Кіріспе

Жозеф Лейстер Лайн, діни есімі Исаның Игнатийі ( – ), англикандық бенедиктин монахы болды. Ол Англия шіркеуіне монахтық өмірді қайта орнату үшін қозғалыс бастады.

Ерте өмір

Лайн 1837 жылдың 23 қарашасында Лондонның Тауэрдегі Барлық қасиеттілер шіркеуінің приходындағы Троица алаңында дүниеге келді. Ол Лондон қаласының саудагері Фрэнсис Лайнның жеті баласының екіншісі, оның әйелі Луиза Женевьева (1877 ж. қайтыс болды), Беркширдегі Мейденхедке жақын Уайт-плейстің Джордж Ханмер Лейчестердің қызы, ол танымал Чешир отбасынан шыққан еді. 1847 жылдың қазан айында Лайн Герберт Кинастон басшылығымен Лондонның Сент-Полс мектебіне қабылданды. 1852 жылы тәртіп бұзғаны үшін дене жазасына тартылды. Плимут қаласында Лайн болашақ мансабында өте маңызды болған екі достық құрды: Эдвард Бувери Пузи және Присцилла Лидия Селлон. Бертухтың сөзіне қарағанда, бұл екеуі "монахтың шақыруының, немесе кемінде, оның толыққанды болуының рухани тәрбиешілері" болды. 1866-1868 жылдары ол Сент-Бартоломейдің Мур-Лейн шіркеуінде және Лондонның басқа шіркеулерінде үнемі уағыз айтты. Бірақ оның мінез-құлқы тым ысырапшыл болғандықтан, Лондон епархиясының епископы Арчибальд Тейт оны қызметтен және уағыз айтудан шеттетуге мәжбүр болды. 1869 жылы Лайн Уэльстің Қара тауларындағы Капель-и-ффин маңында жер сатып алып, Лантони аббаттығын салды, ол Лантони монастырінен аңғардың төрт милі жоғары орналасқан. Құрылыстың аяқталмаған шығындарын достары мен Лайнның миссионерлік уағыздарынан түскен қаржымен жапты. Монастырьде кереметтер мен табиғаттан тыс келулер туралы әңгімелер таралып, оның жергілікті беделін арттырды, және Игнатий өзін аббат етіп тағайындады. Бірақ қауымдастықтың өмірі ешқашан тыныш болған емес. Көптеген адамдар орденге қосылды, бірақ олардың көпшілігі көп ұзамай қайта кетіп қалды. 1890-1891 жылдары ол Канада мен АҚШ-қа миссионерлік сапар жасады, онда оны көптеген конфессиялардың шіркеулерінде уағыз айтуға шақырды. Бірақ Американың епископтық шіркеуі оның ересіе аңшылығына құштарлығын бағаламады. Бірақ Килверт өзінің 1870 жылғы 15 шілдедегі күнделік жазбасында Лайнның ағасы Клевинг Лайн оған "Игнатийға көрінген ерекше көріністер туралы, әсіресе оны қоршап тұрған және ол олармен жиі сөйлесе тұра жауап бермейтін арбақтар туралы" айтқан екен. Сондай-ақ, Норвичтегі монастырь шіркеуінде болған өрт туралы, әулие Игнатий өзін оған лақтырып, айқыш белгісін жасап сөндірген ғажап, дүниеден тыс от туралы айтқан. Хиллиард келтірген мысал – 1864 жылғы 17 қыркүйекте Норфолк Ньюс газетінде жарияланған оқиға. 1868 жылы Хьюз Лондон мен басқа да жерлердегі протестанттық платформаларда сұранысқа ие спикер болды, онда ол аудиториясын Игнатий мен басқа ритуалистердің "жартылай паптық және лайықсыз әрекеттерімен" дүрсілтіп тастады. Лондондағы басқа бір кездесуде Норидждегі екі жас "бір монахқа қарсы жариялауға жарамсыз қорқынышты айыптаулар жасады", деп жазды Хиллиард, бұл Августин бауырласқа қатысты екенін көрсетеді. Атамыз Асаф Харрис 1960 жылға дейін өмір сүрді. Калдей бенедиктиндері 1913 жылы Римге ұжымдық түрде бағынды, ал Лантони монастыры ақырында мүсінші және типограф Эрик Гиллдің қолына өтті. Монастырь екі жыл бойы дау тудырған кармелиттер монахы және жазушысы Брокард Сеуэллдің үйі болғандықтан, кейіннен діни бірлестікке ие болды. Ол The Times газетіне тумауға қарсы католик іліміне күмән келтіріп, Humanae Vitae энцикликасын сынға алғаннан кейін сол жерге кетіп қалды. Сеуэлл өзінің ұстанымын ар-ождан мәселесі деп санады және кейіннен өзінің көзқарастарын егжей-тегжейлі баяндаған "Ватикан оракулы" (1970) атты кітабын шығарды. Әке Игнатийдің шіркеуі ешқашан аяқталмады, Гилл отбасы келгенге дейін күйреген, ал 1930 жылдары шатыры алынып тасталды. 1967 жылы оның күтімі жаңа экуменикалық ұйымға, Брокард Сеуэллдің негізін қалаушы мүшесі болған Әке Игнатий ескерткіш қорына берілді. Кейіннен аббатхана қабырғалары мен Игнатийдің қабірінде ауқымды қалпына келтіру жұмыстары жүргізілді. Құрылымы негізінен дұрыс болмағандықтан, бұл жұмыс тек ішінара сәтті болды және бұл мақаланы жазып жатқан кезде (2018 жылдың сәуірінде) жұртшылыққа қол жеткізуге тыйым салынған. Әке Игнатий мемориалдық қоры 1880 жылдың тамыз және қыркүйек айларында монастырдағы оның көріністерін еске алатын Қасиетті Мәриямның мүсініне, сондай-ақ байланысты "қасиетті бұта" орнының қарама-қарсысындағы мемориалдық Голгофаға қамқорлық жасайды. Трасттың қамқорлығымен архивтер мен артефакттердің едәуір жинағы жиналды, олардың көпшілігі Абергавенни мұражайында орналасқан; бұрын аббат шіркеуінің бас құрбандық үстелінде тұрған киелі үй және түрлі суреттер монастырьдың қазіргі иелері қамқорлық жасайды, бірақ әдетте көрсетілмейді. Игнатийдің Англияда монахтық өмірді қайта жандандыруға жасаған тырабы аз нәтиже берді. Оның сөздерінің қуаты мен қуғын-сүргінге қарсы батылдығы ысырапшыл мінез-құлқымен және билікке шыдамы жоқтығымен үйлеспеді, бұл оған тіпті жақтастарымен де жұмыс істеуге мүмкіндік бермеді. Игнатий құрған Сент-Бенедикт ордені Сент-Бенедикт ережесін қайта жандандыру болған жоқ; Игнатий тәуелсіз және тұрақсыз болды, оның ережелері эклектикалық сипатта болды.