Бернард Фергуссон: Әскери сардар және тарихшы өмірі
Bernard Fergusson, Baron Ballantrae
Бригадир Бернард Фергюссон (1911-1980) – британдық әскери офицер, тарихшы, Жаңа Зеландияның соңғы генерал-губернаторы. Отбасылық тарихы мен мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық армия офицері және тарихшы (1911–1980)
British Army officer and historian (1911–1980)
Бригадир Бернард Эдвард Фергюсон, Баллантре бароны (6 мамыр 1911 – 28 қараша 1980) – британдық армия офицері және әскери тарихшы. Ол Жаңа Зеландияның соңғы туған британдық генерал-губернаторы болды.
Brigadier Bernard Edward Fergusson, Baron Ballantrae, (6 May 1911 – 28 November 1980) was a British Army officer and military historian. He became the last British born governor general of New Zealand.
Жас шағы мен отбасы
Фергюсон – сэр Чарльз Фергюсонның үшінші ұлы және төртінші баласы, 7-ші баронет және оның әйелі леди Элис Мэри Бойль, Дэвид Бойльдің қызы, 7-ші Глазго графы. Оның үлкен ағасы – сэр Джеймс Фергюсон, 8-ші баронет, Килкерран. Оның екі атасы да бұрын Жаңа Зеландияның губернаторы қызметін атқарған, ал әкесі генерал-губернатор болған. 1950 жылдың 22 қарашасында Фергюсон Артур Мортон Гренфеллдің қызы және Фрэнсис Кэмпбелл Престонның қарындасы Лора Маргарет Гренфеллге (14 сәуір 1920 – 1979) үйленді. Лора 1979 жылы бақытсыз жағдайда қаза тапты, күшті желде ағаш оның отырған көлігіне құлап түскен. Олар Бернардпен бір бала, Джордж өмірге келді, ол 2006 жылдан 2010 жылға дейін Жаңа Зеландиядағы британдық жоғары комиссары, ал 2012 жылдан Бермуд аймағының губернаторы болды.
Fergusson was the third son and fourth child of Sir Charles Fergusson, 7th Baronet, and his wife Lady Alice Mary Boyle, a daughter of David Boyle, 7th Earl of Glasgow. His older brother was Sir James Fergusson, 8th Baronet, of Kilkerran. Both of his grandfathers had previously served as governors of New Zealand and his father had served as governor general. On 22 November 1950 Fergusson married Laura Margaret Grenfell (14 April 1920−1979), daughter of Arthur Morton Grenfell and sister of Dame Frances Campbell Preston. Laura was accidentally killed in 1979 when gales blew a tree onto the car in which she was travelling. She and Bernard had one child, George, who served as the British high commissioner to New Zealand from 2006 to 2010 and governor of Bermuda from 2012.
Әскери мансап, 1931-1946 жылдар
Фергюссон Итон колледжінде және Сандхерсттегі Корольдік әскери колледжінде білім алған. Соңғысынан ол 1931 жылғы 27 тамызда Қара күзетке екінші лейтенант болып кірісті. 1934 жылғы 27 тамызда лейтенант атағына көтерілді. Ол араб көтерілісі кезінде Палестинадағы британдық мандаттағы өзінің полкінің 2-ші батальонында қызмет етті, кейіннен 1937 жылғы 11 наурызда Англиядағы 2-ші жаяу әскер дивизиясының бас офицері, генерал-майор Арчибальд Уэвеллдің лагерь көмекшісі (ADC) болды. 1937 жылдың қазанында ол Грин-Ховардтарға уақытша жіберілді. Фергюссон 1939 жылғы 27 тамызда капитандыққа көтерілді, бұл Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін бірнеше күн ғана қалған кез еді. 1940 жылы Фергюссон 46-шы жаяу әскер бригадасының бригад майоры болып қызмет етті, ал кейіннен Таяу Шығыста штаб офицері болды. 1943 жылдың қазан айында ол бригадир міндетін атқарушы болып тағайындалды және 16-шы жаяу әскер бригадасына қолбасшылық берілді, ол жапондық желілердің тереңінде, Мьянманың тым жарған джунглилерінде операциялар жүргізу үшін Чиндит құрамына айналдырылды. Ол 1944 жылғы Чиндит операцияларының барлығында осы бригадаға басшылық етті, содан кейін 1945 жылдан 1946 жылға дейін Біріккен операциялар директоры болды. Ол соғысты майор (соғыс кезіндегі подполковник) шенімен аяқтады. Соғыстан кейін Фергюссон түрлі лауазымдарды атқарды, соның ішінде Қара күзеттің 1-ші батальонына қолбасшылық етті.
Fergusson was educated at Eton College and the Royal Military College, Sandhurst. From the latter, he was commissioned as a second lieutenant into the Black Watch on 27 August 1931. He was promoted to lieutenant on 27 August 1934. He served with the 2nd Battalion of his regiment in the British Mandate of Palestine during the Arab revolt and later became aide de camp (ADC) to Major General Archibald Wavell, then General Officer Commanding of the 2nd Infantry Division in England, on 11 March 1937. In October 1937, he was on secondment to the Green Howards. Fergusson was promoted to captain on 27 August 1939, only a few days before the outbreak of the Second World War. In 1940, Fergusson was serving as a brigade major for the 46th Infantry Brigade before becoming a general staff officer in the Middle East. In October 1943 he was promoted to acting brigadier and given command of the 16th Infantry Brigade, which was converted into a Chindit formation for operations in the deep jungles of Burma miles behind Japanese lines. He commanded this brigade throughout the Chindit operations of 1944 before becoming Director of Combined Operations from 1945 to 1946. He ended the war as a major (war substantive lieutenant colonel). After the war, Fergusson held various positions, including command of the 1st Battalion, Black Watch.
1946 - 1947 жылдары Палестинада қызмет ету
1946 жылы парламентке сайланбаған Фергюсон Палестинаға Палестинадағы төтенше жағдай кезінде бригадир ретінде оралды және Палестина полициясына қосылды. Алғашқыда ол "Полиция мобильді күштерінің" басшысы болды – бұл 2000 қарулы PPF қызметкерлерінен құралған, жеңіл жаяу әскер ретінде дайындалған және сионистік жарымәскери топтарға қарсы жылдам әрекет ететін күш ретінде қолданылған бөлімше. 1946 жылдың соңында PPF командирі, полковник Уильям Никол Грейдің бұйрығымен бөлімше таратылды. Фергюсон Женинде құрылатын полиция мектебіне басшылық етуге тағайындалды, бірақ көп ұзамай Грей оны "полиция комендантының арнайы көмекшісі" қызметіне бекітті. Фергюсон Грейге, бұрынғы Корольдік теңіз жаяу әскерінің мүшесі болған ол кісіге, сионистік жарымәскери күштермен күресу үшін арнайы бөлімдер құруды ұсынды. Бұл бөлімдерге соғыс кезінде британдық арнайы күштерінде қызмет еткен бұрынғы сарбаздар енуі керек еді. Грей бұл идеяны қабылдап, екі жасырын полиция бөлімін құруды бұйырды, олардың құрамына PPF полиция қызметкерлері мен бұрынғы арнайы күштер сарбаздары іріктелді. Бір бөлім Хайфа мен солтүстікте, ал екіншісі Иерусалим аймағында жұмыс істеуі тиіс болды. Соғыс ардагері Рой Фарран екінші топтың командирі болып тағайындалды. 1947 жылдың 6 мамырында Фарранның полиция бөлімі 17 жасар Александр Рубовицті ұстады, ол Иерусалимде сионистік жарымәскери ұйым – Лехидің плакаттарын іліп тұрған еді. Рубовицті Фарранның тобы ұстап алып, оның досының есімін беруге мәжбүрлеу үшін азаптады. Бала азаптан көз жұмды. Оның денесі тасталып, табылған жоқ. Фарранның қатысы болуы туралы күдік алғаш рет оның атына ұқсас, көк түсті трилби шляпасы Рубовицті көлікке итеріп жіберген көше бұрышынан табылғаннан кейін туды. 2004 жылы британдық құпия құжаттар жарияланды, онда Фергюсонның оқиға болған кездегі мәлімдемесі бар еді – Фарран оған кісі өлтіргенін мойындаған. Фергюсон бұл жайтты Грейге хабарлады. Грей Фарранға қарсы шаралар қабылдауға құлшынбады, себебі ол Фарран Рубовицтен алған ақпаратты Иерусалимдегі Лехиді жеңу үшін пайдалана алады деп сенді. Грей Фарранды тұтқындау бұл жоспарларды құртады деп ойлады. Грей Англияда демалыста болған кезде, CID-дің іс-қимыл жасайтын командирі Артур Джайлс Фарранның әрекеттерін тергеуді тапсырды. Фарран тұтқындалудан қашу үшін Сирияға қашып кетті, бірақ Фергюсон оны өз еркімен қайтуға көндірді. Содан кейін ол қамақтан қашып, Иорданияға барып, қайта өз еркімен оралды. Ол Иерусалимдегі британдық әскери сотына сотталды. Фарранның сотында Фергюсон өзін кінәлі деп тануы мүмкін болғандықтан куәлік беруден бас тартты. Палестина үкіметі Фергюсонға қарсы ешқандай шара қолданылмағанын мәлімдеді. Сот Фарранды ақтап шықты. Фергюсон Палестинадағы қызметінен босатылып, Британияға оралды.
In 1946, having failed to be elected to Parliament, Fergusson returned to Palestine during the Palestine Emergency as a brigadier and joined the Palestine Police Force. At first he commanded the "Police Mobile Force", a unit of 2,000 armed PPF personnel trained as light infantry and used as a quick reaction force against Zionist paramilitary groups. By the end of 1946 the unit was disbanded, by the order of the PPF commandant, Col. William Nicol Gray. Fergusson took command of a police school that was to be created in Jenin, but soon he was appointed by Gray as "special assistant to the commandant of police". Fergusson suggested to Gray, who was himself a former Royal Marine, that special units be formed to fight against Zionist paramilitaries. These units would include former soldiers who had served in the British special forces during the war. Gray accepted the idea and ordered the creation of two undercover police units, whose members were selected from serving PPF policemen and former special forces soldiers. One unit would operate in Haifa and the north, while the second unit would operate in the Jerusalem area. War hero Roy Farran was appointed as the commander of the second team. On 6 May 1947, Farran's police unit arrested 17 year old Alexander Rubowitz, who was putting up posters in Jerusalem for a Zionist paramilitary organisation, Lehi. Rubowitz was taken by Farran's team, and tortured to force him to surrender his friend's names. The boy did not survive the torture. His body was dumped and never found. Suspicions of Farran's involvement were first raised after a grey trilby hat bearing an indistinct name compatible with his, was found near the street corner where Rubowitz was seen being pushed into a car. In 2004 British secret documents were revealed that included a statement by Fergusson, from the time of the event, to the effect that Farran confessed to Fergusson of the murder. Fergusson then reported the incident to Gray. Gray was reluctant to take action against Farran, believing he could use some information produced from Rubowitz by Farran to defeat the Lehi in Jerusalem. Gray believed that arresting Farran would ruin these efforts. While Gray was on leave in England, the acting CID commandant, Arthur Giles, ordered an investigation into Farran's actions. Farran escaped to Syria to avoid arrest, but was convinced by Fergusson to return voluntarily. He then escaped from custody and went to Jordan before again returning of his own accord. He was brought to trial in a British military court in Jerusalem. At Farran's trial, Fergusson refused to testify on grounds that he might incriminate himself. The Palestine government announced that no action would be taken against Fergusson. The trial ended with Farran's acquittal. Fergusson was relieved of his duties in Palestine and returned to Britain.
Әскери мансап, 1951-1958
Фергюссон 1951 жылдың 1 шілдесінде лейтенант-полковник шеніне тездетілді, 1952 жылдың 5 наурызында лейтенант-полковник, ал 1952 жылдың 6 мамырында полковник шеніне көтерілді. 1958 жылдың 13 желтоқсанында бригадир құрметті шенімен зейнетке шықты.
Fergusson was brevetted to lieutenant colonel on 1 July 1951, promoted to lieutenant colonel on 5 March 1952, and promoted to colonel on 6 May 1952. He retired on 13 December 1958 with the honorary rank of brigadier.
Суэц дағдарысы
Фергюсонның Малайядағы төтенше жағдайға қатысқан рөліне әсерленген Джеральд Темплер оны Суэц каналын бақылауға алу мақсатындағы британдық, француздық және израильдік әскерлердің Мысырға бірлескен шабуылы болған Суэц дағдарысы кезінде психологиялық соғыс операцияларына жетекші етіп тағайындады. Дағдарыс үшін психологиялық соғыстың кең ауқымды жоспарын жасағанына қарамастан, Корольдік әуе күштері (RAF) египеттік нысаналарға қарсы әуе шабуылын бастаған кездегі нақты операциялар мүлдем басқаша болды және египеттік халқының рухына немесе қоғамдық пікірге тиімді әсер етпеді. Фергюсон басшылығымен Египетке жоналған психологиялық соғыс радио хабарларында президент Гамал Абдель Насердің сионизмнің ықпалында екені айтылып, мысырлықтар Израильге шабуыл жасауға шақырылды, бұл болашақ Израиль премьер-министрі Голда Меирдің дипломатиялық наразылығына себеп болды.
Impressed by Fergusson's role in the Malayan Emergency, Gerald Templer placed him in charge of psychological warfare operations during the Suez Crisis, a joint invasion of Egypt by the British, French and Israelis to take control of the Suez Canal. Despite drafting an extensive campaign of psychological warfare for use during the crisis, the actual operations when the Royal Air Force (RAF) commenced aerial campaigns against Egyptian targets were very different and ultimately made little impact on Egyptian morale or public opinion. Psychological warfare radio broadcasts made under Fergusson's direction and directed at Egypt stated that President Gamal Abdel Nasser was under the influence of Zionism and urged Egyptians to attack Israel, which elicited diplomatic protests from future Israeli Prime Minister Golda Meir.
Жаңа Зеландияның генерал-губернаторы
1962 жылы Фергюсон Жаңа Зеландияның генерал-губернаторы болып тағайындалды және 1967 жылға дейін қызмет етті. 1972 жылдың 10 шілдесінде Фергюсон Айршир графтығындағы Аучерн және Жаңа Зеландиядағы Аралдар шығанағының бароны Баллантрее атанды. Лорд Баллантре 1973 жылдан 1980 жылы қайтыс болғанға дейін Сент-Эндрюс университетінің канцлері қызметін атқарды.
In 1962, Fergusson was appointed governor general of New Zealand, serving until 1967. Fergusson was created a life peer on 10 July 1972 as Baron Ballantrae, of Auchairne in the County of Ayrshire and The Bay of Islands in New Zealand. Lord Ballantrae served as chancellor of the University of St Andrews from 1973 until his death in 1980.
Мемориалдық стипендия
Бернард Фергюсонның естелік стипендиясы 1982 жылы Маори патшайымы, қазір қайтыс болған Те Атайрангиахудың бастамасымен, оның құрметіне жиналған қаражат есебінен құрылды, өйткені Фергюсон Тайнуи халқының жақын досы болған. Бұл стипендияның мақсаты – Тайнуи тайпалық конфедерациясының Тайнуи маори сенім тақтасының аймағында тұратын және стипендия болмағанда университетте оқи алмайтын Вайкато университетінің бакалавр бағдарламасына түсуге ниетті азаматына көмектесу. Тайнуимен болған байланысының арқасында 1966 жылы Нгаруавахиа бастауыш мектебіне оның есімі берілді. Содан бері көптеген мектеп түлектері осы естелік стипендияны алды.
The Bernard Fergusson Memorial Scholarship was established in 1982 by the late Maori Queen, Dame Te Atairangikaahu, from a fund raised on her behalf in memory of Fergusson, as he was a particular friend of the Tainui people. The purpose of the award is to assist a member of the Tainui Tribal Confederation resident in the Tainui Maori Trust Board area to enrol as an undergraduate student in the University of Waikato, who but for the award, might otherwise not be able to attend the university. Due to his relationship with Tainui, a Ngāruawāhia Primary School was named after him in 1966. Over the years, many students from the school would go on to receive the memorial scholarship.