Жесу́с Мари́я Санрома́: Пуэрто-Риколық пианист және музыкант өмірі
Jesús María Sanromá
Жесус Мария Санрома – Пуэрто-Риконың көрнекті пианисі, 20 ғасырдың маңызды музыканты. Равельдің концерттерін орындаған алғашқылардың бірі. Биографиясы туралы оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пуэрто-Риколық музыкант
Puerto Rican musician
Хесус Мария Санрома (7 қараша 1902 – 12 қазан 1984) – пуэрторикалық пианист, 20-шы ғасырдың ең талантты және маңызды пианистерінің бірі. 1932 жылы ол Серж Куссевицкийдің дирижерлігімен Морис Равельдің G тонындағы концертін Солтүстік Америкада алғаш рет орындады, сол күні Сильван Левин Филадельфия оркестрімен бірге орындаған болатын.
Jesús María Sanromá (November 7, 1902 – October 12, 1984) was a Puerto Rican pianist who is one of the 20th century's most accomplished and important pianists. In 1932 he gave the first North American performance of Maurice Ravel's Concerto in G under the baton of Serge Koussevitzky, the same day as Sylvan Levin did with the Philadelphia Orchestra.
Алғашқы жылдар
Санроманың әкесі Хосе Мария Испанияның Барселона қаласында дүниеге келген. Ол иезуит семинариясында оқыған, бірақ дін қызметкері болу үшін соңғы қадамдарды жасаған жоқ. Колледжді бітіргеннен кейін ол испандық плебисцит туралы газетке жазу арқылы саяси белсенді адамға айналды. Оған Испания үкіметінің барлық шығындарын көтеріп, Пуэрто-Рикоға жедел түрде кетуі ұсынылды. Ол Каролина қаласына, кейін Фахардо қаласына қоныстанды. Өзінің сүйіктісі Мария Торра де ла Рибаны шақыртты, бірақ 1894 жылы үйленбеген әйелдерге саяхаттауға рұқсат берілмеді. Ол сапарға шыққанға дейін олар өкілеттікпен неке қиды. Олардың екі ұлы болды: Хуан Баутиста 1899 жылы Трухильо-Альтода, ал Хесус Мария 1902 жылы Каролинада дүниеге келді. Хосе Мария Фахардода газет шығарып, оқытушылықпен айналысып, күнкөрісін тапты. Хесус Мария әкесінің фортепианосын ойнауды бастады. Жозе ұлының қабілетті екенін байқап: "Егер фортепиано ойнағың келсе, онда оны оқып үйрену үшін мектепке бару керек" деді. Ол оны Фахардо қаласындағы музыка мектебіне фортепиано сабақтарына жіберді. 1913 жылы, 11 жасында Санрома Фахардо қалалық театрында тұңғыш рет өнер көрсетті.
Sanromá's father, José María, was born in Barcelona, Spain, and studied at a Jesuit seminary but did not take his final orders to become a priest. After graduation from college, he became a political gadfly writing for a newspaper about the Spanish plebiscite. They recommended he take a hasty retreat to Puerto Rico with all expenses paid by the Spanish government. He settled in the town of Carolina, and later in the town of Fajardo. He sent for his girlfriend, María Torra de la Riba, but in 1894 women were not allowed to travel unmarried. They were married by proxy before she traveled to be with him. They had two sons, Juan Bautista born in Trujillo Alto in 1899 and Jesús María born in Carolina in 1902. José María earned a living in Fajardo by publishing a newspaper and teaching. Jesús María began playing his father's piano. José, realizing his son was talented, said, "If you are going to play the piano, then you shall go to school to study." He enrolled him at a music school located in the town of Fajardo to take piano lessons. In 1913, at the age of 11, Sanromá made his debut in the Fajardo Municipal Theater.
Санроманың тұңғыш рет
1916 жылдың қаңтар айында Санрома Пуэрто-Рико астанасы Сан-Хуандағы Пуэрто-Рико атеноесінде тұңғыш рет сахнаға шықты. Ол Жозе де Диегоның да көрермендер қатарында болғанын білмеді. Де Диего Санроманың өнеріне қатты әсерленіп, үкіметті Санромаға 600 долларлық грант беруге көндірді. Грант АҚШ-та музыкалық білімін жетілдіру үшін берілді. Санрома Бостон қаласындағы Жаңа Англия музыка консерваториясына түсіп, Дэвид Секирадан фортепиано сабақтарын алды. Ол 1920 жылы консерваторияны бітіріп, Мейсон және Хамлин сыйлығымен марапатталды. Бітірген соң көп ұзамай Бостон симфониялық оркестрінің ресми пианині лауазымын иеленді, осы құрметке ие болған алғашқы адам атанды. 1920-1927 жылдары NEC-де поляк пианині Антуанетта Сумовска Адамовскадан сабақ алды, содан кейін Парижде Альфред Кортодан (1927 жылдың маусым-шілде айларында) және Берлинде Артур Шнабельден (1927 жылдың қыркүйек-қазан айларында) қосымша сабақтар өтті.
In January 1916, Sanromá debuted at the Puerto Rican Ateneo in San Juan, the island's capital. Unknown to him, José de Diego was amongst the public in the audience. So impressed was de Diego with Sanromá that he persuaded the government to give Sanromá a grant of 600 dollars. The grant was to be used to further his musical education in the United States. Sanromá enrolled in the New England Conservatory of Music in Boston, Massachusetts, and studied piano with David Sequeira. He graduated in 1920 and was awarded the Mason and Hamlin Prize. Shortly after his graduation he earned the position of official pianist of the Boston Symphony Orchestra, becoming the first person ever to receive such an honor. He continued studies with Polish pianist Antoinette Szumowska Adamowska at NEC from 1920 to 1927, and later took additional classes with Alfred Cortot in Paris (June–July 1927) and with Artur Schnabel in Berlin (September–October 1927).
Бостон симфониялық оркестрі
Санрома Игорь Стравинский және Сергей Прокофьев сияқты түрлі композиторлармен жұмыс істеді, бірақ Бостон Попс оркестрінің (Бостон симфониялық оркестрінің бөлімшесі) болашақ дирижері Артур Фидлермен ол көп жылға созылатын көркемдік қарым-қатынас дамытты. 1932 жылы ол Серж Куссевицкийдің жетекшілігімен Морис Равельдің G мажордағы концертін Солтүстік Америкада алғаш рет орындады, сол күні Сильван Левин Филадельфия оркестрімен бірге орындады. Ол Джордж Гершвиннің «Rhapsody in Blue» шығармасын толық жазылған алғашқы солисті болды, Фидлер мен Бостон Попс оркестрімен 1935 жылдың шілдесінде RCA Victor үшін жазды. Сондай-ақ олар Эдвард Макдауэллдің екінші концертін (1934 ж.) алғаш рет жазды. Санрома 20 жыл қызмет еткеннен кейін BSO-ның ресми пианиношысы қызметінен кетті. Өмірінің барысында Санрома Пауль Хиндемит, Уолтер Пистон, Эрнст Тох, Гейтор Вилла-Лобос, Гектор Кампос Парси, Владимир Дукельский, Эдвард Бурлингэм Хилл, Джон Карпентер, Хуан Хосе Кастро, Эрнст Блох, Карлос Чавес, Игорь Стравинский, Пабло Касалс және Леонард Бернштейн сияқты композиторлармен ынтымақтасып, жазбалар жасады.
Sanromá worked with various composers, such as Igor Stravinsky and Sergei Prokofiev, but it was the future conductor of the Boston Pops Orchestra (a subsection of the Boston Symphony Orchestra), Arthur Fiedler, with whom he was to develop an artistic relationship that was to last for many years. In 1932 he gave the first North American performance of Maurice Ravel's Concerto in G under the baton of Serge Koussevitzky, the same day as Sylvan Levin did with the Philadelphia Orchestra. He was the soloist in the first complete recording of George Gershwin's Rhapsody in Blue, with Fiedler and the Boston Pops for RCA Victor in July 1935. They also made the first recording of Edward MacDowell's Second Concerto (1934). Sanromá resigned as official pianist for the BSO after 20 years of service. During his amazing career Sanromá collaborated and recorded with composers such as Paul Hindemith, Walter Piston, Ernst Toch, Heitor Villa Lobos, Hector Campos Parsi, Vladimir Dukelsky, Edward Burlingame Hill, John Carpenter, Juan José Castro, Ernst Bloch, Carlos Chavez, Igor Stravinsky, Pablo Casals and Leonard Bernstein.
Санрома концерттері
1952 жылы ол Пуэрто-Рикоға оралып, Пуэрто-Рико университетінің Музыка кафедрасының музыкалық консультанты болып тағайындалды. Санрома 1975 жылға дейін "Санрома концерттері" сериясын ұсынды. 1956 жылы ол Пуэрто-Рико музыка консерваториясының ұйымдастыру комитетінің мүшесі атанды. Ол сондай-ақ Пабло Касальс фестивальдеріне белсенді қатысты. Санрома RCA Victor және Columbia үшін 38-ден астам альбом жазды, одан бөлек Хуан Морел Кампостың 154 биіне арналған 13 альбомын шығарды. Санрома әлемді шарлап, концерттер берді. Ол өнер көрсеткен 21 елдің ішінде Германия, Франция, Австрия, Испания, Англия, АҚШ, Канада, Венесуэла және Латын Америкасының басқа елдері де болды.
In 1952, he returned to Puerto Rico and was named musical consultant of the Department of Music of the University of Puerto Rico. Sanromá presented a series of "Sanromá Concerts" until 1975. In 1956, he was named member of the organizing committee of the Music Conservatory of Puerto Rico. He was also an active participant in the Pablo Casals Festivals. Sanromá recorded over 38 albums for RCA Victor and Columbia, besides his 13 albums devoted to 154 danzas by Juan Morel Campos. Sanromá traveled and performed throughout the world. Amongst the 21 countries in which he performed were Germany, France, Austria, Spain, England, the United States, Canada, Venezuela and the rest of Latin America.