәліметтерді дамыту үшін жаңа бағдарлама құрылды. Бұл 1979 жылы Свердловскте болған антракс ошағына жауап ретінде жасалды. Осы кезеңде мамандардың пікірі потенциалды биологиялық қару (BW) құралы болып табылатын нәрсе туралы әртүрлі болды. Мысалы, 1980 жылы кейбір медициналық органдардың ұсынысымен Легионер ауруына бағытталған жаңа бағдарлама құрылды. Шамамен бір жылдан кейін сарапшылар тобы бұл организмнің биологиялық қару ретінде қолдануға әлеуеті жоқ екеніне келісті және бағдарлама тоқтатылды. Трихотеценді саңырауқұлақ токсиндерін, теңіз токсиндерін және микробиологиялық текті басқа да төмен молекулалық салмақты токсиндерді зерттеуге бағытталған жаңа зерттеу бағдарламалары одан ұзаққа созылды. 1980 жылдардың басында USAMRIID-де ELISA технологиясы және моноклоналды антиденелердің кеңінен қолданылуы сияқты бірнеше патогенді организмдерді анықтау үшін жаңа диагностикалық әдістер әзірленді. Сол жылы "Биологиялық агенттерге қарсы медициналық қорғаныс" атты жаңа курс ашылды, ол әскери дәрігерлерді, медбикелерді және басқа да медициналық қызметкерлерді биологиялық қарудың тудыруы мүмкін ерекше мәселелермен таныстыруға бағытталған. Бұл курс, кейбір формат өзгерістерімен, 21-ші ғасырда "Химиялық және биологиялық жарақаттарды медициналық басқару курсы" (MCBC) ретінде жалғасты, оны USAMRIID және АҚШ Армиясының Химиялық қорғаныс медициналық зерттеу институты (USAMRICD) бірлесіп өткізеді. 1985 жылы генерал Максвелл Р. Турман, сол кездегі Армия Бас штабының орынбасары, биологиялық қарудың АҚШ әскери қызметшілеріне төндіретін қаупін қарастырды. Турманды дәстүрлі микроорганизмдерді өзгерту үшін генетикалық инженерия технологиясын қолдану ерекше алаңдатты және оның шолуы USAMRIID-де медициналық қорғаныс шараларын зерттеуді кеңейтудің бес жылдық жоспарына әкелді. 1985 жылғы 34 миллион АҚШ доллары көлеміндегі ішкі бюджет келесі жылы 45 миллион долларға дейін ұлғайтылып, 1989 жылға қарай 93,2 миллион долларға жететін болып жоспарланған. (Осы кезде инфекциялық агенттің аэрозолін анықтауға арналған физикалық анықтау жүйесінің қажеттілігі анықталды. Мұндай сенімді жүйенің болмауы осы саладағы негізгі техникалық қиындықтардың бірі болып табылады.) Алайда екі жыл ішінде бұл кеңейту бағдарламасы іске аспайтыны белгілі болды. Жаңа токсин зертханасы ешқашан салынбады. Армия бірнеше бюджеттік кесімдерге ұшырады, бұл институттың қаржыландыруына әсер етті. 1988 жылы USAMRIID бірнеше Конгресс комитеттерінің қатаң бақылауына алынды. Сенаттың Мемлекеттік басқаруды қадағалау жөніндегі кіші комитетінің төрағасы сенатор Карл Левин қорғаныс министрлігінің биологиялық қауіпсіздік мәселелерін басқаруына қатысты сынға толы баяндама жариялады. Үкімет істері жөніндегі комитеттің төрағасы сенатор Джон Гленн Мемлекеттік есеп кеңсесінен (GAO) Қорғаныс министрлігінің Биологиялық қорғаныс зерттеу бағдарламасының дұрыстығын тексеруді сұрады. GAO сыншыл баяндама жариялап, Армияның ғылыми-зерттеу жұмыстарына қаржы жұмсағанын, бірақ бұл қаржылар нақты биологиялық қауіптерге жауап бермегенін және Ауруларды бақылау орталықтары мен Ұлттық денсаулық сақтау институтының зерттеу жұмыстарын қайталауға мүмкіншілігі болғанын мәлімдеді. 1989 жылы маймыл геморрагиялық қызбасының (SHF) ошағын зерттеген кезде USAMRIID электронды микроскопының маманы Томас Гейсберт Филиппиннен әкелінген краб жейтін макактан алынған тіндерде Эбола вирусына ұқсас филовирустарды тапты. USAMRIID-тің бұл "Эбола Рестон ошағындағы" рөлі Ричард Престонның 1995 жылғы бестселлер кітабы "Жылы аймақ" тақырыбына айналды.

The 1980s saw the establishment of a new program to improve the existing anthrax vaccine, and to develop new information on the pathophysiology of weaponized anthrax disease. This came in response to the Sverdlovsk anthrax leak of 1979. Professional medical opinion differed at this period as to exactly what constituted a potential BW agent. A case in point was the establishment in 1980 of a new program focusing on Legionnaire's disease at the urging of some medical authorities. Almost a year later, a panel of experts decided that this organism did not have potential as a BW agent and the program was discontinued. Of greater longevity were the new research programs initiated at this time to study the trichothecene fungal toxins, marine toxins and other small molecular weight toxins of microbial origin. The early 1980s also saw the development at USAMRIID of new diagnostic methods for several pathogenic organisms such as ELISA technology and the extensive use of monoclonal antibodies. The same year saw introduction of a new course, "Medical Defense Against Biological Agents", designed to familiarize military physicians, nurses and other medical personnel with the special problems potentially posed by medical management BW cases. This course, with some changes in format, continued into the 21st century as the "Medical Management of Chemical and Biological Casualties Course" (MCBC), still conducted jointly by USAMRIID and the U. S. Army Medical Research Institute of Chemical Defense (USAMRICD). In 1985, General Maxwell R. Thurman, then Army Deputy Chief of Staff, reviewed the threat posed to U. S. servicemembers by biological weapons. Thurman was particularly concerned about the application of genetic engineering technology to alter conventional microorganisms and his review resulted in a five year plan of expansion for research into medical defensive measures at USAMRIID. The 1985 in house budget of 34 M USD was to expand to 45 M the next year and was eventually scheduled to reach 93.2 M by 1989. (The need for a physical detection system to identify an aerosol of infectious agent became apparent at this time. The lack of such a reliable system still represents one of the major technical difficulties in the field.) Within two years, however, it became apparent that this program of expansion would not materialize. A new proposed toxin laboratory was never built. The Army had experienced several budget cuts and these impacted the funding of the institute. By 1988, USAMRIID began to come under close scrutiny by several Congressional committees. The Senate Subcommittee on Oversight of Government Management, chaired by Senator Carl Levin, issued a report quite critical in the DoD's management of biological safety issues in the CBW programs. Senator John Glenn, chairman, Committee on Governmental Affairs asked the Government Accounting Office (GAO) to investigate the validity of DoD's Biological Defense Research Program. The GAO issued a critical report concluding that the Army spent funds on R&D efforts that did not address validated BW threats and may have duplicated the research efforts of the Centers for Disease Control and the National Institutes of Health. While investigating an outbreak of simian hemorrhagic fever (SHF) in 1989, USAMRIID electron microscopist Thomas Geisbert discovered filoviruses similar in appearance to Ebola in tissue samples taken from a crab eating macaque imported from the Philippines to the Hazleton Laboratories in Reston, Virginia. USAMRIID's role in this "Ebola Reston outbreak" became the focus of Richard Preston's bestselling 1995 book The Hot Zone.

1990 жылдар

Desert Shield және Desert Storm (1990–91) кезеңінде USAMRIID Қорғаныс министрлігіне медициналық қорғаныс қажет болған жағдайда тиімді медициналық жауап беруді қамтамасыз ету үшін сарапшы кеңестер мен өнімдер (вакциналар мен дәрі-дәрмектер) ұсынды. USAMRIID ғалымдары алты арнайы зертханалық топты дайындап, оларды потенциалды биологиялық қару агенттерін жылдам анықтау үшін оқытып, жабдықтады, ақыр соңында бұл қарулар пайда болған жоқ. Конфликт аяқталғаннан кейін USAMRIID дәрігерлері мен инженерлері Біріккен Ұлттар Ұйымының Арнайы комиссиясы (UNSCOM) құрамындағы инспекциялық топтың маңызды мүшелері болды және 1990 жылдары Ирактағы биологиялық қару мүмкіндіктерін бағалауға қатысты.

2000 жылдар

2001 жылдың соңында USAMRIID “Америтракс” деп аталатын биотеррорлық оқиғаға байланысты сот-медициналық сараптама үшін ФБР-дің анықтамалық зертханасына айналды. Осы оқиғада АҚШ пошта қызметі арқылы антракспен зарарланған хаттар жіберілді, салдарынан 5 адам қаза тауып, 17 адам ауыр сырқаттанды. USAMRIID-тің ФБР, HHS, DOJ, CIA және Ақ үймен өзара іс-қимылындағы жауабы Ричард Престонның 2002 жылғы “The Demon in the Freezer” кітабында толық сипатталған. “Америтракс” оқиғасынан кейін жеті ай өткен соң, USAMRMC жүргізген тексеру институтының 1425 ғимаратындағы B 3-пәтерінде антракспен зарарланған үш орын табылды. Бактериялар ғимараттың қауіпсіздігі қамтамасыз етілген аймақтарынан қорғалмаған аймақтарға тараған. Есепте былай делінген: “Мемлекеттік мекемеде және жеке зертханалардағы қауіпсіздік шаралары жеткіліксіз болды және тиісінше құжатталмады; қауіпсіздікке қадағалауды кейде жеткіліксіз білімі немесе тексеру құралдары бар кіші қызметкерлер жүзеге асырды; сондай-ақ зертханадағы антракс сияқты қауіпті бактерияларға ұшырау фактілері туралы тиісінше хабарланбады”. 2008 жылдың тамызында ФБР Брюс Ивинс атты USAMRIID ғалымын “Америтракс” оқиғасының жалғыз кінәлісі деп таныды. Ивинс шабуылдардан бұрын және кейін адам өлтіру туралы ойлар білдірген және психикалық тұрақсыздық танытқан. Ол 2008 жылдың шілде айының ортасына дейін институттағы қауіпсіздік рұқсатын сақтап, қауіпті заттарға қол жеткізе берді, содан кейін айдың соңында өзін-өзі өлтірді. Сондай-ақ 2008 жылдың тамызында Армия хатшысы Пит Герен институттағы қауіпсіздік шараларын қарау үшін медициналық және әскери сарапшылар тобын құруды бұйырды. Топты екі жұлдызды генерал басқарады, оның құрамына USAMRMC, Армияның бас дәрігері және Армия операцияларының өкілдері кіреді. АҚШ өкілдері Джон Д. Дингелл және Барт Ступак елдің барлық биоқорғаныс зертханаларын тексеру аясында институттың қауіпсіздігіне қатысты тергеу жүргізетіндерін мәлімдеді.

2010 жылдар

2010 жылдың наурыз айында болған оқиғадан кейін USAMRIID-те қауіпсіздік саясаты өзгерді. Жас микробиолог "Кіші Алясканың" -30 градусқа дейін салқындататын бөлігіне қамалып қалды. Тоңазытқыштың есігінің тот басуына байланысты әйел 40 минуттан астам уақыт бойы өміріне қауіп төндіретін жағдайға түсті. Ақыры ол құтқарылды және оқиға "қауіптен жаңылған" деп бағаланды. USAMRIID міндетті түрде "екі адамдық тоңазытқыш саясатын" енгізді және есіктің сапасы мен айналасындағы қауіпсіздіктің жоғары деңгейде ұсталуын қамтамасыз етуге күш салды. 2009 жылдың тамызында Ф.Детрик базасында USAMRIID үшін жаңа, заманауи ғимараттың құрылысы басталды. АҚШ Армиясының Инженерлік корпусының бақылауымен Manhattan Torcon бірлескен кәсіпорнымен салынып жатқан ғимарат 2015 немесе 2016 жылға дейін аяқталып, ішінара пайдалануға беріледі, ал 2017 жылға дейін толыққанды пайдалануға беріледі. Жобаның кешігуіне BSL4 зертханасында болған өрт де себеп болды.

2019 жылдың тамызында, Ауруларды бақылау және алдын алу орталығы (CDC) USAMRIID ұйымын биологиялық қауіпсіздік стандарттарын сақтамағаны үшін сынға алғаннан кейін, барлық зерттеулер мерзімі белгісіз тоқтатылды. 2019 жылдың қараша айында инфрақұрылым, оқыту, нормативтік талаптарға сәйкестік және биологиялық қауіпсіздік стандарттары жақсартылғаннан кейін шектеулі зерттеулер қайта жандандырылды.

USAMRIID командирлерінің тізімі

Полковник Дэн Крозье, MD 19691973 Бриг. ген. Кеннет Р. Диркс 1973 Полковник Джозеф Ф. Метцгер 19731977 Полковник Ричард Ф. Барквист, MD 19771983 Полковник Дэвид Л. Хаксолл, DVM, PhD 19831990 Полковник Чарльз Л. Бейли, PhD 1990 Полковник Рональд Г. Уильямс 19901992 Полковник Эрнест Т. Такафужи, MD, MPH 19921995 Полковник Дэвид Р. Франц, DVM 19951998 Полковник Джеральд В. Паркер, DVM, PhD, MS 19982000 Полковник Эдвард М. Эйцен, MD, MPH 20002002 Полковник Эрик А. Хеншал, PhD 20022005 Полковник Джордж В. Корч, PhD 20052008 Полковник Джон П. Скворак, DVM, PhD 20082011 Полковник Бернард Л. Деконнинг, MD, FAAFP 20112013 Полковник Эрин П. Эдгар, MD 20132015 Полковник Томас С. Бундт, MA, MHA, MBA, PhD 20152017 Полковник Гэри А. Уилер 20172019 Полковник Э. Даррин Кокс 20192021 Полковник Констанс Л. Дженкинс 20212023 Полковник Аарон С. Питни 2023 қазіргі уақытқа дейін.